Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Rok powstania
1867
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
kartuski
Typ
Kościół / zbór
Denominacja
ewangelicka

Z Wikipedii (PL)

Kościoła ewangelickiego w Sulęczynie — po niemiecku Sullenschin — już nie ma. Rozebrano go po wojnie; przekazy miejscowe wskazują lata pięćdziesiąte, sześćdziesiąte albo siedemdziesiąte dwudziestego wieku. Ocalała plebania, w której mieści się dziś przedszkole przy ulicy Kaszubskiej, oraz cmentarz ewangelicki przy ulicy Szydlickiej, z około trzydziestoma żeliwnymi krzyżami. W XIII wieku Sulęczyno leżało w kasztelanii chmieleńskiej. Od 1365 roku były to dobra rycerskie na prawie chełmińskim, własność panów von Russoczin, rodu fundatora kartuzji; około 1365 roku trzymał je Piotr von Russoczin. Z każdego łanu oddawano korzec owsa jako tak zwany pflugkorn. Tutejszy kościół parafialny pod wezwaniem Trójcy Świętej wzniesiono około lat 1606–1616 z fundacji Reinholda Heidensteina. W zestawieniu szkół pomorskich, które Waschinski ułożył z wizytacji, Sulęczyno ma pod rokiem 1686 dopisek: od 1614 roku filia Parchowa, od 1640 parafia. Dekret powizytacyjny z 30 listopada 1686 roku polecił tutejszemu proboszczowi „wyznaczyć jakąś osobną część cmentarza do grzebania luteran” i zastrzegł, by „luteranie nie byli chowani razem z katolikami”. W 1702 roku archidiakon Szembek naliczył w parafii sulęczyńskiej około czterystu katolików i dwustu „heretyków”. Wizytacja z 1766 roku wykazała w parafii 48 luteranów. Według pruskich ksiąg hipotecznych Józef Łaszewski nabył Sulęczyno wraz z Chojną, Kistowem i Zdunowicami w 1766 roku od Dionizego Dorposz-Dorpowskiego i jego żony Anny Rozalii z Jagwic; …

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: