Nowy Barkoczyn — cmentarz ewangelicki w północnej części wsi

Z Wikipedii (PL)

W północnej części Nowego Barkoczyna (po niemiecku Neu Barkoschin), granicząc od zachodu i od północy z cmentarzem katolickim, leży cmentarz ewangelicki. W wojewódzkiej ewidencji zabytków cmentarz figuruje pod pozycją 24 arkusza gminy Nowa Karczma. W tej samej ewidencji pod pozycją 25 figuruje cmentarz przykościelny, a pod pozycją 26 trzeci tutejszy cmentarz ewangelicki, przy drodze do Kościerzyny. Wszystkie trzy pozycje mają oznaczenie wyznania ewangelickiego. W ewidencji nie znaleziono daty założenia, powierzchni ani stanu zachowania cmentarza z pozycji 24. W 1772 roku Nowy Barkoczyn był wsią królewską starostwa kościerskiego. W tym czasie wszyscy mieszkańcy wsi byli Niemcami i luteranami. Było tu dwóch wolnych sołtysów z sześcioma włókami, zwolnionych z pańszczyzny przywilejem Nowowiejskiego, dziewięciu chłopów razem z karczmarzem, nauczyciel, dwóch komorników i kowal. Wieś liczyła 22¾ włóki. Nowy Barkoczyn leżał w dawnym powiecie kościerskim i był siedzibą parafii ewangelickiej z własnym kościołem. Agathon Harnoch podaje, że sprowadzeni przez dziedziców koloniści z Pomorza mieli własnych duchownych i zbudowali najpierw kościół w Rekownicy, w którym katolicki dziedzic osadził wkrótce księdza katolickiego. Wtedy ewangelicy, za pozwoleniem starosty kościerskiego, postawili drugą świątynię w Nowym Barkoczynie. Kościół szachulcowy, ukończony — według napisu na chorągiewce wieży — w 1797 roku, zastąpiono murowanym, neogotyckim, wzniesionym w latach 1891–1897 około stu metrów …