Skórowo — dawny kościół ewangelicki (Schurow)
Schurow
- Rok powstania
- 1859
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- słupski
- Typ
- Kościół / zbór
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Kościół w Skórowie, wzniesiony w 1859 roku na miejscu starszego, jest dziś katolicką świątynią parafialną. Z dawnego cmentarza wokół niego zostały graniczne nasadzenia klonów i kasztanów, dwa okazałe żywotniki, niewielka ceglana furta od północy oraz fragmenty płyt nagrobnych i pomników wmurowane w ogrodzenie. Skórowo, po niemiecku Schurow, było wsią kościelną oraz siedzibą gminy i urzędu stanu cywilnego w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Parafia obejmowała Vangerske, Klein Gluschen, Zechlin, Pottangow, Groß Runow, Karlshöhe, Darsow wraz z Laaske i Schidlitz, Langeböse oraz Bonkow, a w Langeböse stał kościół pomocniczy. Kościół ewangelicki w Skórowie wzmiankowano w wizytacji z 1590 roku — 16 lipca tego roku książęcy wizytatorzy generalni ze Szczecina, superintendent Johannes Cogeler, Jakob Faber i radca dworski Johann Grimm, sporządzili tutejszą matrykułę kościelną. Urzędował wtedy Swantes Medonca, zwany też Hilariusem, ordynowany w 1564 roku przez Jakoba Hogensee. Organy pochodzą ze starego kościoła świętego Piotra w Słupsku; Böttger przypuszczał, że wykonano je pod koniec XVIII wieku, a księgi metrykalne prowadzono od 1654 roku. Paul Schipper starszy, syn proboszcza z Kwakowa, skarżył się, że nie ma kościelnego i musi sam wykonywać jego pracę, dlatego domagał się należnych kościelnemu opłat, których mu jednak odmówiono; odszedł stąd w 1622 roku. Jego syn Paul, proboszcz w latach 1623–1652, popadł w poważny spór z patronem i właścicielem dóbr …
Źródła zewnętrzne
- Skórowo — Wikipedia — encyklopedia
- pkt.pl — Skórowo — źródło online
- Skórowo — Wikipedia (EN) — audyt workflow
- W. Bartholdy, „O Stolpa, du bist ehrenreich…”. Kulturgeschichtliche Beiträge zur Kirchen- und Stadtgeschichte von Stolp, Stolp 1910 — monografia
- L. Böttger, „Die Bau- und Kunstdenkmäler des Regierungsbezirks Köslin”, t. II, z. 4: „Der Kreis Stolp”, Stettin 1894, s. 30 — źródło drukowane
- E. Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, cz. II, Stettin 1912, s. 513 — źródło drukowane
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 1002–1003 — źródło drukowane
- „Koszalińsko-Kołobrzeskie Wiadomości Diecezjalne”, 1974, nr 4, s. 102–103 — źródło drukowane
- „Das Evangelische Pommern”, cz. II: „Behörden, Kirchen, Pfarrstellen, Geistliche, Anstalten und Vereine”, wyd. Evangelischer Pfarrerverein der Provinz Pommern, Stettin 1932, s. 172 — źródło drukowane
- Verzeichnis der evangelischen Pfarrstellen, Kirchen und Kapellen, der Kirchenpatrone sowie der im Amt befindlichen evangelischen Geistlichen der Provinz Pommern — urzędowy wykaz parafii, kościołów i kaplic prowincji Pomorze, oprac. A. Bretschneider, wyd. 4, Stettin 1924, s. 180 — źródło drukowane
- „Berliner Neueste Nachrichten” (Berlin), 29 października 1909 roku, s. 5 (obraz strony: Staatsbibliothek zu Berlin, Deutsches Zeitungsportal) — źródło drukowane
- „Der Reichsbote” (Berlin), 7 sierpnia 1912 roku, s. 4 (obraz strony: Staatsbibliothek zu Berlin, Deutsches Zeitungsportal) — źródło drukowane
- Jan Wild, „Ewangelickie Pomorze — miejsca i ludzie”, „Informator Parafialny” Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Słupsku, nr 2 (232)/2022, s. 14 — opracowanie
- Jan Wild, „Ewangelickie Pomorze — miejsca i ludzie”, „Informator Parafialny” Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Słupsku, nr 4 (257)/2024, s. 13 — opracowanie
- A. von Livonius, „Hinterpommersche Kirchenbücher und andere Quellen der Sippenforschung”, „Ostpommersche Heimat” 1938, nr 3 — artykuł prasowy
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.