Nowy Dwór Gdański — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Nieczynny cmentarz ewangelicki w Nowym Dworze Gdańskim, po niemiecku Tiegenhof, leży przy ulicy Drzymały 6, na działce numer 500/2. Ewidencja zabytków datuje go na drugą połowę XIX wieku; kartę cmentarza sporządził Narodowy Instytut Dziedzictwa, a wpis do ewidencji nosi datę 1 kwietnia 1984 roku. Teren pełni dziś funkcję parku. Ewidencja wymienia w mieście dwa cmentarze ewangelickie — ten przy Drzymały i drugi przy ulicy Warszawskiej, dawniej 1 Maja, na części działki 13 — a ponadto cmentarz katolicki przy ulicy Tczewskiej. Gminny program opieki nad zabytkami na lata 2022–2025 wskazuje oba cmentarze ewangelickie jako obiekty, o które należy uzupełnić gminną ewidencję zabytków. Miasto założył zakon krzyżacki; od 1859 roku było miasteczkiem targowym, a prawa miejskie otrzymało w 1880. Ewangelicy modlili się tu najpierw w zamku: gdy ziemia przeszła w 1772 roku pod panowanie pruskie, Fryderyk II podarował w 1782 roku stary królewski zamek polski, a w jednej z jego sal urządzono kościół, poświęcony 8 sierpnia 1784 roku przez proboszcza z Nowego Stawu, Daniela Friedricha Bobrika. Pierwszym proboszczem został Christian Andreas Vanselow, wprowadzony w dniu poświęcenia. Wcześniej duchowni tej parafii mieli siedzibę w Tiegenhagen — wymieniani są Johann Döring około 1599 roku, Gregorius Willisius około 1628 i Martin Schmechel w 1630. Do 1772 roku miasteczko dzieliło się między dwie parafie: od strony Fürstenau należało do Marienau, od drugiej — do Lubieszewa. Gdy zamkowy kościół stał …