Skórowo — stary cmentarz wiejski (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz wiejski w Skórowie (Schurow), w powiecie słupskim. Skórowo było siedzibą samodzielnej parafii ewangelickiej w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto, należącym do Kościoła unii staropruskiej. Jako parafialne wzmiankowano je w 1530 roku, a kościół wizytowano w 1590; obecna neogotycka świątynia stanęła w 1859 roku, a jej organy pochodzą z 1834 roku, ze starego kościoła świętego Piotra w Słupsku. W 1940 roku parafia liczyła 3816 wiernych i obejmowała między innymi Darsow, Groß Runow, Klein Gluschen, Langeböse, Pottangow, Schierwens i Zechlin; księgi metrykalne prowadzono od 1646 i 1654 roku. W 1933 roku wieś liczyła około 512 mieszkańców, a spis z 2 grudnia 1895 roku naliczył tu 165 ewangelików i ani jednego katolika. 📌 Ten wpis dotyczy drugiego z dwóch tutejszych cmentarzy — wiejskiego. Wychodzi się do niego ceglaną furtą z cmentarza przykościelnego, na drogę gruntową biegnącą na północ; kilkadziesiąt metrów dalej, po jej zachodniej stronie, leży wzniesienie, na którym go założono. Pierwotnie zajmował dwa wzniesienia przedzielone polną drogą. Do dziś w części północnej został jeden jedyny nagrobek, w południowej natomiast stoi kilka steli i postumentów — na tyle, by odczytać przebieg poszczególnych rzędów. Południową część przedzielono drutem kolczastym, mimo to granice od tej strony i od zachodu pozostają czytelne; w ich narożniku rośnie lipa, w przeciwległym została wycięta. Cały teren gęsto porastają dziś samosiewy drzew i krzewów. Po 1945 roku ludność niemiecką wy…