Runowo — rodowy cmentarz ewangelicki von Grumbkowów
Groß Runow
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- słupski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
W Runowie były dwa cmentarze — wiejski i rodowy; ten jest rodowy. Założyli go von Grumbkowowie na północ od należącego do nich zespołu pałacowo-parkowego: na owalnym, niewielkim wzniesieniu stanęła nieduża ceglana kaplica, pod której stropem złożono szczątki członków rodu. Po kaplicy został dziś tylko stos cegieł i widoczne stalowe belki stropu. Obok członków rodu chowano tu także pensjonariuszki przytułku. Płyta nagrobna zaginęła w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. W 1784 roku Runowo liczyło 26 dymów i miało nauczyciela. Stała tu kaplica, dawna filia Skórowa, która „jetzt aber nicht mehr gebraucht wird” — nie była używana. Ubogie panny z fundacji z 1690 roku dostawały w tym czasie same pieniądze, bez mieszkania, ogrodu i drewna. Runowo, do 1945 roku Groß Runow — dla odróżnienia od Klein Runow, dzisiejszego Runowa Sławieńskiego — leżało w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Wieś wzmiankowano w 1379 roku, a w 1421 była lennem Grumbkowów. W 1690 roku minister brandenburski Joachim Ernst von Grumbkow ufundował tu przytułek — klasztor dla dwunastu ubogich panien, czterech szlachcianek i ośmiu mieszczanek. Ludność była w całości ewangelicka. Kościół w Runowie, wzniesiony w 1688 roku, był kościołem filialnym parafii w Skórowie (Schurow) w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto. Około 1777 roku, zrujnowany, wyszedł z użytku; około 1800 roku pani von Bonin zbudowała nową kaplicę. W jej posadzce leżała stara płyta nagrobna z 1672 roku z herbami C. S. vo…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Gmina Potęgowo — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim — audyt workflow
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 999 — źródło drukowane
- P. Ellerholz, H. Lodemann, H. von Wedell, „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Deutschen Reiche”, z. 2: „Die Provinz Pommern”, Berlin 1879, s. 188–189 — źródło drukowane
- „Pommersches Güter-Adressbuch”, wyd. 2, Stettin 1905, s. 170–171 — źródło drukowane
- „Güter-Adressbuch für die Provinz Pommern”, wyd. 3, Leipzig 1911, s. 184–185 — źródło drukowane
- „Parey's Handbuch des Grundbesitzes im Deutschen Reiche”, t. „Pommern”, 1928, s. 328 — źródło drukowane
- „Das Evangelische Pommern”, cz. II: „Behörden, Kirchen, Pfarrstellen, Geistliche, Anstalten und Vereine”, wyd. Evangelischer Pfarrerverein der Provinz Pommern, Stettin 1932, s. 172 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.