Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2023-03-05 · Wielki Post · 🟣 2. Niedziela Pasyjna

Winnica wydzierżawiona — dzierżawcy, co zapomnieli o właścicielu

Perykopa: Ewangelia Marka 12, 1-12

Niech dzisiaj wybrzmi to pasyjne oskarżenie adresowane do współczesnego świata, tak jak wybrzmiało ono wtedy bardzo wyraźnie w Palestynie, a dokładnie w Jerozolimie.

Tekst kazalny

Ewangelia Marka 12, 1-12

Biblia Warszawska

**1** I począł mówić do nich w podobieństwach: Pewien człowiek zasadził winnicę, ogrodził ją płotem, wkopał prasę, zbudował wieżę, potem ją wynajął wieśniakom i odjechał. **2** A we właściwym czasie posłał do wieśniaków sługę, aby pobrał od nich część plonów winnicy. **3** Lecz oni pojmali go, obili i odesłali z niczym. **4** I znów posłał do nich innego sługę, ale i tego zranili w głowę i zelżyli. **5** Posłał jeszcze innego; tego zabili i wielu innych, z których jednych obili, a drugich pozabijali. **6** Miał jeszcze jednego, syna umiłowanego; posłał go do nich na końcu, mówiąc: Uszanują syna mego. **7** Ale wieśniacy owi powiedzieli sobie: To jest dziedzic, nuże, zabijmy go, a dziedzictwo będzie nasze. **8** I pojmali go, zabili i wyrzucili go poza winnicę. **9** Co uczyni pan winnicy? Przybędzie i wytraci wieśniaków, a winnicę odda innym. **10** Czy nie czytaliście tego Pisma: Kamień, który odrzucili budowniczowie, stał się kamieniem węgielnym. **11** Pan to sprawił i to jest cudowne w oczach naszych. **12** I usiłowali go pojmać, ale bali się ludu; wiedzieli bowiem, że przeciwko nim wypowiedział to podobieństwo. I opuściwszy go, odeszli.

Główne myśli
  • Fragment Mk 12 to wprowadzenie do opowiadania o śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa — mowa oskarżająca, która ukazuje moc i pełnomocnictwo Jezusa oraz to, jak ludzie nie wypełniają swojego powołania.
  • Obraz winnicy był słuchaczom dobrze znany z proroka Izajasza (Iz 5) — winnicą jest lud Boży, winogrodnikiem sam Bóg, a dzierżawcami przywódcy. Dziś nazwalibyśmy ich elitami: intelektualnymi, gospodarczymi, moralnymi, sprawującymi władzę (kiedyś z nadania, dziś z wyboru).
  • Realia: bogaci obywatele imperium dzierżawili latyfundia bezrolnym; 4–5 lat to czas potrzebny do dobrych zbiorów — okres porównywalny dziś z kadencją samorządową, sejmową, rady parafialnej czy synodu. Czynsz wynosił od 20% do połowy plonu.
  • W przypowieści napędza się spirala przemocy — każda kolejna reakcja dzierżawców coraz bardziej agresywna, aż do zabijania posłańców (jezusowe nawiązanie do losu proroków w Izraelu).
  • Zaskakująca jest opieszałość, spokój i miłosierdzie właściciela. W tamtych czasach właściciele bardzo często wysyłali zabójców; ten wysyła syna jedynego, wciąż licząc na przemianę. Dzierżawcy widzą w nim okazję do uzurpacji dziedzictwa.
  • Tekst był w przeszłości nadużywany do szerzenia antysemityzmu. Tymczasem Paweł w Liście do Rzymian podkreśla, że obietnice złożone narodowi wybranemu nigdy przez Boga nie zostały przekreślone.
  • Mechanizm „dziel i rządź" — budzenie nienawiści między grupami i narodami — to sposób na manipulowanie ludźmi, często bardzo skuteczny. Ale tę perspektywę można i trzeba odnieść także do zakładów pracy, korporacji, uczelni, szkół, instytucji kultury i Kościoła.
  • Czytanie intertekstualne: gdy tekst zacznie żyć własnym życiem w relacji autor–czytelnik, dotrze do nas — i w końcu o nas samych. Czy nie uzurpujemy sobie tego, co nie nasze? Czy nie wybieramy dróg na skróty?
Streszczenie

O czym mówił pastor

Druga niedziela pasyjna — Reminiscere — wprowadza zbór w drogę do Jerozolimy. Pastor wybiera jako tekst kazalny Mk 12,1-12, fragment należący do ważnej jednostki Markowej Ewangelii — swoistego wprowadzenia do opowiadania o śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa. Ten najstarszy i najkrótszy z Ewangelistów w sposób bardzo zwarty opisuje nauczanie i drogę Jezusa; nasz fragment poprzedza wjazd do Jerozolimy i oczyszczenie świątyni z przekupniów. Nie ma tu spokojnej narracji — to mowa oskarżająca, ukazująca moc i pełnomocnictwo Jezusa oraz to, jak ludzie nie wypełniają swojego powołania.

Jezus posługuje się mową obrazową, głęboko osadzoną w realiach życia mieszkańców Palestyny. W tamtym czasie istniało wiele latyfundiów dzierżawionych bezrolnym przez bogatych obywateli Cesarstwa Rzymskiego, którzy sami mieszkali w odległych krainach. Uprawa winorośli była opłacalna i popularna, dlatego powstawały winnice jedna za drugą — z ochronnym murem przed dzikimi zwierzętami, tłocznią wykutą w skale i wieżą służącą zarazem pilnowaniu i odpoczynkowi w upały. Słuchacze Jezusa od razu odnajdywali w tym obrazie znaną z Izajasza pieśń o winnicy: winnicą jest lud Boży, winogrodnikiem Bóg, a dzierżawcami ci, którzy stoją na czele ludu. Dziś nazwalibyśmy ich elitami — intelektualnymi, gospodarczymi, moralnymi — sprawującymi władzę.

Czas potrzebny na przygotowanie dobrych zbiorów to 4 do 5 lat — czas porównywalny dziś z kadencją samorządową, sejmową, rady parafialnej czy synodu. Po tym czasie właściciel żąda umówionego czynszu (od 20% do połowy plonu). Wysyła kolejnych sług, ale spotyka ich coraz większa agresja: pobicie, zranienie, wreszcie zabijanie — co stanowi jezusowe nawiązanie do losu proroków w Izraelu. Pastor zwraca uwagę na zdumiewający spokój właściciela. W tamtych czasach właściciele bardzo często wysyłali zabójców, by rozprawić się z buntownikami; ten zaś jest łagodny i miłosierny, patrzy na człowieka z wielkim poważaniem i wciąż ma nadzieję na jego przemianę. Wysyła w końcu syna umiłowanego, mówiąc: „uszanują mojego syna". A my widzimy coraz większą deprawację i uzurpację — myśl, że jeśli zabiją pierworodnego, staną się legalnie właścicielami winnicy. Dochodzi do zbrodni ukazującej, jak daleko może posunąć się człowiek. Wtedy Jezus zadaje pytanie i sam na nie odpowiada: właściciel przybędzie osobiście, zgładzi zepsutych dzierżawców, a winnicę powierzy innym. Reakcja słuchaczy jest wroga — puszczają im nerwy, ale puszczają jeszcze Jezusa wolno, świadomi, że nie są w stanie tego po cichu uczynić.

Pastor wyraźnie odcina się od dawnego, niebezpiecznego użycia tego tekstu jako narzędzia antysemityzmu. Apostoł Paweł w tym samym Liście do Rzymian, który zbór dziś słyszał, nieustannie podkreśla, że obietnice złożone narodowi wybranemu nigdy przez Boga nie zostały przekreślone. Tekst trzeba czytać w pełnym kontekście Pisma — i prowadzi on do o wiele szerszej diagnozy. Jakże często ludzie myślą, że poprzez nienawiść, zbrodnię i oszustwo znajdą sposób na funkcjonowanie w świecie. Budzenie nienawiści między grupami społecznymi i narodami to specyficzny pomysł na rządzenie światem — często bardzo skuteczny. „Dziel i rządź" — starożytna rzymska formuła — działa nadal: jeśli skłócimy ze sobą ludzi, łatwo nimi manipulować i podporządkować ich sobie.

Tę perspektywę można odnieść nie tylko do rządzenia krajami. Czy to samo nie dzieje się w zakładach pracy, w wielkich fabrykach i korporacjach, na uczelniach, w szkołach, w instytucjach kultury — a także w Kościele w jego szerokim rozumieniu? Nastawianie jednych przeciwko drugim, uzurpacja, cwaniactwo, chęć zdobycia łatwych pieniędzy — o tym wszystkim mówi dzisiejszy tekst, gdy porzucimy wąsko palestyńską perspektywę i podejdziemy do niego intertekstualnie. Gdy czytelnik wejdzie w strukturę tekstu, ten zacznie żyć własnym życiem w relacji autor–czytelnik i dotrze do nas — w końcu o nas samych. Czy nie działamy w podobny sposób? Czy nie myślimy w takich strukturach? Czy nie uzurpujemy sobie tego czy owego? Czy nie wybieramy dróg na skróty i nie pożądamy tego, co nie nasze?

Niech to pasyjne oskarżenie wybrzmi dziś tak wyraźnie, jak wybrzmiało wtedy w Jerozolimie — w mieście, gdzie stała świątynia, symbol wszystkiego, co święte, a zarazem mieście podzielonym i pełnym konfliktów. Niech stanie się pytaniem, na które tylko my sami możemy w swoich sumieniach odpowiedzieć. W modlitwie po kazaniu pastor prosi, by te słowa oskarżenia, adresowane nie pod anonimowy adres, ale do nas, zostały przemyślane i były nam drogowskazem.

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# 🟣 2. Niedziela Pasyjna # Zrodlo: https://youtu.be/I9839Tu6KjE # Data nabozenstwa: 2023-03-05

Muzyka Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. KONIEC Muzyka Bóg daje dowód swej wielkiej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł. Tym słowem z lista postała Pawła do Rzymian, witam was do tych wszystkich bardzo serdecznie w drugą niedzielę pasyjną zwaną Reministere. czyli pamiętaj, pamiętaj Panie, Tesła będziemy śpiewali w introicie. Witam Was zgromadzonych w Kościele, witam się z tymi, którzy łączą się z nami przez internetową transmisję i wszystkim życzę spotkania z Bożym Słowem, wychwalania Boga pieśnią, słuchania się w to, co on do nas mówi i zapraszam do stołu pańskiego.

Zajmijmy pieśń numer 156. Muzyka Szczepnie, szczepnie - Na Cię się nie wiemy, ale, ale i ej, Nie wieje za nimi jednym. Krzyżu Pani, Krzyżu Pani Twoje jest w spadzie. Na głębocie do miasta że uchwał, usłynęły Przekle przeczuń, miłość, na mnie zaraz szaną Zbaw na czerwą węzy zbaw, Rądejska zbaw. Krzyżko Pan, Krzyżko Pan, Powiedz, Zbaw węż. Na go kocze, na radu i aby Przewu wotu szednie Przy Twym życzu omozu śliję Aż dochłonach wieku Niech nie wiecie, że przyjaciół się do ankiego rzeku. Przyjaciół Pan, przyjaciół moje jest spawienie, A w gór górze na odliwanie, że w mórę posługi.

Pamiętaj, Panie, o miłosierdziu i o łasce swojej. Ty, Jezus, sam obie, obieku! Panie, nakłoń ucha swego i wysłuchaj mnie, bo ubogi nędzny. Pozwykaj, Panie Boże, podnieś rękę swoją, Chwała niecz będzie Ojcu i Synowi, Idukowi Świętemu. Chwilące Jan Jezus, Jan Jezus, ale i nie odpany. I Jelejson Zdjęcia i montaż Kijenej sąd. Zgładź, o Panie Boże, wszystkie grzechy oraz niepradości nasze. A randu Boże niewinny Na krzyżom niu męczonym Gdy byłeś zawsze cierpliwy Gdybyś zawsze cierpliwy U ludzi wszakże wzgardzonych Przez ciebie ich spadzenia I właski odpusczenia Módlmy się.

Miłosierny Boże i Ojcze, który znasz wszystkie słabości i ułomności nasze, prosimy Cię zachowaj ciało i duszę od wszelkiego złego i wspieraj nas mocą swoją, byśmy pokonali wszystkie przeciwności życia i odrodzeni zostali przez krew Syna Twojego. który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Pan niech będzie z Wami, Jezus, Pan niech będzie z Wami. Czytanie z księgi proroka Izajasza z 5 rozdziału. Zaśpiewam mojemu ukochanemu pieśń o jego winnicy, o miłości do jego winnicy. Mój ukochany miał winnicę na urodzajnym zgórzu.

Okopał ją, oczyścił z kamieni i zasadził w niej szlachetną winorość. Po środku wybudował wieżę, a także wykuł tłocznię. Oczekiwał, że wyda winogrona, a wydała cierpkie owoce. Teraz mieszkańcy Jerozolimy i ludzie z Judy, rozsądźcie między mną a moją winnicą. Co jeszcze można było uczynić dla mojej winnicy, a czego nie uczyniłem? Dlaczego? Gdy oczekiwałem, że wyda winogrona, wydała cierpkie owoce. Teraz więc zapoznam Was z tym, co uczynię mojej winnicy. Usunę jej ogrodzenie, aby została spalona, zburzę jej mur, aby była podeptana.

Uczynię z niej ruinę, nie będzie przycinana ani przekopywana. Zarośnie cierniem i ostem, chmurą rozkażę, aby nie spuszczały na nią deszczu. Winnicą bowiem Pana zastępów jest dom Izraela, ludzie z Judy, jego umiłowanym szczepem. Oczekował od nich prawości, a oto bezprawie, sprawiedliwości, a oto jęk udręki. Tyle słów Starego Testamentu, błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Amen. Amen, amen, amen. Zdjęcia i montaż A w liście do Rzymian w V rozdziale, w wierszach od I do V tak czytamy.

Usprawiedliwieni z wiary, mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa. Przez Niego dzięki wierze. Mamy także dostęp do tej łaski, w której trwamy. I radujemy się nadzieją chwały Boga. I nie tylko to, ale także radujemy się w uciskach, wiedząc, że z ucisku rodzi się wytrwałość. Z wytrwałości doświadczenie, z doświadczenia zaś nadzieja. Nadzieja natomiast nie sprawia zawodu, bo miłość Boża jest wylana w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany. Bądź pochwalony, Panie Jezu. A teraz wyznajmy wspólnie naszą wiarę w Trójjedynego Boga.

Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, w święty Kościół powszechny, w społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny.

Amen. Muzyka Muzyka Muzyka Stończy, żartu i cieszy, Dżegu śwerte Was tu wewa. Chwała, obręcia, swam zeszy, Nikt do głowy, na szedzie, A szalczy w ziemi Pan, Są siłur i kłopalnie. Chłopcy naszą świetnych krań Chodzi nasze ochupenie Cieścić śmieciach Bożonków Cholamy Pan z barcami, Zabijcie, ubyć bez nich, Tej miłości nie dostanę. Chrystus Święty, Błogny Syn, za Tych stronie znosi szkanie. A Ty nam wierzyś, Moim Zmawcom radnie śpiew. Zdóż śpisał Czarów, Zadów Czarów. Szczesko poczucie, Ty zyszyjesz się w rąk.

Nisie prawie z nami na sła, a tu serca sprób szalej. Zdjęciałabym, oto wierze, zdjęciałabym, oto wierze. Muzyka Na na wiosny wierizny Skrał dosłownie swoje pęczy Na wiosny wiosny Muzyka Łaska Pana Jezusa Chrystusa i miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi. Amen. Muzyka Słuchajmy się teraz we fragment Ewangelii według przekazu św. Marka, gdzie w rozdziale 12 wierszach od 1 do 12 zapisane są takie słowa. Potem Jezus zaczął mówić do nich w przypowieściach. Pewien człowiek założył winnicę, otoczył ją murem, wykuł w skalę tłocznię i zbudował wieżę.

Następnie wydzierżawił ją rolnikom i wyjechał. Gdy nadeszła pora, posłał sługę do rolników, aby odebrał od nich część plonu w winnicy. Oni schwytali go, pobili i odprawili z niczym. Wówczas posłał do nich innego sługę, tego również zranili w głowę i sponiewierali. Posłał więc jeszcze innego, a tego zabili. I wielu innych, których bądź pobili, bądź pozabijali. Miał jeszcze jednego umiłowanego syna. Posłał go do nich jako ostatniego, myśląc, uszanują mojego syna. Rolnicy jednak powiedzieli sobie, to jest dziedzic, choć my zabijmy go, a dziedzictwo będzie nasze.

I schwytali go, zabili i wywlekli poza winnicę. Co więc uczyni Pan winnicy? Przyjdzie i zgładzi rolników, a winnicę odda innym. Czy nie czytaliście słów Pisma? Kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym. Pan to sprawił i jest to godne pociwu w naszych oczach. Oni zaś zastanawiali się, jak go schwytać, lecz bali się tłumu. Zrozumieli bowiem, że przeciwko nim powiedział tę przypowieść. Wtedy zostawili Go i odeszli. Dobry nasz Panie Boże, prosimy Cię, abyś teraz to słowo pobłogosławił w naszych sercach i aby było ono impulsem dla naszego życia.

Amen. Drogi pasyjny zborze, fragment 12 rozdziału Ewangelii Marka należy do ważnej jednostki w tym dziele. To swoiste wprowadzenie do opowiadania o śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa. To najstarsza i najkrótsza Ewangelia, która w sposób bardzo zwarty opisuje nauczanie i drogę Jezusa. Nasz fragment poprzedza opowiadanie o tym, jak Jezus wjeżdża do Jerozolimy, następnie oczyszcza świątynię z przekupu, aż w końcu czytamy dalej o kolejnych dniach w życiu. Wszystko jest w porządku. Nie, to raczej w tym fragmencie Markowej Ewangelii mowa oskarżająca.

ukazująca jego moc, jego pełnomocnictwo i zarazem to, jak ludzie nie wypełniają swojego powołania. Czytamy w pierwszym wierszu naszego fragmentu. Potem zaczął mówić do nich w przypowieściach. Jezus w swoim nauczaniu bardzo często odwoływał się do mowy obrazowej, do opisów, obrazów bardzo głęboko osadzonych w realiach życia ówczesnych ludzi, czyli mieszkańców Palestyny. W tamtym czasie istniało wiele gospodarstw czy młodzieży, mówiąc ówczesnym językiem, latyfundiów, które były jedynie zarządzane przez tych, którzy tam mieszkali, a właścicielami ich byli bogaci obywatele imperium Romanów.

Dzierżawili więc oni tym, którzy byli bezrolni, a sami czerpali zyski, mieszkając w różnych krainach Wielkiego Cesarstwa Rzymskiego. A w tamtych czasach uprawa winorośli na terenie Ziemi Świętej była i opłacalna, i popularna. Dlatego powstawały winnice jedna za drugą gdzieś w oddaleniu od miasta. O takiej tradycji czytamy już w dzisiejszej starotestamentowej lekcji, gdzie prorok Izajasz odnosi się do takiej właśnie tradycji. Było to więc coś, co od kilkuset lat dobrze funkcjonowało na palestyńskiej ziemi.

Najpierw ochronny mur przed dzikimi zwierzętami, potem sadzenie winnicy, wykopanie zbiornika w skalę głęboko do tłoczenia soku z winogron i wieżę, która służyła i do pilnowania winnicy, ale przede wszystkim była miejscem odpoczynku w trakcie upałów, w trakcie pracy. Mamy więc bardzo jasny obraz o bogatym człowieku, który wyjerżawia winnicę bezrolnym i w dzisiejszym języku mówiąc tworzą deal, układ. Wy będziecie ją uprawiać, dbać o nią, a ja będę z tego otrzymywał jakąś część plonu. Oddalenie. Właściciel winnicy gdzieś daleko w nieznanym kraju i ci, którzy ją uprawiają mają o nią dbać.

Gdy więc słuchacze Jezusa usłyszeli tą historię, bardzo szybko odwołali się do przekazu tak znanego im z poroka Izajasza, który dzisiaj usłyszeliście. To był bardzo znany tekst, który mówił, że winogrodnikiem jest Bóg, a winnicą Jego lud wybrany, czyli Izrael. A dzierżawcami byli ci, którzy stoją na czele ludu. czyli przywódcy, co dzisiaj w dzisiejszym tekście markowym jest odniesione do adresatów Jezusowej powieści. Dzisiaj nazwalibyśmy to elitami. Elitami intelektualnymi, gospodarczymi, moralnymi, i ci, którzy sprawują władzę wtedy z nadania, dziś z wyboru.

Czas, jaki był dany na przygotowanie się do zbiorów w tamtych czasach, to 4 do 5 lat. Czyli coś, co byśmy odnieśli dzisiaj do kadencji samorządowej, sejmowej czy Rady Parafialnej lub Synodu. 4 do 5 lat, by zebrać dobre zbiory, by owoc pracy był wyraźny. by wreszcie wyprodukować dobre, niecierpkie wino. Nadchodzi ten czas i wtedy właściciel żąda od rolników tego, na co się umówił. A bywało to w tamtych czasach od 20% aż po połowę zbiorów. Wysyła więc swego, czytając dokładnie greckie słowo, niewolnika posłańca czy sługę i żąda, by spełnić warunki umowy.

Mieszka daleko, więc sam się tam nie udaje. Może ma kilka takich winnic, tego nie wiemy. W każdym razie jego interesy, wypełnienie umowy reprezentuje wybrany przez niego niewolnik. a ci, do których dotarł, wysyłają go w powrotną drogę z niczym. Możemy sobie wyobrażać, rozbudowywać tę historię, zobaczyć, Tamte sceny. Nie wiemy, ile upłynęło więc czasu pomiędzy wysłaniem kolejnych sług. Wiemy, że wówczas nie było ani samolotów, ani pociągów, ani samochodów, więc podróże trwały bardzo długo. Ale co możemy dostrzec w tej historii?

Widzimy napędzającą się spiralę przemocy. Każda kolejna reakcja rolników jest przepełniona coraz większą agresją, złością i w końcu odnajdujemy informację o zabijaniu wielu wysłanych posłańców, co jest jezusowym nawiązaniem do proroków, którzy byli często tak właśnie traktowali w Izraelu. Co nas może dziwić? Opieszałość owego właściciela, jego spokój. W końcu decyduje się wysłać syna swego jedynego, by odzyskać to, co mu się należy i zapobiec nieustajonej uzurpacji. Wielu egzegetów dziwi owój spokój, bierność czy pasywność właściciela.

Bo z tamtych czasów, z historii wiemy, że właściciele bardzo często wysyłali zabójców po takiej sytuacji, aby przegonić buntowników. I ci, którzy chcieli uczciwie pracować i wypełniać warunki umowy, by dalej mogli to czynić. Ale widzimy, że właściciel winnicy to ktoś łagodny, miłosierny. Ten, który patrzy na człowieka z wielkim pobożaniem i wciąż ma nadzieję na jego przemianę. Wysyła więc swego syna, mówi, no tego muszą uszanować. A my widzimy coraz większą tempotę, deprawację, zepsucie i uzurpację, myśl, że jeśli zabiją pierworotnego, staną się legalnie właścicielami winnicy.

Chciwość i skupienie się na własnym zysku jest tutaj bardzo wyraźnie przez Marka podkreślona. Dochodzi do morderstwa, do zbrodni, która ukazuje jak daleko może posunąć się człowiek. I wtedy... Następuje reakcja. Jezus zadaje pytanie i sam sobie na nie odpowiada. Właściciel przybędzie osobiście i zgładzi zepsutych dzierżawców, a następnie winnicę powierzy innym. Na tym kończy się przypowieść i następuje wroga reakcja, ale nie rolników, ale tych, którzy słuchają tej przypowieści. Puszczają im nerwy, ale puszczają jeszcze Jezusa zarazem wolno, świadomi, że nie są w stanie tego po cichu uczynić.

Ten tekst, jakże głęboki, wielowarstwowy, był w dawnych czasach również wykorzystywany przez chrześcijan do szerzenia nienawiści względem Żydów, do antysemityzmu. I nie można patrzeć na niego tylko w takim wąskim kontekście. Ponieważ apostoł Paweł nieustannie podkreśla, że obietnice złożone narodowi wybranemu, czyli Żydom, nigdy przez Boga nie zostały przekreślone. I mówi nam o trudnym do zrozumienia w tym samym liście do Rzymian, który dzisiaj słuchaliśmy, Drodze tego ludu, który stał się wrogiem Ewangelii o Jezusie Chrystusie.

Jakże często ludzie myślą, że poprzez nienawiść, zbrodnie, oszustwo są w stanie znaleźć sposób na funkcjonowanie w świecie. Budzenie nienawiści pomiędzy poszczególnymi grupami społecznymi, budzenie nienawiści pomiędzy narodami to specyficzny pomysł na rządzenie światem. I trzeba powiedzieć często bardzo skuteczny. Nastawiamy jednych przeciwko drugich, dziel i rządź, jak brzmiała starożytna rzymska formuła. Jeśli podzielimy społeczeństwo, skłócimy ze sobą ludzi poszczególne warstwy grupy, nastawimy je przeciwko sobie, jakże będzie łatwo manipulować ludźmi, sterować i podporządkowywać ich sobie.

Ale tę perspektywę możemy odnieść nie tylko do rządzenia krajami. Czy tylko w takim wymiarze toczy się walka oparta o resentymenty, zazdrość, zawiść, uzurpację? Czy to samo, drodzy, nie dzieje się często także w naszych zakładach pracy? W wielkich fabrykach, korporacjach, ale także na uczelniach, w szkołach, w różnego rodzaju instytucjach kultury, a także i w kościele w jego szerokim rozumieniu. Nastawianie jednych przeciwko drugim, uzurpacja, cwaniactwo, chęć zdobycia łatwych pieniędzy. O tym wszystkim także mówi dzisiejszy tekst.

Wtedy, gdy porzucimy jedynie ową palestyńską perspektywę, Wtedy, gdy dotrzemy do tego tekstu w sposób intertekstualny, gdy zacznie żyć on własnym życiem, w relacji między autorem a czytelnikiem. Gdy czytelnik będzie chciał wejść w tę strukturę tekstu poza jego palestyńskim kontekstą. Wówczas dostanie się tekst do nas i w końcu o nas, o nas samych. Czy my często nie działamy w podobny sposób? Czy nie myślimy w takich strukturach, o jakich czytamy dzisiaj w odniesieniu do owych rolników? Czy nie uzrupujemy sobie tego czy owego?

Nie wybieramy dróg na skróty i nie pożądamy tego, co nie nasze. Niech dzisiaj wybrzmi to pasyjne oskarżenie adresowane do współczesnego świata, tak jak wybrzmiało ono wtedy bardzo wyraźnie w Palestynie, a dokładnie w Jerozolimie. W tym mieście, gdzie stała świątynia, które było dla Żydów symbolem wszystkiego, co święte, a zarazem wtedy było tak miastem podzielonym i pełnym konfliktów. Niech te słowa staną się dla nas pytaniem, na które tylko my sami możemy w swoich sumieniach odpowiedzieć. Amen. Módlmy się.

Łaskawy i dobry nasz Panie Boże, dziękujemy Ci za to słowo do nas dzisiaj adresowane. W tę drugą pasyjną niedzielę słowa oskarżenia padają nie pod adresem anonimowych podmiotów, ale są adresowane do nas. Prosimy, daj byśmy przemyśleli je i aby był o nas drogowskazem na naszą drogę. Amen. Drogi zboże, do przekazania mam ogłoszenia. Dzisiaj po nabożeństwie odbędzie się ogłaszano od kilku tygodni zgromadzenie parafialne. Bardzo proszę osoby upoważnione, uprawnione do działu w zgromadzeniu o pozostanie w Kościele.

Po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny. W sposób szczególny polecam Waszej uwadze listę ofiar dla osób poszkodowanych w wyniku trzęsień ziemi w Turcji i Syrii. Jakonia naszego Kościoła prowadzi akcję pomocową. Zapraszamy po nabożeństwie również do biblioteki etos oraz do punktu z wydawnictwami. We wtorek spotkanie dla osób zainteresowanych ewangelicyzmem na plebanii o godzinie 18:00. Wsiąde nabożeństwo pasyjne w kaplicy o godzinie 17:00, a próba chóru o godzinie 18:00. W piątek lekcje religii i nauka konfirmacyjna.

W piątek 12 marca za tydzień odbędzie się nabożeństwo według liturgii Kościoła Ewangelicko Reformowanego. A w dniach od 12 do 15 marca gościć będziemy w naszej parafii na terenie Trójmiasta na rekolekcjach Księży Diecezji Wrocławskiej. Odbędzie się także nabożeństwo w naszym Kościele w środę 15 marca o godzinie 10.30. Zapraszamy na spotkanie Polskiego Towarzystwa Ewangelickiego pod tytułem "Zbrodnia w środku zimy. Motywy religijne w szwedzkiej powieści kryminalnej". Odbędzie się ono we wtorek, 14 marca o godzinie 18:00 na Plebanii.

Prelegentami będą dr Monika Samsel-Chojnacka oraz magister Rafał Chojnacka. Szczegóły wszystkich spotkań znajdziecie drodzy na naszej parafialnej stronie www.sopotluteranie.pl oraz na profilu parafialnym na Facebooku. Dzisiaj jesteśmy proszeni o wspomnienie. I tak wspominamy dzisiaj świętej pamięci Emila Gałkę, urodzonego 26 czerwca 1939 roku w Płośnicy, zmarłego przed rokiem 7 marca 2022 roku. Świętej pamięci Emil Gałka ukończył szkołę podstawową w roku 1953. Pracował u rodziców na gospodarstwie. W roku 1961 podjął pracę w Stoczni Gdańskiej oraz rozpoczął naukę w technikum.

W stoczni pełnił rolę brygadzisty, mistrza oraz samodzielnego technologa. W roku 1971 zawarł związek małżeński, a w 1972 urodził się syn Artur Piotr. W świętej pamięci Emil Gałka w roku 1981 wyjechał do Niemiec. Tam przeżył ponad 40 lat, ale przez cały ten okres co roku odwiedzał swego syna w Polsce i naszą parafię. Został pochowany w Sopocie. Dzisiaj wspomina go syn Piotr z rodziną. Znieśmy teraz nasze myśli do Boga i módlmy się. Panie Boże, dziękujemy Ci dzisiaj za drogę naszego świętej pamięci Brata, którego przed rokiem odwołałeś z doczesności do wieczności.

Dziękując Ci za jego życie, za to, co dał swoim bliskim, prosimy Cię, abyś wzmacniał naszą wiarę w zmartwychwstanie i życie wieczne. Prosimy Cię, byśmy szli Twoją drogą, w Twojej prawdzie. Amen. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. ZANG EN MUZIEK W oboczowie oboziście, w różnich szuchach zaleczkamy, Co za Ciebie podjął święt, a Ciebie bardzo złożona. I własnością zaniedzie namy. Kiedy uczyść, nie uczyść, Kiedy obiec, uczyść się, Czyj Jezus szalny w tej, Czyj na niej oświęcony?

Wsadzisz, wsadzimy, w nasz wieczór i w nasz wieczór, w nasz wieczór w nasz wieczór i w nasz wieczór. Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. W zwiastowanym dzisiaj tekście usłyszeliśmy wiele pytań o naturze naszego postępowania. o naszej drodze, wyborach i społecznym życiu. Wiemy, że nie jesteśmy doskonali i potrzebujemy Bożej łaski. Dlatego chcemy teraz stanąć przed Bożym obliczem i przyznać się do naszej niedoskonałości, do naszego życia. Spowiadajmy się Panu, Bogu Naszemu, tak się modląc.

Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia, moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci. umiłowanego Syna Twego, Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Siostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z was. Czy żałujesz za grzechy swoje, jeśli tak odpowiedz, żałuję? Amen. Żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. Wierzę. I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj ci się stanie.

Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechu odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Prze to jako powołany i ustanowiłany. Sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zjazduję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone w mnie Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z Was. Amen. Pożywajcie w niej i stronie, za Chrystusa, Panach zrołem, Dany Jego pasuje, Znajdę mię, Słowo jedne. A żyj Pójdę, Ja rączy Pą, ZANG EN MUZIEK Pan, niech będzie z nami i z głowy chłopi. Znieście swe serca Dziękujemy Panu Bogu Naszemu Susza, Noi, znaję, rzucza, nieprawia, jest przemysł. Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego.

Dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Zdjęcia i montaż Módlmy się teraz do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, Jakoj my odpuszczamy naszym winowajcom.

I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest królestwo I moc i chwała na wieki Niekuje Amen Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany zioł chleb i podziękowa, przyłamał i dawał uczniom swoim, mówiąc: "Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, toczyńcie na pamiątkę moją". Podobnie gdyby było po wieczerzy, wziął ich kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: "Wierzcie, pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze tej krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa, na odpuszczenie grzechów, to czyńczy ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją.

Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki.

Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. To rechadę się w tym samym, w tym najczęściem i samochód. Na boku i wytwę, Ale katrysła węszelu Innej szpytu Cholka węszelu Ale katrysła węszelu Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Módlmy się. Dziękujemy Ci Wszechmogący, Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego.

Prosimy Cię o spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył, ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Wiekujsty Boże, miłosierny Ojcze, dziękujemy Ci, że ulitowałeś się nad nami i wydałeś za nas na śmierć męczeńską Syna swojego Jezusa Chrystusa. Wyznajemy przed Tobą, że nie jesteśmy godni Twojej łaski i często zasmucamy Cię grzechami swoimi. Prosimy, odpuść nam dla zasługi Syna swojego wszystkie przewinienia nasze. Niechaj moc krzyża Chrystusa spłynie na wszystkie kraje i narody, odrodzi serca i umysły.

Prosimy Cię, Panie, o to otwarcie ludzkich umysłów na prawdę, na sprawiedliwość i miłość. Prosimy Cię o pokój na ziemi, a także wzmocnij sługi słowa swego, aby Ewangelię o krzyżu głosili z mocą i miłością. Kruszyli serca twarde, a pokutujących pocieszali i zwiastowali im pokój z Bogiem. Boże, dopomóż nam, byśmy potracili nieść nasze własne krzyże i gotowi byli służyć innym z Twoim powołaniem. Prosimy Cię dzisiaj o Twoje prowadzenie w zgromadzeniu parafialnym, o Twoje błogosławieństwo dla naszej parafii, dla naszej diecezji Kościoła.

Daj Panie byśmy składali dobre świadectwo, że do Ciebie należymy. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Pan jest mocą i pieśnią moją O Ty, w swoim wielkim rady, Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, Jezusa i Paneju Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie Niech obróci Pan Ptarz swoją ku Tobie I niechaj Ci da Swój święty opój Amen, Amen, Amen Zdjęcia i montaż Muzyka Zdjęcia i montaż Dziękuje za oglądanie.

✦ Zapytaj luteranów