Kwakowo — cmentarz (ewangelicki)

Z Wikipedii (PL)

Kościół w Kwakowie ma wieżę z XIV wieku i korpus z lat 1864–1865; dziś jest rzymskokatolickim kościołem parafialnym pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Wokół niego, na terenie podwyższonym i wydzielonym kamiennym murkiem oporowym, leżał niewielki cmentarz przykościelny, wpisany do rejestru zabytków pod numerem A-1801 z 22 grudnia 2006 roku. Jeszcze na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku wejście na niego wyznaczały ceglane słupki; dzisiejsze otoczenie kościoła cmentarza już niczym nie przypomina — jest wyrównane i porośnięte trawą. Grzebano tu od średniowiecza do końca XIX wieku, na terenie tak niewielkim, że pochówki nawarstwiały się jedne na drugich. Ujawniły to prace ziemne w 2010 roku, a wydobyte szczątki złożono ponownie w przygotowanej w tym celu mogile. Zachowały się granitowe podstawy pod żeliwne krzyże, wtórnie użyte jako krawężniki. Spoczywa tu królewski superintendent i pastor Anton Christian Wilhelm Heinrich Zollfeldt (1785–1851), syn pastora z Hohenselchow, wykształcony w Halle i we Frankfurcie, ordynowany w sierpniu 1810 roku wprost na tę parafię i prowadzący ją przez czterdzieści lat, do 1851 roku; był też superintendentem synodu Alt-Kolziglow. Odnaleziony fragment jego żeliwnego krzyża przechowywany jest w kruchcie kościoła. Parafia kwakowska należała do synodu Słupsk-Miasto i obejmowała prócz samego Kwakowa Krussen, Lubuń, Groß i Klein Silkow, Cunsow, Cothlow, Lulemino oraz Wendisch Plassow, a jako gminę córkę…