Wytowno — dawny kościół ewangelicki (ob. św. Franciszka z Asyżu)

Z Wikipedii (PL)

Wytowno, po niemiecku Weitenhagen, to wieś nad jeziorem, wzmiankowana już w XIV wieku, która przyjęła protestancki charakter wraz z reformacyjnymi postanowieniami sejmu trzebiatowskiego z 13 grudnia 1534 roku. Tutejszy zbór należał odtąd do synodu słupskiego, a kościołem filialnym było Machowino (Groß Machmin), które ma w atlasie własny wpis, podobnie jak tamtejszy cmentarz; do parafii należały ponadto Klein-Machmin, Bedlin i Carzin, a prawo powoływania duchownego mieli właściciele tych dóbr. W 1940 roku parafia liczyła wraz z filią w Machowinie blisko 1910 wiernych, a w 1907 roku należała do synodu słupskiego miejskiego w ramach konsystorza ewangelickiego prowincji Pomorze. Sam kościół pochodzi z drugiej połowy XVII wieku — to budowla z muru pruskiego, bez wyodrębnionego prezbiterium, której murowana wieża i zachodnia przybudówka są starsze od nawy. Całość odnowiono w 1880 roku. We wnętrzu zachowało się bogate dziedzictwo ewangelickie: ołtarz z drugiej połowy XVII wieku z gotyckimi rzeźbami, ambona łącząca elementy barokowe i neogotyckie, empora z połowy XVIII wieku, piękny prospekt organowy z XIX wieku, a także zawieszony pod sufitem model statku wotywnego z napisem „Soli Deo Gloria” i złocony srebrny kielich z 1662 roku, ufundowany przez Margaretę Agnes von Winterfeld. Przed kościołem stoi przedwojenny pomnik parafian poległych w pierwszej wojnie światowej. 📌 Wśród zabytków wnętrza jest jeden, który ma świadka w zapisie sprzed stu lat: epitafium pastora Marcina Westphala…