11. po Trojcy Swietej

# 11. po Trójcy Świętej # Zrodlo: https://youtu.be/Tl_hha8hNWM # Data nabozenstwa: 2023-08-20

Muzyka Muzyka Muzyka Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie! Dziękuje za oglądanie. Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje. Tym słowem z pierwszego listu Piotra, z piątego rozdziału, witam was drodzy wszystkich bardzo serdecznie. Witam parafian, sympatyków parafii, witam wszystkich tych, którzy przebywają na urlopie, na wypoczynku nad morzem czy na Kaszubach w okolicach i są dzisiaj razem z nami. Witam również tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Wszystkim życzę wiele Bożego błogosławieństwa, spotkania z Bożym Słowem, wysławiania Boga pieśnią i zapraszamy do stołu pańskiego.

Zaśpiewajmy teraz wspólnie pieśń numer 292. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż że w nasi leśni moje niech nam podejście czuł, bo mi zreszymy, gdy on niech uznał, gdy niech ugradał w życiu. Zdjęcia i montaż U Bożą w obliczach, Niech w obliczach w nich bój. Rościa Panu przydej, Ociek wieje pradości. Rady Słowienku My Dlaki osi, wycie są karną, O Jezu do wębna, Jestem ja puszczajkę, Jestem szkodszym Jezu, Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż I jak na Cię to rogi, To my, Owego, Nie wierzę, że to tak, Tak, jak iść z awanem, Więc się wierzę, że to tak.

Od wschodu słońca aż do zachodu Niech imię pańskie będzie pochłanone. Ktoś jest jak Pan, Bóg nasz, Który mieszka na wysokościach, On podnosi nędzarza z prochu, a pomogiego wywyższa ze śmierci. Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jak lehon od początku, jak jest, jak będzie, na wiek i wieku. Amen. Kiering Zmieny są, Paniec Miuły się, Chryste, Zmieny są, Chwiste zmiły się, Kyrie elej san, agies mi pojżeu, Chwała Bogu na wysokościach. Na wysokościach Bogu cześć i dzięki łasce niebego Już na mnie proszę z Tobą wynieść, w nas i potęga swego.

Obchodowanie Bóg w nas ma I Panu już w tej chwili Pan A teraz się skończyła Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Modlmy się. Wszechmogący Boże i Ojcze, dziękujemy Ci, że okazujesz łaskę tym, którzy są pokornego serca. Wzmocnij nas w ufności, abyśmy pocieszali się łaską Twoją i służyli Ci szczerym sercem. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Słuchajmy się w słowa Pisma Świętego w Starym Testamencie w II Księdze Samuela, W dwunastym rozdziale od pierwszego wiersza tak czytamy.

Pan posłał Natana do Dawida, ten przyszedł do niego i powiedział. W pewnym mieście było dwóch ludzi, jeden bogaty, a drugi biedny. Bogaty miał owce i bardzo wiele wołów, biedak zaś nie miał nic oprócz jednej małej owieczki, którą kupił. Karmił ją, a ona rosła przy nim razem z jego dziećmi. Jadła kawałki z jego chleba i piła z jego kubka. Spała na jego piersi, a była dla niego jak córka. I pewnego razu przyszedł podróżny do bogatego człowieka. A jemu żal było wziąć coś ze swoich owiec i własnego bydła, aby przyrządzić posiłek dla gościa, który do niego przyszedł.

Zabrał więc owieczkę ubogiemu i przyrządził ją człowiekowi, który do niego przybył. Wtedy Dawid wybuchnął wielkim gniewem na tego człowieka i powiedział do Natana Na życie Pana, człowiek, który tak postąpił winien jest śmierci. Za owieczkę wynagrodził poczwórnię, dlatego że nie okazał współczucia i dopuścił się takiego czynu. Natan oświadczył wtedy Dawidowi, ty jesteś tym człowiekiem. Tak mówi Pan Bóg Izraela, ja namaściłem cię na króla Izraela i wyrawałem cię z ręki Saula. Dałem ci dom twojego Pana i dałem ci żony twojego Pana na twoje łono.

Dałem ci dom Izraela i Judy, a jeżeli i tego byłoby za mało, to dodałbym ci dużo więcej. Dlałem ci dom Izraela i Judy. Dlaczego wzgardziłeś słowem Pana, popełniając to, co złe w jego oczach? Uriasza Chetytę zabiłeś mieczem, a jego żonę wziąłeś za żonę dla siebie. Zamordowałeś go mieczem Ammonitów. Dlatego miecz nigdy nie odstąpi od Twojego domu, bo mną wzgardziłeś, a żonę Uriasza Chetyty wziąłeś sobie za żonę. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Alleluja! Alleluja! Alleluja!

Natomiast słowa lekcji apostolskiej czytamy w liście do Efezjan, gdzie w drugim rozdziale od czwartego do dziesiątego wiersza tak jest napisane. Bóg jednak, będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swoją miłość, którą nas ukochał, i to nas, którzy byliśmy umarli w skutek występków, z Chrystusem przywrócił także do życia. Łaską przecież jesteście zbawieni. Zbawieni. Razem z Nim też wskrzesił nas i posadził na wyrzynach niebiańskich w Chrystusie Jezusie, aby okazało się w czasach, które nadejdą, ogromne bogactwo Jego łaski przez Jego dobrość dla nas w Chrystusie Jezusie.

Łaską przecież jesteście zbawieni przez wiarę. Nie od was więc to pochodzi, lecz jest darem Boga. Nie z powodu uczynków, aby nikt się nie chlubił. Przez Niego bowiem zostaliśmy stworzeni w Chrystusie, Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali. Tyle słów Pisma Świętego. Chwała Tobie, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste. A naszą odpowiedzią na to usłyszane Boże Słowo niech będzie wyznanie naszej wiary, a wyznajmy ją w słowach apostolskiego kreda. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego.

Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł. Trzeciego dnia zmartwychwstał. Wstąpił na niebiosa. Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego. Skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych? Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni numer 653 w naszych śpiewnikach. Muzyka Bo nie przestoję chomuść, gdy z Tobą odajłanym wiek, wierdź wieczny, chwany, chłonikach.

Bóg z Was mi nie obradzał tam. Ty z was, niczo swej prawości, Ty jest to, mijać swoich zrób. oh Zabrawego Muzyka Kłóna Biosk i Świętych Dęba Józka Niebaw ci Pana Boga Józka Krakst w Dębawcie Zanębia Józka Lidusz, Dębawcie Gryście Głosi zła Muzyka Znaczy żony, rozdzielną, i już po nowe wioska na węscym do ramy się wytam Zgadł się, że wioski, wioski, na nas wierze zlep, Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Łaskę Panu naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego, niech będzie z Wami wszystkimi teraz i na wieki.

Amen. Drodzy, w dzisiejszą niedzielę chcemy w sposób szczególny wsłuchać się w Ewangelię św. Łukasza. gdzie w siódmym rozdziale w wierszach od 36 do 50 znajdujemy takie słowa. Pewien faryzeusz zaprosił Jezusa do siebie na wspólny posiłek. Szedł więc do domu faryzeusza i zajął miejsce przy stole. Wtedy kobieta, znana w tym mieście jako grzesznica, dowiedziała się, że jest on w gościnie u faryzeusza i przyniosła olejek w alabastrowym naczyniu. Stanęła przy jego stopach, płacząc zaczęła zraszać je łzami, wycierała swoimi włosami, całowała i namaszczała olejkiem.

Kiedy zobaczył to faryzeusz, który go zaprosił, pomyślał sobie. Gdyby on był prorokiem, poznałby, co to za kobieta go dotyka, przecież to grzesznica. Wtedy Jezus odezwał się do niego – Szymonie, mam ci coś do powiedzenia, a on na to – powiedz nauczycielu. Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników, jeden był winien pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt. Ponieważ nie mieli z czego oddać, darował dług obydwum – Który więc z nich będzie go bardziej miłował? Szymon odpowiedział. Uważam, że ten, któremu więcej darował.

Wówczas Jezus oznajmił. Słusznie osądziłeś. Potem odwrócił się do kobiety, a Szymonowi powiedział, widzisz tę kobietę, wszedłem do twojego domu, ty nie podałeś mi wody do nóg, a ona zrościła je łzami, swoimi włosami otarła. Nie powitałeś mnie pocałunkiem, a ona odkąd wszedłem nie przestała całować moich stóp. Nie namaściłeś mi głowy oliwą, a ona olejkiem namaściła moje stopy. Dlatego mówię Ci. Przebaczone są liczne jej grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. Komu zaś mało się przebacza, mało miłuje. Do niej natomiast powiedział, Twoje grzechy są odpuszczone.

A ci, którzy byli razem przy stole, zastanawiali się, kim jest ten, który nawet grzechy przebacza. On zaś powiedział do kobiety, twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju. Nasz Panie i Boże, my też chcemy, by nasza wiara nas ocaliła. Byśmy z tego nabożeństwa wyszli w pokoju, pojednani z Tobą, ze swoimi myślami i z ludźmi. Dlatego prosimy Cię teraz, poprowadź nas przez to słowo. Amen. Zobaczmy. Siostry i bracia w Jezusie Chrystusie, w ostatnich tygodniach nasza uwaga w tekstach kazalnych była skupiona na Starym Testamencie.

Słuchiwaliśmy się w teksty Starego Testamentu, w przekazy. W sposób szczególny tydzień temu mówiliśmy w Niedzielę Izraela o naszym stosunku do Żydów, do judaizmu, do starotestamentowej tradycji. Dzisiaj również jesteśmy w kontekście kultury żydowskiej, ale oddane to jest w szacie Nowego Testamentu. Ewangelia św. Łukasza napisana została przez Greka. Przez lekarza, który stał się chrześcijaninem i w sposób szczegółowy, analityczny chciał oddać prawdę o Jezusie Chrystusie i o tym, że On jest Zbawicielem Świata.

Mamy więc hebrajskie tradycje, zwyczaje, obrzędy spisane w szacie języka greckiego i adresowane do całego świata. Bowiem o ile Ewangelia Mateusza przede wszystkim była adresowana do Żydów, To Ewangelia Łukasza do całego świata. Miała charakter uniwersalny. Dzisiaj byśmy powiedzieli to globalna Ewangelia, globalna dobra nowina. Nowina o czym? Przede wszystkim o zbawieniu. O tym, że Bóg stał się człowiekiem, że jest pośród nas i oferuje nam zbawienie. Zbawienie poprzez wiarę. To odnajdujemy w naszych hasłach kościelnych «Sola gratia sola fide».

Tekst dzisiejszy kończy się słowami Jezusa. Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju. W jakim kontekście dzisiejszego tekstu pojawia się owa nauka o usprawiedliwieniu z łaski przez wiarę? W kontekście kontrastu. Dzisiejsza historia porównywana jest do opowieści o ojcu, który przyjął swojego syna. Syna, który strwonił majątek. Starszy syn i młodszy syn ukazani są w kontraście. Tak jak dzisiaj kontrastowo ukazany jest faryzeusz Szymon i bezimienna kobieta. To pierwsza z kobiet w Łukaszowej Ewangelii, która pojawia się podmiotowo.

Nie będąc czyjąś żoną lub matką, ale jako samodzielnie działająca osoba. Nazwana jest ona przymiotnikiem grzesznica, grzeszny, który występuje w wielu miejscach Ewangelii Łukasza. Także w ten sposób zostaje określony inny Szymon, który później będzie nazwany Piotrem, który mówi o sobie, że jest grzesznym człowiekiem, gdy pada do kolan Jezusa po obfitym połowie ryb. Ale to określenie grzesznica dla owej całkowicie milczącej kobiety, która w całej tej historii nie wypowiada ani jednego słowa, ale oddaje swoją osobowość czynami, działaniem.

To milczenie w kontraście znowu do jej zachowania ma centralne znaczenie. Mamy więc opowieść o działaniu jednego człowieka i niedziałaniu innego człowieka. Opowieść, którą możemy odnieść do dzisiejszego cytatu z I Piotra, hasła dnia. Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje. Dzień. To jakby opowiedź o pysze i pokorze. W tradycji mojego domu, mojej rodziny, znajduje się obraz, właśnie tak zatytułowany "Pycha i pokora". W obrazie nie mamy słów, mamy tylko postacie, tło i interpretacje. W tym obrazie znajdują się trzy postacie.

Również dwóch mężczyzn i jedna kobieta. Naprzeciwko długiego stołu siedzą dwaj mnisi, oczekujący na posiłek. Posiłek, który wnosi służąca, niosąc na tacy rybę. Jeden z mnichów, który jest przygotowany na posiłek wraz z winem, trzyma w ręku nóż i wyraża niezadowolenie z tego, że nie otrzyma tego dnia mięsa, które według niego się należało. Drugi siedzi przy wodzie i czyta Pismo Święte, przyjmując z radością dar, który otrzymuje i milcząca kobieta, która im posługuje. Pycha i pokora może przybierać więc nieprawdopodobne różne postacie.

To nasza pycha wobec tego, czego spodziewamy się od świata, na przykład wobec posiłku, jedzenia, które musi być świetnie wysmażone, odpowiednio podane, bo jak nie, to wywołuje w nas frustrację. Może to być postawa, gdy spotykamy się z drugim człowiekiem, gdy chcemy by nam oddawał hołd, szacunek i traktował nas w odpowiedni sposób, jak to ma miejsce w dzisiejszym tekście. Różne twarze ma więc pycha i pokora. Czasem twarz mężczyzny, czasem kobiety, czasem osoby zupełnie nieznanej, którą przypadkowo spotykamy.

Ale zawsze jest to przede wszystkim działanie. Działanie nieznane. który czasem wyraża się w słowie. Wracając więc do dzisiejszego tekstu, Ewangelista Łukasz opisuje nam postacie. Z jednej strony to szanowany faryzeusz, Szymon wymieniony z imienia, do którego Jezus wraca się po imieniu, czyli jest z Nim już w jakiejś bliskiej relacji. I z drugiej strony ta bezimienna, milcząca kobieta, która swoim życiem składa świadectwo, do której Jezus na końcu się zwraca i buduje z nią zupełnie niepowtarzalną relację.

Kobieta zostaje określona bardzo bezpośrednio. Kobieta znana w tym mieście jako grzesznica. Grzesznica w tym względzie utożsamiana jest wprost z prostytutką. I to znowu, ktoś powie, krytyka ówczesnych stosunków społecznych. Kobieta w judaizmie miała zapewniany byt wtedy, gdy była matką, siostrą, lub wdową, lub małżonką. Gdy wypadała poza ten właśnie układ rodzinnych zabezpieczeń, powiedzielibyśmy swoistego judaistycznego żydowskiego ZUS-u, co stawała poza systemem. Szła na ulicę, by mieć na chleb. Od razu była na marginesie ona, a nie ci, którzy korzystali z jej usług.

Judaizm sformułował naprawdę doskonały system, jak na tamte czasy zabezpieczeń społecznych, ale jak każdy system miał swoje luki i wady. Ta kobieta stała się właśnie ofiarą tamtego systemu. Była świadoma tego, że jej życie jest niezgodne z Bożym Słowem, z ludzką godnością i chciała coś z tym swoim życiem uczynić. Więc gdy się dowiedziała, że Jezus napisany jako On, jako Pan jest w gościnie u faryzeusza, postanowiła działać. Działać mimo tego, że nie wiedziała jakie będą skutki owych czynów. Ale podjęła ważne kroki, owe przygotowania.

Dowiedziała się, gdzie jest Jezus. Nabyła odpowiednie pachnidła, środki niezbędne do działania. Pojawia się gdzieś z tyłu i nagle zjawia się przy stopach Jezusa. W pozycji skulonej albo jak napisał jeden z egzegetów upodlonej na kolanach jest przy nim i mu służy, by zrównoważyć swój grzech. by zostać zauważoną albo by uczynić coś, co zmieni jej życie. I wtedy, gdy to się wszystko dzieje, Jezus powie. mówi w podobieństwie. Opowiada o dwóch dłużnikach, jednym, który miał 500 denarów, a drugi 50. To biblijny topos przejęty z dzisiejszego opowiadania z drugiej księgi Samuela.

Wtedy, gdy prorok Natan przyszedł do Dawida i opowiedział mu również o dwóch ludziach, o dwóch osobach, które żyły obok siebie, bogaczu i biednym i biednym. Przemocy owego bogatego człowieka względem tego, który miał tylko jedną owieczkę. Bardzo podobna historia, jakby przełożona przez Jezusa do kontekstu tamtej wieczerzy. I Szymon, ów faryzeusz, odpowiedział dokładnie tak jak Dawin. Uważam, że ten, któremu więcej darował, to ten, który bardziej miłował. Nie widać w Szymonie czegoś, co było w reakcji Dawida.

Gniewu, emocji. Ważne jest słowo uważam. To analityczny umysł, który odnosi się do historii i stara się osądzić rację, można powiedzieć wręcz filozoficznym albo matematycznym duchu. Rachuje. Waży i mówi, uważam, że ten, któremu więcej darował. Jezus odpowiada w tym samym tonie, słusznie osądziłeś. A Dawid się emocjonuje, przeżywa to, co miało miejsce, chce działać, bo Dawid mówi, To człowiek czynu. A Salomon, o którym ostatnio tak wiele mówiliśmy, to przede wszystkim człowiek myśli, mądrości, sądu. Różne typy osobowości, różne reakcje na Boże Słowo.

I wreszcie działanie Jezusa, który odwraca się od Szymona i obraca się, jak mówi Łukasz, w kierunku kobiety. Patrzy na nią, a mówi do Szymona. Szymonie, widzisz tę kobietę, wszedłem do wego domu, a ty nie potraktowałeś mnie zgodnie z wszelkimi żydowskimi tradycjami. Miałeś mi podać misę do obmycia moich nóg i ręcznik, a to ona zrosiła łzami moje nogi i swoimi włosami otarła. Zgodnie z naszą tradycją powinieneś mnie przywitać pocałunkiem. W naszej tradycji też jest często stosowane, gdy nasi przyjaciele, znajomi przychodzą do naszego domu, witamy ich pocałunkiem.

Szymon tego nie uczynił, a ta kobieta nie przestała całować moich stóp. Zwyczaj na mnie znany to namaszczenie głowy oliwą. Człowiek, gdy przychodził pełen krzyż. Piachu pełen potu dostawał lekką oliwkę, by jego włosy były gładkie. Szymon tego nie uczynił, a owa bezimienna kobieta olejkiem namaściła Jezusa stopy. I wtedy pada osąd Jezusa. Przebaczone są liczne jej grzechy, ponieważ bardzo miłowała. I potem kontrastowo pojawia się osąd Szymona. Komu zaś mało się przebacza, mało miłuje Jezusa. I w przedostatkich wierszach padają słowa, które my będziemy dzisiaj słyszeli od naszego Pana.

Odpuszczone są Twoje grzechy. Tu następuje prawdziwa spowiedź, w której nie pada ani jedno słowo ze strony człowieka, Ale Jego świadectwo życia. I Pan mówi odpuszczone są Twoje grzechy. I dalej Twoja wiara Cię ocaliła. Idź w pokoju. I my kończąc spowiedź mówimy te słowa idźcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z Wami. Ta historia z Łukaszowej Ewangelii, można powiedzieć, to prawzór spowiedzi. Spowiedzi, którą człowiek odbywa przed Bogiem. Nie przed drugim człowiekiem, którego ma jako spowiednika, któremu ma wypowiedzieć wszystkie swoje grzechy i ten ma zważyć, jaką nadać mu pokutę.

Ale spowiedź to dobra nowina, to niesienie odpuszczenia grzechów. W świadomości tego, który rozumie, że jest grzesznikiem. Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju, mówi Jezus. Te słowa zmieniają egzystencję bezimiennej kobiety. Ów przymiotnik, którą pierwotnie opisuje grzesznica zostaje zmazany. Ona staje się usprawiedliwiona przed Bogiem, upodmiotowiona, zbawiona. Wiara, zbawienie i pokój pojawiają się z poprzednimi pojęciami, jaką jest miłość i odpuszczenie grzechów. Wiara staje ukazana jako całkowite oddanie się Jezusowi jako Zbawcy, jako Temu, który jest Bogiem odpuszczającym nasze grzechy.

Odpuszczającym nasze grzechy bez względu na ich, jakbyśmy powiedzieli, intensywność, wagę i ocenę ich w oczach innych ludzi. To spotkanie z Jezusem, życie z Nim to prawdziwy pokój. Taki pokój, jakiego nic nie może dać na ziemi. Amen. Módlmy się. Łaskawy nasz Panie i Boże, dziękujemy Ci za ten dzisiejszy tekst, za jego przekaz i daj, abyśmy potrafili odnieść go do naszego życia. Zobaczyć, czy nie jest w nas za dużo pychy, a za mało pokory. I daj, abyśmy dzisiaj w spowiedzi otrzymali to, co owa kobieta. Odpuszczenie grzechów i pokój z Tobą.

Amen. Drogi zboże, dzisiaj po nabożeństwie zapraszamy do punktu kancelaryjnego. Czynny jest punkt z wydawnictwami. religijnymi, a na emporze środkowej zapraszamy do biblioteki Etos, gdzie do obejrzenia jest wystawa Śladami Lutra. Po nabożeństwie także czynna jest sala Debory. Zapraszamy na spotkanie przy kawie, herbacie i cieście. Nasze najbliższe nabożeństwo odbędzie się za tydzień o zwykłej porze o godzinie 10. Serdecznie na nie zapraszamy. Przyjmijcie życzenie pokoju. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niechaj strzesz serca i myśli nasze.

W Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Muzyka Mielowe, Czadzu i Szczalny, Was ze Czarnie szukamy. I Szczala, Czadna, Do Gryby Pani oczek. Choraję do mnie Zdjęcia i montaż Pomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Przed chwilą słyszeliśmy, czym jest spowiedź. Dlatego, aby jeszcze lepiej się do niej przygotować, słuchajmy się w słowa psalmu 145. Chcę Ciebie wysławiać, Boże mój i Królu. Chcę błogosławić Twoje imię na wieki. Codziennie będę Cię błogosławił.

Będę wysławiał Twoje imię na wieki. Pan podtrzymuje wszystkich upadających, podnosi wszystkich zgłębionych. Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swoich drogach, łaskawy we wszystkim, co czyni. Pan jest bliski wszystkim, którzy Go wzywają, wszystkim, którzy Go wzywają szczerze. Spełnia pragnienia tych, którzy się Go boją, wysłuchuje ich wołania i ocala. Pan strzeże wszystkich, którzy Go kochają, a wszystkich bezbożnych wytraci. Niech moje usta śpiewają hymn Panu, niech wszystko, co żyje, błogosławi Jego święte imię na wieki.

Drodzy świadomi swoich niedoskonałości, zwróćmy się teraz do Boga w słowach powszechnej modlitwy spowiedniej. Módlmy się. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze. Ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nieszczerze i z całego serca. I proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa, bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw, Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Drodzy, Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed obliczem właśnie Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za swoje grzechy? Jeśli tak, odpowiedz żałuję. Żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów, a także pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz wierzę, wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić swoje życie? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę, pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie.

Tak, że kupł Pan nasz Jezus Chrystus do swoich apostołów, którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Dlatego jako powołany i ustanowiony sługa Jezusa Chrystusa, Jego Świętej Ewangelii, zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą, I z rozkazu Pańskiego odpuszczam Wam grzechy Wasze w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Albowiem Bóg tak umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z Wami. Amen. Piosenka Zdjęcia i montaż Pożyc sa, pożyc sa, Pęczy moga, Prytoła. Po sądziej u naszej dole, Jeszczę z nimi wyszła woda, Zobaczmy. Zdjęcia i montaż Życia złoń, wycia złom, Aność i świętoch, Oczynej Pamięty, O Słowę i Miałeś, Zdjęcia Znosimy je, o Pana, dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Złuszną, Moje, sprawiedliwą jest rzeczą. Za prawdę godną, piękną i cudowną i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, łaskawie Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali, przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

W Nim możemy zobaczyć pełnię Twojej miłości, w której obdarzasz nas przebaczeniem i nowym życiem. On wlewa w nasze serca dobroć i miłosierdzie, pozwalać dostrzegać Ciebie w naszych bliźnich Dlatego ze wszystkimi, co Ciebie chwalić mogą z czcią, pokorą i wielką radością wznosimy nasze głosy i nieustannie Cię wielbimy, śpiewając na cześć Twoją pieśń chwały. Święty, święty, święty jest nasz Pan, a niebo i ziemia, a niebo i ziemia O mężne wębie Miłosierny Panie nasz i Boże, łaską zbawieni jesteśmy, bo Ty sam zlitowałeś się nad całą ludzkością i dałeś jej Syna swego jednorodzonego, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

Dziękujemy Ci za to zbawienie, które przygotowałeś nam w Chrystusie Jezusie. Prosimy Cię. Obdasz nas żarem Ducha Świętego, aby rozpalił w naszych sercach żywą wiarę, nadzieję i miłość. Aby w ten sposób przygotowali się do godnego obchodzenia pamiątki śmierci naszego Zbawiciela i do przyjęcia Go, gdy przyjdzie do nas w Wieczerzy Świętej. Na Niego bowiem oczekujemy i wraz z całym Kościołem prosimy, przyjdź rychło, Panie. Przyjdź, Panie Jezu. Módlmy się do naszego Ojca Niebieńskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn Jezus Chrystus.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wielki wieku. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie gdy było po wieczerzy, wsiął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: "Bierzcie, pijcie z niego wszyscy". Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. To czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dzięki za oglądanie! Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Gromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. O Baranku Boży, który Panie śmiał ten, zmiłuj się nad nami. Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Znieśmy nasze serca i nasze myśli do Boga i módlmy się. Dziękujemy Ci Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Wszechmogący Boże, Ojcze nasz niebiański.

Dziękujemy Ci za Twoje słowo, poprzez które przypominasz nam, że powinniśmy wyznawać grzechy nasze z pokorą, żałować za nie i nigdy nie wynosić się ponad bliźnich. Ty bowiem okazujesz pokornym łaskę i uniżających się przed majestatem Twoim obdarzasz darami zbawienia wiecznego. Dlatego spokoruj Cię, prosimy, Boże, okaż nam, grzesznym ludziom, łaskę i miłosierdzie swoje. Obudź nas ze snu duchowego, ożyw poprzez Jezusa Chrystusa i daj nam ducha swojego, abyśmy z Jego pomocą, dobrze czyniąc, przez życie nasze wielbili Cię i chwalili Święte Imię Twoje.

Spraw, Panie łaskawie, abyśmy przy obleczeni w szatę sprawiedliwości Chrystusa mogli ostać się przed obliczem Twoim, zawsze pełni ufności, że nic nas nie oddzieli od miłości Twojej. Łaską zbawieni jesteśmy, prze to wszelką myśl o zasłudze naszej racz wyplenić z naszych serc i spraw, abyśmy polegali na Twojej dobroci objawionej nam w Jezusie Chrystusie. Prosimy Cię, Panie, o Twoje błogosławieństwo dla Kościoła, o błogosławieństwo dla pasterzy i nauczycieli słowa. Prosimy spraw, aby ich świadectwo zawsze służyło chwale Twojej i zbawieniu tych, którzy są powierzeni.

Okaż nam Panie w tym wakacyjnym czasie łaskę swoją. Daj zdrowie i siły do wykonywania naszego powołania dla tych, którzy są w pracy. Daj czas odpoczynku, błogosławieństwa, pokoju tym, którzy wypoczywają. Prosimy Cię o błogosławieństwo dla naszych domów i naszych rodzin. Jechaj wśród nas szerzy się duch miłości i zgody i daj byśmy żyli ku pożytkowi Kościoła i naszego społeczeństwa. Prosimy Cię o tych, którzy się źle mają, którzy chorują i tych, którzy im towarzyszą. Daj, Panie, siły i moc. Wysłuchaj nas przez Syna swojego jedynego Pana i pośrednika naszego.

Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, aleluja. Dziękuje za oglądanie. Albo wiem za wieki miłosierdzie Niego, aleluja. Pan jest mocą i pieśnią moją, aleluja. On jest swoim wybawicielem. Alleluja! Jezus Chrystus wczoraj i dziś. Alleluja! Tenne i na wieki, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże, Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Muzyka Dzień dobry. A na ziemię skupci, abyśmy dzieli wiąc do jadzi nowych żyć.

Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż