Stare Pole — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Stare Pole, po niemiecku Altfelde, otrzymało przywilej w dzień świętego Walentego 1330 roku z rąk Ludera z Brunszwiku, komtura dzierzgońskiego. Parafia ewangelicka istniała tu już w 1580 roku, kiedy pierwszym proboszczem został Valentin Melick, a nabożeństwa odprawiano jeszcze po gospodarstwach. Pierwszy dom Boży zbudowano w 1638 roku, plebanię w 1640, szkołę w 1674. Kościół, który stoi do dziś, wzniesiono w 1705 roku w konstrukcji szachulcowej, pod patronatem gminy — w postaci spichlerza, bez wieży, a wiele do jego budowy dołożyli szwedzcy oficerowie. Trzy dzwony pochodziły z 1862 roku, organy miały 20 głosów, a około 1890 roku parafia liczyła 555 dusz i jeden cmentarz w Starym Polu, a zapiski w księgach kościelnych sięgały 1603 roku. W spisie z 1885 roku Stare Pole liczyło 631 mieszkańców: 454 ewangelików, 156 katolików i 21 innych chrześcijan, zapewne mennonitów. Te same liczby powtórzył *Słownik geograficzny*, powołując się wprost na ten spis, i dołożył do nich 40 domów oraz 104 gospodarstwa domowe, a osobno wyliczył wybudowanie Lingereihe z sześcioma domami i 27 mieszkańcami oraz cukrownię — dziesięć domów i 190 osób. Wieś żyła już wtedy koleją i cukrem, nie samą ziemią. Dawny cmentarz ewangelicki, dziś rzymskokatolicki, założono w 1843 roku; kolejne przekształcenia przyniosły lata 1904–1913 i okres po 1945 roku. Leży przy ulicy Marynarki Wojennej 18, po południowej stronie głównej ulicy, między nią a torami kolejowymi. Wpisano go do rejestru zabytków województwa pomor…