1. w Adwencie

# 1. w Adwencie # Zrodlo: https://youtu.be/7gKw6jPyrN0 # Data nabozenstwa: 2023-12-03

Dziękuje za oglądanie. *śmiech* Muzyka Muzyka Oto Twój Król przychodzi do Ciebie, sprawiedliwy On i zwycięski. Tym słowem zapisanym w Księdze Proroka Zachariasza rozpoczynamy błogosławiony czas Adwentu. Znakiem Adwentu w naszej ewangelickiej tradycji i tożsamości jest wieniec adwentowy, na którym znajdują się cztery świece pokazujące nam upływ czasu, czasu Adwentu. Dzisiaj zapalamy pierwszą ze świec na adwentowym wieńcu. Znak, że Pan do nas przychodzi. Dzień dobry. Witam Was drodzy już adwentowo przy zapalonej świecy na nabożeństwie w pierwszą niedzielę Adwentu.

Witam Was zgromadzonych w Kościele. Witam tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Pozwólcie jednak, że w sposób szczególny przywitam wśród nas trzy osoby, które wstąpią dzisiaj do Kościoła Ewangelisko-Augsburskiego. Są to w kolejności alfabetycznej Aleksandra Korejwo, Sławomir Sikora i Marta Suska. Witam Was drodzy szczególnie serdecznie na tym nabożeństwie. Witam świadków wstąpienia. Podczas dzisiejszego nabożeństwa będzie miał akt wstąpienia do Kościoła Ewangelii. Trzech osób, które staną się pełnoprawnymi członkami naszej społeczności.

Chciałbym z tego miejsca jednocześnie na samym początku bardzo podziękować Pani Monice Christiansen za przygotowanie tego pięknego wieńca adwentowego, który również będzie towarzyszył naszej społeczności ewangelickiej. W trzecie, w drugi taki. Życzę wszystkim błogosławionego, radosnego czasu Adwentu. Niech te adwentowe pieśni, myśli będą znakiem, że Chrystus prawdziwie do nas przychodzi. Zasiwajmy pieśń numer trzy. Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. Muzyka Gdybych, jak zbawień, Żydów w kroku świętych, Bognie dziś się zgłaszań, O Płyskysza, Panaścia, Byśmy Jomu z nami Żyków zajęłami Wębne odwóźni, Różnię do ziemi, Wębna odwóźni, Połysze ocierpają Z dużo ludów nośnią, Zdrowią i milością.

Ty, po co się robi, po co się zasłuchi, o mięże wierni. I weź pożegaj, życz na nocy mali, noc, który daj. Wielkie świętego dana święta. Wysiądło Czarny, Wielka Czarny, Obych dawaj samy. O Cię, Cię, o Panie, O Boś mi łowane, Myśmy Cię, Cię, Cię, Cię, Cię, Cię, Cię, Iść się nam uczyni, wierba nas oczyni. Zdjęcia i Miejscu: Wesel się bardzo, córko Syjoniska. Podnieście bramy, pieszkę wasze, Ktoś, że w kłowie W dusz nie jestem królem chwały Na siły miłowy Zadłamy się w głowie Chwała niepędzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu.

PYM JBZ Kyrie eleison Błogosławiony niech będzie Pan Iż nawiedził i odkupił lud swój Prostujmy swoje drogi, a węchu nadszedł czas. Bóg daje pokój błogi, Bóg Chrystus zywa nas. i mówię już. Przyjdź, Panie, przyjdź, kołamy, otwarte już serc bramy, w nich darem swoje puszcz. Módlmy się. Wszechmogący Bożej Ojcze nasz łaskawy, dziękujemy Ci, że objawiłeś światu w Jezusie z Nazaretu przyobiecanego Króla i Mesjasza. Prosimy Cię spraw łaskawie, abyśmy w rozpoczynającym się czasie Adwentu przyjęli Chrystusa z wdzięcznością i radością.

Wysłuchaj nas przez tego Chrystusa Jezusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Pan, niech będzie z Wami Siostry i bracia, wysłuchajmy się teraz w Boże Słowo, które jest przeznaczone na pierwszą niedzielę w Adwencie. W liście do Rzymian, w XIII rozdziale, w wierszach od VIII do XII, znajdujemy takie słowa. Nikomu nic nie bądźcie dłużni z wyjątkiem wzajemnej miłości. Kto bowiem miłuje drugiego człowieka wypełnia prawo. Przecież przykazania nie będziesz tu założył, nie będziesz zabijał, nie będziesz kradł, nie będziesz pożądał.

I każde inne streszczają się w tym nakazie, będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Miłość bliźniemu nie wyrządza zła. Miłość jest więc wypełnieniem prawa. I tak rozumiejcie ten czas, że nadeszła godzina, abyście się ze snu obudzili. Teraz bowiem nasze zbawienie jest bliższe niż wtedy, gdy uwierzyliśmy. Noc prawie przeminęła, a dzień się przybliżył. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przeobleczmy się w oręż światłości. Tyle jest słów Nowego Testamentu. Błogosławieni, którzy słuchają i strzegą Słowa Bożego.

Alleluja! A teraz słuchajmy się, drodzy, w słowo Ewangelii. Jest ono zapisane w Ewangelii według św. Mateusza w XXI rozdziale, w wierszach od I do XI. Dziękuję. Gdy się przybliżyli do Jerozolimy i przyszli do Betwagę na Górze Oliwnej, wtedy Jezus posłał dwóch uczniów i polecił im. Idźcie do wsi, która jest przed wami, tam od razu znajdziecie uwiązaną oślicę, a przy niej źrebię. Odwiążcie ją i przyprowadźcie do mnie. A gdyby ktoś zwrócił wam uwagę, powiedzcie, Pan ich potrzebuje, a On zaraz je puści. Stało się tak, aby się wypełniło, co zostało zapowiedziane przez proroka.

Powiedzcie, córce Syjonu, oto twój król przychodzi do ciebie łagodny, siedzący na oślicy i na źrebięciu, niosącej jarzmo. Uczniowie poszli i uczynili, jak im polecił Jezus. Przyprowadzili oślicę i źrebie, położyli na nie swoje płaszcze i Jezus usiadł na nich. Wielki tłum kład też swoje płaszcze na drodze, inni ścinali gałązki z drzew i rzucali na drogę. A tłumy, które szły przed Nim i podążały za Nim, wołały głośno: "Hosanna, Synowi Dawidowemu, błogosławiony, który przychodzi w imię Panna, Hosanna na wysokościach!" Gdy Jezus wjechał do Jerozolimy, zostało poruszone całe miasto i pytano, kto to jest?

A tłumy odpowiadały, to jest prorok Jezus Nazaretu w Galilei. Bądź pochwalony, Panie Jezu. Usiądźcie teraz drodzy. Zapraszam dzieci. Proszę dzieci o podejście do ołtarza, byście poszły na szkółkę niedzielną z błogosławieństwa. Witam was bardzo serdecznie. Na szkółce niedzielnej w czasie Adwentu światełko prowadzi nas do Pana Jezusa i chciałbym, żeby to światełko poprowadziło Was również na szkółkę niedzielną. Błogosławię Wam na spotkanie z Panem Jezusem i życzę radosnego czasu Adwentu. Kto poprowadzi? Bardzo proszę.

A teraz proszę o podejście osób, które dzisiaj dokonają aktu wstąpienia do Kościoła Wangliska Odgórskiego. Proszę was o podejście do ołtarza. I proszę świadków aktu wstąpienia, by stanęli za wami. Powstańmy drodzy. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Drogie siostry, drodzy i bracie, drodzy świadkowie wstąpienia, drogi zborze, chcemy teraz dokonać aktu wstąpienia ochrzczonych chrześcijan do kościoła Ewangelicka Augsburskiego, który następuje po odpowiednim, dłuższym przygotowaniu, i zapoznaniu się zasadami luteranizmu, przedstawieniu tej wiedzy, a publiczny akt przystąpienia do wspólnoty wierzących odbywa się w czasie nabożeństwa z sakramentem ołtarza.

Chcemy teraz prosić Cię, nasz dobry Panie i Boże, abyś pobłogosławił w sercach tych trzech ludzi swoje słowo wierzące. i prowadził ich w Duchu Świętym przez całe ich życie. Amen. Usiądźcie, drodzy, by stoicie. Drogie siostry i drogi bracie w Chrystusie, drogi zboże, w dzisiejszych czasach, w czasach postępującej sekularyzacji i w wielu miejscach na świecie wrogości wobec Kościoła, taki akt, jakiego wy dokonujecie dzisiaj, wymaga odwagi. Odwagi złożenia świadectwa, pójścia drogą często pod prąd, przeciwstawienia się konwenansom, przyzwyczajeniom, stereotypom, by pójść drogą za Słowem Bożym.

Słowem, które do nas dociera poprzez zwiastowanie, poprzez lekturę, poprzez modlitwę w różnych wymiarach i w różnym czasie. Każdy z nas ma indywidualną drogę do Boga, albo trzeba powiedzieć inaczej. Do każdego z nas Bóg w Duchu Świętym przychodzi na sobie znany tylko sposób. Przemawia do nas w różnych miejscach i różnym czasie i chce, abyśmy odpowiedzieli na Jego wezwanie. przyjście do naszego Kościoła było taką odpowiedzią, jestem o tym głęboko przekonany, waszym świadomym, dojrzałym wyborem i złożeniem dzisiaj świadectwa przed tym zborem, że chcecie być praktykującymi chrześcijanami, Chcecie być ewangelikami, luteranami, którzy przyznają się nie tylko do kościelnej tradycji rytuałów, ale przede wszystkim do wierności Bożemu Słowu.

Życzę wam, by ten dzień pełen emocji, radości pozostał w waszej pamięci bardzo głęboko. Ufam, że do końca waszych dni byście mogli się do niego odwoływać jako do tego momentu, w którym złożyliście świadectwo i w tym świadectwie chcecie wytrwać. Życzę wam, aby w tym świecie, który nie wiem jaki będzie, co będzie za lat 10-20, aby tym fundamentem, tym warownym grodem, na którym możecie budować swoją tożsamość, swoje życie. było Pismo Święte i wasza wiara, którą dzisiaj wyznacie przed tym zborem. Amen. Módlmy się.

*dźwięk* Wszechmogący, miłosierny nasz Boże i Ojcze, wysławiamy Cię i dziękujemy Ci, że przez swojego Syna założyłeś na ziemi swój Kościół i w nim zgromadzasz wszystkich, którzy przyjęli Jezusa jako swojego Pana i Zbawiciela, aby byli umacniani w wierze przez Twoje słowo i sakramenty. Z całego serca prosimy Cię, abyś obecnemu tu bratu i obecnym tu dwóm siostrom wstępującym do społeczności naszego Kościoła udzielił darów Ducha Świętego, aby wytrwali w Twoim słowie i wierze aż do końca swojego życia.

Prosimy Cię o to w imieniu Jezusa Chrystusa naszego Pana. Amen. Zwracam się teraz do każdej i każdego z was, drogi bracie, drogie siostry w Panu. Zwracam się przed Bogiem w Trójcy Świętym Jedynym, w obecności świadków waszego wstąpienia i tego chrześcijańskiego zboru. Pytam się, czy chcesz z własnej i nieprzymuszonej woli wstąpić do kościoła ewangelicko-augsburskiego, czyli luterańskiego? Jeśli tak, niech każdy z was głośno po kolei odpowie tak. Tak. Dziękuję. Czy wierzysz, że jedynie Słowo Boże Starego i Nowego Testamentu jest źródłem wiary Kościoła?

Czy wierzysz, że Jezus Chrystus jest głową Kościoła, jedynym pośrednikiem i odkupicielem wierzących i że nie ma w nikim innym zbawienia, jak tylko w Jezusie Chrystusie? Czy wierzysz, że możesz zostać przed Bogiem usprawiedliwiony i zbawiony jedynie z Bożej łaski przez wiarę w Jezusa Chrystusa? Czy wierzysz też, że w sakramentach świętych, w Chrzcie Świętym i Wieczerzy Pańskiej dana jest nam łaska Boża? Jeśli tak wierzysz, to odpowiedz głośno wierzą. Wierzą. Czy ślubujesz do końca życia naśladować Pana Jezusa i wytrwać w nauce kościoła wangliska, uksburskiego czy juterańskiego przez całe swoje życie, jeśli tak to odpowiedz, ślubuję z pomocą Bożą?

Ślubuję z pomocą Bożą. Ślubuję z pomocą Bożą. Po tym złożonym ślubowaniu złóżcie teraz świadectwo waszej wiary i wypowiedzcie słowa apostolskiego wyznania wiary. A wraz z nimi, drogi zborze, i wypowiedzcie Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Amen, amen, amen. na wyznanie złożone przez was i ślubowanie. Jako powołany i ustanowiony sługa Kościoła Ewangelicka Usburskiego przyjmuję ciebie, ciebie i ciebie. Do społeczności tego Kościoła i udzielam wszystkich praw przysługującym jego wiernym. A czy nie to? W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Bardzo proszę, uklęknijcie teraz i podajcie mi prawą dłoń.

Bóg wszelkiej łaski, który Cię powołał do wiecznej swojej chwały w Chrystusie, sam niech Cię do niej przysposobił, twierdził, umocnił. Na trwałym postawii gruncie. Pan jest pasterzem moim, niczego mi nie braknie. Nad wody spokojne prowadzi mnie, duszę moją pokrzepia. Choćbym nawet szedł ciemną doliną, zła się nie uleknę. A Bóg pokoju niechaj Cię w zupełności poświęci. A cały Duch Twój i dusza i ciało niech będą zachowane na dzień przyjścia Pana i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa. Amen. Przyjmijcie teraz Boże błogosławieństwo.

Błogosławieństwo w Trójcy Świętej jedynego Boga. Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Niech będzie z Tobą przez całe Twoje życie na wszystkich Twoich drogach. Amen. Powstańcie teraz drodzy. Gratuluję i życzę Bożego Bogosławieństwa. Wiele radości z bycia Ewangelikiem i składania dobrego świadectwa. Składania radości, świadectwa życia Bożego prowadzenia. Zwróćcie się teraz do swego zboru. Nie daliście im powiedzieć formuły, a już było klasy. Drogi zboże Chrystusowy, przyjmijcie te dwie oto siostry i tego brata do społeczności naszego Kościoła, do społeczności ludzi wiary i sobie wzajemnie życzliwych.

Niech znajdą w tej naszej wspólnocie parafialnej życzliwych ludzi dobrych i abyśmy razem to światło adwentowe nieśli przez świat. Jeszcze raz możemy. Pogratuluję. Usiądźcie drodzy przed hymnem reformacji. Zróbmy jeszcze zdjęcie. Prosimy świadków wstąpienia o to, by stanęli koło mnie. Dziękuję. Dziękuję bardzo. Stosowne podpisy złożymy po nabożeństwie, bo jest szkółka niedzielna. Zapraszam Was na miejsce. Proszę jako pierwszych przystąpić do stołu pańskiego podczas komunii, a zbór proszę o powstanie do hymnu reformacji, który będziecie wyporazić pierwszy śpiewać jako pełnoprawni ewangelicy.

Wszystkie prawa zastrzeżone. A ronny promenny starczy, O ręczym nam iść prawo, Była Dja, obcy wczelniku, Zolań z Jego roju, Stary Tychrów, Będzie Pane, na strąc, W swych mących zemnę, do Matry na wadrę, na tyli puszczu zbrana, Nyswę jąd jest o Panie Zost, Nad nikt odrębnych szedach, Lecz tamtych szalas probynus, Alec wójstu z niemach, O nie, naście Jezusom się zbie, do Chrystus wasz Pan, żaden z nich zboczył Pan, innego nie ma szło. Chod wiał po felce były świat, co obożna z tych ziemi, by jego i tych siemi spraw Będź nie ujęł i ujęł.

Żódkę nie ujętej, całej szczotki swej, niech powodzi już Pan, bo jest zna zanym sam. Przemocny wola swą. Jest słowo, że strzelączył i doje zagłęciany. Sam Chrystus przyda z głównym zmyń i z was i szlera nami. Ty pozdawiam dni, żony i życi. Właska naszego Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego, niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Na dzisiejszą adwentową niedzielę Kościół wyznacza nam do refleksji Psalm 24. Psalm Dawida. Do Pana należy ziemia i to, co ją zapełnia, świat i jego mieszkańcy.

Wielu. On bowiem utwierdził go na morzach i osadził nad rzekami. Kto wstąpi na górę Pana i kto stanie na Jego świętym miejscu? Ten, kto nie skalał rąk i serce maczyste, kto nie zwrócił swojej duszy ku nicości i nie przysięgał fałszywie. Taki otrzyma błogosławieństwo od Pana i sprawiedliwość od Boga swego Zbawcy. Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, którzy szukają oblicza Twego Boga Jakubie. "Bramy, podnieście swe szczyty, unieście się prastare wrota, aby mógł wejść król chwały. Kto jest tym królem chwały?

Pan mocny i dzielny, Pan potężny w boju. Bramy podnieście swe szczyty, unieście się prastare wrota, aby mógł wejść król chwały. Kto jest tym królem chwały? Pan zastępów, on jest królem chwały. A Ciebie nasz Panie i Boże prosimy, abyś teraz poprowadził nas przez to słowo. Słowo nadziei. Amen. Oto Twój Król przychodzi do Ciebie, sprawiedliwy On i zwycięski. Tym prorockim słowem zapisanym przez Zachariasza rozpoczęliśmy błogosławiony czas Adwentu. Dlatego możemy się do siebie zwrócić. Drogi adwentowy zboże. Zaczynamy dzisiaj nowy rok kościelny, błogosławiony czas, który jest nam dany.

Dobrze znamy znaczenie słowa Adwent. Na każdym nabożeństwie czy spotkaniu adwentowym przypominamy sobie, że pochodzi od łacińskiego słowa adwentus, które przez chrześcijańską tradycję zostało teologicznie zinterpretowane i odniesione do przyjścia, do nadejścia wyczekiwanego przez wieki Mesjasza. Przez lud starego przymierza, tego Bożego Pomazańca, którego uznaliśmy Bożym Synem, rozpoznając w Jezusie narodzonym w Betlejem, że to właśnie On. Historycznie, drodzy, patrząc musimy powiedzieć, że okres Adwentu pojawił się stosunkowo późno w obyczajowości wyznawców Jezusa Chrystusa i miał na celu pierwotnie jedynie przygotowanie się na przeżywanie Jego objawienia, czyli epifanii.

Wiemy bowiem, że Epifania, święto objawienia jest starsze niż pielęgnowanie tradycji bożonarodzeniowych. Dopiero z czasem w teologii i duchowości. a może najbardziej w ludowej pobożności, dokonano swoistej reinterpretacji Adwentu. Wtedy stał się on czasem pokutnego przygotowania do przeżywania świąt Narodzenia Pańskiego. I ten fioletowy kolor, który znajduje się na Ambonie i w ołtarzu, to właśnie pozostałość późno-starożytnych i wczesno-średniowiecznych tradycji. Adwent jako pokuta, wyciszenie, post jako znaki przygotowania.

Ale nie wszędzie tak było, bo możemy wskazać z historii Kościoła, że w tradycji rzymskiej przez długi czas Adwent miał charakter radosny. I dzisiaj w naszej duchowości te dwa elementy się łączą. Fioletowy kolor, ale światło i pieśń. Czy pieśni adwentowe są pokutne czy bardziej radosne? Spróbujmy sobie na to pytanie odpowiedzieć sami przez cztery tygodnie śpiewając adwentowe pieśni. I dopiero w X wieku ostatecznie w zachodnim kościele nadano adwentowi piosenki. Pokutny, eschatologiczny charakter i żądano pokuty postu w tym czasie.

Reformacja, ten drugi radosny wymiar na nowo odkryła. Ale w nade wszystko słuchujemy się dzisiaj w słowo psalmu XXIV, I to pokazuje nam, że adwentowa tradycja, jej ryty, rytuały, obyczaje niemożliwe byłyby bez odwołania się do tradycji żydowskich. Ludzie czasów międzytestamentowych żyli naprawdę w napięciu, oczekiwaniu na przyjście Zbawiciela, zwanego przez nich Bożym Pomazańcem, Mesjaszem, który wyzwoli Izraela, odbuduje Królestwo i będzie panował sprawiedliwie. Możemy powiedzieć za historykami, jakże wiele było wizji w tamtych czasach.

Może to nie powinno nas tym bardziej właśnie dziwić, że i dzisiaj ludzie mają bardzo odmienne wizje nie tylko przeżywania czterech tygodni poprzedzających święta Bożego Narodzenia, ale i jego sam wymiar. W tym roku mamy najkrótszy możliwy Adwent, bowiem czwarta Adwentowa Niedziela to Wigilia. Tak zdarza się raz na 7 lat. Trzy typowe Adwentowe Niedzielę i ten ostatni Adwentowy Dzień, który ma już charakter świąteczny. Jak więc się przygotować? Do której wizji Adwentu się odwołać? Bo samo pojęcie Adwentu nie jest znane starotestamentowej pobożności duchowości.

Ale na kartach ksiąg pierwszego przymierza, których mamy w naszym kanonie 39, możemy odnaleźć ukryte wizje Adwentu, czyli właśnie oczekiwania na przyjście tego, który ma przyjść. To w starotestamentowych proroctwach odnajdujemy impulsy do teologii Adwentu. Rozpoczęliśmy słowem Zachariasza, o królu, który przychodzi sprawiedliwy i zwycięski. Odwołujemy się do Izajasza w sposób szczególny, a także do słów Jeremiasza. Najwięcej tych słów będziemy czerpali z księgi, którą napisał Jeszajachu. Izajasz, prorok zwany wprost prorokiem Adwentu.

Jego imię oznacza Bóg jest zbawieniem, Panie zbaw mnie. Zbawienie przychodzi do nas w Jezusie narodzonym w Betlejem. W drugiej części księgi tego proroka odnajdujemy najbardziej znane mesjańskie proroctwa. Czytamy, że przyszły Mesjasz będzie się wywodził z rodu króla Dawida. Zostanie narodzony z kobiety młodej panny, która nie jest jeszcze matką. A dzisiaj wsłuchujemy się w tekst Dawida, króla Dawida, praojca naszego Zbawiciela. Według prorockiej wieści to właśnie Mesjasz będzie rządził dawnym królestwem Dawida.

Sprawiedliwie. A jego panowanie obejmie wszystkie czasy. Czyż nie to prorokował właśnie król Dawid, pisząc 24 psalm? Kto jest tym królem chwały? Pan zastępów. On jest królem chwały. Taki otrzyma błogosławieństwo od Pana i sprawiedliwość od Boga swego Zbawcy. Ktoś? Psalm 24, który dzisiaj reflektujemy, nie jest powszechnie znany. Wszyscy znamy psalm 23, który dzisiaj również był cytowany podczas aktu wstąpienia. Pan jest pasterzem moim. Ale w wielu Dawidowych psalmach możemy odnaleźć nieprawdopodobny chrystologiczny ładunek.

I dlatego nasz reformator w księgach Starego Testamentu upodobał sobie właśnie księgę psalmów, interpretując wiele zapisów, które się tam znajdują w sposób chrystologiczny. Odnosząc, odnajdując tak naprawdę nieprawdopodobnie wiele fragmentów psalmów do Jezusa, do Jego działalności, do Jego słów. Odnajdując motywy nadejścia tego, który ma uratować Izraela właśnie na kartach ksiąg psalmów. Bo to jedna księga, ale tak naprawdę 150 samodzielnych utworów. Wierszy, poematów, refleksji, pieśni, bo wiele psalmów przecież było śpiewanych.

Należało do liturgicznego i pozaliturgicznego repertuaru ludu wybranego Izraela. Odnajdujemy tam często pojedyncze zdania, które przez żydowską tradycję zostały przyjęte z nadzieją i stanowiły teksty, które cytowano, powtarzano i w tej tradycji w sposób szczególny uczono się ich na pamięć. Bardzo wielu Żydów na przestrzeni wieków potrafiło z pamięci przywołać cały psałterz, 150 psalmów. Cytowano je i powtarzano z myślą o nadejściu lepszych czasów. Te nadzieje przekazywano z pokolenia na pokolenie przez kilkaset lat.

Wielu Żydów na przestrzeni wieków potrafiło z pamięci przywołać cały psałterz, 150 psalmów. ufając, że Bóg w końcu tego dokona i przyjdzie ten, o którym pisał Dawid, którego głosił Izajasz. A prorok Michaasz mówił, że ten, który będzie panował, którego początki są od prawieków, narodzi się w Betlejem. Miejscu, mieście, z którego pochodzi właśnie ród Dawida. Cały Stary Testament to pośrednie i bezpośrednie zapowiedzi tego, który ma przyjść. I to się wpisuje w chrześcijańskie tradycje adwentowe i specyficzną ewangelicką adwentową pobożność, która się kształtowała przez wiele lat.

W okresie reformacji, przeżywaniu Adwentu teologicznie nie zmieniono nic przesunkiwnego. do średniowiecza pozostawiono teologiczny pokutny przekaz, łącząc go z radosnym oczekiwaniem na przyjście Pana. Osadzenie w kalendarzu liturgicznym jest wspólne z tradycją zachodniego chrześcijaństwa. Cztery niedziele adwentowe mają nas przygotować na przyjście Mesjasza, przyjście świąt Bożego Narodzenia. Ważny wymiar ewangelickie przeżywania Adwentu wniosła po latach teologia przebudzeniowa XIX wieku. Wielu ewangelikom wydaje się, że ten wieniec adwentowy pochodzi z czasów reformacji.

Nie. Dopiero ojciec ruchu przebudzeniowego, ksiądz Johann Wichern, odnalazł inspirację w żydowskim zwyczaju zapalania kolejnych świec na święto Chanuka. i zaproponował w połowie XIX wieku, byśmy zapalali codziennie jedną świecę, a dopiero później ukształtował się zwyczaj tworzenia adwentowego wieńca i zapalania po kolei czterech świec w kolejną adwentową niedzielę. to piękne. piękna tradycja, ale nie reformacyjna, tylko późniejsza, która staje się powoli dziedzictwem całego zachodniego chrześcijaństwa.

Nasz współczesny Adwent Ewangelików żyjących w XXI wieku jest więc wypadkową dwudziestu wieków tradycji chrześcijańskich, odnoszenia się do tradycji i obrzędowości starotestamentowych i do żydowskich zwyczai wykształtowanych na przestrzeni wieków. Adwent ma wiele imion. Ważne jest, by w tych wszystkich przygotowaniach, powiedzmy to sobie szczerze, często w adwentowej bieganinie, pośpiechu, pogoni za niewiadomą. Czym? By nie zgubić przesłania. Przesłania jednego z imion Adwentu. To Emanuel, Immanuel, hebrajskie słowo Bóg z nami.

Zobaczmy. Oby tak było, że przez te wszystkie przygotowania, te różne formy było ogłoszone i dotarło do nas to przesłanie, że On jest z nami, On jest pośród nas. On przyszedł w Betlejem i przyjdzie. Na to Jego przyjście też czekamy. Na drugi Adwent. Amen. Pomódlmy się. Łaskawy i dobry nasz Panie i Boże, dziękujemy za to słowo, słowo psalmu do nas adresowane. Prosimy Cię, daj nam siły, byśmy w tym czasie krótkich adwentowych tygodniach skoncentrowali się na Twoim przyjściu i rozpoznali w Tobie naszego Pana i Zbawiciela, który do nas przychodzi.

Amen. Usiądźcie drodzy. Do przekazania mam ogłoszenia, jak zawsze o tej porze roku, na początku Adwentu jest ich troszkę więcej. Jeszcze raz bardzo dziękuję Pani Monice Christiansen za przygotowanie adwentowego wieńca. Dziękuję naszej organistce Pani Marlenie Neć za wprowadzenie nas w atmosferę adwentu. Na początku naszego nabożeństwa słyszeliśmy słynne preludium adwentowe Jana Sebastiana Bacha "Nun com der Heidenheiland" czyli przyjdź teraz Zbawicielu Pogan. Jan Sebastian Bach do Adwentu przywiązywał ogromną rolę.

Miejmy nadzieję, że usłyszymy jeszcze jego utwory w tym adwentowym czasie. Teraz już do spraw bieżących. Po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny, do odbioru jest zwiastun. Trwają zapisy na prenumeratę zwiastuna ewangelickiego na rok 2024. Cena prenumeraty to 190 złotych. Zapraszamy też w punkcie kancelaryjnym do składania ofiar na paczki świąteczne dla naszych dzieci. Ale w sposób szczególny dzisiaj zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi. I wcale nie zapraszam do nabywania książek. Książek też.

Ale przede wszystkim adwentowej, wigilijnej świecy. Od dziś, a dokładniej od wczoraj trwa akcja wigilijnego dzieła pomocy dzieciom. Od 20 lat ta akcja ma charakter ekumeniczny. Wczoraj wieczorem, w sobotę 2 grudnia w Katedrze Oliwskiej odbyło się uroczyste ekumeniczne rozpątrzenie akcji gdzie Ewangelicka Diakonia, Katolicki Caritas i prawosławne Eleos wspólnie głoszą przesłanie i organizują Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom. Dlatego bardzo serdecznie zapraszam do stoiska z wydawnictwami, gdzie można nabyć Wigilijne świece, Adwentowe świece Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom.

Niech w każdych domach naszych teścienek świece świecą i będą świadectwem również naszego zaangażowania. Po nabożeństwie zapraszamy do Biblioteki Etos, a do Sali Debory dzisiaj nas zapraszają. Trzy osoby, które wstąpiły do Kościoła Ewangelickiego będą gospodarzami Sali Debory. Jak zauważyliście drodzy, rozpoczęliśmy remont, kolejny etap remontu naszego Kościoła Zbawiciela, który z powodu niezależnych od nas działalności Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków miał miejsce mieć w maju, czerwcu rozpoczętane.

rozpoczął się w tym tygodniu, do końca roku powinien się zakończyć. Tym razem objęte są remontem dachy czterech krucht naszego Kościoła oraz wszystkie drzwi. Stąd przez jakiś czas będziemy mieli ruchomość wejść do naszego Kościoła. W tygodniu, w środę zapraszam wszystkich bardzo serdecznie na nabożeństwo adwentowe w kaplicy przy ulicy Kościuszki 51 na Plebanii. W środę o godzinie 17.00 serdecznie Was zapraszamy, a po nabożeństwie próba chóru parafialnego. W czwartek godzina biblijna o 16.30. W czwartek spotkanie młodzieżowe o godzinie 18.00, a w piątek lekcje religii według planu.

W najbliższą sobotę nasza młodzież będzie brała udział w drugim etapie, czyli decyzjalnym etapie konkursu Sola Scriptura. Uczestnikom życzymy wiele Bożego Płogosławieństwa i radości z obcowania z Bożym Słowem, a w wynikach powodzenia. Powodzenia. Za tydzień w niedzielę, drugą adwentu 10 grudnia, nabożeństwo według porządku Kościoła Ewangelisko Reformowanego. Poprowadzi je biskup Marek Izdebski. Za dwa tygodnie, w niedzielę 17 grudnia, po nabożeństwie zapraszamy bardzo serdecznie na ogólnoparafialne spotkanie adwentowe i kiermasz świąteczny.

A następnie młodzież i dzieci zapraszają na gwiazdkę. Wszystkie te informacje znajdziecie drodzy na naszej stronie parafialnej. Zapraszamy na profil parafialny na Facebooku i prosimy o opłacanie na bieżąco składek parafialnych. Tyle jest naszych parafialnych ogłoszeń. Jak wspomniałem, jest ich sporo, ale wszystko odnajdziecie jakby co na naszych kanałach informacyjnych. Przyjmijcie życzenie pokoju. Pokój Boży, gdy przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym.

Amen. Śpiewamy kolejną pieśń numer 18. Muzyka Muzyka Ach, Christ, no i zon, just o, od mógł, od mógł Ciężora, nad mógł złońc znać się. Bo wios za Pani, ośmię, Za pomoc siebie, za pomoc i święt, Bo Pan, o Cześć, Bo wiosk za weźmieniu, O Pono Pili, Jeszcze, Pani Sęcia naszych strach! Przepraszam, kutka świetna, Pani Boże, żarty kory, Bo słowo lepia, bo ty le, Za noc, czy węz, radości święt, Po swastu prajcze. Za wypieczelnie czu. Ciężki, ale szanina, O anga niekto, swący sam, Je ongo ostrożnie strąning dam, O roczy, nama ci, O chłopie, o chłopie, o chłopie, Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię.

Amen. W pierwszą adwentową niedzielę chcemy przystąpić do stołu Pańskiego pojednani z Bogiem i z ludźmi. Dlatego teraz stajmy przed Bożym obliczem, przed Panem naszych serc i sumień i spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego, i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa.

Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Drodzy, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z was, czy żałujesz za grzechy swoje, jeśli tak odpowiedz, żałuję, żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę, wierzę.

Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić swoje życie? Jeśli to jest Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Prawie. Jak wierzysz, tak niechaj ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przy to jako powołany i ustanowiony, sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego Zwiastruję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone.

W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. *Piękne puszko swój ościej* Nie się na ten chłopak stwery, Po czuciu pod szemnych wieki, Nas bych o tym szukowem, Muzyka Sercu Twoji ich zachodzi, Użołem, w oczuwie doj, dochwiec zawsze szczęścia, Gdzie jest duszy dziesią Jego Wiosum Jóra z serca swej Dzieci o to szłopko kore Na nich na przed sągę gołę I nałitę z tego pana, I oszpowie im uchwał nam.

I za tyra, i straniewa, I za tyra, i za tyra, i za tyra, i za tyra, i za tyra, i za tyra. Dlaczego z nami położywia? Nie w szansę w szesie, nie o w szansę w szansę w szansę w szansę w szansę Zdjęcia i montaż Panie, niech będzie z wami Znieście swe serca Znaczymy, niech będzie z wami Dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Krzysztof, Pisa, Piękno jest Cię Bóg. Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, święty Panie, wszechmogący Ojcze wiekulisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Aleloj, aleloj, aleloj, so wielki, aleloj. Święty Boże, Święty Mocny, Święty a nieśmiertelny Panie, dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci. Wieczerzy świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu.

Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci, z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi, prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy, dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas, Ojcze, przez tegoż Syna Twojego, Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź, rychło Panie.

Muzyka Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj, I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albowiem Twoje jest królestwo, i moc, i chwała na wieki wieku. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i dzielich, a podziękował, przydał im mówiąc, bierzcie i piję. Pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. To czyń się ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dziękuje za uwagę. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie do stołu pańskiego, bo wszystko jest gotowe. Amen. Muzyka Muzyka Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże.

Weź nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Boże i Ojcze, który posłałeś na świat Syna swojego, aby przez Niego zbawić grzesznego człowieka. Dziękujemy Ci, Panie, że pozwalasz nam w imieniu Twoim rozpoczynać nowy rok kościelny i błogosławiony czas Adwentu. przypominający nam Twoje łaskawe nawiedzenie miłowanym Panu i Zbawicielu naszym Jezusie Chrystusie.

Objawiłeś Go światu i przez Niego dałeś nam poznanie dobroci i łaskawej woli Twojej, wierności, miłości, którą wysławiać chcemy przez wszystkie dni naszego życia. Prosimy Cię, niechaj moc słowa Twojego skruszy serca skamieniałe i pobudzi je do nowego życia. Niechaj głos Syna Twojego pokrzepi i pocieszy dusze udręczone i zatrwożone, aby nie upadły pod ciężarem krzyża i winy. Natchnij Duchem Świętym nauczycieli i pasterzy ludu Twego. Bogosław biskupów i wszystkich, których powołałeś do kierowania Kościołem Twoim.

Prosimy Cię, ochraniaj Ojczyznę naszą, zachowaj nas w pokoju i od złego, abyśmy mogli Cię dzielbić z radością i w pokoju przez wszystkie dni naszego życia. W sposób szczególny dziękujemy Ci, Panie, za naszą parafialną społeczność, za wszystkie grupy i formy działania. A w sposób szczególny dzisiaj chcemy Cię prosić o błogosławieństwo dla tych trzech osób, które złożyły ślubowanie i wyznanie wiary przed tym zborem. Prosimy Cię utrwieć ich w tej decyzji, w tej drodze i prowadź w Duchu Świętym. Prosimy Cię o wszystkie nasze domy, nasze zakłady pracy, szkoły.

Daj byśmy w tym czasie Adwentu odnaleźli drogę do Ciebie. Prosimy Cię o zdrowie, siły i moc do składania naszym życiem świadectwem. Wysłuchaj nas, Boże Ojcze, przez Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, Alleluja! Panie z mocą i pieśnią moją, Alleluja On jest władzy, wejdzie, ale i władzy. Ale uroga. Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, Aleluja! Chceć się na mnie i aleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże, Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie.

Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Wszystkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Wielka wieczna w osłon, mojej luz zamyń. Muzyka Cieka, Krzysztof, Dostum, moje Luzry. Szymu, Radnika, do Wasza naci. Moja dziecka nieba, Zbawia śpiewy, Pan Błogosławiony, Zbawia śpiewy, Odżył uwielbiony Za ten własny cud, Z odroga Świętska bez serwa trwądzie, Dzień dobry, Śląbostą moje Lutwej! Dwa Wysokości, niecznało uczęsza, Rukost w najśmiejszkimość świeszy ją w tej chwili.

Niebierz je uspana w milionącach dwi. Nie bierz je uspana z bardzo bluć Zuch aus jasna, werset na nasie, Szybak wyszlach oszmą, na ubieję wózcane. Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Muzyka Dzięki za oglądanie!