Swołowo — dawny kościół ewangelicki (Schwolow)

Z Wikipedii (PL)

Kościół w Swołowie, po niemiecku Schwolow, wznieśli joannici na przełomie XIV i XV wieku; między 1867 a 1893 rokiem przebudowano go w stylu neogotyckim. Zachowały się w nim XIV-wieczne empory, drewniany prospekt organowy i sześcioboczna chrzcielnica. Świątynię otacza kolisty mur z kamieni polnych. 📌 Wykaz duchownych Pomorza prowadzi Swołowo jako filiał parafii w Bruskowie Wielkim, w synodzie miejskim Słupsk, i notuje jego stan prawny: była to wieś królewska w amcie słupskim, „z połową Ostrowna”, a kolacja należała do panującego. Pierwszym znanym duchownym parafii był Joachim Schwichtenberg, ordynowany 24 sierpnia 1581 roku przez mistrza Davida Crolliusa. Aż do 1945 roku wieś skupiała wyłącznie luterańskich mieszkańców — spis z 2 grudnia 1895 roku naliczył tu 500 ewangelików i ani jednego katolika. Po wojnie kościół przejęli rzymskokatolicy, nadając mu wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny; Swołowo zalicza się dziś do dziedzictwa „Krainy w Kratę”. Mieszkańcy założyli tu dwa cmentarze. Przykościelny, w środku wsi, zajmował niewielki owalny teren, który z czasem okazał się za mały; drugi urządzono wśród pól, w południowo-wschodniej części wsi. Dzisiejszy cmentarz przykościelny to płaska powierzchnia obsiana trawą, a przy ogrodzeniu od północy stoi pomnik poświęcony niegdyś poległym w pierwszej wojnie światowej. 📌 Od kilku lat odbywają się na nim spotkania ekumeniczne z udziałem proboszczów — rzymskokatolickiego z Bruskowa Wielkiego i ewangelicko-augsburskiego ze Słu…