Wicko — cmentarz przy dawnej kaplicy grobowej Wejherów („Kapela”)

Z Wikipedii (PL)

Starszy z dwóch cmentarzy ewangelickich Wicka, po niemiecku Vietzig, leży przy dzisiejszej ulicy Rekreacyjnej. Mieszkańcy nazywają to miejsce „Kapelą” — od kaplicy grobowej, wokół której go urządzono. W 1784 roku Wicko było siedzibą szlachecką dwie mile na północ-północny zachód od Lęborka, blisko Charbrowa i wielkiego moczaru lęborskiego, przy trakcie pocztowym z Lęborka do Łeby. Obok folwarku mieszkało siedmiu gospodarzy, sześciu zagrodników i nauczyciel; była karczma, kuźnia, folwark Gorke z mleczarnią i dwie chaty zwane Klein-Viezig albo Wussowke — razem 30 dymów, na żyznej roli, przy małym jeziorze i pięciu stawach. Formalnie wieś należała do katolickiego kościoła w Białogardzie, ale jako wieś gościnna trzymała się kościoła w Charbrowie. Jak podaje Marek Drzewiecki, kaplicę wzniosła w 1873 roku wdowa po „dyrektorze ziemskim” von Weiherze, w niedużym lasku dębowym przy polnej drodze z Wicka do Skarszewa, jako grobowiec rodu Wejherów. 13 grudnia tego roku przeniesiono do niej uroczyście trumny ze szczątkami von Weihera i dwóch jego synów z mauzoleum w Charbrowie; plac wokół kaplicy przeznaczono na cmentarz i poświęcono go tego samego dnia. Miejsce okazało się niefortunne. Kaplicę postawiono na torfie, gdzie wody gruntowe stoją wysoko; choć działkę o powierzchni 3,5 morgi otoczono głębokim rowem odwadniającym, trumny trzeba było ustawiać na cokołach, żeby nie zalewała ich woda. Dlatego w 1895 roku wieś założyła nowy cmentarz w innym miejscu. Między 1905 a 1911 rokiem obs…