Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
słupski
Typ
Cmentarz
Denominacja
ewangelicka
Rowy — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Rowach zajmuje wzgórze zwane Lippitze, około 200 metrów na południowy wschód od kościoła, w otwartej przestrzeni pól i łąk. Wzgórze ma kształt wydłużonego owalu, spłaszczonego z jednej strony; z daleka widać je dzięki dębowemu starodrzewowi, zachowanemu niemal w całości. Cmentarz istniał w XVI wieku. Otaczał go mur z kamienia polnego; monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego pisze o wale z ciosów kamiennych, obsadzonym dębami. W 1903 roku rada parafialna zgodziła się rozebrać mur na budowę drogi do Dębiny pod warunkiem, że cmentarz zostanie obsadzony żywopłotem; posadzono go wiosną 1906 roku. Rowy (po niemiecku Rowe) to rybacka wieś na mierzei między jeziorem Gardno a Bałtykiem, u ujścia Łupawy, w dawnej strefie słowińskiej. Do 1945 roku leżały w powiecie słupskim (Kreis Stolp), w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Ernst Müller opisuje Rowy jako wieś po części królewską, po części szlachecką. Rowy były siedzibą własnej parafii ewangelickiej (Kirchspiel Rowe) w synodzie Słupsk-Stare Miasto (Stolp-Altstadt). Należała do niej Dębina (Schönwalde), liczona osobno jako dobra i jako gmina, a kościołem filialnym była Objazda (Wobesde), również w dwóch członach — dworskim i gminnym. Własny kościół Rowy miały otrzymać w 1581 roku, gdy parafię odłączono podobno od Gardny Wielkiej (Groß Garde); wymienia go wizytacja z 1590 roku. Od 1713 roku był tu pastorem Johannes Jarke, dziadek pruskiego feldmarszałka Yorcka; serwis cmentarzy powiatu podaje, że Jarkego pocho…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: