Złotowo

Z Wikipedii (PL)

Złotowo w gminie Stare Pole, na Żuławach Malborskich, występuje w źródłach krzyżackich jako „Reychenvelt”. Wieś powstała za komtura dzierzgońskiego Günthera von Schwarzburg, który w latach 1331–1335 wystawił jej pierwszy przywilej. 8 stycznia 1342 roku najwyższy szatny i komtur dzierzgoński Alexander von Korner odnowił, obniżając czynsz, starsze przywileje Günthera oraz Hartunga von Sonnenborn z lat 1335–1339: wieś miała zachować 35 włók, które na prawie chełmińskim osadził Hannus Halczte, a pod względem kościelnym przypisano ją do Notzendorf. W 1411 roku Złotowo trafiło do krzyżackiej księgi szkód, a 21 sierpnia 1629 roku część gospodarstw spalili żołnierze cesarscy i wieś doszczętnie splądrowano. W pierwszej Rzeczypospolitej była to wieś królewska województwa malborskiego. Okolica była protestancka, a obok ewangelików mieszkali tu mennonici: w 1776 roku wzmiankowano rodziny Dick i Penner, a w 1820 roku wieś liczyła 175 mieszkańców, w tym 5 mennonitów. Spis z 1 grudnia 1885 roku pokazuje ją już wyraźnie mieszaną: na 304 mieszkańców 167 było ewangelikami, 120 katolikami, 9 Żydami, a 8 zapisano jako innych chrześcijan — na Żuławach zwykle mennonitów. Własnej świątyni ewangelicy tu nie mieli. Złotowo należało do parafii w Starym Polu (Altfelde), liczącej 555 dusz i mającej jeden cmentarz, w samym Starym Polu; tutejsza szkoła była drugą — obok staropolskiej — szkołą tej parafii i uczyły się w niej także dzieci z Klettendorf, Leckau, Rogendorf, Barwalt i Bruppendorf. 🟡 Nazwę par…