Beiershorst — dawny kościół ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Beiershorst (dziś Wybicko w gminie Stegna) to osada żuławska założona w 1591 roku przez osadników niderlandzkich — osadnictwo olęderskie — na osuszanym terenie delty Wisły i Nogatu. Do 1920 roku leżała w Kreis Marienburg w Prusach Zachodnich, a w latach 1920–1939 w Wolnym Mieście Gdańsku, w powiecie Großes Werder. Mieszkańców było tu zawsze niewielu: 125 osób w 1820 roku, 164 w 1910. Pruski spis powszechny z 1885 roku zastał 105 osób, a wśród nich wyraźną większość ewangelicką — 81 ewangelików wobec zaledwie 6 katolików i 18 innych chrześcijan (na Żuławach zwykle mennonitów). Struktura wyznaniowa była mieszana, a każda wspólnota musiała chodzić gdzie indziej: luteranie należeli do parafii ewangelickiej w *Tiegenort*, dzisiejszym Tujsku, katolicy do *Fürstenwerder*, czyli Żuławek, a od 1912 roku do *Bärwalde*, dzisiejszego Marzęcina. Działał tu również zbór mennonicki, powstały po podziale gminy Wielkich Żuław Malborskich w 1735 roku — w Beiershorst liczył 8 rodzin (1793) i 47 osób wyznania mennonickiego (1820). W samej osadzie kościoła nie było; mieszkańcy korzystali z cmentarza — do potwierdzenia. 📌 Mimo że wieś nie miała własnej świątyni, jej mieszkańcy bywali w gminach sąsiednich ludźmi pierwszego szeregu. Bernhard Schmid, wyliczając nagrobki przy mennonickim domu modlitwy w Orłowskim Polu, wymienia wśród nich pomnik starszego zboru Johanna Donnera z Beiershorst, zmarłego w 1830 roku — obok kupców z Nowego Dworu Gdańskiego. Po 1945 roku ludność niemiecką wysiedlono; wi…