Lubowidz — dawny kościół ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Ceglany kościół neogotycki w Lubowidzu, po niemiecku Luggewiese, wzniesiono w 1909 roku, w niemieckiej wsi protestanckiej liczącej w 1911 roku 772 mieszkańców. Czteroprzęsłowy korpus nawowy rozdzielają skośne przypory, a ściany rozjaśniają pary szerokich okien ostrołukowych. 📌 Nie był to kościół parafialny, lecz pomocniczy — należał do parafii w Godętowie. Monografia powiatu lęborskiego pokazuje, że nie był w tym odosobniony: w ciągu ośmiu lat wzniesiono w powiecie cztery takie świątynie pomocnicze — w Wierzchucinie w 1904 roku, w Lubowidzu w 1909, w Lisewie w 1910 i w Świetlinie w 1911. Był to skutek reformy podjętej po wizytacji generalnej z 1887 roku: parafie liczyły po dwadzieścia i więcej wsi, a do kościoła bywało nawet dwie mile drogi. 📌 W październiku 1891 roku poświęcono w powiecie trzy nowe kościoły w ciągu jednego tygodnia — w Godętowie 13, w Łebieniu 16 i w Sąknie 18 października — co w prowincji uchodziło za wydarzenie wyjątkowe. Dziś świątynia służy wiernym rzymskokatolickim; figuruje w rejestrze zabytków jako kościół filialny pod wezwaniem świętej Anny. *Źródła: Franz Schultz, „Geschichte des Kreises Lauenburg in Pommern”, Lębork 1912 — wyciąg dotyczący parafii powiatu; Ernst Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns von der Reformation bis zur Gegenwart”, Teil II, Szczecin 1912, s. 245 (Goddentow); wojewódzka i gminna ewidencja zabytków.*