Darżyno — dawny kościół ewangelicki (ob. św. Józefa)

Z Wikipedii (PL)

Niewielki ceglany kościół w Darżynie (po niemiecku Darsin) wzniesiono w 1915 roku w formach gotyckich — bez wieży, z niewyodrębnionym prezbiterium, ostrołukowymi otworami okiennymi i wejściowymi, dwuspadowym dachem krytym blachą oraz drewnianym sklepionym sufitem. Katolicy przejęli go 19 marca 1947 roku, nadając mu wezwanie świętego Józefa. Pozostaje kościołem filialnym parafii Matki Boskiej Częstochowskiej w Łupawie (diecezja pelplińska, dekanat łupawski) i figuruje w ewidencji zabytków gminy Potęgowo. Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku Darżyno, po niemiecku Darsin, nie miało kościoła; wieś z folwarkiem Friederikenfelde liczyła 21 ognisk (domostw). W tym samym opisie zapisano, że w Darżynie był nauczyciel, a folwark Potęgowo (Pottangow) należał do innej parafii — w Skórowie (Schurow). Wieś należała do ewangelickiej parafii w Łupawie (Kirchspiel Lupow, Kirchenkreis Stolp-Altstadt). W Darżynie działała także gmina staroluterańska, która w latach 1847–1875 prowadziła własne księgi metrykalne, wspólne z Żochowem i Grąbkowem. W pierwszej połowie XX wieku Darżyno i pobliskie Żochowo były terenem działalności misyjnej separatystów. Podporządkowaną staroluterańskiemu zborowi w Lęborku stację duszpasterską (Predigtstation) w Żochowie zalegalizowano w 1940 roku. Jan Wild przypuszcza, że do 1945 roku kościół służył separatystom ze zboru staroluterańskiego albo tak zwanym belowianom. Spis z 2 grudnia 1895 roku podaje Darżyno w dwóch wierszach: gmina wiejska…