Nowe Huty — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Nowych Hutach (Neuhütten) leży na północny wschód od wsi, na wzniesieniu wśród pól. Inwentarz zabytków powiatu bytowskiego z 1938 roku opisał jego obwiednię z kamienia polnego i żywopłotu. W 1784 roku Nowe Huty leżały półtorej mili na zachód od Bytowa, w lesie. Mieszkali tu gospodarze, którzy stopniowo wykarczowali nieco ziemi i mieli dwory na własność, oraz podleśniczy z własnym dworem; wieś należała do parafii w Tuchomiu. Brüggemann zanotował: „Ehemals hat hier eine Glashütte gestanden” — dawniej stała tu huta szkła; od kilku lat w pobliskim miejscu zwanym Parambio mieszkały jeszcze dwie rodziny. Wieś leżała w powiecie bytowskim (Kreis Bütow), w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1704 roku. Wieś wyrosła z dawnej huty szkła, której właściciele byli pierwszymi osadnikami, i od niej wzięła nazwę — w 1732 roku zapisano „Glaß- oder Neuhütten” z pięcioma posiadaczami. Okręg urzędowy miała w Masłowicach (Massowitz), a urząd stanu cywilnego oraz obie parafie — ewangelicką i katolicką — w Tuchomiu (Groß Tuchen). W źródłach nie znaleziono we wsi kościoła ani kaplicy. Tamtejszy kościół od Reformacji do 1637 roku był w rękach ewangelików; po jego utracie luteranie postawili w 1670 roku szachulcowy dom modlitwy, który spłonął w 1674 roku, a w 1691 roku wzniesiono nowy. Nowe Huty leżały na obszarze Kaszubów ewangelickich ziemi lęborsko-bytowskiej; w spisie powszechnym z 2 grudnia 1895 roku naliczono tu 168 ewangelików i…