Trzebiatkowa — cmentarz ewangelicki
Tschebiatkow (od 1929 Radensfelde)
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- bytowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Trzebiatkowa — do 1929 roku Tschebiatkow, potem Radensfelde — leżała w powiecie bytowskim (Kreis Bütow), w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze; sąd obwodowy miała w Bytowie, a urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy w Masłowicach (Massowitz). Inwentarz zabytków z 1938 roku opisuje cmentarz wiejski na północ od wsi, przy drodze do Tuchomia, na wzniesieniu wśród pól, obwiedziony murem z kamienia polnego. Przegląd cmentarzy ziemi bytowskiej, przeprowadzony w latach 1999–2000 przez bytowskie muzeum, odnotował w Trzebiatkowej trzy cmentarze — na dwóch z nich zachowało się odpowiednio około pięćdziesięciu i około osiemdziesięciu obiektów nagrobnych. Przykościelny cmentarz, dawniej ewangelicki, służy dziś jako katolicki. Świadectwo o stanie wyznaniowym wsi zostawiła wizytacja biskupa Rybińskiego z 1780 roku, która notuje w Trzebiatkowej 77 katolików i 161 ewangelików. W 1784 roku Trzebiatkowa leżała dwie mile na południowy zachód od Bytowa. Wieś dzieliła się na 14 małych folwarków czternastu współwłaścicieli; była kuźnia i osobna osada — razem 30 dymów, przy sporym lesie. Mieszkańcy należeli do parafii w Tuchomiu. W starym kościele ewangelickim w Tuchomiu szlachta z Trzebiatkowej siadała na chórze szlacheckim wspólnie ze szlachtą z Modrzejewa i Ciemna. W 1787 roku wieś znalazła się w aktach głośnej sprawy o rzekome czary w bytowskim urzędzie domenalnym; akta te wydał drukiem bytowski duchowny ewangelicki. Komisarz sądowy Dalke z Miastka donosił 12 czerwca 1787 roku, że mieszka…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Trzebiatkowa, cmentarz — BillionGraves — kwerenda workflow
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XII, hasło „Trzebiatkowy” — źródło drukowane
- „Kreis Bütow”, oprac. G. Bronisch, W. Ohle, H. Teichmüller (Die Kunst- und Kulturdenkmäler der Provinz Pommern, t. 1), Stettin 1938 — inwentarz zabytków
- D. G. Scheerbarth, „Diplomatische Nachricht von der im Jahr 1787 … gerichtlich untersuchten vorgegebenen Hexengeschichte …”, Stettin 1793 — druk źródłowy
- „Kirchliches Amtsblatt” konsystorza ewangelickiego prowincji Pomorze, roczniki 1869–1943 — organ urzędowy
- „Nasze Pomorze. Rocznik Muzeum Zachodniokaszubskiego w Bytowie” 2 (2000), s. 104–116 — artykuł naukowy
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 1089 — źródło drukowane
- „Das Evangelische Pommern”, cz. II: „Behörden, Kirchen, Pfarrstellen, Geistliche, Anstalten und Vereine”, wyd. Evangelischer Pfarrerverein der Provinz Pommern, Stettin 1932, s. 39 — źródło drukowane
- „Der Reichsbote” (Berlin), 27 kwietnia 1913 roku, s. 14 (obraz strony: Staatsbibliothek zu Berlin, Deutsches Zeitungsportal) — źródło drukowane
- E. Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, cz. II, Stettin 1912, hasło Groß-Tuchen, s. 78–79 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.