Zajączkowo — młodszy cmentarz ewangelicki (na północ od wsi)

Z Wikipedii (PL)

Młodszy z dwóch cmentarzy wiejskich Zajączkowa, po niemiecku Sanskow, pochodzi z początku XX wieku i leży na północ od wsi (portal Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim podaje: na północny wschód), około pięciuset metrów od zabudowań. Dziś przylega do lasu, a pierwotne wejście wchłonęło poszycie leśne. Romboidalny obrys wyznaczają przerzedzone nasadzenia — świerkowe według monografii dawnych cmentarzy powiatu słupskiego, sosnowe według portalu Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim; z dawnego założenia czytelne są trzy rzędy pochówków przy zachodniej granicy. W 1784 roku Zajączkowo liczyło 17 dymów i miało nauczyciela; należało wtedy do synodu słupskiego. Wieś należała do ewangelickiej parafii w Zirchow, dzisiejszym Sierakowie Słupskim. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zanotował w gminie wiejskiej 51 ewangelików, a w obwodzie dworskim — 136 ewangelików i jednego katolika; katolików w gminie nie zapisano. Monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego nazywa Waltera i Charlotte Mickleyów ostatnimi właścicielami Zajączkowa w latach 1938–1945; według ksiąg adresowych majątków, na które powołuje się Karl-Heinz Pagel, Walter Mickley posiadał majątek w 1924 roku, a w 1938 roku — Charlotte Mickley. Karl-Heinz Pagel podaje, że nauczyciel Paul Beitmann poległ na wojnie jako podoficer. *Źródła: K. Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, Słupsk 2013, s. 139; E. Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns von der Reformation bis zur Gegenwart”, 1…