Pokora mędrców ze Wschodu — droga do jedności
Dzięki pokorze ujrzeli gwiazdę. Dzięki pokorze zawsze byli razem — razem szukali światła prawdy, razem udali się w drogę, razem oddali pokłon Jezusowi.
Ewangelia św. Mateusza 11, 25–30
Biblia Warszawska
**25** W tym czasie odezwał się Jezus i rzekł: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. **26** Zaprawdę, Ojcze, bo tak się tobie upodobało. **27** Wszystko zostało mi przekazane przez Ojca mego i nikt nie zna Syna tylko Ojciec, i nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić. **28** Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie. **29** Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. **30** Albowiem jarzmo moje jest miłe, a brzemię moje lekkie.
- Ukojeniem, którego szukają utrudzeni, jest także jedność chrześcijan — wpisana w samo wezwanie Chrystusa „pójdźcie do mnie".
- „Mądrzy i roztropni" z Jezusowej ironii to w istocie przemądrzali i zarozumiali; Pismo nie boi się nazwać głupimi tych, którzy lekceważą Boga i Jego prawo.
- „Prostaczkowie" — po grecku *nepioi*, dosłownie małe dzieci — to obraz zależności od Ojca, zaufania i pokory, którą trzeba w sobie wypracować.
- Mało wiedzy może oddalić człowieka od Boga, ale dużo wiedzy zawsze sprowadzi go do Niego z powrotem — przypomina Ludwik Pasteur; podobnie świadczy Max Planck, dla którego Bóg stoi na końcu wszelkich dociekań fizyka.
- Pokora to widzenie siebie w prawdzie: świadomość zależności od Boga, swoich braków i tego, że tylko On może je dopełnić.
- Istnieje także pokora fałszywa — odrzucanie pochwał, by usłyszeć ich więcej, albo umniejszanie się ponad miarę; nie wolno też lenistwa nazywać pokorą.
- Mędrcy ze Wschodu są ikoną pokory ekumenicznej: razem szukali światła, razem szli, razem oddali pokłon i razem — choć inną drogą — wrócili do ojczyzny.
O czym mówił pastor
Ósmego, ostatniego dnia Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan w 2022 roku kościół Ewangelicko-Augsburski Zbawiciela w Sopocie gości duchownych Polskiej Rady Ekumenicznej, gospodarza diecezji ks. bp. Marcina Hintza, siostry brygidki z matką przełożoną oraz alumnów Archidiecezjalnego Seminarium Gdańskiego. Kazanie wygłasza Jego Ekscelencja ksiądz biskup dr Wiesław Szlachetka, biskup pomocniczy Archidiecezji Gdańskiej. Liturgię słowa otwierają obietnica nowego przymierza z trzydziestego pierwszego rozdziału Księgi Jeremiasza i wezwanie z Listu do Efezjan, by pozwolić odnowić się duchowi naszego myślenia, a w centrum staje fragment Mateusza, w którym Jezus wysławia Ojca za to, że tajemnice Królestwa objawił prostaczkom, i wzywa utrudzonych, by przyszli po ukojenie.
Kaznodzieja zaczyna obrazem: utrudzeni, obciążeni, w ciszy i pokorze przychodzimy do Jezusa, a tym oczekiwanym ukojeniem ma być również jedność. Aby pokazać, co znaczy być „mądrym i roztropnym" w sensie Jezusowej ironii, przywołuje anegdotę z lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku, gdy po wsiach jeżdżono z indoktrynacją marksistowską. Prelegent ustawia mechaniczny model Układu Słonecznego, kręci korbą i triumfalnie ogłasza, że żadnego Boga tu nie potrzeba. Wtedy jeden z chłopów wstaje i pyta: „skoro Boga nie ma, to kto wtedy tam tą korbą kręci?". Ta anegdota daje uchwycić różnicę między pozorem mądrości a prawdziwą prostotą serca. Pismo Święte nie sięga po język politycznej poprawności: w Psalmie 14 głupim nazywa tego, kto w sercu mówi „nie ma Boga", a Księga Mądrości — tych, którzy z piękna stworzeń nie poznali Stwórcy.
Prostaczek to po grecku *nepios*, dosłownie małe dziecko. To stan zależności od rodzica, zaufania i pokory — predyspozycja, którą trzeba w sobie wypracować, by zostały nam objawione sprawy Królestwa. Biskup sięga po dwa świadectwa wielkich uczonych. Ludwik Pasteur, twórca pasteryzacji i szczepionki przeciw wściekliźnie, zanotował, że mało wiedzy może oddalić człowieka od Boga, ale dużo wiedzy zawsze sprowadzi go do Niego z powrotem. Max Planck, ojciec teorii kwantowej, pisał, że dla wierzącego Bóg stoi na początku, a dla fizyka — na końcu wszelkich dociekań. Te dwa głosy świadczą, że rozum otwarty na prawdę obiektywną zdolny jest poznać istnienie Boga i wiele Jego przymiotów; ale Bóg pragnie poznawania głębszego i sam wychodzi naprzeciw — objawia się jako Ojciec pełen miłosierdzia, który ma plan zbawienia i konsekwentnie go wypełnia: przez proroków, przez pełnię czasów, przez Syna, w którym dał życie wieczne, i przez Ducha, który prowadzi dzieło zbawienia ku nowemu niebu i nowej ziemi.
Cała ta zbawcza wiedza została nam przekazana przez apostołów, ale by ją posiąść, potrzebne jest serce ciche i pokorne. Kaznodzieja prowadzi krótką lekcję filologii religijnej: słowo „pokora" pojawia się w polszczyźnie w XIV wieku jako termin sądowy — akt publicznego przyznania się do winy i zadośćuczynienia. Dopiero w stuleciu następnym przyjmuje znaczenie religijne i staje się polskim odpowiednikiem łacińskiego *humilitas*, opisującego wszystkie zachowania naznaczone świadomością zależności od Boga. Pokora to zatem prawda o sobie: nie jestem samowystarczalny, jestem zależny od Boga, mam braki, a tylko On może je dopełnić.
Biskup ostrzega przed pokorą fałszywą i sięga po tradycję ojców pustyni. Pewien zakonnik uparcie odrzucał wszelkie pochwały, aż ktoś zwrócił mu uwagę, że robi to po to, by usłyszeć ich jeszcze więcej. Inny powtarzał bez przerwy „jestem najmniejszy ze wszystkich", aż usłyszał, że nie jest aż tak wielki, by aż tak się umniejszać. Być pokornym to nie chwalić się tym, kim się nie jest, ale też nie umniejszać tego, co naprawdę zostało nam dane. To umiejętność dostrzegania we własnym życiu i tego, co wielkie, i tego, co małe, i tego, co jasne, i tego, co ciemne. Potrzebny do tego bywa drugi człowiek — byle szczery. Pokora nie jest rezygnacją z aspiracji ani ambicji; święty Paweł wzywa, by dążyć wzwyż, a talenty otrzymane od Boga mamy rozwijać. Lenistwa nie wolno nazywać pokorą, bo byłaby to przewrotność.
Kazanie zamyka obraz, który najmocniej rezonuje z hasłem ekumenicznego tygodnia: mędrcy ze Wschodu. To właśnie dzięki pokorze ujrzeli gwiazdę i poznali Tego, przez którego wszystko się stało. Poszli za jej światłem, znaleźli oczekiwanego Mesjasza, oddali Mu pokłon i w Nim odnaleźli ukojenie dla dusz. Wzięli na siebie słodkość Jego jarzma i lekkość Jego brzemienia, znaleźli sens teraźniejszości i wieczną przyszłość. A zarazem byli razem na każdym etapie tej drogi — razem szukali światła prawdy, razem ruszyli w drogę, razem oddali Jezusowi pokłon, razem złożyli dary i razem, choć inną drogą, powrócili do ojczyzny. To właśnie pokora trzymała ich razem, i to ona — przypomina biskup — ma ogromne znaczenie dla zjednoczenia chrześcijan. Pragnieniem zgromadzonych ma być naśladowanie tej pokory mędrców ze Wschodu, by ekumenizm nie pozostał świątecznym tygodniem w styczniu, lecz stał się codziennym sposobem życia tych, którzy mają jednego Ojca i są wzajemnie siostrami i braćmi w Chrystusie.
Czego uczy nas to kazanie
Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).
-
Theologia Crucis 58% Teologia krzyża
Bóg objawia się NIE w mocy i chwale, ale w słabości i ukryciu krzyża. Centralny dla luteranizmu Lutera koncept z Disputatio Heidelbergensis 1518.…
Rozwiń hasło → -
Sola Fide 57% Tylko przez wiarę
Zbawienie przychodzi przez wiarę w Chrystusa — nie przez uczynki, zasługi, sakramenty same w sobie, ani modlitwę za pośrednictwem świętych.…
Rozwiń hasło → -
Solus Christus 56% Tylko Chrystus
Jedyny pośrednik między Bogiem a człowiekiem to Chrystus (1 Tm 2,5). Nie Maryja, nie święci, nie kapłaństwo ludzkie — choć każde z nich ma swoje miejsce w Kości…
Rozwiń hasło →
Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)
# 🌿 TYDZIEŃ MODLITW O JEDNOŚĆ CHRZEŚCIJAN - Nabożeństwo Ekumeniczne # Zrodlo: https://youtu.be/yNFQKeP85S4 # Data nabozenstwa: 2022-01-25
Muzyka Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Zobaczyliśmy Jego gwiazdę na wschodzie i przyszliśmy oddać Mu pokłon. Usiądźcie drodzy. To słowo, które przed chwilą odczytałem, to fragment godowej Ewangelii według przekazu św. Mateusza. To hasło tegorocznego tygodnia modlitw o jedność chrześcijan.
Witam bardzo serdecznie wszystkich przybyłych na bożeństwo ekumeniczne do kościoła Ewangelicka Ołzburskiego Zbawiciela w Sopocie. Pozwólcie, że w sposób szczególny, drodzy, przywitam dzisiejszych kaznodziei i koncelebrancji. Witam bardzo serdecznie Jego Ekscelencję Księdza Biskupa dr Wiesława Szlachetkę, biskupa pomocniczego Archidiecezji Gdańskiej, dzisiejszego kaznodzieje. Dzień dobry. Są z nami duchowni kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej w oddziale gdańskim. I tak witam księdza proto-Jereja Dariusza Juźwika, proboszcza prawosławnej parafii konkatedralnej św.
Mikołaja w Gdańsku, zarazem sekretarza gdańskiego działu Polskiej Rady Ekumenicznej. Jest z nami ks. dr Rafał Michalak, proboszcz Polsko-Katolickiej Parafii Bożego Ciała w Gdańsku, wiceprzewodniczący gdańskiego oddziału PRN. Witam serdecznie księdza Sebastiana Niedźwiedzińskiego, proboszcza parafii ewangelizacyjnej. metodystycznej w Gdańsku. Jest z nami je zmiennie od tak wielu lat ksiądz Dariusz Ławik, referent do spraw ekumenizmu archidiecezji gdańskiej. Witam wszystkich studentów, alumnum, seminarium archidiecezji gdańskiej oraz wszystkie osoby, które podobały się, Służą w Kościele, w różnych posługach i w różnych funkcjach, ale w sposób szczególny.
Zawsze witamy na naszych nabożeństwach ekumenicznych. Zakon św. Brygidy, czyli ten zakon, który w sposób szczególny służy dzieł ekumenii. Są z nami siostry Brygidki z matką przełożoną, Paitą. Witam Was bardzo, bardzo serdecznie. Siostry, bracia w Chrystusie. Witam Was wszystkich, którzy jesteście w Kościele Zbawiciela, ale także tych wszystkich, którzy łączycie się z nami poprzez internetową transmisję. Niech to będzie doświadczenie budowania jedności jako imperatywu, który jest przed nami, do którego chcemy zmierzać, by być bliżej siebie, ale przede wszystkim, by być jak najbliżej Chrystusa.
A dzisiejsze Boże Słowo na ósmy dzień tegorocznego tygodnia mówi nam inną drogą powrócili do swojego kraju. Gdy będziemy wracać po tym nabożeństwie, kończącym tegoroczny tydzień do swoich domów, pamiętajmy o doświadczeniu wspólnoty. Chcemy teraz zaśpiewać pierwszą z zaznaczonych pieśni w śpiewniku ewangelickim numer 552. Dzięki za oglądanie! Muzyka Muzyka ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Chrystec, zemociele jest to, co jest to. Chłopcy, że w tej chwili sądze, w tej chwili sądze w życiu, O jak dobrze i miło!
Gdy bracia w zgodzie mieszają, tam bowiem Pan zsyła błogosławieństwo. Przecie na weki wieczne. Zbaw nas, Panie Boże nasz i zgromadź nas spośród narodów. Damy się dziękowali imieniu Tremu Świętemu. Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jak było od początku, jak jest nijakęcie na wieki, Zdjęcia i montaż Panie, zmiłuj się. Chryste, odej sąd. Chryste, zmiłuj się. Kedije, odej sąd. Panie Jezus, miłuj się. Chwała Bogu na wysokościach, Dibokój na siebie Dibokój na siebie A pociągom le Udobobane Dibokój na siebie Módlmy się.
Spraw, aby nasze serca się otwarły, a ręce splotły się w geście zgody i przebaczenia. Wysłuchaj nas w Duku Świętym, gdy modlimy się o to w imię Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego. Amen. Amen. Pan niech będzie z wami i słuchem pokonim. W nabożnym skupieniu z uwagą słuchajmy się teraz słowo o Boże wyznaczone na to dzisiejsze nabożeństwo ekumeniczne w ramach tygodnia modlitw o jedność chrześcijan. Najpierw czytam fragment Starego Testamentu z księgi proroka Jeremiasza z 31 rozdziału. Oto nadchodzą dni, wyrocznia Pana, że zawrę z domem Izraela i domem Judy nowe przymierze.
Nie takie przymierze jak to, które zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ich ująłem za rękę, żeby ich wyprowadzić z ziemi egipskiej. To moje przymierze złamali, chociaż ja byłem ich władcą, wyrocznia Pana. Takie bowiem przymierze zawrę z domem Izraela po tych dniach, wyrocznia Pana Moje prawo umieszczę w ich wnętrzu i wypiszę na ich sercu Ja będę im Bogiem, oni zaś będą mi ludem Każdy swego sąsiada i każdy swego brata nie będzie już więcej uczyć, mówiąc poznajcie Pana. Oni wszyscy bowiem będą mnie znać od najmniejszego do największego wyrocznia Pana, ponieważ odpuszczę ich winę, a o ich grzechu nie będę już wspominać.
A fragment Nowego Testamentu, lekcji apostolskiej, czytam z listu św. Pawła do Efezjan z 4 rozdziału. Wy zaś nie tak nauczyliście się Chrystusa, jeśli oczywiście o Nim usłyszeliście i w Nim zostaliście pouczeni zgodnie z prawdą, która jest w Jezusie, Kto to, gdy chodzi o dawny sposób postępowania, odrzućcie starego człowieka, który niszczy samego siebie złudnymi rządzami. Pozwólcie natomiast, aby się odnowił duch waszego myślenia. Tyle słów leksji apostolskiej. Błogosławieni ci, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go.
Alleluja! Alleluja! Alleluja! Alleluja! A odczytanie fragmentu Ewangelii na dzisiejszy dzień proszę księdza Dariusza Ławika. Dzięki za uwagę. Pan z Wami Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza Amen W tym czasie Jezus powiedział, Wysławiam Ciebie Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś tę sprawę przed mądrymi, roztropnymi, a odsłoniłeś je tym, którzy są jak małe dzieci. Tak, Ojcze? Bo tak się Tobie spodobało. Wszystko zostało mi przekazane przez mojego Ojca i nikt nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca, nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn postanowi to objawić.
Przyjdźcie do mnie wszyscy utrudzeni, obciążeni. A ja wam dam ukojenie. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokorny serca, pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla waszych dusz. Jarzmo moje bowiem jest miłe, a moje brzemię lekkie. Wielu. Oto słowo Pańskie. Tyle słów Ewangelii Świętej, a Ty bądź pochwalon, Panie Jezu. Muzyka A teraz w odpowiedzi na usłyszane Słowo Boże wyznajmy wspólnie naszą wiarę, jako że wiara nasza rodzi się ze słuchania Słowa Bożego, a uczyńmy to słowami apostolskiego wyznania wiary.
Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa. Siedzi po prawicy Boga, Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzeków Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny.
Amen. Amen, amen, amen. Śpiewamy kolejną pieśń zapisaną pod numerem 564. Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż O Bóg, a niech szómy, w tej pory wach wach i stawit. Przekaj niech szómy w wach i wach. Niech szómy, wach i wach i wach i wach i wach. ZANG EN MUZIEK Wysławiam Cię Ojcze, Panie Nieba i Ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi roztropnymi, a objawiłeś je prostaczką. Słowa modlitwy Jezusa, które wybrzmiały w dzisiejszej Ewangelii. Ekscelencjo, księże biskupie Marcinie, gospodarzu dzisiejszego ekumenicznego spotkania, Księże referencie Darku wraz z czcigodnymi duchownymi przedstawicielami bratnich wspólnot chrześcijańskich oraz innych religii, siostry i bracia, którzy utrudzeni, obciążeni, w ciszy i pokorze przychodzimy do Jezusa, aby znaleźć ukojenie dla naszych dusz.
Tym oczekiwanym ukojeniem będzie też nasza jedność. W nieodległej naszej historii, bo sięgającej lat 50. ubiegłego stulecia, prowadzona była w naszym kraju na szeroką skalę indoktrynacja marksistowska. Różnego pokroju prelegenci spotykali się z mieszkańcami miast i wiosek, by udowadniać, że Boga nie ma, a religia jest tylko zabobonem. I taki marksistowski ideolog przyjechał do pewnej wsi. Przed zgromadzonymi słuchaczami postawił mechaniczny model świata, obejaśnił jego poszczególne elementy, położenie Słońca i planet, a następnie pokręcił korbą i powiedział – proszę zobaczyć, jak te planety krążą wokół Słońca, jak to wszystko działa i żaden Bóg tu nie jest potrzebny.
Zapadła cisza pełna zdumienia. Po chwili jeden ze słuchaczy wstał i powiedział – Kiedy Pan tą korbą kręci, to rzeczywiście wszystko dobrze działa. Ale skoro Pan twierdzi, że Boga nie ma, to kto wtedy tam tą korbą kręci? – Kiedy Pan to kręci? Ten epizod, który dzisiaj należy już do antologii anegdot historycznych, przywołałem dlatego, że dość plastycznie pomaga uchwycić różnicę pomiędzy owymi mądrymi i roztropnymi, a prostaczkami, o których mówi Jezus w dzisiejszej Ewangelii. Jezus stosuje tutaj ironię i nietrudno zauważyć, że podowymi mądrymi i roztropnymi ukrywają się przemądrzali i zarozumiali, mówiąc potocznie tacy głupio mądrzy albo po prostu głupi.
W Piśmie Świętym określenie głupi najczęściej stosowane jest do tych, co nie liczą się z prawem Bożym i lekceważą przykazania. A także ten niechrupny epitet odnoszony jest do tych, którzy mówią, że Boga nie ma. Na przykład w psalmie 14 czytamy Nie ma Boga, mówi głupi w swoim sercu. A autor Księgi Mądrości mówi wprost, że głupi z natury są ci, którzy z wielkości i piękna stworzeń nie poznali ich stwórcy. Zauważamy, że Pismo Święte nie stosuje języka politycznej poprawności. Natomiast owi prostaczkowie, po grecku nepijoj, dosłownie małe dzieci, uwydatniają stan zależności od rodziców, zaufania wobec nich.
To także synonim pokory. Wielu. Taką właśnie predyspozycję musimy w sobie wypracować, aby zostały nam objawione te sprawy, chodzi o tajemnice Królestwa Bożego. Ludwik Paster, znakomity uczony czasów nowożytnych, mikrobiolog, wynalazca m.in. szczepionki przeciwściekliźnie i chemicznego procesu nazywanego od jego nazwiska pasteryzacją, W swoim notatniku zapisał bardzo cenne spostrzeżenie, że mało wiedzy może oddalić człowieka od Boga, ale dużo wiedzy zawsze sprowadzi go do niego z powrotem. A Max Planck, twórca teorii kwantowej, zapisał, dla wierzącego Bóg stoi na początku, a dla fizyka zaś na końcu wszelkich dociekań.
Te przykłady ludzi o wielkiej pokorze świadczą, że rozum otwarty na prawdę obiektywną może poznać istnienie Boga i wiele Jego przymiotów. Ale Bóg pragnie, abyśmy Go jeszcze lepiej poznawali. Dlatego objawia się. Wychodzi nam naprzeciw, abyśmy poznali, kim jest i jaki jest Jego plan względem nas. Bóg daje się poznać jako Ojciec pełen miłosierdzia, który podjął plan dla naszego zbawienia. I Bóg ten swój plan konsekwentnie wypełnia. Coraz bardziej przybliża nam ten plan przez proroków, którzy głoszą Jego obietnice.
A gdy nadeszła pełnia czasów, czyli czas wypełnienia tych zbawczych obietnic, to Bóg tak umiłował świat, że Syna swego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Bóg w swoim umiłowanym Synu nie tylko najpełniej objawił siebie i swój zbawczy plan, ale i ten plan wykonał. To wykonane przez Jezusa dzieło zbawienia Duch Święty prowadzi do pełni, do ukazania się nowego nieba i nowej ziemi i nas pełnych chwały w tym nowym stworzeniu. Cała ta wiedza o zbawieniu, a jest to wiedza nie z tego świata, została nam przekazana przez apostołów, którzy zgodnie z poleceniem Chrystusa zanieśli Ewangelię na cały świat, czyli do wszystkich ludzi.
Jednak żeby tę zbawczą wiedzę, czyli to co służy zbawieniu, całą tajemnicę Bożego Królestwa posiąść, potrzebne jest serce ciche i pokorne. Dzisiaj Jezus wysławia swego Ojca za to, że te rzeczy, to znaczy tajemnice królestwa, zakrył przed mądrymi roztropnymi, a objawił je prostaczką, czyli zakrył przed pysznymi, a ukazał je pokornym. Słowo pokora w naszym języku pojawiło się po raz pierwszy w XIV wieku w terminologii sądowej. Przy pomocy tego pojęcia określano akt publicznego przyznania się do winy i zadośćuczynienia wyrządzonej krzywdy.
Później, w XV wieku, słowo pokora przyjęło także znaczenie religijne i swą treścią objęło to, co w łacińskim przekładzie Biblii znaczy słowo «humilitas». Humilitas zawiera w sobie opis wszystkich zachowań ludzkich naznaczonych świadomością zależności od Boga. A zatem pokora to poczucie prawdy o sobie, że się nie jest samowystarczalnym, że się jest zależnym od Boga. bez Boga, bez względu na to, kim się jest i co się posiada. Pokora to świadomość swoich braków, niedoskonałości. Pokora to uznanie, że tylko Bóg może te braki i niedoskonałości uzupełnić, dopełnić.
Wyprawcowując w sobie cnotę pokory, muszę też pamiętać, żeby się wystrzegać fałszywej pokory, pokory udawanej. Są różne przejawy tej fałszywej pokory. W tradycji ojców pustyni możemy zapoznać się z wieloma jej przykładami. I tak na przykład jest tam mowa o zakonniku, który uparcie odrzucał wszelkie pochwały słyszane pod swoim adresem. Aż ktoś w końcu zwrócił mu uwagę. Bracie, czy nie dlatego uparcie odrzucasz pochwały, bo chcesz ich usłyszeć jeszcze więcej? Nie. Pokora za pochwały dziękuję, jedynie pochlebstwa lekceważy.
Inny zaś zakonnik zwykł nieustannie powtarzać, jestem najmniejszy ze wszystkich, jestem najmniejszy ze wszystkich. Aż ktoś zwrócił mu uwagę, bracie, przecież nie jesteś aż tak wielki, żeby aż tak się umniejszać. Otóż być pokornym to nie chwalić się tym, kim się nie jest i tym, czego się nie ma. Pokora to widzenie siebie w prawdzie. To umiejętność widzenia tego, co jest we mnie wielkie i małe. Co jest jasne i ciemne. Co dobre i co złe. Dlatego czasem do zobaczenia siebie w prawdzie potrzebny jest ktoś drugi, byle był szczery.
A. Być pokornym nie oznacza rezygnacji ze swych aspiracji, ambicji, dążeń. Święty Paweł pisze, dąż się wzwyż, w górę. Do tego dążenia skłaniają nas talenty, które otrzymaliśmy od Boga, a które przecież mamy rozwijać. Nie wolno też lenistwa nazywać pokorą, bo byłaby to przewrotność. Siostry i bracia, pięknym przykładem pokory są mędrcy ze wschodu, którzy w tym roku towarzyszą nam w modlitwie o jedność chrześcijan. Dzięki pokorze ujrzeli gwiazdę. Przy okazji poznali tego, przez którego wszystko się stało.
Poszli za jej światłem. Znaleźli króla, oczekiwanego Mesjasza i oddali mu pokłon. W nim znaleźli ukojenie dla dusz swoich. I wzięli na siebie słodkość Jego jarzma i lekkość Jego brzemienia, bo taka jest Jego łaska, którą nam ofiaruje, a która daje nam zbawienie. W Nim, w Bożym Synu, Zbawicielu Świata, znaleźli sens swojej teraźniejszości i wieczną przyszłość, Znaleźli to wszystko dzięki pokorze. Dzięki pokorze zawsze byli razem. Byli razem, razem szukali światła prawdy. Razem udali się w drogę. Razem oddali pokłoń Jezusowi.
Razem złożyli Mu dary. Dari. I razem, chociaż inną drogą, powrócili do swojej ojczyzny. Jak ogromne znaczenie dla zjednoczenia chrześcijan ma pokora, której przykład dają nam mędcy ze wschodu. A my pragniemy ich pokorę naśladować. Amen. ... Siostry i bracia w Chrystusie, tegoroczny tydzień modlitw o jedność chrześcijan dobiega końca. Towarszyło nam słowo z Ewangelii św. Mateusza, tylko fragment, który znajduje się na ostatniej stronie programu przygotowanego dla nas przez chrześcijan z Bliskiego Wschodu, brzmi tak...
Gwiazda, którą zobaczyli na wschodzie, prowadziła ich, aż zatrzymała się nad miejscem, gdzie było dziecko. Na widok gwiazdy ucieszyli się ogromnie, weszli do domu, a gdy zobaczyli dziecko i jego matkę Marię, padli na twarz, oddając mu pokłon. I my w tym tygodniu, który jest między Piotrem a Pawłem, symbolikę tych dni od między 18 a 25 stycznia odnajdujemy w naszym kościele, patrząc na Piotra i na Pawła, apostołów, wokół których dat, Spotykamy się my, chrześcijanie, z różnych tradycji co roku, już ponad 100 lat.
Dziękujemy Panu Bogu za to, że w tym roku dane nam było znowu spotkać się w wielu chrześcijańskich kościołach. W imieniu Gdańskiego Działu Polskiej Rady Okumenicznej dziękuję wszystkim gospodarzom świątyń za to, że byliśmy w tych miejscach. Dziękuję siostrom Brygidkom za modlitwę międzyreligijną o pokój. wszystkim kaznodziejom, liturgom, wszystkim tym, którzy towarzyszyli duchownym w tych nabożeństwach. Chyba w tym roku w sposób szczególny musieli mieli dwie osoby, rodzeństwo, spekler, którzy byli na tych wszystkich nabożeństwach, a przynajmniej na większości z nich.
Dziękujemy klerykom, że nam towarzyszyli, tak jak co roku i że w ten sposób swoją wiedzę o ekumenizmie, o dążeniu do jedności całego chrześcijaństwa pomnażacie, pogłębiacie. I chciałbym Wam życzyć, żebyście w swojej praktyce, gdy już będziecie... wyświęceni na prezbiterów, byli tymi, którzy budują jedność w lokalnych wspólnotach, społecznościach, do których zostaniecie przez Kościół wysłani. Nam wszystkim chciałbym życzyć przede wszystkim, byśmy potrafili żyć modlitwą o jedność Kościoła na co dzień.
Byśmy modląc się o jedność ciała Chrystusowego pamiętali, że On jest naszym Ojcem, a my jesteśmy siostrami i braźmi w Chrystusie. Chciałbym też nam wszystkim życzyć, byśmy za rok mogli spotkać się w większym gronie, byśmy mogli zobaczyć wszyscy swoje twarze, a nie byli zamaskowani i aby ta pandemia, która nas doświadczyła i doświadczy nas już prawie dwa lata, była historią, doświadczeniem, do którego będziemy się mogli odwołać, ale które już będzie należało do przeszłości. Raz jeszcze wszystkim serdeczne słowo Bóg zapłać za tegoroczny tydzień modlitw o jedność chrześcijan.
Naśpiewajmy teraz kolejną pieśń według programu pieśń numer 566 ze śpiewnika ewangelickiego. Muzyka Muzyka Muzyka Wielki oświęce w Panie, w ciemne Panie Boże. Na zamiom serca się w Panie Sąpę. O O Zdrałużanej, lasłeś ludźmi, na iwieś śpiew. Na weświatce, o, o, rady, wyśpiewuś na ślub. O praktycznie, ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Powstajmy teraz do modlitwy powszechnej, którą wygłoszą przedstawiciele kościołów chrześcijańskich. Jako pierwszego proszę o wygłoszenie modlitwy w imieniu kościoła Ewangelicka Augsburskiego Gospodarza Świątyni.
Księdza Marcina Rajsa, wikariusza diecezji pomorsko-wielkopolskiej naszego kościoła. Boże Wszechmogący, Ojcze Pana naszego Jezusa Chrystusa, naucz nas postępować zgodnie z Twoim Słowem i rozpoznawać Cię w spotkanym ubogim, słabym więźniu, skazańcu. W tym kruchym i niepewnym świecie szukamy Twojej gwiazdy jako promienia nadziei. Pośród zła tego świata tęsknimy za dobrem. Szukamy go w sobie i u innych. Mamy nadzieję na Bożą przemianę nas i świata. Boże Ojcze, pomóż nam spotkać Ciebie w cierpiącym bliźnim.
Ciebie prosimy. Słuchaj nas Panie. W imieniu kościoła rzymskokatolickiego modlite wygłosi ksiądz Dariusz Ławik referent do spraw ekumenizmu archidiecezji tańskiej. Proszę Będzie Boże Wszechmogący, wspieraj i błogosław wszystkie dzieła. które podejmowane są przez Kościoły dla dobra człowieka, tego najbardziej w potrzebie. Błogosław wspólnym dziełom, które patronuje Eleos, Diakonia i Caritas. Niech ci, którzy są objęci tą troską podzielą, Cieszą się Twoim błogosławień z pomocą i miłością drugiego człowieka.
Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas Panie. Bardzo proszę teraz księdza Protojereja, Dariusza Juszika o modlitwę w imieniu Kościoła Prawosławnego. Jeden z męczów apostolskich naucza nas, iż jesteśmy jednym chlebem, chociaż różnymi ziarnami zmielonymi na chwałę Pana naszego Jezusa Chrystusa. I gdy zbieramy się W takim gronie wysławiamy Boga w swoich tradycjach. Choć niedługo usłyszymy modlitwę w języku polskim, ojcze nasz, wysłuchajmy modlitwę do Pana naszego Boga Ojca w języku cerkiewnym słowiańskim. "Otcze nasz, iżeje się na niebie siech, da świetlicze imię Twoje, da przyjdzie w Czarstwie Twoje, da będzie wola Twoja.
Jako na niebie sie na ziemni chleb nasz nasoczny dasz nam dnieść i ostawi nam dołgi nasze, jako że my ostalają dożnikom naszym. I nie widzi nas w Twoje skuszenie, no i zbawi nas od ducha Boga." Proszę teraz, by modlitwę powiedział ksiądz dr Rafał Michalak w imieniu Kościoła Polsko-Katolickiego. Dzień dobry. Boże wiekuisty, bywamy skostniali w swoich dotychczasowych sposobach działania i postrzegania świata. Jeśli dotychczasowe sposoby stają się nieskuteczne, naucz nas postępować i kontynuować wędrówkę według Twoich map.
Boże, wskaż nam właściwą drogę życia i wskaz. obwieszczoną przez Twego Syna. Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas Panie. Teraz molić się będzie w imieniu Kościoła Ewangelicko-Metystycznego proboszcz parafii, ks. Sebastian Niedźwiedziński. Panie Boże, dostrzegając, iż w Jezusie Chrystusie jest pełnia wszystkiego, co pragniemy lub chcemy posiadać, Spraw, abyśmy mogli czerpać z Jego pełni łaskę z łaski, łaskę przebaczenia naszych grzechów i przezwyciężenia naszych niegodziwości, łaskę ku usprawiedliwieniu i ku uświęceniu naszych dusz.
Uczyń nas uczestnikami dziedzictwa Twoich świętych. Oddajemy swe dusze i ciała Tobie, Boże, abyś zarządzał nimi zgodnie z Twoją, a nie naszą wolą. Niech zawsze radością dla naszego serca będzie przebywanie pod wpływem Twojej nieomylnej mądrości, abyśmy szli i zrozumieli. za Twoimi radami i byli kierowani we wszystkim Twoją świętą wolą. Nie pozwól, abyśmy kiedykolwiek stracili ufność w Twoją obfitą łaskawość i czułą opiekę. Ciebie prosimy. Słuchaj nas Pani. Teraz proszę Matkę Taidę o modlitwę w imieniu wspólnoty i wspólnoty Siódl Brygidek w Gdańsku.
Pismo Święte przypomina nam, że Bóg idzie ze swoim ludem, chroni Go, czuwa nad Nim dniem i nocą. Droga ta nie zawsze jest prosta. Czasami krążymy własnymi śladami. Czasami błądzimy, szukając drogi, idąc po śladach innych. Prosimy Ojcze, przypominaj nam drogę życia Tego, który sam powiedział, że jest drogą, prawdą i życiem. Naucz nas kroczyć tą drogą wiernie, odważnie i pokornie. Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas Panie. A teraz łączmy się w tej modlitwie, której nauczył nas nasz Pan Jezus Chrystus, wołając po polsku Ojcze Nasz.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się w imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego Albowiem Bogiem Twoje jest królestwo I moc i chwała na wieki wieku Amen Wysławiajcie Pana, albo bym jest dobry, Alleluja! Albowię na Hei, miłosierdzie Jego, Alleluja! Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja! On jest moim Wybawicielem, Alleluja!
Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Kęcam i nawygi, Alleluja! Poproszę o podejście do ołtarza naszego dzisiejszego kaznadzieje, któremu raz jeszcze dziękuję za słowo i chcemy wspólnie udzielić wszystkim błogosławieństwa ekumenicznie słowami błogosławieństwa aronowego. Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niech Ci da pokój. Amen. Amen, amen, amen. Amen. Zdjęcia i montaż Muzyka Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach.
Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dzięki za oglądanie!