Powstań, zajaśnij — światłość objawiona narodom
Powstań, zaświeć, bo przychodzi twe światło i chwała Pana rozbłyska nad tobą.
Księga Izajasza 60,1–6
Biblia Warszawska
**1** Powstań, zajaśnij, gdyż zjawiła się twoja światłość, a chwała Pańska rozbłysła nad tobą. **2** Bo oto ciemność okrywa ziemię i mrok narody, lecz nad tobą zabłyśnie Pan, a jego chwała ukaże się nad tobą. **3** I pójdą narody do twojej światłości, a królowie do blasku, który jaśnieje nad tobą. **4** Podnieś oczy i spojrzyj wokoło: Wszyscy gromadnie przychodzą do ciebie, twoi synowie przychodzą z daleka, a twoje córki niesione są na rękach. **5** Wtedy, widząc to, rozpromienisz się radością i twoje serce bić będzie z radości, gdyż bogactwo morza przypłynie ku tobie, mienie narodów tobie przypadnie. **6** Gromady wielbłądów zaroją się, młode wielbłądy Midianitów i Efy, wszyscy przyjdą z Saby; przywiozą złoto i kadzidło, śpiewając pieśni pochwalne na cześć Pana.
- Święto Epifanii to dzień objawienia się Jezusa narodom — wkroczenia Boga w ludzki świat, a nie tylko opowieść o mędrcach ze wschodu.
- Symbolika światłości była dla dawnych pokoleń znakiem wyzwolenia, nadziei i prawdy; dziś, w rozświetlonych miastach, łatwo zapominamy, że źródłem prawdziwego bezpieczeństwa jest Bóg.
- W Jezusie wypełnia się prorocka obietnica Izajasza — On sam mówi o sobie: „Ja jestem światło świata".
- Mędrcy ze wschodu są wzorem człowieka poszukującego sensu; nie liczba ich ani pochodzenie są ważne, lecz radość spotkania z Chrystusem.
- Każde spotkanie z Chrystusem — w Słowie, sakramencie, modlitwie, śpiewie — ubogaca darami zbawienia i wzywa do zmiany myślenia.
- Wracać do domu „inną drogą" znaczy nie ulegać już Herodowi tego świata, lecz iść drogą umocnioną światłością.
O czym mówił pastor
Święto Epifanii — Objawienia Pańskiego — należy do najstarszych świąt Kościoła. Pojawiło się wcześniej niż Boże Narodzenie, które utrwaliło się dopiero w IV wieku po Chrystusie. W starożytności obchodzono je jako dzień ukazania się Jezusa narodom, objawienia Jego mocy, dostojeństwa i światłości. Również w polskiej tradycji ludowej znane jest jako święto Trzech Króli — od mędrców ze wschodu, którzy przyszli oddać hołd Dzieciątku w Betlejem.
Sercem kazania jest słowo proroka Izajasza: „Powstań, zajaśnij, gdyż zjawiła się twoja światłość, a chwała Pańska rozbłysła nad tobą". Izajasza znamy przede wszystkim z Adwentu, z proroctw zapowiadających przyjście Mesjasza. Tu jednak prorok kieruje wzrok ku objawieniu Bożej chwały, która ma rozświetlić mroki świata. Trudno powiedzieć, by mędrcy, którzy weszli do domu i upadli przed Dziecięciem, rozpoznali w Nim od razu Syna Bożego. Do takiego wyznania potrzeba było długiej refleksji, lektury proroków i wiary potwierdzonej zmartwychwstaniem. W święto Epifanii nie chodzi jednak o spór, ilu było mędrców ani czy byli królami. Chodzi o to, by przekazać sobie nawzajem wieść o zbawczym czynie Boga w Jezusie Chrystusie.
Centralnym pojęciem dzisiejszych tekstów jest światło. Dla ludzi dawnych czasów — głęboko w średniowiecze, aż do XIX wieku — noc była porą niebezpieczną. Ryglowano drzwi, ulice pustoszały, tylko strażnicy obchodzili miasto z latarniami. Dopiero rozświetlenie ulic dało poczucie bezpieczeństwa, bo w światłości widać, czy ktoś nadchodzi. W ciemnościach rodzi się lęk. Te doświadczenia całych pokoleń uczyniły symbolikę światła tak nośną: światłość to wyzwolenie, nadzieja, prawda. Dlatego prorok woła z naciskiem: „Powstań, zaświeć". Wskazuje na źródło prawdziwego bezpieczeństwa i fundament naszego życia. Bóg chce być blisko nas, mieszkać pośród swojego ludu, tak jak był z Abrahamem, z Mojżeszem, z tymi wszystkimi, którzy czuli się bezpieczni, bo trwali w Jego bliskości.
W Jezusie Chrystusie wypełniają się wszystkie obietnice Boga. Nie musimy już niczym we mgle szukać kierunku ani po omacku stąpać w ciemnościach. Prawdziwym punktem odniesienia naszej codziennej i świątecznej egzystencji jest Jezus narodzony w Betlejem. Boży Syn jest spełnieniem proroctwa o objawieniu się chwały Najwyższego. Tak jak Izraelitom wędrującym nocą Bóg ukazywał się w słupie ognia, a w czasie Święta Namiotów zapalano w świątyni jerozolimskiej wielkie pochodnie zapowiadające chwałę dni ostatecznych — tak Jezus mówi o sobie słowami Ewangelii Janowej: „Ja jestem światło świata". Odnosi prorockie słowa do siebie i odsłania, kim prawdziwie jest. Bóg stał się człowiekiem, by być jak najbliżej nas i obecnym w świecie pogrążonym w mrokach.
Święto Objawienia Pańskiego przypomina jeszcze jeden wymiar wiary — odwieczną tęsknotę człowieka za spotkaniem z Bogiem, z tym, co nieuwarunkowane. O tej radości pisze Izajasz i tej radości doświadczyli mędrcy ze wschodu. Ważne jest, by w nich rozpoznać siebie samych — w ich poszukiwaniu sensu, w drodze, którą podjęli, w głębokiej radości, jaka stała się ich udziałem. Każde spotkanie z Chrystusem — w Jego Słowie, w sakramencie, w modlitwie, w wyznawaniu Go śpiewem — ubogaca darami zbawienia i powinno być przeżywane z wdzięcznością.
Konfrontacja z objawioną światłością jest też zaproszeniem do zmiany myślenia i planów. Mędrcy nie wracają do Heroda, lecz inną drogą udają się do swojej ziemi. Nie ulegają sztuczkom i grom politycznego świata, bo umocniła ich światłość, która przyszła. To nieustanne wezwanie do duchowego przebudzenia, do odnowy życia, do przygotowania się także na spotkanie wieczne z Tym, który jest prawdziwą światłością świata. On codziennie wkracza w nasze życie, jeśli Go zaprosimy. Przychodzi, by rozpraszać mroki naszej codziennej egzystencji, by wyzwalać nas od lęków i niebezpieczeństw. Stawia siebie samego za wzór miłości i dobroci, jaką mamy okazywać bliskim. Tego doświadczenia spotkania ze światłością życzy kaznodzieja w to radosne święto — byśmy wracając do swoich domów, mogli iść inną niż zwykle drogą i cieszyć się ze spotkania z Jezusem narodzonym w Betlejem.
Czego uczy nas to kazanie
Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).
-
Wieczerza Pańska 56% In, cum, sub pane et vino
Sakrament Wieczerzy Pańskiej: realna obecność ciała i krwi Chrystusa w, z i pod chlebem i winem. Nie transsubstancjacja rzymska ani symbol Zwingli'ego.…
Rozwiń hasło → -
Rok kościelny 56% Cykl liturgiczny ewangelicki
Roczny cykl czasu kościoła: od Adwentu po Trójcę, od Trójcy do Adwentu. Każdy okres ze swoim kolorem, perykopami i tonem.…
Rozwiń hasło → -
Chrzest 53% Wody, które nie są zwykłą wodą
Sakrament inicjacji do Kościoła. Włącza w Chrystusa (Rz 6), daje obietnicę odpuszczenia grzechów i życia wiecznego. Ważny dla dzieci i dorosłych.…
Rozwiń hasło →
Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)
# 6 stycznia, ŚWIĘTO EPIFANII – OBJAWIENIA PAŃSKIEGO # Zrodlo: https://youtu.be/YTipHnNInlM # Data nabozenstwa: 2021-01-06
muzyka Dziękuje za oglądanie. Muzyka Muzyka Ciemność ustępuje, a światłość prawdziwa już świeci. To słowo z pierwszego listu świętego Jana, które ma nam towarzyszyć dzisiejsze święto. Święto Epifanii, czyli Objawienia Pańskiego. Święto, które od pewnego czasu jest dniem wolnym od pracy i możemy spotkać się na nabożeństwie w Kościele w ten świąteczny dzień, odpoczywając od naszych codziennych obowiązków. Życzę nam wszystkim, by to światło rozświetlało mroki naszych myśli, naszych serc i sumień. Myśmy potrafili żyć w tej światłości.
A niech ten radosny dźwięk muzyki, pieśni przeznaczonych na to święto towarzyszy nam w tym nabożeństwie. Zaczywajmy teraz pieśń numer 105. Dziękuje za uwagę. Gdyby wasze, w ogóle niech wytrwałeś, gdyby wasze, w ogóle niech wytrwałeś, do swojej świata wytrwałeś. Zangypia Zdjęcia i montaż O niebo tam serce mojej, Obym przy swej, ości swej, Niebiez iść być człowiek. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Panie Twoim jest Królestwo i Ty jesteś wyniesiony jako głowa nad wszystko. Alleluja! Wykrzykuj Panu cała ziemię, Alleluja!
Muzyka Przychodźcie przed oblicze Jego z weselem. Alleluja! Muzyka Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Kyrie eleison, a nie zmiłuj się. Chryste, elejson, chryste zmiłuj się. Kyrie eleison Chwała Bogu Na wysokościach Muzyka Muzyka Boże i Panie Światłości, przygotowałeś w Jezusie Chrystusie zbawienie swoje przed obliczem wszystkich ludów. Światłość, która świeci pogan i chwałę ludu Twojego. Spraw, Panie, aby wszyscy Cię poznali i przez Jezusa Chrystusa chwalili w doczesności i wieczności.
Wysłuchaj nas przez Jezusa Pana naszego, który z Tobą i z Duchem Świętym, prawdziwy Bóg, żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Pan, niech będzie z Wami. W dzisiejsze święto słuchajmy się, drodzy, słowo apostoła Pawła zapisane w liście do Efezjan w rozdziale trzecim w wierszach od pierwszego do siódmego. Dlatego ja, Paweł, jestem więźniem Chrystusa Jezusa za was pogan, bo zapewne słyszeliście o darze łaski Bożej, która mi została dana dla waszego dobra, że przez objawienie została mi odsłonięta tajemnica, jak to powyżej krótko opisałem.
Czytając to, możecie zrozumieć moje pojmowanie tajemnicy Chrystusowej, która nie była znana synom ludzkim w dawnych pokoleniach, a teraz została przez Ducha objawiona Jego świętym apostołom i prorokom. Mianowicie, że poganie są współdziedzicami i członkami jednego ciała i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię, której sługą zostałem według daru łaski Bożej okazanej mi przez Jego wszechmocne działanie. Tyle słów apostolskich, a błogosławieni są ci, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go.
Alleluja! Alleluja! A Ewangelia na dzisiejsze święto zapisana jest u Ewangelisty św. Mateusza w rozdziale 2, w wierszach od 1 do 12. Gdy zaś Jezus narodził się w Betlejemie Józkim za króla Heroda, oto mędrcy ze wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali – Gdzie jest ten nowonarodzony król żydowski? Widzieliśmy bowiem gwiazdę jego na wschodzie i przyszliśmy oddać mu pokłon. Gdy to usłyszał król Herod, zatrworzył się, a z nim cała Jerozolima. I zgromadziwszy wszystkich arcykapłanów i nauczycieli ludu, wypytywał ich, gdzie się ma Chrystus narodzić.
A oni mu rzekli, w Betlejemie Judzkim, bo tak napisał prorok. I ty, Betlejemie, ziemio judzka, wcale nie jesteś najmniejsze między książętymi miastami judzkimi. Z ciebie bowiem wyjdzie wódz, który paść będzie lud mój izraelski. Wówczas Herod przywołał potajemnie mędrców, dokładnie dowiedział się od nich o czasie pojawienia się gwiazdy. I posłał ich do Betlejem i rzekł Idźcie, dokładnie się dowiedzcie o dziecięciu A gdy je znajdziecie, donieście mi Abym i ja poszedł oddać mu pokłon Oni zaś wysłuchawszy króla odeszli A oto gwiazda, którą ujrzeli na wschodzie Skazywała im drogę A doszedłszy do miejsca, gdzie było dziecię Zatrzymała się A ujrzawszy gwiazdę, niezmiernie się uradowali.
I wszedłszy do domu, ujrzeli dziecię z Marią, matką jego, i upadłszy, oddali mu pokłon. Potem, otworzywszy swoje skarby, złożyli mu w darze złoto kadzidło i mirrę. A odszerzeni we śnie, by nie wracali do Heroda, inną drogą powrócili do ziemi swojej. Tyle słów Ewangelii. Bądź pochwalon, Panie Jezu. Muzyka A niech naszą wspólną odpowiedzią na to usłyszane słowo będzie wyznanie naszej wiary w Trójjednego Boga. Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebny.
Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny. Amen. Amen, Amen, Amen. Wiem, wczyszczę, wierzę, że w radości na awitym zamyślał w radości. Wierzę, że wierzę, że w radości ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK Niech już wyszysz, że węga do rada, Bo najmieszkę, węga do rada, Niech do rada już węga za strona, Zdjęcia Muzyka Niezus przyszedł do marnie Dali, śmierci na woleju Boże Róca.
Zdrowia naszy Jezus, nasze Jezus, Szczelna śpiewka Wielkie prawa zastrzeżone. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Dzisiejsze święto chcemy się drodzy wsłuchać słowo prorockie, słowo Izajasza zapisane w 60. rozdziale jego księgi, w wierszach od pierwszego do szóstego w przekładzie Biblii Ekumenicznej. Powstań, zaświeć, bo przychodzi Twe światło i chwała Pana rozbłyska nad Tobą. Ciemności bowiem okrywają ziemię i gęsty mrok ludy.
Lecz nad Tobą jaśnieje Pan i objawia się Jego chwała. Narody pójdą do Twojego światła i królowie do Twojego schodzącego blasku. Podnieś oczy i spojrzyj wokoło. Ci wszyscy zgromadzeni przychodzą do Ciebie. Twoi synowie przybywają z daleka. Twoje córki są niesione na rękach. Dzień. Gdy to ujrzysz, będziesz promieniować, Twoje serce przepełni się wzruszeniem, bo bogactwo morza przypłynie i zasoby narodów przybędą do Ciebie. Zaleje Cię mnogość wielbłądów, dromadery Madianu i Efy. Wszyscy przybywający z Saby przyniosą złoto i kadzidło i rozgłoszą chwałę Pana.
I my chcemy dzisiaj rozgłaszać chwałę Pana. Chcemy Cię wielbić Chryste za to, że przyszedłeś do nas na świat i jesteś naszą światłością. Amen. Drogie siostry i bracia, zgromadzeni w Kościele Zbawiciela, siostry i bracia w Panu, którzy łączycie się z nami poprzez internetową transmisję. Przeżywamy dzisiaj święto, które w starożytnym kościele miało ogromne znaczenie. Tak jak mówiliśmy to w święta, obchodzenie Bożego Narodzenia pojawiło się w IV wieku po Chrystusie, a wcześniej właśnie obchodzono w sposób szczególny święto objawienia.
jako dzień ukazania się Jezusa narodom, objawienia się Jego mocy, Jego dostojeństwa i Jego światłości. W dzisiejszą dniu w tym tekście i pozostałych świętecznych tekstach szczególne znaczenie ma właśnie pojęcie światła. Powstań, zaświeć, bo przychodzi Twe światło i chwała Pana rozbłyska nad Tobą. Tak zapisał wersja. Wielki prorok Izajasz. Izajasz, którego kojarzymy z Adwentem właśnie z proroctwami dotyczącymi przyjścia na świat Mesjasza, Zbawiciela Świata. A w ludowej tradycji zauważmy, że dzisiejsze święto, święto Epifanii, nawet jeśli wejdziemy do kalendarzy, nazywane jest świętem Trzech Króli.
Kojarzy się święto. Z mędrcami ze wschodu, magoi, jak dokładnie pisze to grecki tekst Nowego Testamentu, czyli magami, mędrcami, tymi, którzy idą z daleka, przybywają najpierw do Jerozolimy, a później do Betlejem, by oddać hołd, narodzonemu królowi Izraela, bo tak go widzą, a rozpoznają w nim, składają hołd Zbawicielowi, komuś szczególnemu, komuś, kto ma wielkie znaczenie dla ich życia". Trudno jest nam jednak powiedzieć, że owi mędcy ze wschodu, którzy przyszli, weszli do domu, ujrzeli dziecię z Marią, matką Niego i upadłszy, oddali Mu pokłon, że widzieli w Nim Syna Bożego, Jezusa Chrystusa, Mesjasza, Zbawiciela Świata.
Do tego trzeba było długiej refleksji, lektury proroc i interpretacji, która nastąpiła w starożytnym Kościele. Wielu. dopiero po tym, jak Jezus prawdziwie ukazał swoją moc. Bowiem w tym dziecięciu była wciąż zapowiedź, Wciąż była nadzieja na to, co ma nastąpić i to, co nastąpiło. Bo w święto Epifanii nie chodzi nam o liczbę mędrców ze wschodu i stwierdzenie, że wcale nie byli oni królami. W ten dzień, w święto objawienia się Jezusa światu, mamy przede wszystkim przekazać sobie wzajemnie, drodzy, wieść o zbawczym czynie Boga w Jezusie Chrystusie.
Bo przyjście Jezusa na świat jako Syna Bożego jest właśnie ukazaniem się, czyli objawieniem się Boga epifanią, po łacinie mówiąc rewelacją, wkroczeniem Jego w ludzki świat. Na to dzisiejsze święto składa się więc ogrom treści nadziei, które powinny znajdować się dzisiaj w kręgu naszych przeżyć i religijnych doświadczeń. Byśmy prawdziwie przebudzili się, bo ukazała się nam światłość, Często czujemy się niczym owe ludy, o którym pisze prorok Izajasz. Ciemności bowiem okrywają ziemię i gęsty mrok ludy.
Często my, niczym te ludy dawnego świata, ale i ludy współczesnego świata, nie znamy celu naszej drogi, po macku szukamy, dokąd iść, szukamy światłości, punktów orientacyjnych, które mają nam dać poczucie naszego bezpieczeństwa. Dzisiaj, gdy nasze miasta są rozświetlone latarniami, gdy w domach jest elektryczność, poczucie bezpieczeństwa jest zupełnie inaczej konstruowane. Ale dla ludzi tamtych czasów i głęboko przez średniowiecze, aż do XIX wieku, noc była czasem bardzo niebezpiecznym. Ludzie ryglowali drzwi, zamykali się, bali się wychodzić na ulicę po prostu.
One nocami były w wielu miejscach zupełnie puste. I tylko strażnicy chodzili i patrzyli, czy coś złego się nie dzieje. Rozświetlenie naszych miast dało więc nam poczucie bezpieczeństwa. Bo widzimy, czy ktoś nie nadchodzi, w światłości czujemy się bezpiecznie. W ciągu dnia w ogóle o tym nie myślimy, że ktoś może nas zaskoczyć, napaść, A w nocy, w ciemnościach czujemy właśnie takie niebezpieczeństwo. Te doznania były udziałem całego szeregu pokoleń. I ta symbolika światłości była dla nich tak bardzo ważna.
Światłość to wyzwolenie, światłość to nadzieja, to prawda. Dlatego prorok woła, powstań, zaświeć, bo przychodzi Twe światło i chwała Pana rozbłyska nad Tobą. To jest wskazanie, gdzie jest źródło naszego prawdziwego bezpieczeństwa, źródło naszej egzystencji, fundamentu naszego życia. Bóg chce być blisko nasu. mieszkać wśród nas tak, jak był z Abrahamem, z Mojżeszem, z innymi wybranymi przez siebie ludźmi, którzy czuli się bezpieczni, bo byli w jego bliskości. I dzisiejsze prorockie słowo chce nam to właśnie przekazać, że w Jezusie Chrystusie wypełniają się wszystkie obietnice udzielone przez Boga.
Obietnice dotyczące naszego życia. Że nie musimy już niczym we mgle poszukiwać właściwego kierunku naszego życia. Że nie musimy niczym w ciemnościach chodzić po omacku, szukając jakichś punktów odniesienia. Żebym nie musimy już niczym w ciemnościach chodzić po omacku, szukając jakichś punktów odniesienia. Tym prawdziwym punktem odniesienia naszej codziennej i świątecznej egzystencji jest właśnie Jezus narodzony w Betlejem. Boży Syn jest spełnieniem proroctwa o objawieniu się chwały Najwyższego Boga. Boży Syn jest spełnieniem proroctwa o objawieniu się chwały Najwyższego Boga.
I tak jak w czasie wędrówki nocą Bóg ukazywał się Izraelitom w słupie ognia, tak oni w święto namiotów wchodzą. które obchodzono uroczyście na pamiątkowego długiego pobytu Izraelitów na pustyni, na dziedzińcu świątyni w Jerozolimie zapalali wielkie pochodnie, które miały z daleka rozświetlać mroki nocy i były znakiem dla wyznawców mającej się odjawić chwały Boga w czasach ostatecznych. Dlatego nie powinno nas dziwić to, co Jezus mówi o sobie w Ewangelii św. Jana. Ja jestem światło świata. Te prorockie słowa Jezus odnosi do siebie i ukazuje, kim On prawdziwie jest.
Bóg stał się człowiekiem, by być jak najbliżej nas, by być obecnym w pogrążonym w mrokach i ciemnościach świeciem. Dlatego dzisiejsze święte objawienia Pańskiego ma jeszcze jeden wymiar. Przypomina nam o odwiecznej tęsknocie człowieka na spotkanie z transcendencją, spotkanie z nieuwarunkowanym, spotkanie z Bogiem. O tej radości spotkania pisze właśnie prorok Izajasz. I tę radość doświadczyli owi mędrcy ze wschodu. I nie ma dzisiaj sensu zastanawiać się, ilu ich było. Czy byli przedstawicielami wszystkich ras białej, czarnej i żółtej?
Czy było ich więcej niż trzech? I skąd przyszli? I skąd przyszli? Ważne jest, by wśród tych mędrców ze schodu rozpoznać siebie, by odczuć ich radość, by wczuć się w ich poszukiwania, poszukiwania sensu. sensu w naszym życiu, poszukiwania drogi, dokąd chcemy zmierzać i odczucia głębokiej radości, która stała się ich udziałem. Bo każde spotkanie z Chrystusem ubogaca nas darami zbawienia. Każde spotkanie z Chrystusem, z Jego Słowem, z sakramentem, spotkanie w modlitwie czy w wyznawaniu Go śpiewem, powinno być przeżywane właśnie z naszą głęboką radością i wdzięcznością.
A w to święto dzisiejsze, będąc skonfrontowani z objawioną światłością, jesteśmy też zaproszeni do zmiany sposobu naszego myślenia, I zmiany planów, by nie wracać już do dawnej Jerozolimy, gdzie czeka Herod, z wszystkimi sztuczkami, grami politycznego świata, by pójść inną drogą do domu, żeby nie zrozumiać. Będąc wzmocnieni światłością, która przyszła na świat. To nieustanne wezwanie do duchowego przebudzenia, do odnowy naszego życia, przygotowania się na spotkanie także wieczne z tym, który jest prawdziwą światłością świata.
On przychodzi i codziennie wkracza w nasze życie, jeśli go tylko zaprosimy. Przychodzi, by rozpraszać mroki naszej codziennej egzystencji. by wyzwalać nas od lęków i niebezpieczeństw. I On stawia nam siebie samego za wzór postawy, drogi miłości i dobroci, którą powinniśmy okazywać naszym bliskim. Tego doświadczenia, spotkania ze światłością życzę wam, drodzy, w ten dzisiejszy dzień. W to radosne święta. Niech ta radość prawdziwie będzie naszym udziałem i wracając do naszych domów może inną niż zwykle drogą.
Cieszmy się ze spotkania z Jezusem narodzonym w Betlejem. Amen. Módlmy się. Łaskawy nasz Panie i dobry Boże, chcemy Ci podziękować za to, że możemy się w ten dzień spotkać tutaj w Kościele. Za to, że możemy korzystać z tej możliwości, by tworzyć wspólnotę modlitwy, wiary i słowa, także przed monitorami naszych komputerów. Za to, że w różny sposób do nas docierasz różnymi drogami, Chceżbyśmy my nie podążali stereotypowymi drogami, ale potrafili odnajdywać Ciebie wszędzie tam, gdzie Ty się na naszych drogach pojawiasz.
Prosimy Cię, bądź światłością naszego życia. Amen. Sączcie drodzy. Zborowi mam do przekazania ogłoszenia. Nasze najbliższe nabożeństwo odbędzie się w najbliższą niedzielę o zwykłej porze o godzinie 9:30 i będzie również transmitowane na żywo na naszym internetowym kanale YouTube. Wszelkie inne czynności parafialne w dalszym ciągu odbywają się wirtualnie. Jako społeczność jesteśmy z tymi, którzy przeżywają swoje radości, ale także łączymy się z tymi, którzy wspominają swoich bliskich. I tak dzisiaj jesteśmy proszeni o wspomnienie.
Wspominamy dzisiaj świętej pamięci Reynolda Filipa, w dzień po jego urodzinach. A śp. Reynold Filip urodził się 5 stycznia 1903 roku w Łowiczu. Zmarł 7 listopada 1984 roku w Gdańsku i pochowany jest na cmentarzu łostowickim. Dzisiaj w świętej pamięci Rainolda Filipa wspominają córki oraz zięciowie. A my zechciejmy teraz podziękować Bogu za jego drogę, za to co dał swoim bliskim i objąć ich modlitwą. Módlmy się. Dobry nasz Panie i dobry Boże, chcemy Ci teraz podziękować za drogę i życie naszego świętej pamięci brata Reinolda.
O to wszystko, co Jemu dałeś przeżyć, a przez Niego Jego najbliższym. Dziękując za Jego życie, powierzamy Tobie Jego bliskich, którzy mają Go w dobrej pamięci. Prosimy Cię, byśmy wspominając naszych bliskich, utwierdzali się w wierze w zmartwychwstanie i w życie wieczne. Prosimy Cię o Twoje błogosławieństwo, Boże Ojcze, przed Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Amen. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, hajstrzeże serca i myśli nasze. W Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Będziemy teraz śpiewać trzy zwrotki pieśni numer 109, Mędrcy Świata, a następnie pospowiedzi, zwrotkę czwartą i piątą.
Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Drodzy, dzisiejsze święto, święto radości i światłości, chcemy stanąć przed blaskiem Bożego oblicza, otworzyć teraz nasze serca i sumienia i wstąpić się, i pojednać się z Bogiem i z bliźnimi, dokonać aktu pokuty i przede wszystkim oczyszczenia naszego umysłu, przyznania się do błędów i zarazem do przebaczenia innym tego wszystkiego złego, co nam uczynili.
Pan prawdziwie odpuszcza grzechy tym, którzy pokutują. Ale każe też przypominać wszystkim niepokutującym, że grzechy są im zatrzymane aż do czasu szczerej pokuty. Korzystajmy teraz to miejsce i ten czas, by pojednać się z Bogiem i bliźnimi. A zanim wypowiemy słowa naszej indywidualnej modlitwy spowiedniej, słuchajmy się jeszcze modlitwę psalmu 130. Dzień dobry. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, Panie wysłuchaj głosu mojego, nakłoń uszu swych na głos błagania mego, jeżeli będzie zważał na winy, Panie, Panie, któż się ostoi?
Lecz u Ciebie jest odpuszczenie, aby się Ciebie bano. W Panu pokładam nadzieję, dusza moja żyje nadzieją. Oczekuję słowa Jego, dusza moja oczekuje Pana. Tęsknij mi stróże poranku, bardziej mi stróże poranku. Amen. Powiadajmy się Panu, Bogu naszemu, tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze. Ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i stałego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa.
Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Drodzy, Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdego z nas. Czy żałujesz za grzechy swoje, jeśli tak odpowiedź żałuję, żałuję? Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzą, wierzą.
I czy pragnie z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę, pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzech odpuścicie, stoi im odpuszczonej. a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Prze to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego, Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego, gwiazduję wszystkim pokutującym łaskę Boga i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone.
W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. Amen. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Muzyka Zostręczka pod innym jednym zielonym, na jednym zim, włoch, włoch, włoch, włoch, i szczęście. ZANG EN MUZIEK Muzyka Zdjęcia i montaż Zjeśćmy teraz nasze serca, nasze myśli do Boga i módlmy się. Boże Panie, światłości i prawdy, uwielbiamy Cię i chwalimy za Twoją mądrość i wierne realizowanie planu zbawienia grzesznej ludzkości.
Ty wybrałeś pośród wszystkich narodów Izraela, aby był nosicielem Twoich obietnic. W Jezusie Chrystusie powołałeś nas do społeczności życia z Tobą, abyśmy nie byli już dłużej przechodniami i obcymi, ale stali się domownikami i współobywatelami świętych. Jesteśmy teraz ludem Twoim i dziećmi Twymi poprzez chrzest i wiarę. Prosimy Cię umocnij naszą wiarę, abyśmy słowem i czynem świadczyli o tym, co Ty dla nas uczyniłeś i abyśmy wiernie naśladowali Syna Twojego Jezusa Chrystusa. Wszystkim, którzy jeszcze chodzą drogami własnej mądrości i błądzą w mrokach świata.
Prosimy, Panie, niechaj zajaśnieje światło chwały Twojej w Jezusie Chrystusie, Zbawicielu naszym. O błogosław przeto dzieło misji na wszystkich kontynentach. Głoszącym Ewangelię i świadczącym życiem swoim o jej mocy daj ducha wytrwałości i cierpliwości. Niechaj chwała Twoja jaśnieje w świecie, a Kościół Twój niechaj się stanie z solą ziemię. Bądź Panie światłem dla naszego narodu. Zachowaj pokój i sprawiedliwość we wszystkich krajach i hamuj moce ciemności fałszu i obłudy. Rządź i kieruj przez Ducha Świętego naszymi domami i naszymi rodzinami.
Prosimy Cię, wszystkim, którzy są w udręce swego serca, bądź pomocą i ratunkiem. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, gdy tak razem do Ciebie Ojcze wołamy. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakiej my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków.
Amen. Zdjęcia i montaż Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, Alleluja! Muzyka Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja! Muzyka Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, Alleluja! Panie Panie Panie Panie Panie Panie Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Amen. ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Zdjęciałego Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka