Objezierze — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Objezierze, po niemiecku Wobeser, było wsią luterańską i dawną posiadłością rodu von Wobeser, którego nazwisko brzmi tak samo jak nazwa wsi; 🟡 kierunek tej zależności pozostaje nierozstrzygnięty. 📌 Zbór nie był tu samodzielny: Ernst Müller w wykazie duchownych pomorskich zapisuje Objezierze wraz z Missow jako gminę filialną parafii w Kwakowie, w synodzie Słupsk-Miasto, a dziedzica na Objezierzu wymienia wśród kolatorów tej parafii. Wcześniejszy zapis atlasu, wiążący tutejszych ewangelików z Kwakowem oddalonym o dwadzieścia pięć kilometrów, był więc trafny. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku daje wsi dwa wiersze — spis prowadził osobno gminy wiejskie i obwody dworskie, więc najpewniej o to tu chodzi: w pierwszym (strona 162, pozycja 50) zapisano 127 ewangelików i ani jednego katolika, w drugim (strona 168, pozycja 123) 227 ewangelików, również bez katolika. Oba wiersze idą z tego samego urzędu stanu cywilnego i obwodu urzędowego Gumieniec. 🟡 Kolumna parafii niesie w nich odczyty „Nuschenburg” i „Laudenburg” — obie formy to zapewne zniekształcone „Quackenburg”, bo pod tą samą parafią stoją w spisie wsie, które Müller wylicza dla Kwakowa; potwierdzenia na skanie jednak nie mamy. Po 1945 roku większość mieszkańców wyjechała, a zbór objezierski — złożony z pozostałych niemieckich ewangelików — trwał bez własnego duchownego: nabożeństwa prowadzili dojeżdżający lektorzy oraz duszpasterze ze Słupska. Na miejscowym cmentarzu spoczął między innymi Karl Treichel, miejscowy nauczyci…