Wokół Słońca miłości — agape ponad wiedzą
Tym, wokół czego kręci się ludzkie życie, jest miłość. To nasze Słońce, prawdziwa gwiazda — objawienie pełni miłości w Jezusie Chrystusie. Wokół niej ludzkie planety powinny krążyć po swoich elipsach.
1. List do Koryntian 13, 1-13
Biblia Warszawska
**1** Choćbym mówił językami ludzkimi i anielskimi, a miłości bym nie miał, byłbym miedzią dźwięczącą lub cymbałem brzmiącym. **2** I choćbym miał dar prorokowania, i znał wszystkie tajemnice, i posiadał całą wiedzę, i choćbym miał pełnię wiary, tak żebym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. **3** I choćbym rozdał całe mienie swoje, i choćbym ciało swoje wydał na spalenie, a miłości bym nie miał, nic mi to nie pomoże. **4** Miłość jest cierpliwa, miłość jest dobrotliwa, nie zazdrości, miłość nie jest chełpliwa, nie nadyma się, **5** nie postępuje nieprzystojnie, nie szuka swego, nie unosi się, nie myśli nic złego, **6** nie raduje się z niesprawiedliwości, ale się raduje z prawdy; **7** wszystko zakrywa, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa, wszystko znosi. **8** Miłość nigdy nie ustaje; bo jeśli są proroctwa, przeminą; jeśli języki, ustaną, jeśli wiedza, wniwecz się obróci. **9** Bo cząstkowa jest nasza wiedza i cząstkowe nasze prorokowanie; **10** lecz gdy nastanie doskonałość, to, co cząstkowe, przeminie. **11** Gdy byłem dziecięciem, mówiłem jak dziecię, myślałem jak dziecię, rozumowałem jak dziecię; lecz gdy na męża wyrosłem, zaniechałem tego, co dziecięce. **12** Teraz bowiem widzimy jakby przez zwierciadło i niby w zagadce, ale wówczas twarzą w twarz. Teraz poznanie moje jest cząstkowe, ale wówczas poznam tak, jak jestem poznany. **13** Teraz więc pozostaje wiara, nadzieja, miłość, te trzy; lecz z nich największa jest miłość.
- Pawłowy „hymn o miłości" funkcjonuje w popkulturze poza kontekstem; tymczasem Paweł konsekwentnie używa tu słowa *agape* — miłości dawania siebie, nie *erosa* i nie *filosofii* (umiłowania wiedzy).
- Grecy umiłowali wiedzę i mądrość (*sofia*); Paweł przeciwstawia temu *agape* — miłość skoncentrowaną na służbie i poświęceniu, nie na zdobywaniu poznania (*episteme*).
- Wiersz 13 stał się dla Ojców Kościoła fundamentem nauki o trzech cnotach teologicznych (*pistis*, *elpis*, *agape*), dopełniających cztery filozoficzne cnoty kardynalne: wstrzemięźliwość, męstwo, roztropność i sprawiedliwość.
- Opis Pawła nie jest naukowy ani pełny — to apel do intuicji, do całościowego ujęcia w stylu „Eureka". W 550. rocznicę urodzin Mikołaja Kopernika kaznodzieja przywołuje przewrót heliocentryczny: prostota nowego modelu odmieniła miejsce człowieka we wszechświecie.
- Tym, wokół czego kręci się ludzkie życie, jest miłość — Słońce, wokół którego krążą ludzkie planety. Bez *agape* świat traci sens, staje się bezdomny i rujnujący.
- *Agape* jako jedyna może być dziś pełna — wiedza i prorokowanie pozostają cząstkowe i przeminą. „Niech trwają wiara, nadzieja i miłość, a z nich największa jest miłość."
O czym mówił pastor
Niedziela Estomihi — ostatnia przed Wielkim Postem — przygotowuje wiernych do drogi z Panem do Jerozolimy, którą rozpocznie Środa Popielcowa. Czytania liturgiczne (Am 5,21-24 i Mk 8,31-38) prowadzą zbór ku tekstowi kazalnemu, którym pastor wybiera 1. List do Koryntian 13 — fragment niezwykle znany, często wypowiadany na ślubach i obecny w popkulturze, lecz najczęściej oderwany od swojego kontekstu listu i Pawłowej teologii.
Kaznodzieja od razu zwraca uwagę na kluczową rzecz językową: Paweł dziewięciokrotnie używa tu słowa *agape* — innej miłości niż *eros*. *Agape* nie jest zorientowana na cielesność; jest wyłącznie dawaniem siebie w innych wymiarach. To miłość poświęcenia i służby, którą Paweł przeciwstawia innej greckiej namiętności — *filosofii*, czyli umiłowaniu *sofii*, mądrości. Grecy ukochali wiedzę; uczyli się, eksperymentowali, czytali, doświadczali, by uzyskać poznanie (*episteme*). Paweł pokazuje jednak, że miłość przekracza granice wiedzy, granice języka ludzkiego i anielskiego, granice sztuki, proroctwa, znajomości wszystkich tajemnic, a nawet pełni wiary przenoszącej góry. Bez *agape* wszystko to jest niczym.
Trzynasty wiersz — „teraz więc trwają wiara, nadzieja i miłość, te trzy, a z nich największa jest miłość" — stał się dla Ojców Kościoła podstawą teorii cnót teologicznych. Wiara (*pistis*), nadzieja (*elpis*) i miłość (*agape*) miały uzupełniać znane filozofom cztery cnoty kardynalne, odpowiadające trzem częściom ludzkiej duszy w nauce Platona i Arystotelesa. Duszy roślinnej odpowiada *wstrzemięźliwość* (samoograniczenie w jedzeniu i piciu), duszy zwierzęcej — *męstwo* (odwaga i gotowość do heroicznych czynów), duszy rozumnej — *roztropność* (właściwe rozpoznawanie rzeczy). Czwartą, równoważącą całość, była *sprawiedliwość*. Starożytne chrześcijaństwo przejęło ten schemat, dodało trzy cnoty teologiczne i postawiło je wyżej: wiara reinterpretuje filozoficzną wiedzę i otwiera relację z Bogiem, nadzieja jest perspektywą eschatologiczną — oczekiwaniem na paruzję, na to, że Chrystus pokona wszelkie zło i samą śmierć — a miłość *agape* buduje relacje między ludźmi, otwierając chrześcijanina na potrzeby każdego spotkanego człowieka, ponad granicami plemienia, narodu i wyznania.
Pastor podkreśla, że Pawłowy opis miłości nie jest naukowy ani wyczerpujący — jest apelem do intuicji, próbą wywołania momentu „Eureka", całościowego uchwycenia. Tę intuicję ilustruje kopernikański przewrót, przywołany szczególnie wymownie w obchodzoną tego dnia 550. rocznicę urodzin astronoma. Ptolemejski opis ruchu planet, oparty na geocentryzmie Arystotelesa, był skomplikowany; Kopernik dostrzegł, że umieszczenie Słońca w centrum daje zadziwiającą prostotę — i odmieniło to nie tylko fizykę, ale i samo rozpoznanie miejsca człowieka we wszechświecie. Tak samo Paweł chce, byśmy nagle zobaczyli, wokół czego naprawdę kręci się ludzkie życie. Tym Słońcem jest miłość — prawdziwa gwiazda, objawienie pełni miłości w Jezusie Chrystusie. Wokół tego centrum mają krążyć po swoich elipsach ludzkie planety.
Wnioski są przejmujące. Kolejne ludzkie teorie i obrazy świata przemijają, są uzupełniane, okazują się cząstkowe. Tylko jedno nie może przeminąć: bez *agape* świat traci sens, staje się bez nadziei i rujnujący. Dlatego — w pełni czasu, gdy to, co cząstkowe, ustąpi — miłość już dziś może być pełna; to ją odróżnia od poznania. Ma być stanem, w którym trwamy, osadzonym w wierze i otwartym na nadzieję. „Niech trwają wiara, nadzieja i miłość, te trzy, a z nich największa jest miłość." Modlitwa pastora po kazaniu prosi Boga o dar wszystkich trzech cnót, lecz przede wszystkim — o trwanie w Bożej miłości.
Czego uczy nas to kazanie
Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).
-
Sola Fide 57% Tylko przez wiarę
Zbawienie przychodzi przez wiarę w Chrystusa — nie przez uczynki, zasługi, sakramenty same w sobie, ani modlitwę za pośrednictwem świętych.…
Rozwiń hasło → -
Rok kościelny 54% Cykl liturgiczny ewangelicki
Roczny cykl czasu kościoła: od Adwentu po Trójcę, od Trójcy do Adwentu. Każdy okres ze swoim kolorem, perykopami i tonem.…
Rozwiń hasło → -
Theologia Crucis 54% Teologia krzyża
Bóg objawia się NIE w mocy i chwale, ale w słabości i ukryciu krzyża. Centralny dla luteranizmu Lutera koncept z Disputatio Heidelbergensis 1518.…
Rozwiń hasło →
Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)
# 🟢 Niedziela Przedpostna (Estomihi – Bądź mi skałą obronną! Ps 31,36) # Zrodlo: https://youtu.be/DPWa45PkB08 # Data nabozenstwa: 2023-02-19
Muzyka Dziękuje za oglądanie. Muzyka Muzyka Oto idziemy do Jerozolimy i wszystko, co napisali prorocy, wypełni się nad Synem Człowieczym. Tym słowem naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, zapisanym w Ewangelii św. Łukasza, witam was do tych wszystkich bardzo serdecznie na nabożeństwie ostatnią niedzielę przed postą, zwaną Estomich. To Łukaszowe Słowo i ta Niedziela mają nas przygotować na czas pasyjny. W środę rozpoczniemy ten najważniejszy okres w życiu liturgicznym naszego Kościoła. A dzisiaj chcemy przygotować się na tą drogę z Panem do Jerozolimy.
Witam wszystkich zgromadzonych w Kościele, tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. i życzę nam wszystkim błogosławionego nabożeństwa. Zaczywajmy pieśń numer 841. Muzyka Muzyka Zbawienie mi powoń dla świecie, Mojej, Mojej bezsądca, Jakże niepęta jest siebie, U Cieścia Was zablamy, Szupamy wciąż nowych marzeń, Armem i duszymy wiemy, Ktoś, Jezus, stawiam, tak, to pojś tuj dajemy. Nie tak, jak dalej dzisiaj się poniedział do nas zda. W obmył do nas światowe, w sobie rodzinie przychwa, w nasze.
Wielodzorne wyścigli, Aś w swoim waskom zogadzi. Pokój zostawiam Pan, Pokój swój zaję Pan. Jedna piak, dodej, dzisiaj z kram, Powiedział do nas zła. Bóg usłabiony jest w Słowie, Kropuje sądzy do Boga. Słowa do Jezusa Jezusa. Do all the faith Dzień dobry. Noć mi stała ma praca Kronem warownym by mnie bywała być Boś Ty skałą moją i twierdzą moją Często Panie Twoje, będziesz w nieblu, Ty pochodzi. Panie, w Tobie szukałem schronienia, obym nigdy nie dodał wstydu. Przez spawiedliwość swoją niepylemał, A Paniech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu.
Dzień dobry. Kili kielej szat, Paniec zimuj się, Kriste nevej szat, Ty se zimuj się, Kierie helejszat, Ágiel, zbióruj se. Cháma, moha bótna, Besokasťa, I pokój na ziemi, i pokój na ziemi, a chodź jak dobre, uchodomanie. Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Wielkie prawa. Przez tegoż Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Pan niech będzie z wami, Jezus Bóg wchodzi. Słuchajmy się w słowa Pisma Świętego w Starym Testamencie, konkretnie w Księdze Amosa, w V rozdziale od XXI do XXIV wiersza.
Tak czytamy. Nienawidzę, gardzę waszymi świętami. Nie mam upodobania w waszych uroczystych zgromadzeniach. Gdy przynosicie mi ofiary całopalne i wasze ofiary pokarmowe, nie znoszę tego, a na ofiary wspólnotowe z waszego tłustego bydła nie mogę patrzeć. Oddal ode mnie wrzawę swoich pieśni, dźwięku Twoich harf nie chcę słyszeć. Niech prawo rozlewa się jak woda, a sprawiedliwość jak niewysychający potok. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Alleluja! Alleluja! Alleluja! Natomiast słowa Ewangelii znajdujemy dziś u Ewangelisty Marka w ósmym rozdziale od 31 do 38 wiersza.
Potem Jezus zaczął nauczać uczniów, że Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć, że zostanie odrzucony przez starszych arcykapłanów i nauczycieli prawa, że zostanie zabity, a po trzech dniach zmartwychwstanie. A mówił o tym otwarcie. Wtedy Piotr wziął go na bok i zaczął stanowczo odwodzić go od tego. Lecz on odwrócił się i spojrzał na swoich uczniów i ostro skarcił Piotra mówiąc, Idź za mną szatanie, bo nie myślisz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie. Następnie przywołał do siebie tłum wraz ze swoimi uczniami i powiedział, jeśli ktoś chce pójść za mną, niech zaprze się samego siebie, niech weźmie swój krzyż i niech mnie naśladuje.
Kto bowiem chce swoje życie zachować, utraci je. A kto utraci swoje życie z mojego powodu i dla Ewangelii, Ten je ocali. Co pomoże człowiekowi, jeśli cały świat zyska, a na swojej duszy poniesie szkodę? Co może dać człowiek w zamian za swoją duszę? Kto bowiem wstydzi się mnie i moich słów wobec tego wiarołomnego i grzesznego pokolenia, tego Syn Człowieczy będzie się też wstydził, gdy przyjdzie w chwale swojego Ojca razem ze świętymi. Tyle słów Ewangelii. Bądź pochwalon, Panie Jezu. A naszą odpowiedzią na to usłyszane Boże Słowo niech będzie wyznanie naszej wiary.
Uczyńmy to w słowach apostolskiego kredo. Módlmy się. Umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł. Trzeciego dnia z martwych wstał, wstąpił na niebiosa. Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Wsiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni, jest to numer 773. Muzyka Zdjęcia i montaż Zostaw, kłodem i do mnie odziemą, Zdjęcia i montaż Dzień dobry.
Zdjęcia i montaż Muzyka Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego, niech będą z Wami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. W dzisiejszą niedzielę przed postą chcemy się skupić wokół bardzo znanego tekstu, który często jest zwiastowany na ślubach, ale ma on uniwersalny charakter. To pierwszy list do Korytian, trzynasty rozdział, wiersze od pierwszego do trzynastego. Jeśli mówiłbym językami ludzi i aniołów, lecz miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca lub cymbały brzmiące.
Jeśli miałbym dar prorokowania, znał wszystkie tajemnice oraz całą wiedzę, jeśli miałbym taką pełnię wiary, aby góry przenosić, lecz miłości bym nie miał, byłbym niczym. I jeśli rozdałbym ubogim wszystko, co posiadam, a ciało wystawił na spalenie, lecz miłości bym nie miał, nic bym nie zyskał. Miłość jest cierpliwa, pełna życzliwości. Miłość nie zazdrości, nie przechwala się, nie unosi się pychą. Nie jest bezwstydna, nie szuka swego, nie wybucha gniewem, nie pamięta złego. Nie raduje się z niesprawiedliwości, ale raduje się prawdą.
Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko wytrzyma. Miłość nigdy nie ustanie. Natomiast proroctwa przeminą, dar języków zaniknie, wiedza przeminie. Cząstkowe bojem jest nasze poznanie i cząstkowe nasze prorokowanie. A kiedy nadejdzie pełnia, przeminie to, co cząstkowe. Gdy byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko, myślałem jak dziecko, rozumowałem jak dziecko. Kiedy stałem się mężczyzną, zaniechałem tego, co dziecięce. Teraz bowiem widzimy niejasno, jakby w zwierciadle. Kiedyś ujrzymy twarzą w twarz.
Teraz poznaję cząstkowo, ale kiedyś poznam tak, jak zostałem poznany. Teraz więc trwają wiara, nadzieja i miłość. Te trzy, a z nich największa jest miłość. Dobry nasz Panie i Boże, prosimy Cię, abyś, tak jak przez Pawła przemawiałeś do zborów w Koryncie i do innych zborów w Azji Mniejszej, w całym Cesarstwie, tak byś przemawiał dzisiaj przez swoje słowo do całego świata, ale także do nas gromadzonych tu w tym Kościele i do tych, którzy łączą się w Duchu z nami. Amen. Siostry i bracia w Chrystusie, te trzynaście wierszy zapisane w pierwszym Pawłowym liście do Koryntian to bez wątpienia jeden z najbardziej znanych tekstów, całej Biblii, a na pewno najbardziej znany tekst apostoła Pawła.
Często wypowiadany poza kontekstem, istniejący w popkulturze, w twórczości różnych artystów, niepowiązany z treścią, która łączy się w całości listu. To hymn o miłości, tak jest nazywany. Ale to nie jest ta miłość, o której zwykle myślą autorzy powołujący się na Pawła. Bowiem w tym tekście apostoł konsekwentnie używa słowa agape. która jest inną miłością określaną przez Greków słowem eros. Miłość, która wywodzi się od tego agapę, zwana agapiczną, to taka, która nie jest zorientowana na cielesność, ale wyłącznie jest dawaniem siebie w innych wymiarach.
Paweł podkreśla szczególne znaczenie tego właśnie charyzmatu. Dziewięciokrotnie pada w tym tekście słowo agape w jakże różnych kontekstach i w różnych powiązaniach. Ale Paweł chce przede wszystkim pokazać nam, czym może być ludzkie życie, jeśli nie ma w nim poświęcenia, otwarcia i miłości właśnie. W tamtych czasach Grecy umiłowali wiedzę. Filozofia to znaczy ukochanie, miłość wiedzy. Mamy tu jeszcze inne greckie słowo, philoe. mówiąca o miłowaniu pewnych niewyobrażalnych bezpośrednio z człowiekiem rzeczy, czyli umiłowanie wiedzy, postawy, cnót i sofija, czyli mądrość.
Tej Postawie miłości skoncentrowanej na posiadaniu wiedzy. Paweł przeciwstawia więc miłość agapiczną, która koncentruje się na służbie i poświęceniu. Bowiem miłość do wiedzy, do filozofii, Skoncentrowana jest wyłącznie na mnie. Zdobywam tę wiedzę, uczę się, poznaję, eksperymentuję, czytam, doświadczam w różny sposób, by uzyskać poznanie, jak mówi Paweł, epistemę. Miłość przekracza granice wiedzy. Przekracza granice języka ludzkiego i języka aniołów. Przekracza granice sztuki, ale również i proroctwa. To więcej niż znanie wszystkich tajemnic posiadanie całej wiedzy.
A na koniec, gdy Paweł to wszystko zestawia, dodaje jeszcze, jeśli miałbym taką pełnię wiary, aby góry przenosić, lecz miłości bym nie miał, byłbym niczym. I potem w tych wszystkich obrazach ukazujących znaczenie miłości pada podsumowanie, swoiste resume tych jakże głębokich rozważań. Teraz więc trwają wiara, nadzieja i miłość te trzy, a z nich największa jest miłość. Ten wiersz dla ojców starożytnego kościoła stał się podstawą do stworzenia swoistej teorii cnót teologicznych. Wiara wierza. Pistis, nadzieja Elpis i agapę miłość to chrześcijańskie cnoty, które mają uzupełniać cnoty rozpoznane przez filozofię, czyli cnoty kardynalne, które odnoszą się do części ludzkiej duszy.
Od czasów Platona i Arystotelesa Grecy wierzyli, że człowiek posiada trzy części duszy. Duszę roślinną, duszę zwierzęcą i duszę rozumną. I każdej z tych duszy odpowiada jedna specyficzna cnota. W roślinnej to wstrzemięźliwość, samoograniczanie się, w czasach starożytnych znanych Pawłowi rozumiane przede wszystkim jako samoograniczanie się w konsumpcji jedzenia i picia. Duszy zwierzęcej odpowiada męstwo, postawa odwagi, gotowość do heroicznych czynów. A cnotą duszy rozumnej jest roztropność, właściwe rozpoznawanie rzeczy.
I czwartą cnotą, która miałaby to wszystko równoważyć, stabilizować, to cnota sprawiedliwości. I starożytne chrześcijaństwo faktycznie przejęło te cnoty kardynalne, dodając do nich trzy cnoty teologiczne, tworząc siedem cnót, które człowiek wierzący powinien wypełniać w swoim życiu. I te chrześcijańskie, teologiczne stawiano wyżej. Mówiąc, że dopełnieniem naturalnego życia, tym co daje nam poczucie pełni, jest właśnie wiara jako reinterpretacja i uzupełnienie wiedzy filozoficznej. Jako relacja z Bogiem i poznanie tych praw, do których Paweł pisze również w dzisiejszym tekście.
Nadzieja to perspektywa eschatologiczna. To oczekiwanie na spełnienie się wszystkich zapowiedzi starego, ale nawet wszystkiego Nowego Testamentu. Nadzieja to nieustanne oczekiwanie na przyjście Chrystusa na paruzję. Nadzieja to ten stan, który będziemy w sposób szczególny przeżywać właśnie w okresie pasji. Nadzieja na zwycięstwo Chrystusa, na to, że On pokona wszelkie zło, a na końcu i śmierć. I wreszcie miłość Agapę to ta cnota, która buduje relacje ludzkie. Nie tylko między chrześcijanami, ale jest otwarciem na potrzeby każdego człowieka, którego spotykamy.
Jezus w swoim nauczaniu poprzez przypowieści mówił, wielokrotnie ukazywał, jakże różne jest nasze wyobrażenie o tym, czym jest miłość, miłosierdzie, otwarcie, służba w stosunku do tego, co głosił Jemu współczesny Izrael. Pokazywał, że miłość przekracza granice plemienne, narodowe i zbierne. religijne czy wyznaniowe. I Paweł w nawiązaniu do nauczania Jezusa próbuje w dzisiejszym tekście pokazać nam, na czym owa agapę polega. Mówi nam, że jest cierpliwa, pełna życzliwości. Agapę nie zazdrości, nie przechwala się, nie unosi się pychom.
I dalej w tym katalogu mamy mowę o tym, że nie jest bezwstydna, nie szuka swego, nie wybucha gniewem, nie pamięta złego. I w tym opisie, w próbie uświadomienia nam, czy im jest to wam miłości. Paweł dodaje, nie raduje się z niesprawiedliwości, ale raduje się prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko wytrzyma. I dodaje o trwaniu miłości. Miłość nigdy nie ustaje i jest pełnią, bo cząstkowe jest nasze poznanie i cząstkowe nasze prorokowanie. I do pełni czasu przyminie to, co cząstkowe.
Ale miłość już dzisiaj może być pełna. To odróżnia ją właśnie od poznania. To ma być stan, w którym trwamy. Stan osadzony w wierze, I tak jak powiedział apostoł, ciągle trzymający się nadziei, otwarcia na przyszłość. We wszystkim pokłada nadzieję, wszystko wytrzyma. Czy ten Pawłowy opis jest naukowy, pełny? Absolutnie nie. Raczej można traktować go jako apele do naszej intuicji, do jakiegoś całościowego ujęcia, które jest możliwe wtedy, gdy się coś zrozumie. Jakby krzyknąć Eureka. Tak, rozumiem na czym to polega.
Można to ująć w fizycznych, matematycznych wzorach, napisać to, rozpisać, ale jak się nagle czegoś nie pojmie, to nie. Wszystkie matematyczne formuły są niedoskonałe. Do dzisiejszym obchodzimy 550. rocznicę urodzin Mikołaja Kopernika. W tamtym czasie istniały różne formuły na opisywanie ruchu planet. Kopernik rozpoznał, że to jest w tym roku. że ten opis matematyczny, za którym stał przywołany dzisiaj już Arystoteles i był jednym z dwóch możliwych w starożytności, jest strasznie skomplikowany. A opis oparty o tym, że planety krążą wokół Słońca, ma w sobie zadziwiającą prostotę.
I to odwróciło jego myślenie o tym, co wokół czego się kręci. Geocentryzm został zastąpiony inną wizją w kosmologii, fizyce i sprawił, że również rozpoznanie miejsca człowieka we wszechświecie stało się zupełnie inne. Nagle coś zobaczyć, ująć coś, poznać. O to chodzi Pawłowi w dzisiejszym tekście. Byśmy rozpoznali, że tym wokół czego kręci się ludzkie życie, to miłość. To jest nasz punkt odniesienia do tego, Wokół którego ludzkie planety powinny po swoich elipsach się poruszać. Wokół Słońca miłości, wokół prawdziwej naszej gwiazdy, wokół objawienia pełni miłości w Jezusie Chrystusie.
Tamta wiedza, ptolemejski obraz, jako cząstkowe poznanie dzisiaj traktujemy jako coś historycznego. Kolejne teorie również przemijały, były uzupełniane, traktowane jako cząstkowe. Ale nie sposób sobie wyobrazić ludzkiego świata bez agape, bez miłości, bo wtedy wszystko straci sens Stanie się bez nadziei i rujnujące. Dlatego niech trwają wiara, nadzieja i miłość. Te trzy, a z nich największa jest miłość. Amen. Módlmy się. Dobry nasz Panie Boże, dziękujemy Ci za to słowo dzisiaj do nas adresowane. Za świat, w którym wciąż jest tak wiele niesprawiedliwości i nienawiści.
I tym samym, w którym jest ciągle niezmierzona przestrzeń dla praktykowania miłości. Prosimy Cię o dar wiary, nadziei i miłości. Ale w sposób największy prosimy Cię o trwanie w Twojej miłości. Amen. Zobaczmy. Zborowi mam do przekazania ogłoszenia. Po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny. W naszym Kościele trwa wciąż zbiórka ofiar dla poszkodowanych w wyniku wybuchu na naszej plebanii w Katowicach, Szopienicach. Ogłaszam, że nasze zgromadzenie parafialne odbędzie się dnia 5 marca, w niedzielę po nabożeństwie.
Lista wyborców jest do sprawdzenia w punkcie kancelaryjnym. Serdecznie zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi. W najbliższy wtorek spotkanie dla osób zainteresowanych ewangelicyzmem o godzinie 18.00. W najbliższą środę wkraczamy w czas pasyjny. Dlatego w sposób szczególny zapraszam Was na środowe nabożeństwo. Środę jest Środa Popielcowa, nabożeństwo w kaplicy o godzinie 17, a następnie o godzinie 18 próba chóru parafialnego. W piątek lekcje religii i nauka konfirmacyjna według ustalonego planu.
Wszystkie ogłoszenia, informacje znajdziemy na naszej stronie parafialnej sopot.luteranie.pl Zborowi się przekazuję z karty żałobnej. W najbliższy czwartek odbędzie się pogrzeb naszego parafianina, świętej pamięci Romana Grabowskiego, urodzonego 15 lipca 1931 roku, zmarłego 15 lutego bieżącego roku. Jego pogrzeb odbędzie się o godzinie 10:30 na cmentarzu Gdańsk-Łostowice. A w najbliższy piątek odbędzie się pogrzeb śp. Gunnara Heinzona, urodzonego w roku 1943 w Gdyni, obywatela Niemie, zmarłego w Gdańsku w miniony czwartek.
Jego pogrzeb odbędzie się na cmentarzu Gdańsk-Srebrzysko. Łączymy się dzisiaj także z tymi, którzy wspominają swoich zmarłych. I tak wspominamy dzisiaj w siódmą rocznicę śmierci świętej pamięci Czesławem Fischer, urodzoną 9 października 1924 roku, zmarłą przed siedmioma laty. Dzisiaj ukochaną mamę wspominają dzieci z rodzinami. Módlmy się. Łaskawy nasz Panie i Boże, chcemy Ci teraz podziękować za życie tych, których odwołałeś do wieczności. za długie lata ich życia, obecności w Kościele, za to wszystko, co dałeś bliskim i nam przez ich świadectwo.
Prosimy Cię, byś wspierał tych, którzy się smucą, którzy wspominają tych, których odwołałeś do wieczności. I prosimy Cię, daj, byśmy wtrwali w tej drugiej cnocie, Cnocie nadziei na zmartwychwstanie i życie wieczne. Amen. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, chajsze serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka W iżej lądź iżej, o to, co znał, że zboczał, o mięgł, ścisk się znał. Że zboszyt wiar, niż doch o niebo, Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone.
Muzyka Pomóżeni nasze i w tej chwili w imieniu Pana. To jest Boże, Również w Mnie, i Wielu. Amen. Drodzy, chcemy teraz stanąć przed Bożem obliczem i spytać się w głębi swoich sumień, czy faktycznie wiara, nadzieja i miłość są naszymi drogami. Czy to są te wartości, które na co dzień wyznajemy w naszym życiu? nie tylko wyznajemy, ale również i nawet wszystko praktykujemy. Wiemy, że nie zawsze tak właśnie jest. Dlatego teraz możemy przyznać się przed Bogiem do naszych błędów, do naszych win i powiedzieć: Zgrzeszyłem, zgrzeszyłam, nie idę zawsze taką drogą, jaką chciałbym, chciałabym iść.
Proszę Cię Panie Boże o przebaczenie i przebaczam tym wszystkim, co mi wyrządziły. Wspowiadajmy się teraz Panu Bogu Naszemu, tak razem się u nas. Przedmogący Boże, Miłosierny Ojcze, Ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przyjmienia moje, popełnione myślą obok nieuczynki, którymi zasłużyłem na te doczesne i wieczne kawałki. Żabuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezwykłonnego miłosierdzia Twego i dla niewinnej koszcie i męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa.
Bądź mnie, niebędnemu, grzesznemu człowiekowi, łaska i miłość. Odpuś mi wszystkie grzechy moje i dokomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mojego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Siostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołania. Dlatego przed obliczem Boga Przechmogącego pytam się każdy i każdego z was. Czy żałujesz za grzechy swoje, jeśli tak odkłowiec żałujesz? Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz, wierz.
I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz prawdy. Amen. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stęga. Tak rzekł nasz Panie Józef Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek, że go odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony, sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego, zjasnę wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone.
W nieboga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrociwstw Jego. On odpuszcza wszystkie winy Twoje, leczy wszystkie choroby Twoje. On ratuje z główny życie Twoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Amen. Dostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z Panem. Amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Pan niech będzie z wami Znieście swe serca. Dziękujmy Panu Bogu Naszemu.
Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzecz, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekujsty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my we współ z aniołami i zastępami niebiańskimi śpiewamy na cześć Twoją pieśń. Chwały. Święty Boże, święty mocny, święty a nieśmiertelny Panie, z dziękcznieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata.
W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa. który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci wieczerzy świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci. W nim też powstać do życia nowego, a jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi, prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy, dla chwały imienia Twego.
Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź rychło Panie. Budzmy się teraz do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i naświęca. Chleba naszego poprzedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakiej my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złej. Zdjęcia i montaż Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, zioł chleb i podziękowa przyłamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Wierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie gdy było po wieczerzy, wsiął i kielich, a podziękowa przydał im mówiąc: "Bierzcie i pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej". która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów, to czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją.
Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów. Abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim życiu. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja.
Amen. Amen. Przystąpcie do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. Muzyka Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Muzyka Muzyka Znieśmy nasze serca i myśli do Boga. I módlmy się. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Boże wieczny, święty, niepojętej mocy i chwały.
Poznajemy Ciebie jedynie po śladach, które pozostawiasz w naszej historii. Dajesz się poznać w Synu swoim, Jezusie Chrystusie. Dziękujemy Ci za znak miłości Twojej i darowanego nam przez Ciebie zbawienia, jakim jest krzyż Chrystusa. Śmierć krzyżowej Syna Twego, Jezusa. objawiłeś łaskę swoją, aby być sprawiedliwym i usprawiedliwiającym grzesznika. Sprawiłeś, że słowo krzyżu jest mocą w uzbawieniu tych, którzy wierzą w Ciebie. Boże, żyjemy w niespokojnych czasach. często zdeorientowani, w którym kierunku iść, pełni bojaźni o przyszłość, opierający się na nadziei, ale patrzący z niepokojem w to, co przed nami.
Prosimy Cię o pokój na świecie. O pokój w sercach ofiar tych tragicznych wydarzeń, które miało miejsce w Turcji, w Syrii. Daj, aby ludzie odnajdywali w Tobie oparcie i siłę. I w pokorze nosili swoje krzyże, którymi tak często w naszej myślach może zbyt często obdarzili. Zdaję Cię. którzy są chorzy, słabi w szpitalach, na rekonwalescencji i żyją w nadziei i w wierze, a nade wszystko otwarci na Twoją miłość i Twoje działanie. Prosimy Cię. O naszą codzienność, o nasze domy, naszych bliskich, o naszą pracę i to wszystko, co się z nią wiążą.
Daj byśmy potrafili w różnych wymiarach służyć innym i budować swoją relacje do Ciebie, Panie, w wierze, miłości i nadziei. Wysłuchaj nas przed Jezusa Chrystusa, Boże Ojcze, który jest wiosną. który jesteś ponad wszystkim, we wszystkim. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, alleluja. Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja! Pan jest moją, aleluja! Alleluja! Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Wielkie serdzenia, wierki, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie.
Niech obróci Pan ptasz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Amen, amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Dziękuje za oglądanie.