Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2021-11-07 · Przed końcem roku kościelnego · 🕒 3. NIEDZIELA PRZED KONCEM ROKU KOSCIELNEGO

Blisko jest zbawienie — wołanie synów Koracha u kresu roku kościelnego

Perykopa: Psalm 85

„Zaiste, zbawienie jest bliskie dla tych, którzy się go boją, aby chwała jego zamieszkała w ziemi naszej."

Tekst kazalny

Psalm 85

Biblia Warszawska

**1** Przewodnikowi chóru. Psalm synów Koracha.

**2** Panie, okazałeś łaskę ziemi swojej, odmieniłeś los Jakuba.

**3** Odpuściłeś winę ludu swego, zakryłeś wszystkie ich grzechy. Sela.

**4** Uśmierzyłeś wszystką złość swoją, zaniechałeś zapalczywości gniewu swego.

**5** Spraw nam odnowę, Boże zbawienia naszego, i zaniechaj gniewu swego na nas!

**6** Czyż na wieki gniewać się będziesz na nas, czy rozciągniesz gniew swój na wszystkie pokolenia?

**7** Czyż nie ożywisz nas znowu, aby lud twój rozradował się w tobie?

**8** Okaż nam, Panie, łaskę swoją i daj nam zbawienie swoje!

**9** Chciałbym teraz słyszeć, co mówi Bóg, Pan: Zaiste, zwiastuje pokój ludowi swemu i wiernym swoim, aby tylko nie zawrócili do głupoty swojej.

**10** Zaiste, zbawienie jest bliskie dla tych, którzy się go boją, aby chwała jego zamieszkała w ziemi naszej.

**11** Aby łaska i wierność się spotkały, a sprawiedliwość i pokój pocałowały.

**12** Wierność wyrośnie z ziemi, a sprawiedliwość wyjrzy z niebios.

**13** Także dobrobytu udzieli Pan i ziemia nasza swój plon wyda.

**14** Sprawiedliwość kroczyć przed nim będzie i wyznaczać drogę krokom jego.

Główne myśli
  • Trzy ostatnie niedziele roku kościelnego prowadzą wspólnotę ku tematyce eschatologicznej — końca świata, powtórnego przyjścia Chrystusa i sądu, przed którym staną zarówno żywi, jak i umarli.
  • Lekcja z Listu do Rzymian przypomina, że całe stworzenie wespół wzdycha i boleje w oczekiwaniu na odkupienie, a chrześcijańska nadzieja ma być żarliwa i cierpliwa, bo dotyczy tego, czego się nie widzi.
  • Ewangelia Łukasza ogłasza dwie prawdy jednocześnie: Królestwo Boże jest już pośród nas tam, gdzie zwiastowane jest Słowo i należycie udzielane sakramenty, a zarazem dopełni się nagle, niczym błyskawica, w dniu Syna Człowieczego.
  • Psalm 85, śpiewany przez chór synów Koracha — potomków zbuntowanego Lewity ocalonych przez Bożą łaskę — łączy w sobie skargę i błaganie z radosną pewnością, że Pan obwieszcza pokój swojemu ludowi.
  • Dla nowego Izraela znakiem zbawienia nie jest już Morze Czerwone ani powrót z niewoli babilońskiej, lecz krzyż Chrystusa, na którym Pan dokonał dzieła pojednania i z którego płynie wezwanie, by samemu czynić pokój.
Streszczenie

O czym mówił pastor

Trzecia Niedziela przed końcem roku kościelnego otwiera w parafii Zbawiciela w Sopocie trzytygodniowy bieg ku Adwentowi. Kaznodzieja od pierwszych słów osadza wspólnotę w rytmie kościelnego kalendarza: za trzy tygodnie zacznie się pierwsza niedziela Adwentu i nowy rok kościelny, a najbliższe niedziele mają prowadzić myślenie ku eschatologii — temu, co teologia nazywa rzeczywistością ostateczną. Mowa więc będzie o końcu świata, o powtórnym przyjściu Chrystusa i o sądzie, przed którym, zgodnie z wyznaniem wiary, staną żywi i umarli. Niedawno obchodzona pamiątka umarłych pozostaje jeszcze świeża, a Słowo Boże z premedytacją kieruje uwagę na znikomość ludzkiego życia, na jego kruchość i na te siedemdziesiąt, najwyżej osiemdziesiąt lat, o których mówi Psalm 90.

Sama świadomość przemijania nie napawa optymizmem. Dlatego — podkreśla kaznodzieja — Słowo Boże nie zatrzymuje się przy lamentacji, lecz wlewa w serca radosną perspektywę zbawienia: zmartwychwstanie, życie wieczne, Królestwo, w którym Pan poszedł przygotować swoim mieszkania. Apostoł Paweł w lekcji z Listu do Rzymian mówi to wprost. Całe stworzenie zostało poddane znikomości i wespół wzdycha, ale ten jęk nie jest jękiem rozpaczy. Jest wzdychaniem oczekiwania — oczekiwania odkupienia ciała, wyzwolenia z niewoli skażenia ku chwalebnej wolności dzieci Bożych. Paweł zachęca, by oczekiwać żarliwie i z cierpliwością, bo właśnie na tym polega wiara: na pewności tego, czego się nie widzi, na zaufaniu Bogu, którego wyroków człowiek do końca nie rozumie.

Ewangelia Łukasza dodaje do tej perspektywy dwa zaskakujące akcenty. Chrystus, zapytany przez faryzeuszów o Królestwo Boże, odpowiada im, że nie przychodzi ono dostrzegalnie, ale jest już pośród nich. Mówiąc językiem reformatorów — jest tam, gdzie czysto i wiernie zwiastowana jest Ewangelia i należycie udzielane są sakramenty. Inauguracja Bożego Królestwa już się dokonała. To Królestwo musi się jednak rozwijać niczym ziarenko gorczycy, urzeczywistniać w codzienności wspólnoty, dopóki w dniu Syna Człowieczego nie objawi się w pełni — nagle, jak błyskawica świecąca od jednego krańca nieba aż po drugi. Człowiek od narodzenia Chrystusa żyje już w czasach ostatecznych. To nie jest coś dalekiego ani mglistego.

Centrum kazania stanowi jednak Psalm 85, tekst Starego Testamentu, który dziś jest tekstem kazalnym. Kaznodzieja zatrzymuje się najpierw przy nagłówku: „Przewodnikowi chóru. Psalm synów Koracha." Kim byli Korach i jego synowie? Korach żył za czasów Mojżesza i Aarona, pochodził z pokolenia Lewiego, a więc z tego samego rodu, co bracia prowadzący Izraela przez pustynię. I właśnie przeciw nim się zbuntował razem z innymi Izraelitami w drodze z Egiptu do Ziemi Obiecanej. Buntownicy ponieśli śmierć, ale synowie Koracha ocaleli. Ich potomkowie z czasem stworzyli chór, który służył w jerozolimskiej świątyni, śpiewając psalmy — modlitwy, dialog z Bogiem, dziękczynienia i hymny pochwalne, prośby, lamentacje, żal i skruchę za grzechy, a wreszcie nadzieję na wypełnienie Bożych obietnic. Niektóre z tych psalmów mają wymiar mesjański, wprost wskazując na Chrystusa.

Psalm 85, choć krótki, mieści w sobie właściwie wszystko to bogactwo. Jest jednocześnie prośbą o odnowę, wyznaniem grzechu, wyrazem tęsknoty za Bogiem i Jego darami. „Okaż nam, Panie, swoją łaskę i daj nam Twoje zbawienie" — to nie jest pokorne życzenie, lecz wołanie o ratunek. Kaznodzieja pyta wspólnotę wprost: czy treść tego psalmu jest nam obca? Czy słowa tej modlitwy są dla nas niezrozumiałe? Czy nas nie dotyczą? Wręcz odwrotnie. Codziennie wzdychamy i bolejemy nad naszym losem, nad otaczającym nas światem, nad jego okrucieństwem i brakiem miłości. Przygniatają nas cierpienia, nędza, choroby, ból, czyjaś przedwczesna śmierć, poczucie niesprawiedliwości, ogrom nienawiści, niechęci i wyzysku. Z ust i serca człowieka nieustannie wyrywa się skarga, lamentacja, gorzki żal. Czasem jest to krzyk rozpaczy słyszany w ostatnich tygodniach w bardzo różnych sprawach, a czasem milczenie wynikające z totalnej bezsilności, gdy słowa nie są w stanie oddać tego, co się czuje.

W tej rzeczywistości Boża odpowiedź wybrzmiewa z całą mocą. „Chciałbym teraz słyszeć, co mówi Bóg, Pan: Zaiste, zwiastuje pokój ludowi swemu i wiernym swoim. Zaiste, zbawienie jest bliskie dla tych, którzy się go boją. Spotkają się ze sobą łaska i wierność, sprawiedliwość i pokój pocałowały." To jest dobra nowina dla wszystkich, którzy wyczekują interwencji Boga. To nie tylko zapowiedź przyszłych czasów, lecz potwierdzenie wypełnienia obietnicy w Jezusie Chrystusie, który przyszedł na świat, by obdarzyć ludzi pokojem i pocieszeniem tak bardzo wszystkim potrzebnym. To wreszcie wezwanie do budowania Królestwa Bożego, Jego sprawiedliwości i pokoju tu i teraz, w miejscu, w którym Bóg każdego postawił. W myśl hasła tej niedzieli z Kazania na Górze: „Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni synami Bożymi będą nazwani."

Czynić pokój — to zadanie dla wszystkich. Rozprzestrzeniać miłość, zło zwalczać dobrem, nieść pojednanie i przebaczenie. Wszystko to jest darem Bożej łaski, ale człowiek ma te dary pomnażać niczym talenty powierzone przez Pana. Teraz jest czas łaski, teraz jest czas zbawienia. Bóg oczekuje, że ofiarowany czas doczesności zostanie właściwie wykorzystany. Synowie Koracha, śpiewając ów psalm, wspominali zbawcze dzieła Boga w historii Izraela — wyjście z niewoli egipskiej, powrót z Babilonu. Dla nowego Izraela znakiem zbawienia nie jest jednak ani Morze Czerwone, ani droga z niewoli, lecz krzyż Chrystusa. To na nim wspólnota buduje swoją ufność, swoją nadzieję i fundament wiary, w której usprawiedliwienie pochodzi wyłącznie z Bożej łaski.

Kaznodzieja kończy zwrotem do słuchaczy: „Patrzmy więc na Chrystusa. Zawsze wspominajmy Jego krzyż, niezależnie od życiowej sytuacji — czy w chwilach radości, gdy panuje pokój i sprawiedliwość, czy w dniach cierpienia, smutku, zwątpienia, walki z chorobą, z niesprawiedliwością tego świata, a także z ludźmi, którzy chcą nas zniewolić, odebrać godność i wolność." I niech wybrzmią ostatnie słowa psalmu: niech wierność wyrośnie z ziemi, a sprawiedliwość wyjrzy z niebios. Niech Pan obdarzy nas dobrem, niech ziemia wyda swój plon, a sprawiedliwość kroczy przed Nim i toruje drogę Jego krokom. Naprawdę bliskie jest Jego zbawienie dla tych, którzy się Go boją. Niech zamieszka Jego chwała w naszym kraju. Amen.

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# 🕒 3. NIEDZIELA PRZED KOŃCEM ROKU KOŚCIELNEGO # Zrodlo: https://youtu.be/WFRs9k2ReVQ # Data nabozenstwa: 2021-11-07

Muzyka Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wszystkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wszystkie prawa zastrzeżone. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. W imię Boga Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen. Witam Was drodzy bardzo serdecznie na tym naszym dzisiejszym nabożeństwie w Kościele Zbawiciela w Sopocie.

Witam Was zgromadzonych tutaj, w ławkach, jak i wszystkich tych, którzy łączą się z nami za pośrednictwem internetu i oglądają transmisję tego nabożeństwa na naszym parafialnym kanale YouTube. Witam Was wszystkich hasłem tygodnia trzeciej niedzieli przed końcem roku kościelnego. To hasło wyjęte jest z Ewangelii według św. Mateusza z 5 rozdziału. Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni synami bożymi będą nazwani. To hasło, to wezwanie i przypomnienie do tego, abyśmy czynili w naszym życiu pokój. Pokój w świecie, pokój pośród nas, wśród nas.

Bo do tego zostaliśmy powołani. Życzę wam, drodzy, błogosławionego przeżywania tego spotkania z Bożym Słowem. Zaśpiewajmy teraz pierwszą z wyznaczonych pieśni numer 298. Muzyka Ktoś w samym dusze, Pan na mną dwiego. Za męgło się w niebo, Ktoś w życiu w nasie. Jezcze wątp wąsa, wębie jest wąsa. Wytrzydę się ząsa. ZANG EN MUZIEK Chłopaki, wierzchowice, ognij wierzchów wierzy, pożerwam wierzy. Zalewską, nie z tym, to wienkę, nie z tym, nie z tym, nie z tym, Zdjęcia i montaż Tym, Panie, zakołałeś tu przełorą, odnowu zakładkę Ty znowu człowieka w prog obracasz Zwróć się ku nam, Panie, Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu.

Wielkie prawa zastrzeżone. Kierwie hewej sąd, a chęc mi mój się, Chryste hewej sąd, Chryste zmi mój się, Kierie hebej som, badec mi mój się. Chwała Bogu na wysokościach, Na wysokościach Bogu cześć I dzięki łasce Jego, Już mam mnie pożę skupy nieść Mocni potęga swego Układowany Bóg nas wad I pokój już bez czerwę trady, Aś cierka się skończyła. Módlmy się. Wszechmogący i wieczny Boże Panie życia naszego Ty pamiętasz o wszystkich dzieciach swoich w Jezusie Chrystusie który panuje nad żywymi i zmarłymi pragniemy być wierni Synowi Twojemu dla Niego żyć i umierać Prosimy, wysłuchaj nas przez tegoż Syna Twojego, Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków.

Amen. Amen. Zdjęcia i montaż Pan niech będzie z wami i z Bochem Twoim. Na Bożnym skupieniu i z uwagą słuchajmy się teraz Słowo Boże, wyznaczone na trzecią niedzielę przed końcem roku kościelnego. Najpierw czytam słowa lekcji apostolskiej z listu św. Pawła do Rzymian z ósmego rozdziału. Albowiem sądzę, że utrapienia teraźniejszego czasu nic nie znaczą w porównaniu z chwałą, która ma się nam objawić. Bo stworzenie z tęsknotą oczekuje objawienia Synów Bożych. Gdyż stworzenie zostało poddane znikomości, nie z własnej woli, lecz z woli tego, który je poddał, w nadziei, że i samo stworzenie będzie wyzwolone z niewoli skażenia ku chwalebnej wolności dzieci bożych.

Wiemy bowiem, że całe stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd. A nie tylko ono, lecz i my sami, którzy posiadamy zaczątek ducha, wzdychamy w sobie, oczekując synostwa, odkupienia ciała naszego. W tej bowiem nadziei zbawieni jesteśmy, a nadzieja, którą się ogląda, nie jest nadzieją, bo jakże może ktoś spodziewać się tego, co widzi. A jeśli spodziewamy się tego, czego nie widzimy, oczekujemy żarliwie, z cierpliwością. Tyle słów lekcji apostolskiej, a błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go.

Alleluja. Alleluja, Alleluja, Alleluja. Zdjęcia i montaż Słuchajmy się też słowa dzisiejszej Ewangelii. A czytam według św. Łukasza z 17 rozdziału. Jezus zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie Królestwo Boże, odpowiedział im i rzekł. Królestwo Boże nie przychodzi dostrzegalnie, ani nie będą mówić oto tutaj jest albo tam, Oto bowiem Królestwo Boże jest pośród was. Rzekły też do uczniów. Przyjdą czasy, kiedy będziecie pragnęli widzieć jeden z dni Syna Człowieczego, a nie ujrzycie. I będą mówić do was oto tam, oto tu.

Nie chodźcie, ani się tam nie udawajcie, bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca nieba aż po drugi, tak będzie i Syn Człowieczy w dniu swoim. Lecz przedtem musi wiele cierpieć i być odrzucony przez to pokolenie. A jak było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna Człowieczego. Jedni pili, żenili się i za mąż wychodzili, aż do dnia, kiedy Noe wszedł do Arki i nastał potop i wytracił wszystkich. Podobnie też było za dni Lota. Jedli, pili, kupowali, sprzedawali, szczepili, budowali. A w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba ogień z siarką i wytracił wszystkich.

Tak też będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawił. Tyle słów Ewangelii Świętej, a Ty bądź pochwalą, Panie Jezu. Chwala Tobie, Jezu Chryste. A w odpowiedzi na usłyszane Słowo Boże wyznajmy teraz wspólnie naszą wiarę w Trójjedynego Boga. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny. Umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Stąpił do piekieł. Trzeciego dnia zmartwychwstał.

Wstąpił na niebiosa. Siedzi po prawicy Boga, Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny. Amen. Amen, amen, amen. Amen, amen. Tak jest władzę, bo wola stronie, Na szczęście do moich świątych stronie. Czekaj, że nasz władzę, Bocham władzę, I wierzchnią wstąpiąc z nie, Znani, że mój się tej prawie też, Obyd na serca, obyd na złeś, Nie daj się, a w mocie też, Wielkie prawa, wierzę na Jezu.

ZANG EN MUZIEK Ojciec, wciąż i zespoł, wdjech i zespoł. Poczuc się głupi, sześć w ciebie, jak zniszki, Cukaj, jak się dzieje w tym. Zadnijcie miście, że z óskeny Komu doła, wielkości swego Wielkie lecz myszy uchodź Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Łaska Pana naszego, Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego, te niech będą z nami wszystkimi, odtąd aż na wieki. Amen. Drodzy miłowani, chcemy się teraz słuchać w tekst słuchany. biblijny, który dzisiaj w trzecią niedzielę przed końcem roku kościelnego będziemy wspólnie rozważać.

A jest to fragment Starego Testamentu. Psalm 85 według przekładu Biblii ekumenicznej. Współpraca Przewodnikowi chóru, synów Koracha, psalm. Panie, obdarzyłeś Twoją ziemię życzliwością, odmieniłeś los Jakuba, darowałeś winę Twojego ludu, wybaczyłeś wszystkie jego grzechy. Powstrzymałeś całe swoje zagniewanie, zaniechałeś swojej zapalczywości. Odnów nas, Boże, nasz Zbawco. Przestań się na nas gniewać. Czy zawsze będziesz się na nas gniewał? Czy rozciągniesz swój gniew na wszystkie pokolenia? Czy nie ożywisz nas na nowo, by lud Twój radował się w Tobie?

Okaż nam, Panie, swoją łaskę i daj nam Twoje zbawienie. Oto, że nie ożywisz nas na nowo, by lud Twój radował się w Tobie? Chcę słuchać, co Pan Bóg mówi, gdyż obwieszcza pokój swojemu ludowi i swoim świętym. Niech nie wracają do swojej głupoty. Naprawdę bliskie jest Jego zbawienie dla tych, którzy się Go boją. Niech zamieszka Jego chwała w naszym kraju. Spotkają się z sobą łaska i wierność. Sprawiedliwość i pokój się ucałują. Wierność wyrośnie z ziemi, a sprawiedliwość wyjrzy z niebios. Tak Pan obdarzy nas dobrem i plon swój wyda nasza ziemia.

Sprawiedliwość przed Nim podąży, będzie torować drogę Jego krokom. Tyle słów Pisma Świętego. A Ciebie łaskawy Panie nasz i Boże prosimy, abyś i nam dał odczuć swoją bliskość. Abyś obdarzył nas swoim pokojem, wiernością, sprawiedliwością, swoim błogosławieństwem i swoim dobrem. Modlimy się do Ciebie, Boże, słowami psalmu. prosząc Cię, abyś dał nam oglądać swoje zbawienie, które Ty zgotowałeś nam w swoim Synu, a naszym Panu Jezusie Chrystusie. Amen. Drogie siostry, drodzy bracia w Jezusie Chrystusie. Wraz z dzisiejszą niedzielą wkraczamy w końcowy okres roku kościelnego.

Już za trzy tygodnie będziemy obchodzili pierwszą niedzielę Adwentu i zarazem nowy rok kościelny. Nim to jednak nastąpi, nasza refleksja przez trzy najbliższe niedziele, łącznie z dzisiejszą, ma prowadzić w stronę czasów ostatecznych, W stronę tego, co teologia nazywa eschatologią. Końca świata, przyjścia Chrystusa na sąd, przed którym będą musieli stanąć, jak to mówimy w wyznaniu wiary, zarówno żywi, jak i umarli. Współpraca z Wielkąsą. Koniec roku kościelnego to czas rozważań nad sensem życia i śmierci.

Niedawno obchodziliśmy pamiątkę umarłych, wspominając tych, którzy odeszli już do Pana, którzy jak mawiamy wyprzedzili nas w tej ziemskiej pielgrzymce. Słowo Boże końca roku kościelnego przypomina nam o znikomości naszego życia, jego kruchości. Przypomina nam, że trwa ono lat 70, a gdy sił stanie lat 80. Wielu. Gdy o tym pomyślimy, nie napawa nas to optymizmem. Lecz Słowo Boże jednocześnie wlewa w nasze serca radosną perspektywę zbawienia. Dobrą nowinę mówiącą nam o zmartwychwstaniu, zbawieniu i wiecznym życiu w Królestwie Boga, w którym nasz Pan poszedł przygotować nam mieszkania.

To również treść, tych ostatnich niedziel przed końcem roku kościelnego. I w dzisiejszych tekstach liturgicznych, zarówno z Listu św. Pawła, jak i z Ewangelii Łukasza, ta tematyka końca roku kościelnego przebija się bardzo wyraźnie. Apostoł Narodów przypomina nam, że całe stworzenie zostało poddane znikomości. I całe stworzenie wespół wzdycha i boleje. W tym i my, ludzie, wzdychamy, bo oczekujemy zbawienia, czyli odkupienia ciała naszego. To jest nasza chrześcijańska nadzieja, wizja nowego Jerozalem, niebieskiej ojczyzny.

do której zmierzamy, w której człowiek zamieszka z Bogiem i będzie z Nim obcował twarzą w twarz. Paweł dodaje i zachęca, byśmy oczekiwali żarliwie i z cierpliwością, bo właśnie na tym polega wiara. Aby być pewnym tego, czego nie widzimy, czego nie rozumiemy. Ale jako Boże dzieci po prostu ufamy. Ufamy, że nadejdzie taki dzień, że całe stworzenie będzie wyzwolone z niewoli skażenia. Chrystus natomiast w Ewangelii Łukasza odpowiada na pytanie faryzeuszów o Królestwo Boże. Mówi wprost o tym, co się stanie w dniach ostatecznych wraz z jego powtórnym przyjściem, że stanie się to niespodziewanie jak za dni Noego i Lota.

Lecz przede wszystkim zwraca naszą uwagę na to, że Królestwo Boże wraz z Nim już przyszło. Już przyszło na świat i jest pośród nas. Jest wszędzie tam, gdzie Chrystus jest ze swoim Słowem i zbawczym działaniem. Moglibyśmy powiedzieć za reformatorami. Tam, gdzie czysto i wiernie zwiastowana jest Ewangelia i należycie udzielane sakramenty. Tam jest Chrystus, a wraz z Nim Jego Królestwo, które realizuje się już tu, pośród nas. Inauguracja Bożego Królestwa już nastąpiła, lecz ono musi się rozwijać, musi się budować, musi wciąż się urzeczywistniać, czyli realizować.

Niczym małe ziarenko gorczycy to Królestwo jest już zasadzone, lecz jego pełnia i moc dopiero się nam objawi. Słowo Boże wyraźnie zwraca nam uwagę, że od przyjścia Syna Bożego na świat człowiek już żyje w czasach ostatecznych. Że to nie jest coś odległego. Bliżej nieokreślonego. Wraz z narodzeniem Jezusa i Jego zbawczym dziełem, które dokonało się na krzyżu Golgoty, wypełniły się obietnice dane ludowi izraelskiemu poprzez proroków. To wszystko ma nas skłaniać ku wierze i upamiętaniu. Do cierpliwości w oczekiwaniu na ostateczne zwycięstwo, które już jest naszym udziałem przez pewność tej nadziei, w której jako chrześcijanie trwamy.

A do tego wzywają nas drodzy te ostatnie niedzielę przed końcem roku kościelnego. A co mówi nam dzisiejszy tekst kazalny? Z jakiej perspektywy mamy odczytywać psalm 85, który stanowi podstawę tego dzisiejszego rozważania? Psalm 85 poprzedza instrukcja dla chóru w jerozolimskiej świątyni. Przewodnikowi chóru synów Koracha. Koracha. Kim był Korach i jego synowie? Korach, żyjący za czasów Mojżesza i Arona, pochodził z pokolenia Lewiego, a więc również z pokolenia, z którego pochodził Mojżesz i jego brat Aaron.

Korach wraz z innymi Izraelitami zbuntował się jednak przeciwko Mojżeszowi. i jego bratu podczas wędrówki potomków Jakuba przez pustynię z Egiptu do Ziemi Obiecanej. Ponieśli oni śmierć, ale synowie Koracha ocaleli, a ich potomkowie stworzyli chór, który służył w świątyni śpiewając psalmy. Psalmy, które ogólnie rzecz biorąc są śpiewanymi utworami poetyckimi. Psalmy są wyrazem pobożności Izraelitów. To modlitwy, to dialog z Bogiem. A ich treścią są dziękczynienia, pochwalne hymny, prośby skierowane do Wszechmogącego, ale też lamentacje, żal i skrucha za grzechy, a także nadzieja i oczekiwanie na wypełnienie obietnic danych przez Boga.

Niektóre z nich mają charakter mesjański czy wręcz prorocki. Nawiązują wprost do Chrystusa i zbawienia w Nim przygotowanego wszystkim narodom. A psalm 85, choć bardzo krótki, zawiera w sobie właściwie wszystko to, co wymieniliśmy – Bo jest to z jednej strony prośba, prośba o odnowę, o wybaczenie grzechów. Jest to wyraz tęsknoty za Bogiem i Jego darami. Okaż nam Panie swoją łaskę i daj nam Twoje zbawienie. To nie jest pokorne życzenie. To wołanie o ratunek, jednocześnie wyraz pokładanej w Bogu nadziei, że jedynie On może nas odmienić, zmiłować się nad nami, obdarzyć pokojem i sprawiedliwością.

Czy treść tego psalmu jest nam obca? Czy trudno nam zrozumieć słowa tej modlitwy? Czy nas to nie dotyczy? Wręcz odwrotnie. Wzdychamy i bolejemy, mówiąc słowami św. Pawła. Wzdychamy i bolejemy nad naszym losem, nad naszym życiem, nad otaczającym nas światem. Wciąż doświadczamy Jego okrucieństwa, braku miłości. Zobaczmy. Nieustannie jesteśmy przygniatani różnego rodzaju cierpieniami, nędza, choroby, ból, czyjaś przedwczesna śmierć, poczucie niesprawiedliwości, ogromu nienawiści, niechęci, wyzysku. Z ust i serca człowieka nieustannie wyrywają się skarga, lamentacja i gorzki żal.

Czasem jest to krzyk rozpaczy. Krzyk rozpaczy, jaki słychać, W ostatnich dniach, tygodniach, miesiącach bardzo często. W różnych sprawach. Ale czasem jest to po prostu milczenie. Milczenie w totalnej bezsilności. Bo słowa nie są w stanie wyrazić tego, co czujemy. Wszyscy. nie jest nam to obce. To część naszego życia, choć tak trudno nam jest się z tym pogodzić. Gdzie szukać pomocy, otuchy, nadziei w naszej niedoli? Gdzie szukać ratunku w złości tego świata? Przestań się na nas gniewać, Boże. Zaniechaj swojej zapalczywości, mówi człowiek.

Czy nie ożywisz nas na nowo, by lud Twój radował się w Tobie? Pytamy wraz z chórem synów Koracha. Narzekanie, ale jednocześnie i usilne błaganie, to jest treścią naszej modlitwy. Zwróć, Panie, ku nam swoje oblicze, udziel nam swoje łaski, obdasz pokojem, okaż swoją wierność, nasyć sprawiedliwością. Zobaczmy. Czy słyszymy odpowiedź? Czy usłyszeliśmy dziś Boże Słowo? Boże Poselstwo dla nas, stęsknionych i wyczekujących Jego interwencji, Jego zbawienia? "Chcę słuchać, co Pan Bóg mówi, gdyż obwieszcza pokój swojemu ludowi i swoim świętym.

Naprawdę bliskie jest jego zbawienie dla tych, którzy się go boją. Spotkają się z sobą łaska i wierność, sprawiedliwość i pokój się ucałują. To jest Boża odpowiedź dla nas. To jest dobra nowina dla wszystkich, którzy oczekują zbawienia. To nie tylko zapowiedź przyszłych czasów. To potwierdzenie wypełnienia tej Bożej obietnicy w Jezusie Chrystusie, który przyszedł na świat, aby obdarzyć nas spokojem, aby ofiarować pocieszenie, tak bardzo nam wszystkim potrzebne. To wreszcie wezwanie, drodzy, do budowania Królestwa Bożego, Jego sprawiedliwości i pokoju wśród nas, tu i teraz, gdzie żyjemy i gdzie zostaliśmy przez Boga powołani, by głosić światu Ewangelię.

W myśl hasła tej dzisiejszej niedzieli, błogosławieni, pokój czyniący, albowiem oni synami Bożymi będą nazwani. Czynić pokój to jest zadanie nas wszystkich. Rozprzestrzeniać miłość, zło zwalczać dobrem, nieść pojednanie i przebaczenie. To wszystko jest, pamiętajmy, wyłącznie darem Bożej łaski, ale to my mamy te dary pomnażać niczym talenty, które Bóg nam powierzył, abyśmy nimi obracali. Teraz jest czas łaski, teraz jest czas zbawienia, mówi nam Słowo Boże, a Bóg oczekuje od nas, że właściwie wykorzystamy ofiarowany nam czas.

Czyli czas naszego życia w doczesności. Synowie Koracha, śpiewając ów psalm, wspominali Boże zbawienie ofiarowane Izraelowi w historii jego dziejów. Panie, obdarzyłeś Twoją ziemię życzliwością, odmieniłeś los Jakuba, darowałeś winę Twojego ludu, wybaczyłeś wszystkie jego grzechy. Te słowa to zapewne odwołanie do wyjścia z niewoli egipskiej lub babilońskiej. Zbawcze dzieła Boże w historii ludu wybranego były dla potomków Jakuba fundamentem nadziei i źródłem pewności, że ten, który powiedział o sobie jestem, nieustannie czuwa i przychodzi z pomocą.

Ale dla nas, dla nowego Izraela, symbolem zbawienia nie jest Morze Czerwone, które w cudowny sposób przeszli Izraelici uciekający przed pościgiem wojsk Faraona. Nie jest też droga, po której kroczyli potomkowie Jakuba wracający do ojczyzny z niewoli babilońskiej. Dla nas, dla nowego Izraela znakiem zbawienia jest krzyż Chrystusa, na którym umarł nasz Pan. To na nim budujemy naszą ufność, naszą nadzieję. To jest fundament naszej wiary. w której mamy usprawiedliwienie dane nam wyłącznie z Bożej łaski. Patrzmy więc na Chrystusa.

Zawsze wspominajmy Jego krzyż niezależnie od życiowej sytuacji, w jakiej się znajdujemy. Czy to w chwilach radości, w których panuje pokój i sprawiedliwość wokół nas, czy w których panuje pokój i sprawiedliwość wokół nas, Czy też w dniach cierpienia, smutku, zwątpienia, walki z chorobą, z niesprawiedliwością tego świata, a także z ludźmi, którzy chcą nas zniewolić, odebrać naszą godność i wolność. Chciejmy usłyszeć dzisiejsze zwiastowanie, że oto bliskie jest nasze zbawienie. Niech więc wierność wyrośnie z ziemi, a sprawiedliwość wyjrzy z niebios.

Niechaj Pan obdarzy nas dobrem i plon swój wyda nasza ziemia. Sprawiedliwość niechaj przed Nim podąży, niech toruje drogę Jego krokom. Naprawdę bliskie jest Jego zbawienie dla tych, którzy się Go boją. Niechaj. Niech zamieszka Jego chwała w naszym kraju. Amen. Módlmy się. Łaskawy Panie nasi Boże, W swoim bólu, cierpieniu, żalu, w niesprawiedliwości tego świata, która nas otacza. Przychodzimy do Ciebie z prośbą, błaganiem, wołaniem o Twoją łaskę, o Twoje zmiłowanie. Nad nami, nad całym stworzeniem, nad światem.

Prosimy Ciebie, obdasz nas swoim boskim pokojem. Pokojem, jakiego świat dać nie może. Jaki tylko Ty możesz ofiarować każdemu z nas. Poprzez Syna swego Jezusa Chrystusa, poprzez Jego krzyż i to zbawcze dzieło, które się dokonało na Golgocie. Panie, daj nam odczuć swoją wierność, sprawiedliwość. Niechaj Twoje błogosławieństwo spocznie na dzieciach Twoich. Oto Ciebie prosimy, wysłuchaj nas przez Pana i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa. Amen. Usiądźcie drodzy. Z ogłoszeń parafialnych podają do wiadomości po nabożeństwie czynne jest stoisko z literaturą oraz punkt kancelaryjny do których serdecznie zapraszamy.

Po nabożeństwie czynna jest również parafialna biblioteka ETOS, a w szczególności chcemy zaprosić na dwie wystawy. Wystawy, które były otworzone w zeszłą niedzielę w pamiątkę reformacji. W bibliotece ETOS zapraszamy na wystawę przygotowaną przez kurator biblioteki, panią Marię Drapella. Wystawa pod tytułem Utracone społeczności ewangelickie część pierwsza Słowińcy. Natomiast w sali Debory jest możliwość zapoznania się z wystawą o historii parafii ewangelicko-augsburskiej w Grudziądzu. Ta wystawa została nam wypożyczona i przygotowana przez kuratora wystaw w sali Debory, pana Szymona Milczarka.

W imieniu kuratorów wystaw bardzo serdecznie zapraszam. W najbliższym tygodniu zapraszamy we wtorek 9 listopada o godzinie 18 na spotkanie dla zainteresowanych ewangelicyzmem. Odbędzie się ono w naszej Klebanii przy ulicy Kościuszki 51 w Sopocie. Natomiast w środę 10 listopada odbędzie się próba chóru parafialnego o godzinie 17.30. W związku z długim weekendem Świętem Niepodległości lekcje religii w piątek 12 listopada są odwołane. Zapraszamy na następne nabożeństwo w przedostatnią niedzielę roku kościelnego za tydzień o godzinie 10.00.

Przypominamy również o trwającej jeszcze akcji charytatywnej prezent pod choinkę organizowanej przez Centrum Misji Ewangelizacji naszego Kościoła. Czekamy jeszcze na prezenty w tym tygodniu i najpóźniej do niedzieli 14 listopada. Szczegóły akcji można znaleźć na stronie internetowej, a wszystkim tym, którzy już takie prezenty zrobili i przynieśli z tego miejsca, pragnę bardzo serdecznie podziękować. Dzisiaj jesteśmy też proszeni o odczytanie komunikatu Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Sopocie.

Jak co roku, szczególnie w okresie jesienno-zimowym apelujemy do mieszkańców Sopotu o szczególną wrażliwość na osoby doświadczające bezdomności, starsze, z niepełnosprawnościami, samotne i wymagające wsparcia. Zajrzyjmy czasem do sąsiada i sprawdźmy czy nie potrzebuje naszej pomocy. Jeżeli zauważymy osobę doświadczającą bezdomności, potrzebującą wsparcia, nie przechodźmy obojętnie, reagujmy. Nasza wrażliwość może uratować czyjeś życie. Jednocześnie prosimy o niewspieranie finansowe osób żebrzących. Osoby te nie chcą korzystać z oferowanej im pomocy, a wyłudzone pieniądze przeznaczają przeważnie na zakup alkoholu, co szczególnie w okresie zimowym może doprowadzić do tragedii.

Sopocki MOPS zapewnia, że wszystkie osoby, które znajdują się w trudnej sytuacji mogą liczyć na wsparcie zarówno w formie schronienia, posiłku oraz zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Wszelkie niepokojące sygnały prosimy kierować do służb miejskich. Miejskiego Środka Pomocy Społecznej w Sopocie, Policji lub Straży Miejskiej. Można również zadzwonić na numer interwencyjny 112. Szczegóły znajdują się na ulotkach przekazanych nam przez MOPS do odebrania przy wyjściu z kościoła. Ulotki zatytułowane "Pomóż nam pomagać innym".

Dzisiaj drodzy chcemy również ponownie przeprowadzić zbiórkę pieniędzy dla uchodźców jako nasze wsparcie dla osób na granicy polsko-białoruskiej. Ta akcja to odpowiedź na apel diakonii naszego Kościoła. Ona jeszcze trwa, dlatego jeszcze wszyscy, którzy dzisiaj chcą złożyć taką ofiarę, są o to proszeni, aby uczynić to do specjalnie przygotowanych na ten cel puszek. Z tymi puszkami będą kwestować członkowie Rady Parafialnej, a za każdy dar złożony z serca Dziękujemy. Tyle, jeśli chodzi o ogłoszenia parafialne.

Przyjmijcie, drodzy, teraz życzenie pokoju. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, ten niechaj strzeże serc naszych i myśli naszych w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Śpiewamy kolejną z wyznaczonych pieśni, numer 267. Dziękuje. Muzyka Zdjęcia i montaż Przewiany Cię, weź w czerwcach sam, I ościał, jak o Boga! Choć Ty z miłówkę nie słyszał, Naściał, jak i za Cię, ZANG EN MUZIEK Szwek na biebie, szwek na biebie, a szans z wierzem skonczy, na jedynie już zaprosz mi, jak wierzył nas ulicze.

Zpomożeć nasze i węgli w Pana, który złożył niebo i się nią. Amen. W dniach doświadczenia chcemy iść pod krzyż Twój, Panie, bo Ty na tym krzyżu zmazałeś grzechy i winy wielu, aby zdjąć z nas ciężar. I my chcemy dzisiaj zdjęcia tego ciężaru doświadczyć. Nasz Pan Jezus Chrystus sam zaprasza nas do swojego stołu. On sam przygotował dla nas swoją świętą wieczerzę, abyśmy mogli spożyć w niej zbawienne dla nas dary. Jego ciało i krew, które są wydane za nas i na odpuszczenie naszych grzechów. Chciejmy skorzystać z tego zaproszenia, przychodząc do Boga ze świadomością tego, że jesteśmy ludźmi grzesznymi, ale jednocześnie, że Pan wyłącznie ze swojej łaski przez wiarę, okazuje swoje zmiłowanie nad tymi, którzy pokutują, którzy są świadomi tego, że potrzebują Bożej pomocy i Bożego ratunku.

Spowiadajmy się Panu Bogu, naszemu Wszechmogącemu, tak razem się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci, umiłowanego Syna Twego, Jezusa Chrystusa, bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi, łaskaw i miłościw.

Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed Jego obliczem pytam się każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz, wierzę. Wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę.

Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są odpuszczone w imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko, co we mnie imieniu Jego Świętemu.

Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Dzięki za oglądanie! Śpiewamy pieśń 726. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż O węczny w tej, nasza na wieczna, węczna nas wierdziwę, Boja, Panie Świat, się przyczułabym, I prości na was wierdany. Czyż wadko wątek nie wyroczeł, Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Pan niech będzie z wami i z duchem włoń. Wznieście swe serca, wznosimy je do Pana. Dziękujmy Panu Bogu Naszemu, Słuszną to i sprawiedliwą jest rzeczą.

Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty, święty, święty jest nasz Pan, a niebo i ziemię, a niebo i ziemię, Są teł Święty Boże, święty mocny, święty a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata.

W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa. który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci w Wieczerzy Świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci. Z nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chlepy zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego.

Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjście oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy, przyjdź rychło Panie. Przyjdź Panie Jezu. Zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i nimi jesteśmy, dlatego ośmielamy się wołać. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.

I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął jej kielich, a podziękowawszy, dał im mówiąc, Wierzcie i pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej. która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów.

To czyńcie, ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Boże, Ojcze nasz niebieski, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwalę. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz z wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie.

Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godziem, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Panie, nie jestem godziem, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu Pańskiego. Przyjdźcie się, bo już wszystko gotowe. Skosztujcie i zobaczcie, że dobry jest Pan, a błogosławieni, którzy są zaproszeni na weselną ucztę baranka.

O Baranko Boże, O Baranko Boże, Muzyka Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Wszystkie prawa zastrzeżone. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Zobaczcie. Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Wznieśmy swe serca i myśli do Boga i módlmy się. Łaskawy Panie nasz i Boże, dziękujemy Ci za te zbawienne dary ciała i krwi naszego Pana Jezusa Chrystusa, które mogliśmy spożyć w tym świętym sakramencie.

I prosimy spraw, aby posłużyły nam one do budowania naszej wiary i wzajemnej miłości. Panie nasz, Wszechmogący Ojcze, który suwerennie władasz wszechświatem, prosimy przyjmij nasze dziękczynienie i uwielbienie dla majestatu chwały Twojej. Uwielbiamy Cię, Boże, niepojętej miłości. Wszak Ty, jako Pan stworzenia, jesteś jedynie godny czci i chwały, a Twoje Królestwo sprawiwości i pokoju trwa na wieki. W Jezusie Chrystusie przybliżyło się do nas Twoje Królestwo i objawiła się przez zmartwychwstanie Jego władza, moc i światłość Twoja, która rozprasza mroki naszego życia.

W światłości tej prowadź nas, Panie, i zachowaj w radości i szczęściu. Dla chwały Syna Twojego pragniemy żyć i działać. Dla Niego też jesteśmy gotowi umierać, gdyż czy żyjemy, czy umieramy, Jego jesteśmy na wieki. Przeznaczyłeś nas bowiem do życia w społeczności z ukrzyżowanym i zmartwychwstałym Chrystusem przed obliczem Twoim. Boże, zanim powołasz nas przed swój majestat, przypominaj nam nieustannie, że biodra nasze powinny być przepasane, a świece zapalone. Nie dopuść, abyśmy jak ludzie czasów Noego i Lota zajmowali się wyłącznie sprawami doczesnymi, a zapominali o życiu wiecznym.

Wszak nie mamy tu miasta trwałego, lecz jako pielgrzymi nieustannie podążamy do niebieskiej Jerozolimy, gdzie wraz z aniołami i zastępami niebieńskimi będziemy Ciebie chwalić z radością na wieki. Dopomóż nam, Panie, w dźwiganiu krzyża. Dopomóż wszystkim chorym i cierpiącym. Obdasz ich swoją łaską. Niechaj dla umierających niechaj. Chrystus będzie światłem, prawdziwą światłością. Niechaj w Nim odnajdą swoją nadzieję i swoją ufność. Spraw łaskawy Boże, aby wszystkie narody wyłącznie w krzyżu Chrystusa pokładały swoją nadzieję.

gdyż Ty go nam dałeś, aby wykupić z niewoli grzechu, śmierci i władzy szatana wszystkich ludzi i wszystkich przeprowadzić przed Twoje oblicze. Wysłuchaj nas, Panie, w tej modlitwie. Przez Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja. Albowem na wieki miłosierdzie jego, aleluja. Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja. On jest moim Wybawicielem, Alleluja. Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja. Tętrzeni na wieki, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię ostrzeże, Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie.

Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wielkie prawa zastrzeżone.

✦ Zapytaj luteranów