Lubieszyn — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Lubieszyn (po niemiecku Groß Lipschin) był wsią w Kreis Berent; mieściły się tu obwód urzędowy i urząd stanu cywilnego. Ludność ewangelicka podlegała parafii w Nowym Barkoczynie, katolicka — parafii w Garczynie. Słownik geograficzny — w haśle dla ówczesnego powiatu kościerskiego — notuje 318 katolików i sześćdziesięciu dwóch ewangelików. Własnego kościoła ani kaplicy w Lubieszynie nie odnotowano; jedynym obiektem wyznaniowym był cmentarz ewangelicki, ujęty w krajowej ewidencji zabytków na podstawie karty z 15 listopada 1984 roku, z datowaniem na pierwszą połowę XX wieku. 📌 Ewidencja podaje jego obecną funkcję jako cmentarz rzymskokatolicki — obiekt nie został więc porzucony, tylko przejęty. Kościół ewangelicki w Nowym Barkoczynie, do którego parafii wieś należała, wzniesiono w latach 1891–1897. Po 1945 roku przejęli go katolicy; parafię Matki Boskiej Królowej Polski erygowano 1 sierpnia 1957 roku. *Źródło: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902.*