Lubieszyn — cmentarz ewangelicki
Groß Lipschin
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- kościerski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Lubieszyn, po niemiecku Groß Lipschin, leży w gminie Liniewo, nad strugą Wietcisą, przy dawnym bitym trakcie z Kościerzyny do Gdańska i Starogardu. Słownik geograficzny opisuje Lubieszyn jako dobra rycerskie i wieś włościańską; cały jej obszar z przyległościami — należały do nich folwark Lubieszynek, inaczej Halka, i Nowe Hornikowy — wynosił 4317 mórg; było tu 36 domów, piętnastu gburów i pięciu zagrodników. W 1789 roku posiadaczem był Ignacy Lniski, wicerejent, w 1880 roku dziedzicem Julian Wolszlegier. Przed 1920 rokiem wieś należała do powiatu kościerskiego (Kreis Berent) w rejencji gdańskiej i była siedzibą obwodu urzędowego oraz urzędu stanu cywilnego dla okolicy: podlegały im między innymi Neu Lipschin z Nową Karczmą, Górne, Dolne i Nowe Horniki oraz Parowo. Między 1247 a 1249 rokiem książę Sambor II nadał wieś Lipiczno szpitalowi świętego Godeharda w Szpetalu pod Włocławkiem, z prawem osadzania Niemców. W XVII i XVIII wieku z Lubieszyna założono Lubieszynek, kolonię Lipschin, Parowo i Neukrug; nowi osadnicy byli często przybyszami i Niemcami, zwykle protestantami. W 1772 roku właścicielem był Antoni von Ostoja-Lniski, Polak i katolik, mieszkający na folwarku. We wsi było sześciu chłopów na dziewięciu włókach, młynarz i dwunastu innych mieszkańców, a do dóbr należało sześć pustkowi i część Szumlesia, razem 40 włók z dobrym lasem bukowym. Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje tu 36 mieszkańców: dziewięciu luteranów i dwudziestu siedmiu katoli…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom V, hasło Lubieszyn — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820 — spis urzędowy
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 17, pozycja 154 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Historische Nachrichten über die Landschaft um Berent und die Anfänge ihrer Germanisirung vornehmlich im 13. Jahrhundert”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 10 (1883), s. 74, 93 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Die Zustände der Landbevölkerung im Kreise Berent am Schlusse der polnischen Herrschaft 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 15 (1886), s. 68, 129 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Nachweis über den adligen Grundbesitz und dessen Vertheilung in den Kreisen Berent und Karthaus im Jahre 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 30 (1892), s. 60 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 41 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.