Sulęczyno — kościół ewangelicki (Sullenschin)

Z Wikipedii (PL)

Sulęczyno — po niemiecku Sullenschin — było wsią kościelną na Kaszubach, w powiecie kartuskim, i ośrodkiem silnie katolickim. Tutejszy kościół parafialny pod wezwaniem Trójcy Świętej wzniesiono około 1606–1616 roku z fundacji Reinholda Heidensteina. 📌 A jednak powstała tu samodzielna parafia ewangelicka — i powstała dlatego, że ewangelicy z zachodniej części powiatu byli rozproszeni tak dalece, iż należeli aż do pięciu różnych ośrodków: Wielkiego Pomyska, Jasienia, Bytowa, Kościerzyny i Szymbarku. Od początku 1863 roku osadzono tu wikarego Karla Juliusa Zimmermanna, który co niedzielę odprawiał nabożeństwa i przygotował erekcję parafii; dokument erekcyjny podpisały we wrześniu 1864 roku konsystorz w Królewcu i rejencja gdańska. Plebanię ukończono jesienią 1864 — jej część służyła za salę modlitw — a wysoko położony kościół poświęcono w 1867 roku, wznosząc go głównie ze środków Stowarzyszenia Gustawa Adolfa; dzwony sprawiono w 1870, a dom organisty ze szkołą postawiono w latach 1874–1876. Meyers Gazetteer potwierdza współistnienie w Sulęczynie obu świątyń. 📌 Dalsze liczby to opowieść o kurczeniu się. Około 1869 roku parafia liczyła 2 128 ewangelików obok 7 719 katolików i dwudziestu ośmiu Żydów. Po wydzieleniu z niej parafii w Sierakowicach w 1888 roku i w Stężycy w 1894 spadła do 806 wiernych, a po 1920 roku, gdy Niemcy wyjechali, do około 140 w 1938 roku; od grudnia 1923 roku była złączona z Sierakowicami. W samej wsi w 1780 roku naliczono 737 katolików i 81 akatolików, w …