Pamiątka ustanowienia Wieczerzy Pańskiej

# 🍇 WIELKI CZWARTEK – Dzień Ustanowienia Wieczerzy Pańskiej # Zrodlo: https://youtu.be/poj6nrllR-g # Data nabozenstwa: 2021-04-01

Muzyka Muzyka Muzyka KONIEC Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Zrozumieni, witam Was bardzo serdecznie na dzisiejszym popołudniowym nabożeństwie w Wielki Czwartek, w dzień, w którym wspominamy ustanowienie Sakramentu Wieczerzy Pańskiej. Witam Was hasłem tego dnia, które jest wyjęte z psalmu 111. Pamiętnymi uczynił cuda swoje, łaskawy i litościwy jest Pan. To dzień wyjątkowy w liturgii Wielkiego Tygodnia. Dzień, w którym radujemy się i wychwalamy Boga za to, co otrzymaliśmy od Niego poprzez zbawienne dla nas dary ciała i krwi naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Dzisiaj gromadzimy się na nabożeństwach, aby wspomnieć ostatnią wieczerzę, podczas której Bóg zawarł ze swoim ludem nowe przymierze we krwi Chrystusa. Życzę Wam wszystkim, drodzy, zarówno tu zgromadzonym w Kościele Zbawiciela, jak i wszystkim, którzy są zgromadzeni przed ekranami podczas transmisji błogosławionego przeżywania tego dzisiejszego nabożeństwa. Zaśpiewajmy teraz pierwszą z wyznaczonych pieśni numer 116. Muzyka Muzyka Poświęc się, jaka wyślij podjęcie, Jezus o mnóstwo Panie. Muzyka Muzyka Słowaty.

Podręb we nas, ciercisz pan. Podrębę, jak światłem zan, Znanie, zan. Kto to rozkniek wiedzie młoć, Tych zdaniom byś przyczynie młoń. Jezus, dopócz przyszło nam, Gdyż uszedam swoją ten, twoje zgrupą szczęście by, Krzyściu śmierci zdali miś, O tym zbawom radę byś, Jezus, Kór krzyż ataki. Panie, kto spożywa ciało Twoje i pije krew Twoją, Ten maszty odwieczny, pamiątnymi uczyniłeś cuda swoje, Łaskawy i litościwy nie jesteś takim. Dajesz pożywienie tym, którzy się u Ciebie ponią, Na wieki pamiętasz o swoim przebieżu.

Gę nie pelej są, Panie zmiłuj się, Christel, elejson, Chryste zmiłuj się, Kier i je lej są, a nie zmiłuj się. Chwała Bogu na wysokościach Na wysokościach Bogu cześć I dzięki łasce Jego Już nam nie można zło prynieść Mocji potęga złego Upodobanie Bóg w nas ma I pokój już bez przerażu Wielkie trwa, Pać wszelka się skończyła. Módlmy się. Boże, pokoju i łaski, dziękujemy Ci za Syna Twojego, który położył życie swoje w ofierze, a pamiątkę śmierci swojej zostawił w sakramencie Wieczerzy Świętej. Prosimy Cię, poświęć przez ducha swojego nasze serca, abyśmy godnie przyjęli ciało i krew Pana naszego, który z Tobą i z Duchem Świętym, prawdziwy Bóg żyje i króluje na wieki wieków.

Amen. Amen. Pan niech będzie z wami i z Duchem Twoim. Drodzy, wsłuchajmy się teraz na Bożnym skupieniu i z uwagą w Słowo Boże, które wyznaczone jest na Wielki Czwartek. Najpierw czytam fragment Starego Testamentu z II Księgi Mojżeszowej z XII rozdziału. I rzekł Pan do Mojżesza i do Arona w ziemi egipskiej mówiąc, powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela mówiąc, dziesiątego dnia tego miesiąca weźmie sobie każdy baranka dla rodziny, baranka dla domu. Jeżeli zaś rodzina jest za mała na jednego baranka, niech dobierze sąsiada mieszkającego najbliżej jego domu według liczby osób.

Według tego, ile każdy może zjeść, należy liczyć osoby na jednego baranka. Będziecie go przechowywać do czternastego dnia tego miesiąca i zabije go całe zgromadzenie zboru izraelskiego o zmierzchu. I wezmą z jego krwi i pomarzą oba odżywia i nadproże w domach, gdzie go spożywają. A w ten sposób spożywać go będziecie. Biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w ręku waszym. Zjecie go w pośpiechu. Jest to ofiara paschalna dla Pana. Tej nocy przejdę przez ziemię egipską i zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej, od człowieka do bydła i dokonam sądów nad wszystkimi bogami Egiptu.

Ja Panu. A krew ta będzie dla was znakiem na domach, gdzie będziecie. Gdy ujrzę krew, ominę was i nie dotknie was zgubna plaga, gdy uderzę ziemię egipską. Dzień ten będzie wam dniem pamiętnym i będziecie go obchodzili jako święto Pana. Będziecie go obchodzili przez wszystkie pokolenia jako ustanowienie wieczne. Tyle słów Starego Testamentu. A błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą go. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku. Słuchamy się też słowa lekcji apostolskiej, którą czytam z I listu św.

Pawła do Koryntian z XI rozdziału, gdzie w wersach od XXIII po XXVI tak czytamy. Albowiem ja przejąłem od Pana to, co Wam przekazałem. że Pan Jezus tej nocy, której był wydany, wziął chleb, a podziękowawszy złamał i rzekł, bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje za was wydane, to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie i kielich powieczerzy, mówiąc, ten kielich to nowe przymierze we krwi mojej. To czyńcie, ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją, albowiem ilekroć ten chleb jecie. A z kielicha tego pijecie, śmierć pańską zwiastujecie, aż przyjdzie.

Tyle słów lekcji apostolskiej, a Ty bądź pochwalą, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku. A w odpowiedzi na usłyszane Słowo Boże wyznajmy teraz wspólnie naszą wiarę w Krój jedynego Boga, a uczyńmy to słowami apostolskiego wyznania wiary. Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jednego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Ponciuszem Piłatem, ukrzyżowan umarł i pogrzebion.

Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Amen, amen, amen. Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Zabijmy. Krzyż do dachu, Krzyż do dachu, Onie bezpłanie. Na roczniach Żydłym krzyczą miłość trwa Matry zajaśniała Z bagna krzechów w ręce szła Tąę mięska znała Krzyściu Pan, Krzyściu Pan, Onie też zbawieniem, Na wolnocie Prawina, Przekł w okruśczeniem.

Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego, te niech będą z nami wszystkimi odtąd aż na wieki. Amen. Drodzy, wsłuchajmy się w Słowo Boże, we fragment Ewangelii św. Mateusza z 26 rozdziału, według przekładu Biblii Ekumenicznej, który to fragment dzisiaj chcemy wspólnie w Wielki Czwartek rozważać. W pierwszy dzień przaśników uczniowie podeszli do Jezusa i zapytali, gdzie mamy przygotować dla ciebie wieczerzę paschalną? Odpowiedział im, idźcie do miasta, do pewnego człowieka i powiedzcie mu.

Nauczyciel mówi, czas mój jest blisko, u ciebie urządzę z moimi uczniami wieczerzę paschalną. uczniowie zrobili tak jak im polecił jezus i przyrządzili paschem kiedy nastał wieczór wraz z dwunastoma zajął miejsce przy stole a gdy jedli powiedział zapewniam was że jeden spośród was mnie wyda Wtedy bardzo zasmuceni zaczęli pytać jeden przez drugiego, czy to ja, panie? A on zaś odpowiedział, ten, który ze mną sięga ręką do półmiska, ten mnie wyda. Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi, jak jest o nim napisane, lecz biada temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany.

Byłoby lepiej dla tego człowieka, gdyby się nie urodził. Wtedy Judasz, który postanowił go wydać, zapytał, czy to ja, mistrzu? Jezus odpowiedział, ty powiedziałeś. A gdy oni jedli, Jezus wziął chleb, pobłogosławił, połamał go i dał uczniom, mówiąc, bierzcie i jedzcie, to jest moje ciało. Potem wziął kielich i po dziękczynieniu podał im, mówiąc, pijcie z niego wszyscy, to jest bowiem moja krew przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. Mówię wam, odtąd nie będę już pił z tego owocu winnego krzewu, aż do dnia, kiedy z wami ponownie będę pił z niego w królestwie mojego Ojca.

Następnie, po odśpiewaniu hymnu, poszli na górę oliwną. Tyle słów Pisma Świętego. A Ciebie nasz łaskawy Panie i Boże prosimy, abyś wlał w nasze serca tę pewną ufność, wiarę i nadzieję, że Ty poprzez Syna swego objawiłeś nam swoją łaskę i miłość. Abyśmy w tym nowym przymierzu, zawartym podczas ostatniej wieczerzy, mogli odnaleźć odpuszczenie grzechów w niewinnej krwi baranka naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, który złożył za nas ofiarę na krzyżu Golgoty. Łaskawy Panie nasz i Boże, Ciebie prosimy.

Po błogosław teraz rozważanie Twojego świętego słowa w naszych sercach. Amen. Usiądźcie, drodzy. Siostry i bracia w Jezusie Chrystusie, dziś obchodzimy pamiątkę ustanowienia Wieczerzy Pańskiej, rozważając w sercu to, co miało miejsce w Wieczerniku. Wielki Czwartek jest szczególnym dniem w Wielkim Tygodniu i bezsprzecznie jednym z największych, najważniejszych dla chrześcijan świąt, które w liturgii Kościoła nawiązuje bezpośrednio do pamiątki ustanowienia Sakramentu Komunii Świętej. Dlatego też w naszej pasyjnej wędrówce z Jezusem pod krzyż Golgoty chcemy dziś, Wielki Czwartek, zrobić przystanek i towarzyszyć naszemu Panu w ostatniej wieczerzy, którą spożył wraz ze swymi uczniami tuż przed śmiercią.

Dlaczego to wydarzenie ma dla nas takie znaczenie? Czy Chrystus pragnął zjeść ostatni posiłek ze swymi bliskimi wyłącznie ze względów, nazwijmy to, sentymentalnych? Czy w ten sposób chciał ich pożegnać? Z pewnością ostatnia wieczerza miała i taki wymiar, bo przecież Jezus wiedział, co go czeka. Ale przede wszystkim Jezus pragnął spożyć baranka w święto Paschy, jak czynili to od wieków wszyscy Żydzi według prawa mojżeszowego. O tym przypomina nam dzisiejszy starotestamentowy tekst z II Księgi Mojżeszowej, który słyszeliśmy sprzed ołtarza.

Izraelici co roku świętowali wielkie wydarzenie, cud wyzwolenia z niewoli egipskiej, gdy Bóg mocną ręką wyprowadził ich spod jarzma, jakie na nich ciążyło. To na pamiątkę wyjścia z ziemi Faraona i tej wędrówki do ziemi obiecanej, bezprecedensowego wydarzenia, na którym wybudowano fundament i tożsamość narodu izraelskiego, Żydzi świętowali Paschę. Pascha z języka hebrajskiego oznacza przejście, ominięcie, co tłumaczy się jako przejście z niewoli do wolności. Lub ominięcie przez śmierć domostw, których odrzwia były pomazane krwią baranka.

Dla nas, chrześcijan, ostatnia wieczerza ma jednak o wiele głębszy sens. Aczkolwiek nierozerwalnie łączy się z wyzwoleniem Izraelitów z niewoli egipskiej. Tego wieczoru Chrystus ustanowił bowiem sakrament Komunii Świętej. A w tym sakramencie zawarł to, co dla nas najistotniejsze w kwestii naszego wyzwolenia, czyli zbawienia. I tak jak Żydzi zgodnie ze swoim prawem świętują Paschę, powieczne czasy, tak my na pamiątkę tego wydarzenia w Wieczerniku oraz tego, co wydarzyło się na zajutrz, Wspominamy ustanowienie nowego przymierza Boga z ludźmi.

Wspominamy zbawczą śmierć Chrystusa na krzyżu. Bo analogia tych dwóch kluczowych momentów w dziejach zarówno historii ludu Izraela, jak i historii zbawienia ludzkości jest widoczna gołym okiem. Pascha dla Izraelitów była największym świętem. Nie było większego. Aby zrozumieć i poznać jej ceremoniał, trzeba zagłębić się w starotestamentową Księgę Wyjścia. Streszczając, hebrajczycy w celu uniknięcia ostatniej i najstraszliwszej plagi śmierci wszystkiego, co pierworodne, mieli pomazać od drzwia i nadproże swoich drzwi, swoich domostw krwią jagnięcia jako znak dla Pana, aby ich ominąć.

W noc wyjścia z niewoli Izraelici mieli spożyć mięso jagnięce pieczone w ogniu wraz z niekwaszonym chlebem i gorzkimi ziołami. Mieli być gotowi do drogi, przepasani w sandałach z laską w ręku. Na pamiątkę tego wydarzenia odtąd wszystkie pokolenia miały obchodzić paschę i czyni to również Jezus wraz z uczniami. Tradycja żydowska wiernie przestrzegała wszystkich przepisów. W Talmudzie znajduje się obszerny traktat poświęcony uczcie paschalnej, który mnoży szczegóły i dodaje objaśnienia. Spożywane jagnię, którego żadna kość nie mogła być złamana, ma być pieczone na ostrym ogniu, narożnie z drzewa granatu.

Ustalono też liczbę czterech przepisowych kielichów, które należało wypić podczas tej świętej uczty. I określono, że każdy ma zawierać dwie części wody i jedną wina. Wyliczono gatunki ziół i przypraw, które należało zjeść. Gdy zapadła noc, biesiadnicy zajmowali miejsca przy stole w pozycji leżącej. W ten sposób spożywając tę wieczerzę zaznaczano, że po wyjściu z Egiptu naród wybrany jest już narodem ludzi wolnych. Wspierając się na lewym ramieniu, w pozycji leżącej, w ten sposób spożywano właśnie paschę.

Nie tak jak często to widzimy na przedstawionych obrazach, kiedy Jezus wraz z uczniami zasiada wokół stołu. Ważnym elementem tej uczty było również uroczyste odśpiewanie radosnego hymnu dziękczynnego, Halel, który składał się z czterech psalmów. Hymn śpiewano po wypiciu czwartego z tych przepisowych kielichów, który nazwany został Pucharem Dziękczynienia. Ewangelista Mateusz relacjonuje, że również zebrani wieczerniku po odśpiewaniu hymnu, właśnie tego hymnu dziękczynnego poszli na górę oliwną. A Jezus, być może wznosząc właśnie ten czwarty kielich dziękczynny, puchar dziękczynny, dawał go uczniom, mówiąc, bierzcie z niego i pijcie.

Uw Puchar Dziękczynienia, ten radosny hymn na cześć Boga to elementy wspólne żydowskiej paschy i chrześcijańskiej liturgii dzisiejszego dnia. Nasze wielkoczwartkowe nabożeństwa mają przecież charakter dziękczynny, jak zresztą wskazuje na to jedna z nas z sakramentu ołtarza, czyli Eucharystia. co z greckiego oznacza wprost dziękczynienie. Symbolizuje to również biały kolor liturgiczny oraz śpiewane przez nas w liturgii wstępnej chwała Bogu na wysokościach. W Wielki Czwartek dziękujemy, więc Bogu uwielbimy Go, że jak mówi nam to definicja sakramentu, w Wieczerzy Pańskiej otrzymaliśmy niewidzialną, zbawienną Bożą łaskę odpuszczenia grzechów.

A otrzymaliśmy ją w widzialnym znaku, to jest w chlebie i w winie, pod postacią których spożywamy ciało i pijemy krew Chrystusa. Dokonując zatem najbardziej możliwego skrótu myślowego możemy powiedzieć, że sakrament to znak połączony ze słowem Bożej obietnicy zbawienia człowieka. Przy czym pamiętajmy, iż ten widzialny znak w sakramencie, czy to woda w chrzcie, czy chleb i wino w komunii, zyskują swoją rangę łaski nie ze względu na posługę duchownego. To nie instytucjonalny Kościół i jego słudzy o tym decydują.

To niespecyficzny rodzaj używanego chleba, czy też wina. To nie ludzka nauka o transsubstancjacji czy też konsubstancjacji. Nie żadna teologiczna formuła o tym stanowi, lecz dzieje się to wyłącznie przez Słowo Chrystusowe, przez Jego nakaz, Jego ustanowienie, Jego obietnicę zbawienia, odpuszczenia grzechów. które są z Nim związane i dzięki którym wino i chleb stają się sakramentem. Dlatego tak dzisiaj, jak i podczas każdego przeżywanego przez nas nabożeństwa komunijnego, Najważniejsze są słowa Jezusa, wypowiedziane podczas ostatniej wieczerzy, które dziś w sposób szczególny wspominamy.

A wedle Mateuszowego przekazów brzmią tak, a gdy oni jedli, Jezus wziął chleb, pobłogosławił, połamał go i dał uczniom, mówiąc bierzcie, jedzcie, to jest moje ciało. Potem wziął kielich i po dziękczynieniu podał im mówiąc, pijcie z niego wszyscy, to jest bowiem moja krew przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. Te zbawienne dla nas dary ciała i krwi, pozostawione nam przez Pana niejako w testamencie ku pokrzepieniu naszych dusz, to powód do wychwalania Boga i dziękowania Mu z całych serc za ten wyjątkowy, wielki dar, jaki otrzymaliśmy jako Jego dzieci.

Bo jest to wielki wyraz Bożej opieki nad nami. Wszechmogący Bóg zawarł z nami nowe przymierze, nowe Boże Prawo łaski, którego pieczęcią jest krew Chrystusa przelana za nas na krzyżu Golgoty. Nie powinniśmy więc obojętnie przechodzić wobec tych darów, gdy wzywani jesteśmy na ucztę Baranka. On, nasz Zbawca, będąc prawdziwym pokarmem, chce w cudowny sposób nakarmić nasze dusze. Nie tylko bowiem nasze ciała potrzebują pożywienia. Jezus zresztą sam o tym przypomniał i to w bardzo symboliczny sposób. Bo po cudownym nakarmieniu ludzi, które mamy opisane w Ewangelii, powiedział tak, zaprawdę, zaprawdę opowiadam wam, jeśli nie będziecie jedli ciała Syna Człowieczego i pili krwi Jego, nie będziecie mieli żywota w sobie.

Kto spożywa ciało moje i pije krew moją, ten ma żywot wieczny, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Albowiem ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa ciało moje i pije krew moją, we mnie mieszka, a ja w nim». Jak mnie posłał Ojciec, który żyje, a ja przez Ojca żyję, tak i ten, kto mnie spożywa, żyć będzie przeze mnie. Taki jest chleb, który z nieba zstąpił, nie taki, jaki jedli ojcowie i poumierali. Kto spożywa ten chleb, żyć będzie na wieki. Widzimy więc wyraźnie, drodzy, że Komunia Święta nie może stać się jedynie elementem tradycji, jakiejś pamiątki, odświętnej czynności czy też przymusem.

Ale musi być nieustanną potrzebą serca. Musi być istotą dla wszystkich wierzących, szukających społeczności ze swoim Bogiem, ale i między sobą. Bo nie możemy zapominać, że sakrament ten ustanowiony przez naszego Pana podczas ostatniej wieczerzy ma również charakter wspólnotowy. Co to dla nas oznacza? Komunijne, czyli wspólnotowy charakter sakramentu wieczerzy sprawia, że spotykając zmartwychwstałego Chrystusa, mamy poprzez Niego społeczność stołu z całym Kościołem. Dlatego też komunia... może mieć znaczenie pokrzepiające dla tych, którzy cierpią z powodu śmierci swoich bliskich.

W sakramencie ołtarza spotyka się bowiem cały Kościół, będący społecznością wszystkich ochrzczonych i wierzących, ponad wyznaniowymi podziałami oraz ponad czasem i przestrzenią. Stąd wynika nasze przekonanie o komunii całego Kościoła, o jednocie. O jedności, którą stanowimy w pojednanej różnorodności, mimo wszystkich doczesnych i czasowych podziałów. Co wyrażone jest w słowach modlitwy, którą zmawiamy przed przystąpieniem do sakramentu. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz z wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie. Z tego samego powodu odczuwamy również wspólnotę z tymi, którzy zasnęli już w Panu. W ten sposób Eucharystia jawi się nam jako stół, którego krańców nie sposób określić, a za którym zasiadają ci, którzy byli, którzy są. Znaczy. I przy tym stole czeka również miejsce na tych, którzy dopiero zasiądą do tej wieczerzy w przyszłości. A sam Bóg przy tym stole w Jezusie Chrystusie przełamuje chleb i rozlewa wino.

Oczeszczając grzeszników swym ciałem i krwią i łącząc nas śmiertelnych ze swą nieśmiertelnością w jedno żywe ciało. Drodzy miłowani, jak Bóg niegdyś nakazał ludowi swojemu obchodzić pamiątkę wybawienia z niewoli Faraona, tak Chrystus polecił uczniom swoim obchodzić pamiątkę swojej śmierci w Wieczerzy Świętej. Łamanie chleba i picie z kielicha jest wspomnieniem śmierci pańskiej. Apostoł Paweł pisał: "Ilekroć ten chleb jecie, a z kielicha tego pijecie, śmierć pańską zwiastujecie, aż przyjdzie". Te słowa przypominają nam, że słowa ustanowienia sakramentu Komunii Świętej znalazły swoje potwierdzenie w krzyżu Chrystusa i Jego śmierci.

Bo tam została złożona ofiara. Ciało wydane, a krew przelana. Ku usprawiedliwieniu każdego z nas. Drodzy miłowani w Panu, tak jak Jezus gorąco pragnął spożyć tę ucztę ze swoimi uczniami. Tak pragnie, byśmy dziś również zasiedli do Jego stołu. do którego On sam nas zaprasza. Dlatego nie pozostawajmy głusi na to wezwanie. Amen. Módlmy się. Łaskawy Panie nasz i Boże, Tobie dziękujemy, że Ty nieszczędziłeś swojego umiłowanego Syna, naszego Pana Jezusa Chrystusa i w Nim wyciągnąłeś do nas rękę, Dałeś nam ratunek od wiecznej zguby i potępienia, aby obdarować nas swoją łaską, obietnicą żywota wiecznego, którą dałeś wszystkim wierzącym, którzy spożywają ciało Chrystusa i piją Jego krew.

Wspominając ostatnią wieczerzę, wspominając ustanowienie tego sakramentu, wspominając zbawczą śmierć naszego Pana na krzyżu, dziękujemy Ci Panie z całego serca i prosimy Ciebie, abyś Ty zechciał pobogosławić nam. W tych dniach, w których będziemy obchodzić najpierw pamiątkę śmierci, a później zmartwychwstania naszego Pana Jezusa Chrystusa. Oto Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas w Duchu Świętym, Pocieszycielu naszym. Amen. Usiądźcie drodzy. Z ogłoszeń parafialnych chciałbym podać do wiadomości. Po nabożeństwie czynny jest punkt z wydawnictwami.

Do odebrania jest również nowy numer Zwiastuna Ewangelickiego. Przy wyjściu z kościoła prosimy o złożenie ofiary z nabożeństwa, kolekty na tacę, natomiast do tej dużej, żółtej skarbonki można złożyć ofiarę na akcję skarbonka diakonijna, którą prowadzimy wraz z kościołem rzymskokatolickim i prawosławnym w trakcie czasu pasyjnego. Jutro, Wielki Piątek, w naszym kościele odbędą się trzy nabożeństwa o godzinie 9.30, godzinie 13.00 i 17.00. Każdy, kto chciałby uczestniczyć w tym nabożeństwie, jest zobowiązany, aby powiadomić Kancelarią Parafialną w celu wpisania się na listę.

W związku z limitem, który obowiązuje w naszym Kościele, 27 osób, które mogą jednocześnie brać udział w nabożeństwie. Pozostały jeszcze ostatnie wolne miejsca na jutrzejsze nabożeństwo. Natomiast transmisja na naszym parafialnym kanale YouTube odbędzie się o godzinie 9.30. Zapraszamy dzisiaj wszystkich do stołu pańskiego, do sakramentu Komunii Świętej. Prosimy o to, żeby podchodzić w odstępach z zachowaniem ostrożności i bezpieczeństwa, dezynfekując wcześniej ręce. Następnie kieliszki odstawiamy na ten stolik i wracamy przy ścianie do swoich ławek.

Tyle jeśli chodzi o ogłoszenia parafialne. Przyjmijcie drodzy życzenie pokoju. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, ten niechaj strzeże serc naszych i myśli naszych. W Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Śpiewamy pieśń numer 434. 4. Zdjęcia Przebuj nas i swojej na nas, i szekry nam do puszczy. O Bóg, to nie jest, o Bóg czas do ciebie, niechło co pojazd, nie odrzucza. W Jego przód przeszły kwaść. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Świętszając, że chętę znażać ból i śmiech się użytkuł.

Zadniesz wrodzonych odpijak, Na śmiech i uroch wból, Zdjęcia i montaż Wspomorzenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Dziś, drodzy, w pamiątkę ustanowienia Sakramentu Wieczerzy Państwa chcemy przystąpić do Sakramentu Komunii Świętej. Jak znajdujemy to zapisane w księgach wyznaniowych naszego Kościoła, niezwykliśmy jednak przystępować do sakramentu Komunii Świętej bez wcześniejszej spowiedzi. Dlatego dzisiaj stajemy przed świętym majestatem Boga. Chcemy się ukorzyć, przyznając się do grzechu, do winy, do naszych niedoskonałości i wszystkich słabości.

Jednocześnie chcemy łaskawego Boga prosić, aby wybaczył nam nie dla nas i dla naszych zasług, uczynków, ale ze względu na Chrystusowe rany, ze względu na Jego ciało wydane na krzyżu Golgoty i ze względu na Jego krew przelaną za nas, naszemu usprawiedliwieniu. Dlatego w pełni ówności wiary wołajmy teraz do naszego Boga słowami modlitwy spowiedniej. Wszechmogący Boże, Miłosierny Ojcze, Ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem.

którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego, Jezusa Chrystusa, bądź nieniegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Dzień dobry. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twojego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed Jego obliczem pytam się każdego z Was.

Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i pojedynanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz, wierzę. Wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego.

Zwiastuję wszystkim pokutującym łaską Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są odpuszczone. W imię Boga Ojca i Syn. Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie, w imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodzisk Jego. On odpuszcza wszystkie winy Twoje, leczy wszystkie choroby Twoje. On ratuje od zguby życie Twoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Amen. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami.

Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Wszyscy nas tego święć, Pierwszymi wieki chwiecem, Że światło Boże Cię, Poświęcił życiem przebieżmy, Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Dziękujmy Panu, bo budyna szereg, pośrodkowi sprawie miło bez czerwą. Za prawdę wodną i słuszną, sprawiedliwą, zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, święty Panie, wszechmogący Ojcze, niebuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowani, przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskany, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i Ty we słuchze do łamy i zastępanię wskim Śpiewamy na żyść Twoją wierszy chwały Śpiewamy na żyść Twoją wierszy chwały Święty Boże, święty Moc, Święty, a nieśnie ten Pani. Dzięki niebie wspominamy w szybkich obrodzieciach, a i wszelką chwałę Twoją wiatą do założenia świata. W szczególności wspominamy Słychałego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętną niewinną wiatę, a Panią wiązaj w swej śmierci w Wieczerzy Święty zostawił wdobie jak Paweł, a nam wytwany. Prosimy Cię, ucz nas z Nim unierzyć się aż do święci.

Z Nim też powstać do przychodnego. A jak ziarna cukru w chlep zprowadzamy, a grona w inne podżymy, aby nam i wydały, tak przeszczysz nasze serca i zgromadź nas jedno z wybranieniem Cię, prorokami, postołami, męczekami i wszystkimi świadkami Twojej sprawy. na chwały imienia Człego. Wysłuchając Ojcze, przez tego Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjdzie oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasach, okorunkowości, przyjdzie rychmu Pana. Zostaliśmy które nazwali Dzieci Bożeni i nimi jesteśmy, dlatego święali się do Chłopi.

Ojcze nasz, któryś jest w Gniebie, święć się w Gniem Twoim, przyjdź w Roresteł Twoje, bądź wolał Twoja, jako w niebie, tak w Gniem się. Chleba naszego poprzedniego daj nam dzisiaj i odpuść w naszym, jak i my odpuszczamy w naszym, w naszym. Nie bądź nas na poprzedni, ale nas odbaw odeckie. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej wiosce, której był wyzany, wziął w krew i podziękował przy ławach i dawał ułócznią swoim łowc, Jeszcze jedzie wojsk ciało moje Wreszcie nas zbywane, Poczyjcie na obrotkę uchwał, Polonie, gdybyło po wieczerze, zioł i kiel, a pośpła przydalił u wios.

Jeszcze i cię z niego wszystko, e, wie, jest to dole przyjrze, e, mówij o niej, Muzyka Boże, Ojcze nasz Pójdzies, wspominając zbawcą Tęgłę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zbawne w stanie i niebosławienie oraz oczekujemy Jego powtórne przejście w Twa. aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i treść, stali się jednym ciałem Pustosiem. Zgroźnij Są Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz z wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką kursę radości Twoich Tróweckich.

Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcu Przechodący, Jednoczący Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkim im. Amen. Panie, nie jestem dobry, abyś krzyczę, że to nie, ale powiedz tylko słowo, a będzie umyżliwiona Ducha do mnie. Amen. Przystąpcie teraz do słowańskiego. Przyjdź się, bo już wszystko do kogo. Skosztujcie i zobaczcie, że dobry jest Pan. A błogosławieni, którzy są zaproszeni na wycenę, umszczem, wpadnie. Kili się Pan Amin, O randu Boże, Który kłodzisz w środę Cię, Kili się Pan Amin, ZANG EN MUZIEK Wszelkie prawa zastrzeżone.

Zdjęcia i montaż Wszystkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. A tak pokrzepieni tymi zbawiennymi dla nas darami ciała i krwi naszego Pana Jezusa Chrystusa, iż się w pokoju Pańskim przez życie, a Pan niech będzie z Wami na wszystkich Waszych drogach, odtąd aż na wieki. Amen. Znieśmy swe serce i myśli do Boga i módlmy się. Święty Nieśmiertelny Boże nasz i Panie, wysławiamy Cię, wielbimy i na cześć Twoją śpiewamy, bo miłość Twoja objawiła się najdoskonalej w Synu Twoim, Jezusie Chrystusie, który chociaż był w postaci Bożej, poniżył samego siebie aż do śmierci krzyżowej i pamiątkę swojego cierpienia pozostawił w błogosławionym sakramencie ołtarza.

Wspominamy Panie dobroć Twoją i uwielbiamy święte imię Twoje, bo jedynie Ty jesteś godzien chwały, czci i uwielbienia. Ale pragniesz, abyśmy przede wszystkim żyli nienagannie i z pokorą służyli naszym bliźnim. Prosimy Cię, przeto dopomóż nam przez Ducha Świętego pokonać w nas wszelką pychę i zazdrość. Rozbudź w nas Ducha pokory i nieobudnej miłości. Boże, prosimy Cię także, abyśmy jako uczestnicy stołu Pańskiego i jednego ciała odpuszczali wszystkie grzechy i przewinienia naszym bliźnim i w serdecznej miłości służyli sobie wzajemnie.

Ty, Panie, otwierasz swoje serce ojcowskie przed tymi, którzy tak czynią i odpuszczasz grzechy przebaczającym winy bliźnich. Prosimy, nie opuszczaj nas. Chroń od wszystkiego złego na duszy i ciele, wszystkich chorych i umierających. Posilaj ciałem i krwią Syna swojego. Zachowaj nas Panie w społeczności słowa i świętych sakramentów Twoich. Połącz nas wszystkich w niebieskiej ojczyźnie przy stole Baranka, gdzie wraz z aniołami i zastępami niebieskimi będziemy wielbić i chwalić Cię na wieki. Wysłuchaj nas, łaskawy Boże, dla zasługi Syna swojego, a naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa.

Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, albowiem na wieki miłosierdzie Jego. Pan jest mocą i pieśnią moją, On jest moim wyprawicietem. Jezus Chrystus wczoraj i dziś pęcze i na wieki. Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię ostrzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Zdjęcia i montaż Wszystkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Muzyka