Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2022-08-21 · Po Trójcy Świętej · 🟢 10. NIEDZIELA PO TROJCY SWIETEJ (NIEDZIELA IZRAELA)

Nie unieważnić, ale dopełnić — dziedzictwo Izraela

Perykopa: Ewangelia Mateusza 5, 17-20

Jezus nie przyszedł znieść prawa ani proroków, lecz je dopełnić. Dekalog pozostaje uniwersalnym fundamentem relacji z Bogiem i bliźnim, a kluczem do jego zrozumienia jest przykazanie miłości.

Tekst kazalny

Ewangelia Mateusza 5, 17-20

Biblia Warszawska

**17** Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon albo proroków; nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić. **18** Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu, aż wszystko to się stanie. **19** Ktokolwiek by tedy rozwiązał jedno z tych przykazań najmniejszych i nauczałby tak ludzi, najmniejszym będzie nazwany w Królestwie Niebios; a ktokolwiek by czynił i nauczał, ten będzie nazwany wielkim w Królestwie Niebios. **20** Albowiem powiadam wam: Jeśli sprawiedliwość wasza nie będzie obfitsza niż sprawiedliwość uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do Królestwa Niebios.

Główne myśli
  • Dziesiąta niedziela po Trójcy Świętej obchodzona jest w Kościele ewangelickim jako Niedziela Izraela — dzień zadumy nad dziedzictwem narodu wybranego i nad chrześcijańskim stosunkiem do Izraela.
  • „Nieodwołalne są dary i powołania Boże" (Rz 11, 29) — Paweł odnosi te słowa do wybrania Izraela i wierności Boga wobec przymierza zawartego z Abrahamem i potwierdzonego na Synaju.
  • Ewangelia Mateusza została skomponowana z myślą o czytelniku żydowskim — pokazuje Jezusa jako wypełnienie starotestamentowych proroctw, z pięcioma wielkimi mowami, których pierwszą jest Kazanie na Górze.
  • Dekalog zachowuje pełną ważność jako uniwersalny sposób budowania relacji między Bogiem i człowiekiem oraz między ludźmi; pójście za Jezusem nie oznacza moralnego relatywizmu.
  • Klucz hermeneutyczny do Pisma daje sam Chrystus — przykazanie miłości Boga i bliźniego, w którym streszcza się cały zakon i prorocy.
  • Próby unieważnienia Starego Testamentu — jak te z lat trzydziestych XX wieku — są obce nauczaniu Jezusa, który był Żydem wychowanym w pobożności prawa i proroków.
Streszczenie

O czym mówił pastor

Kazanie wygłoszone w dziesiątą niedzielę po Trójcy Świętej 2022 roku skupia się na dziedzictwie narodu wybranego i na chrześcijańskim sposobie odczytywania Starego Testamentu. Kaznodzieja przypomina, że od kilku dziesięcioleci ten dzień obchodzony jest w Kościele ewangelickim jako Niedziela Izraela — czas, w którym zbór pyta o swój stosunek do ludu, któremu Bóg objawił się jako pierwszemu, i do dzisiejszego państwa Izrael oraz dziedziców Abrahama, Izaaka i Jakuba. Niełatwa to historia i niełatwe dziedzictwo, ale nie sposób iść za Jezusem bez uczciwego zmierzenia się z nim.

Wprowadzeniem w temat są dwa starsze teksty czytane podczas nabożeństwa. Najpierw fragment z Drugiej Księgi Mojżeszowej, opisujący zawarcie przymierza synajskiego, w którym Bóg obiecuje Izraelowi, że jeśli będzie słuchał Jego głosu i zachowa przymierze, stanie się Jego szczególną własnością, królestwem kapłanów i narodem świętym. Następnie Paweł z jedenastego rozdziału Listu do Rzymian z pamiętnymi słowami „nieodwołalne są dary i powołania Boże". Kaznodzieja zwraca uwagę, że chrześcijanie zwykli odczytywać to zdanie w odniesieniu do powołania duchownych, choć Paweł mówi tu o czymś zupełnie innym — o wierności Boga wobec wybrania Izraela. Bóg pozostaje wierny temu przymierzu, mimo trudnej drogi narodu wybranego.

Centralnym tekstem jest jednak fragment Kazania na Górze — pierwszej z pięciu wielkich mów Jezusa zapisanych przez Mateusza, ewangelistę, który komponował swoją księgę z myślą o czytelniku żydowskim i pokazywał Chrystusa jako wypełnienie wszystkich starotestamentowych proroctw. Jezus naucza zgromadzone tłumy z góry, w pełni świadomy, że w pewnym momencie jego słuchacze mogliby zapytać, czy nie próbuje znosić prawa Mojżeszowego. Odpowiedź pada wprost: „Nie myślcie, że przyszedłem unieważnić prawo lub proroków. Nie przyszedłem unieważnić, ale dopełnić." Posługując się obrazem najmniejszej hebrajskiej litery jod, Jezus mówi, że ani jedna kreska Pisma nie przeminie, dopóki wszystko się nie wypełni.

Kaznodzieja podkreśla, że Dekalog zachowuje swoją niezmienną ważność jako uniwersalny język budowania relacji — z Bogiem i z drugim człowiekiem. Pójście za Jezusem nie jest moralnym relatywizmem. Mimo że Chrystus stoi ponad Mojżeszem, samo prawo nie pochodzi przecież od Mojżesza, lecz od Boga, który zstąpił na Synaj. Przykazanie „nie zabijaj" broni wartości ludzkiego życia. „Nie cudzołóż" strzeże intymnych relacji. „Nie kradnij" wyznacza granice własności. Przykazania mówiące o słowie regulują naszą wolność wypowiedzi tak, by nie krzywdziła drugiego człowieka. Kazanie na Górze w sposób szczególny rozwija drugą tablicę Dekalogu, pokazując relacje między Starym a Nowym Testamentem.

Następnie kaznodzieja sięga do bolesnej karty historii ewangelicyzmu. W latach trzydziestych XX wieku w niemieckim chrześcijaństwie pojawiła się myśl, by unieważnić Stary Testament — uznać go za przeminioną „żydowską opowieść" i zachować tylko Nowy Testament. Późniejsze pokolenia teologów dołożyły wiele starań, by przywrócić właściwe miejsce pismom Starego Przymierza. Ostatnia reforma liturgiczna wprowadziła znacznie więcej tekstów starotestamentowych do niedzielnych czytań, abyśmy mogli odczytywać je z perspektywy Jezusa — Żyda urodzonego w Betlejem, wychowanego w Nazarecie w pobożności prawa i proroków. To On był Barankiem Paschalnym, Mesjaszem, hamaszijah, Pomazańcem Bożym, złożonym w ofierze za nasze grzechy, i to On poprzez swoją misję wypełnił Stary Testament.

Klucz hermeneutyczny, który Jezus daje swoim uczniom, brzmi prosto: „Miłuj Pana Boga swego z całego serca, z całej myśli i z całej siły swojej" oraz „miłuj bliźniego swego jak siebie samego". W tych dwóch przykazaniach streszcza się cały zakon i prorocy. Patrzeć na przykazania nie jako na obciążenie, lecz jako na dar — to postawa, do której wzywa Chrystus. Bóg jest Święty, objawiony na Syjonie, w Jezusie Chrystusie i obecny w Duchu Świętym; nie jest kimś, kogo można poklepywać i traktować lekko. Końcowe wezwanie kaznodziei jest jednoznaczne: nie próbujmy „naprawiać" Biblii ani jej dowolnie interpretować, a nade wszystko nie pozwólmy, by ktokolwiek chciał skreślać fragmenty Pisma, bo nie pasują do antysemickiej wizji świata. Inne było nauczanie Jezusa — On powiedział wyraźnie: „Nie przyszedłem unieważnić, ale dopełnić."

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# 🟢 10. NIEDZIELA PO TRÓJCY ŚWIĘTEJ (NIEDZIELA IZRAELA) # Zrodlo: https://youtu.be/Ce9cgi3SGy0 # Data nabozenstwa: 2022-08-21

Muzyka Dziękuje za oglądanie. Wszystkie prawa zastrzeżone. Dziękuje za oglądanie! Dziękuje za oglądanie! Błogosławiony naród, którego Bogiem jest Pan. Lud, który wybrał sobie na dziedzictwo. To słowo psalmu 33, słowo, hasło dzisiejszej niedzieli i całego tygodnia, który rozpoczyna. Witam Was drodzy wszystkich bardzo serdecznie w dziesiątą niedzielę po Trójce Świętej, która w naszym kościele od lat obchodzona jest jako Niedziela Izraela. W sposób szczególny chcemy pochylić się nad dziedzictwem ludu wybranego, a także władz.

postawić pytanie o nasz stosunek do Izraela, do tego ludu, który Bóg wybrał sobie na dziedzictwo, do Jego dziedzictwa. Czyczę wszystkim, aby ta niesłoneczna, a deszczowa niedziela, jak się okazało, była zaskoczona. W naszych sercach pełna słońca, pełna radości, tego, że obcujemy z Bożym Słowem, że jesteśmy razem w Kościele i tworzymy wspólnotę. Że jesteśmy z tymi, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję w naszych myślach i modlitwach. Życzę wszystkim błogosławionego nabożeństwa. Zaśpiewajmy pieśń 295.

Zdjęcia i montaż Wydaje i szaleński, ale i szaleński, a wyszło mi odlegę, i wyszło mi odlegę. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż, Błogosławiony niech będzie Pan Bóg Izraela. Alleluja! Boże, pamiętaj o gromadce swojej, którą dawno nabyłeś. Muzyka Pomni Panie na przymierze Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Kyrie eleison. Chwile eleison. Christe eleison. Chwała Bogu na wysokościach, ZANG EN MUZIEK Muzyka Boże i Ojcze nasz niebiański, wysławiamy Cię, bo Ty nas wybrałeś i powołałeś przez Ewangelię Syna Swojego, abyśmy byli ludem Twoim i dziedzicami obietnic Twoich.

Prosimy Cię, daj nam poznanie Twojej zbawiennej i łaskawej woli, abyśmy zrozumieli, co służy ku pokojowi naszemu. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Pan Gnież będzie z nami, i z Jółem woli. Wszystkie prawa zastrzeżone. Drodzy, wsłuchajmy się teraz ze fragmenty Pisma Świętego przeznaczone na Niedzielę Izraela. Najpierw to słowo z II Księgi Mojżeszowej z XIX rozdziału, wiersze od I do VI. W trzecim miesiącu od wyjścia Izraelitów z ziemi egipskiej, owego dnia, przybyli oni na pustynię Synaj.

Wyruszyli z Refidim, przybyli na pustynię Synaj i rozbili namioty na pustyni. Tam naprzeciw góry Izrael rozłożył się obozem. Mojżesz wstąpił do Boga, a Pan zawałał do niego z góry. Tak powiesz domowi Jakuba i obwieścisz to Izraelitom. Widzieliście, co uczyniłem Egipcjanom, jak nosiłem was na orlich skrzydłach. i przyprowadziłem was do siebie. A teraz, jeżeli będziecie uważnie mnie słuchać i przestrzegać mego przymierza, to staniecie się moją szczególną własnością wśród wszystkich narodów, bo cała ziemia należy do mnie.

A wy będziecie dla mnie królestwem kapłańskim, ludem świętym. Te słowa powiesz Izraelitom. A błogosławieni są ci, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja. Muzyka a słowo lekcji czytam z listu do Rzymian z rozdziału 11 wiersza od 25 do 32. Nie chcę, bracia, żebyście byli nieświadomi tej tajemnicy i sami w sobie zadufani. Częściowa zatwardziałość Izraela ma miejsce aż do czasu wejścia wszystkich pogan. I w ten sposób cały Izrael będzie zbawiony. Tak jak napisano. Przyjdzie Syjonu Wybawiciel i odwróci bezbożności od Jakuba.

A to będzie moje przymierze z nimi, gdy zgładzę ich grzechy. Zgodnie z Ewangelią są nieprzyjaciółmi ze względu na was. Zgodnie zaś z wybraniem są umiłowanymi ze względu na ojców. Nieodwołalne są bowiem dary i powołania Boże. Podobnie jak kiedyś wy byliście nieposłuszni Bogu, teraz zaś dostąpiliście miłosierdzia z powodu ich nieposłuszeństwa. Tak i oni stali się teraz nieposłuszni z powodu okazanego wam miłosierdzia, aby też i oni dostąpili miłosierdzia. Bóg bowiem wszystkim nałożył więzy nieposłuszeństwa, aby wszystkim okazać miłosierdzie.

Bądź pochwalony, Panie Jezu. Wyznajmy teraz naszą wiarę w Trójjedynego Boga. Dzięki za uwagę! Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzepion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny.

Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Chorodźmy. Chorodźmy. Chorodźmy. Chorodźmy. Chorodźmy. Chorodźmy. Chorodźmy. Chorodźmy. Cholera tosi, Wielkie prawa i chęsień, Cholera tosi, Cholera tosi, Cholera tosi, Cholera tosi, Muzyka Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Drodzy, w dzisiejszą niedzielę chcemy się w sposób szczególny wsłuchać fragment Ewangelii św. Mateusza. W rozdziale 5, w wierszach od 17 do 20 zapisano takie słowa.

Wielkie słowa. Nie myślcie, że przyszedłem unieważnić prawo lub proroków. Nie przyszedłem unieważnić, ale dopełnić. Zapewniam was, dopóki niebo i ziemia będą istnieć, ani jedna jota, ani jedna kreska w prawie nie przeminie, aż wszystko się wypełni. Kto by unieważnił jedno, choćby najmniejsze przykazanie i tak by nauczał, będzie najmniejszy w Królestwie Niebios. Kto jednak będzie posłuszny prawom i będzie tak nauczał, zostanie nazwany wielkim w Królestwie Niebios. Kto by unieważnił jedno, choćby najmniejsze przykazanie i tak by nauczał, będzie najmniejszy w Królestwie Niebios.

Mówię Wam, jeśli Wasza sprawiedliwość nie będzie doskonalsza niż nauczycieli prawa i faryzeuszy, nigdy nie wejdziecie do Królestwa Niebios. Dobry nasz Panie i Boże, w ten niedzielny poranek dziękujemy Ci za to słowo, za tę niedzielę i jej czas. I prosimy Cię, abyś poprowadził nas teraz w tym zwiastowaniu. Amen. Siostry i bracia w Panu, w naszej ewangelickiej tradycji od kilkudziesięciu lat dziesiąta niedziela po Trójcy Świętej to Niedziela Izraela. W sposób szczególny w tym dniu chcemy spojrzeć na dziedzictwo narodu wybranego, na to, jaką rolę w dziele zbawienia pełnił właśnie Izrael, i spojrzeć na nasz chrześcijański stosunek do narodu wybranego.

Niełatwa historia, niełatwe dziedzictwo. W sposób szczególny o tym dziedzictwie mówił apostoł Paweł w liście do Rzymian, gdzie usłyszeliśmy słynne słowa Nieodwołane są bowiem dary i powołania Boże. I chrześcijanie zwykle odnoszą to do powołania duchownych, że raz powołany ma ten dar i jest nieodwołany. Ale jeśli wsłuchaliśmy się w to słowo, to dotyczy tak naprawdę zupełnie innej rzeczywistości. wybrania Izraela. To, że Bóg jest wierny temu konkretnemu powołaniu, które nastąpiło najpierw poprzez przymierze z Abrahamem, a później poprzez przymierze synajskie.

Paweł te słowa wyraźnie odnosi do narodu izraelskiego. I my co roku więc pytamy o nasz stosunek do Izraela. Nie tylko Izraela tego historycznego, biblijnego, ale także do dzisiejszego Izraelita. O nasz chrześcijański stosunek do tych, którzy żyją dzisiaj w Palestynie. I są spadkobiercami Abrahama, Izaaka i Jakuba. Dzięki za uwagę! Do tego dziedzictwa w dzisiejszym tekście odniósł się także nauczyciel z Nazaretu. Ewangelia według św. Mateusza tak została skonstruowana przez autora, że jest właśnie Ewangelią w sposób szczególny dedykowaną do ludu izraelskiego.

do tych, którzy żyli zgodnie z torą, czyli prawem i przestrzegali nauczania proroków. Ewangelista Mateusz w najdłuższej z wszystkich Ewangelii pokazuje drogę Jezusa i to, że On jest wypełnieniem wszystkich starotestamentowych proroctw. To w tej księdze ukazującej życie Jezusa zawarte jest pięć długich przemów naszego Pana i Zbawiciela, które są przeplatane zarazem narracją o tym, co On czynił i przede wszystkim o cudach, które za Jego sprawą siedziały. Słowo i działanie, mówiąc językiem teologii, słowa i czyny Jezusa.

Prawdziwe słowa i czyny Jezusa. Ipsissima verba et facta Jezu. I dzisiejsza niedziela, dzisiejsza Ewangelia to fragment największej z tych mów. Wiemy dobrze, że od piątego rozdziału Mateuszowej Ewangelii występuje kazanie na górze. Kazanie, w którym Jezus naucza również w tak zwanych przeciwieństwach. Zgromadziły się tłumy, które chciały słuchać Jezusa. W pewnym momencie ta relacja przekroczyła już kameralny wymiar. Jezus wszedł więc na górę i zaczął nauczać. Kazanie na górze rozpoczyna się błogosławieństwami, a później zaraz po nich następuje to właśnie nauczanie, którego dzisiaj jesteśmy świadkami.

Nie przyszedłem znieść prawo i proroków zbierania. ale je wypełnić, jak dawniej tłumaczyliśmy, a według przykładu Biblii ekumenicznej dopełnić. Jezus w kazaniu na górze kreśli wizję Królestwa Bożego, Królestwa Niebios dokładnie, bo tego niech. Obrazu trzyma się Ewangelista Mateusz. Basilea ton uranon, królestwo niebios. To słowo pada wprost w naszym fragmencie. Kto nie będzie, tak nauczał, będzie najmniejszy w królestwie niebios. A kto będzie nauczał, zostanie nazwany wielkim w Królestwie Niebios. Jeśli nie będziecie szlitą drogą, nigdy nie wejdziecie do Królestwa Niebios.

Trzykrotnie ta figura zostaje użyta w dzisiejszym tekście. która dla ludzi tamtych czasów była bardzo zrozumiała. Tu jest ziemia, a tam jest niebo, królestwo Boga. Bóg mieszka w niebie i my tam zmierzamy. Zmierzamy. Do tego doświadczenia, do tej symboliki tak zrozumiałej nawiązuje więc Jezus i kreśli wizję etyki Królestwa Niebios. Jak żyć, by stać się mieszkańcem Królestwa Niebios? Czy trzeba zrobić coś zupełnie nowego, rzucić to, co jest, czy też wręcz odwrotnie, iść drogą nakreśloną na synaju? która w sposób szczególny zostaje syntetyzowana w postaci dekalogu.

Dziesięciorga przykazań. Czy te przykazania można traktować w sposób dowolny, skoro Jezus teraz ogłasza coś z urmuły? Słyszeliście, że powiedziano albo myślicie, że powiedziano waszym przodkom. Myślicie, że rozumiecie dokładnie dziedzictwo, które tam jest zawarte? I myślicie, że ja będę głosił coś nowego? Nie. Nie. Nie przyszedłem rozwiązać tego prawa, ale je dopełnić. Nie. Jezus mówi nam, że dekalog jako uniwersalny sposób budowania relacji między Bogiem i człowiekiem oraz między ludźmi zachowuje niezmiennie swą ważność.

Pójście za Jezusem nie oznacza jakiegoś moralnego relatywizmu. Mimo, że Jezus pokazuje, że jest ponad Mojżeszem, ponad tym prawodawcą. Ale to nie Mojżesz jest tym, który dał to prawo. Czytaliśmy to dzisiaj w tym, we fragmencie II Księgi Mojżeszowej. Mojżesz poszedł do Boga na górę i został obdarzony prawem. Prawem, które potwierdzało wartość ludzkiego życia, które mówiło o budowaniu właściwych relacji, Wartością ludzkiego życia jest przykazanie "nie zabijań". Wartością ludzkiego życia jest przykazanie "nie cudzołóż", które stoi na straży budowania intymnych relacji.

Przykazanie "nie kradnij" pokazuje nam, gdzie są granice naszej własności. Dbałość o słowo, o mówienie o innych to granice wolności słowa w sensie dbania o innego człowieka. I kolejne przykazania, które moglibyśmy przywołać z dwóch tablic dekalogu. Skoncentrowaliśmy się na tej drugiej tablicy, bo i Jezus w kazaniu na górze właśnie nad tym się skoncentrował. Ukazując nam relacje z naszej teologicznej perspektywy pomiędzy Starym i Nowym Testamentem. I nie bez powodu powiedziałem na samym początku o tym dziedzictwie chrześcijaństwa, dziedzictwie względem Izraela.

Tak niedawno, w latach trzydziestych bowiem w chrześcijaństwie naszego nurtu ewangelickiego powstała myśl, by unieważnić Stary Testament. By stwierdzić, że on przeminął, nie ma już żadnego znaczenia, to jakaś żydowska opowieść, a my mamy prawdziwą Ewangelię i tylko i wyłącznie Nowy Testament. Później teologowie tak bardzo starali się podkreślić znaczenie Starego Testamentu i to do dzisiaj jest obecne w życiu naszego Kościoła. Ostatnia reforma liturgiczna wprowadziła o wiele więcej tekstów starotestamentowych do naszych niedzielnych czytań.

Po to, by spojrzeć na Stary Testament z perspektywy Jezusa. Tego, który był Żydem narodzonym w Betlechem, wychowanym w Nazarecie w żydowskiej pobożności. Wszyscy. W pobożności prawa i proroków. I mówi on tym samym, że nie myślcie, że przyszedłem unieważnić prawo lub proroków. Kto by unieważnił jedno choćby najmniejsze przykazanie i tak by nauczał, będzie najmniejszy w królestwie Jem. Jezus posługuje się obrazem dotyczącym hebrajskich znaków. Jota, inaczej jód, to najmniejsza z hebrajskich liter. Nie wolno więc nic zmieniać w tym, co jest napisane.

Nie wolno dowolnie sobie przekładać fragmentów Pisma Świętego, ale patrzeć na nie właśnie całościowo, jako pewne dziedzictwo, pewną nieprzemijającą wartość, która zostaje odczytana przez Jezusa z perspektywy Jego mesjańskiego powołania. Dzień dobry. Na naszą lekturę Starego Testamentu my chrześcijanie powinniśmy nieustannie patrzeć z perspektywy Chrystusa. Tego, który wypełniał wszelkie prawo, który był tym, o którym pisali prorocy, był barankiem paschalnym, którego złożono w ofierze. Był Mesjaszem Hamaszija, czyli tym pomazańcem Bożym, który został za nasze grzechy złożony w ofierze.

I w ten sposób Chrystus Pan nie tylko uznawał Stary Testament, ale poprzez swoją misję go właśnie wypełnił. W kazaniu na górze daje nam on interpretację dekalogu w myśl największego przykazania, przykazania miłości bliźniego. Pytany przez uczonych w torze odpowiadał, miłuj Pana Boga swego z całego serca swego, z całej myśli swojej i z całej siły swojej. To jest pierwsze i największe przykazanie, interpretacja pierwszej tablicy. I miłuj bliźniego swego jak siebie samego. W tych dwóch przykazaniach streszcza się cały zakon, całe prawo i prorocy.

To jest ten klucz hermeneutyczny, klucz do zrozumienia, który dzisiaj i zawsze Jezus daje do ręki swoim uczniom. By patrzeć na przykazania nie jako obciążenie, ale właśnie jako dar przykazania. regulacji naszych międzyludzkich relacji i także regulacji naszych relacji z Panem Bogiem. Że to jest Bóg, a nie ktoś, kogo można poklepywać i traktować niepoważnie. To jest Święty, który objawił się na Syjonie, który objawił się w Jezusie Chrystusie, który jest z nami w Duchu Świętym. To wszystko chce nam Jezus przekazać w kazaniu na górze.

W tej syntetycznej, jakże skondensowanej nauce, w której jest tak wiele, tak trudnych spraw, ale które można sprowadzić do pewnych ogólnych zasad, jak właśnie do zasady przekazania miłości bliźniego i przekazania miłości Boga. Czy to jest zniesienie? Absolutnie nie. To jest właśnie wypełnienie tego wszystkiego, co znajdujemy w torze u proroków i w tak zwanych pismach, jak nazywali je Izraelici. Nie próbujmy więc naprawiać Biblii, dowolnie jej interpretować, a nade wszystko nie pozwólmy, by kiedykolwiek ktoś chciał skreślać pewne fragmenty Biblii, bo nie pasują mu do jakiejś antysemickiej wizji świata.

Wtedy potrzebne jest świadectwo, że inne było nauczanie Jezusa i On powiedział, nie myślcie, że przyszedłem unieważnić prawo lub proroków. Nie przyszedłem unieważnić, ale dopełnić. Amen. Módlmy się. Dobry nasz Panie i Boże, dziękujemy Cię dzisiaj za Twoje nauczanie z góry. Chcemy ciągle być u podnóża tej góry. na której Ty nauczasz. Słuchiwać się w to, co Ty masz nam do powiedzenia, do Twojej drogi, do Twych słów i czynów. Podążać za słowami, naśladować Twoje działanie. Prosimy Cię o to, daj byśmy potrafili to przekuwać na codzienność naszego życia.

Amen. Siostry i bracia w Panu, do przekazania mam ogłoszenia. Dzisiaj po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny, czynne jest stanowisko z wydawnictwami religijnymi. W punkcie kancelaryjnym można nabyć zwiastuna i odebrać zwiastun przez prenumeratorów. Zapraszamy również. do Biblioteki Etos. Nasze najbliższe naborze miejsca odbędzie się za tydzień o zwykłej porze, o godzinie 10.00 i połączone będzie jak zwykle ze spowiedzią i komunią świętą. Z tego miejsca chcę poinformować o naszym tegorocznym zebraniu wyborczym.

Dnia 25 września po nabożeństwie odbędzie się zgromadzenie parafialne, którego celem będzie wybranie pięciu delegatów z naszej parafii do synodu diecezjalnego. Stosowna procedura wyborcza zostanie wybrana. zamieszczona na naszej stronie parafialnej. Kandydować mogą osoby, które opłaciły składki i przez przynajmniej 3 lata są członkami parafii, a lista wyborców obejmuje tych wszystkich, którzy opłacili składkę za rok ubiegły lub wprowadzili się w ciągu roku 2020. do naszej parafii. Lista została w bieżącym tygodniu uaktualizowana przez Radę Parafialną.

Także bardzo proszę, żebyście zarezerwowali sobie ten dzień 25 września po naszym nabożeństwie. Tyle jest naszych parafialnych ogłoszeń. Przyjmijcie teraz życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum i hajstrze serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Drodzy, w kazaniu na górze pada wiele pytań dotyczących naszego życia, naszej postawy, naszego działania, naszego stosunku do dekalogu, do konkretnych przykazań.

Padają pytania dotyczące naszego stosunku do Boga i relacji z naszymi bliźnimi. Wiemy, że konfrontacja nie zawsze wychodzi dla nas pozytywnie. Że często mijamy się z celem, chybiamy i kroczymy drogą grzechu. W pokucie wspowiedzi możemy skonfrontować się z tym wszystkim przez przyjrzenie się sobie samym w lustrze Pisma Świętego. I rozpoznaniu w sobie grzesznika. Na tym polega w ewangelickim rozumieniu przede wszystkim pokuta, by uświadomić sobie naszą niedoskonałość, potrzebę wyznania, spowiedzi, przeproszenia i przebaczenia.

Pokuta służy, by stanąć przed Bogiem właśnie w tej perspektywie i powiedzieć, tak jak w modlitwie spowiedniej, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje. I Pan nas zapewnia, że tym, którzy prawdziwie pokutują, ich grzechy są odpuszczone. Ale każe też przypomnieć w samym akcie spowiedzi wszystkim zatwardziałym, niepokutującym, że ich grzechy są zatrzymane do czasu szczerej pokuty. Dokonajmy więc teraz aktu naszej pokuty przed Bogiem i spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu, tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznajem przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynki.

którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Siostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdego z was.

Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak odpowiedz, żałuję, żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Panie Dusch Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechu odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Prze to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone.

W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko, co we mnie w imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. On odpuszcza wszystkie winy Twoje, leczy wszystkie choroby Twoje. On ratuje od zguby życie Twoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Nie prawuje się ustawicznie, nie gniewa się na wieki, nie postępuje z nami według grzechów naszych, ani nie odpłaca nam według win naszych. Lecz jak wysoko jest niebo nad ziemią, tak wielka jest Jego dobroć dla tych, którzy się Go boją.

Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Pan niech będzie z wami i z duchem wami Znieście swe serca Dziękujmy Panu Bogu Naszemu Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekujsty Boże, Zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty Boże, święty mocny, święty a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci, wieczorzy świętych, zostawił Tobie na chwałę, a nam po zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci.

Z nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z kul w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi, prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy, przyjdź rychło Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebieńskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się w imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego poprzedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jak i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Muzyka Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i cielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: "Wierzcie, pijcie z niego wszyscy, ten cielich jest to nowe przymierze, we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa, Na odpuszczenie grzechów To częściej lekroć bić będziecie Na pamiątkę moją Boże, Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebo wstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze. i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Znieśmy teraz nasze serca i myśli do Boga i módlmy się. Znieśmy teraz nasze serca i myśli do Boga i módlmy się. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia do tego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Boży Ojcze, wiemy, że nic Cię nie dzieje bez woli Twojej. Ty doświadczasz lud swój i okazujesz mu swoje serce ojcowskie.

Boże, Ty nam przypominasz dzisiaj przymierze, które zawarłeś z Izraelem. Umiłowałeś potomków Jakuba, oni zaś nie zawsze byli Tobie posłuszczani. Zesłałeś im w osobie Jezusa, Mesjasza i Zbawiciela, a oni nie poznali czasu na wiedzenia swego. Karałeś lud swój, ale w dobroci swojej nie odrzuciłeś go na wieki. Prosimy Cię przeto, daj wszystkim potomkom Jakuba swoje błogosławieństwo. Boże łaski i miłosierdzia, oczyściłeś krwią syna swego nasze serca i wszczepiłeś nas dzikie pędy w szlachetne drzewo oliwne, aby i nam okazać ojcowskie serce i wypełnić obietnicę dla nabrahamowi, którego jesteśmy dziećmi według wiary.

Dzień dobry. i byli przeciwko Twojej woli. Rozbudź w nas ducha posłuszeństwa i wierności, gdyż tylko wiernym i wytrwałym obiecałeś koronę żywota wiecznego. Prosimy Cię, Panie, o ten czas, który przeżywamy. Dla jednych wciąż czas wakacji, wypoczynku, dla innych czas pracy. Daj byśmy odczuwali każdego dnia Twoją obecność. Byśmy potrafili właściwie obchodzić się z darem, jaki nam dałeś, w zarządzanie, jakim jest natura węgna. Daj byśmy potrafili mieć wobec niej szacunek, a nie traktować ją tylko jak coś, co należy wykorzystywać do końca.

Prosimy Cię, daj byśmy potrafili żyć w zgodzie z naturą i ta katastrofa ekologiczna, która nas spotkała, by była dla nas ważnym momentem, jak nie należy postępować z tym, co nie mamy. z Twoim stworzeniem. Daj, Panie, naszemu narodowi poznanie dobra i prawdy. Chroń od złego naszą Ojczyznę, błogosławieństwem, szczęściem i pokojem obdarz wszystkich ludzi dobrej woli. Prosimy Cię, chroń lud swój, Panie, błogosław dziedzictwu swym. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa. Pana i Zbawiciela naszego. Amen. Wysławiajcie Pana, bowiem jest dobry.

Alleluja! Alleluja! Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja! Muzyka Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan staż swoją ku Tobie I niechaj Ci da swój święty pokój Amen, Amen, Amen Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka O Pan, oświętych Pan, co jest święta, zaświęto, o Pan. Chodź. Muzyka

✦ Zapytaj luteranów