1. w Adwencie

# 1. w Adwencie # Zrodlo: https://youtu.be/vaWrel9hR2g # Data nabozenstwa: 2024-12-01

Muzyka Muzyka Oto Twój Król przychodzi do Ciebie. Sprawiedliwy On i zwycięski. Tym hasłem, tym słowem Broka Zakariasza rozpoczynamy nowy rok kościelny i błogosławiony czas Adwentu. Symbolem Adwentu w ewangelickiej tradycji jest Dieniec Adwentowy, na którym znajdują się cztery świece. Dzisiaj zapalamy pierwszą z nich, znak pierwszej niedzieli Adwentu, pierwszego Adwentowego Tygodnia. Niechaj to światło rozświetla nasze serca, niechaj nas ogrzewa mocą Bożego Słowa i daje nam nadzieję. Wszystkim błogosławionego czasu Adwentu, błogosławionego nabożeństwa.

Zasiewajmy pieśń numer 17. Cześć! Uwczesz się zadowalny o twoje światły kawał ujecz się w zemnach Co byli się nam, do wszystkim królem pany, do niebios wczorzyła. W pewności na bezpany, a szybko tym i zna. Odpuszcz się, że obok, to Twoje świąty dany. Muzyka Wielkie świętego, do wszystkich powiem dany, w okiesie wierny grób za swym uchach zbawiamy. Coś, jak my ścieżkę rów, Choć w szpadał mięsny Wszyscy mi próba, Pozłoncę do tym ciepnym o pierczą kawę nać, Krówecki, to Twoim na bież, o Tobę wiercząła. Nieczby mi obiecki na bieżąco, a ja progrybu w rach.

Muzyka Odnieście bramy, bierzcie wasze, a byście Bóg wpadli. Któż jest tym Królem Chwady? A siły miłodeżny, a potężny Twoją. A niech będzie majcznej synałmi, Gdybko diśmiany boh, Krakły na koczono, Jak niecmi akwędziem, Na biegnie kłodnem. Muzyka Błogosławiony niech będzie Pan, że napiedził i odkupił Ruch swój. Rziosujmy swojem promi, A prędłów na czerw czas Bogdane pokój w obi, Bo Chrystus zbywa nas i błogliwie Płóż przejdź, Panie, przejdź, o Amen, w otwartej ruszce w trafachem, i Parystwa Jezus. Chciejmy połączyć się teraz we wspólnej modlitwie.

Módlmy się. Przedwieczny Boże pełen miłości, Ojcze, Dziękujemy Ci, że pozwoliłeś nam doczekać błogosławionego czasu Adwentu, w którym przypominamy przyjście Twojego Syna do Twojego ludu. Prosimy Cię, udziel Kościołowi swojego ducha, aby nasze serca zostały poświęcone i pobudzone do żywej wiary. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. I zbogę twarzy. Słuchajmy się słowa Pisma Świętego w Starym Testamencie w Księdze Zachariasza w dziewiątym rozdziale tak czytamy.

"Raduj się bardzo, Curo Syjono, głośno wykrzykuj, Curo Jerozolimy. Oto Twój Król przychodzi do Ciebie. Sprawiedliwy, zbawiający, pokorny, jedzie na ośle, na oślątku, na źrebięciu oślicy. On zniszczy rydwany Efraima i konie Jerozolimy, złamie łuk wojenny, ogłosi pokój narodom, a jego panowanie od morza do morza i od rzeki aż po krańce ziemi. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Alleluja! Alleluja! Alleluja! Natomiast słowo lekcji apostolskiej znajdujemy dziś w liście do Rzymian w 13 rozdziale od 8 do 12 wierszu.

Nikomu nic nie bądźcie dłużni z wyjątkiem wzajemnej miłości. Kto bowiem miłuje drugiego człowieka wypełnił prawo. Przecież przykazania nie będziesz cudzołożył, nie będziesz zabijał, nie będziesz kradł, nie będziesz pożądał i każde inne streszczają się w tym nakazie. Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Miłość bliźniemu nie wyrządza zła. Miłość jest więc wypełnieniem prawa. I tak rozumiejcie ten czas, że nadeszła godzina, abyście się ze snu obudzili. Teraz bowiem nasze zbawienie jest bliżej niż wtedy, gdy uwierzyliśmy.

Noc prawie przeminęła, a dzień się przybliżył. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w oręż światłości. Tyle słów Ewangelii. Bądź pochwalon, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste. A teraz w łączności z całym Kościołem chcielibyśmy wyznać świadectwo naszej wiary, a dajmy to świadectwo w słowach apostolskiego credo. Módlmy się. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jednego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebiał.

Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia z martwych wstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni. Zdjęcia i montaż Zesław, że zadań, Zdraźnia, wierzy wiersz, Zdrawa wiersz. Zdrawa zbiera się, Największ, wierzy i wiersz. Kni śpiewa Cielą kłóż, aby w ciągu o szalności Jąś śpiewa Cia, Cieka, i męże, a mi nośni, o bójcie, kodębom, nie podłówujcie w czas, na czedench Chryszusa, do Tym i czas w nas.

I ślęczny w Twoje ślę, Przebyśmy nas i dzieci. A sieknej prawdy mas, Na honorach wiernoś dzieci! Komstarcz i na nie świat, Bywa w listu o tym dzień, I wasem swoją tańcz, Na nerdy w ziemi tej. Odech, O Jego słów, Żalne serce w tobie dali. Ocz, który radeł wód. Obstwoń i niecały świad. Krusza do dzień, o święci, Jezu, nie święci, O badość, nie śpiewaj, I chłopem święteś, Zabieram wielki czas. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będzie z Wami wszystkimi teraz i na wieki.

Amen. W pierwszą niedzielę Adwentu słuchajmy się słowo Ewangelii św. Mateusza, gdzie w XXI rozdziale w wierszach od I do XI zapisano takie słowa. Gdy się przybliżyli do Jerozolimy i przyszli do Betfagę na Górze Oliwnej, wtedy Jezus posłał dwóch uczniów i polecił im: Idźcie do wsi, która jest przed wami. Tam od razu znajdziecie uwiązaną oślicę, a przy niej źrebię. Odwiążcie ją i przyprowadźcie do mnie. A gdyby ktoś zwrócił wam uwagę, powiedzcie, Pan ich potrzebuje, a On zaraz je puści. Stało się tak, aby się wypełniło, co zostało zapowiedziane przez proroka.

Powiedzcie córce Syjonu. Oto Twój Król przychodzi do Ciebie łagodny, siedzący na oślicy i na źrebięciu nosiącej ziarzmo. Uczniowie poszli i uczynili, jak im polecił Jezus. Przyprowadzili oślicę i źrebie, położyli na nie swoje płaszcze i Jezus usiadł na nich. Wielki tłum kładł też swoje płaszcze na drodze, inni ścinali gałązki z drzew i rzucali na drogę. A tłumy, które szły przed Nim i podążały za Nim, wołały głośno: Hosanna synowi Dawida. Błogosławiony, który przychodzi w imię Pana, Hosanna na wysokościach.

Gdy Jezus wjechał do Jerozolimy, zostało poruszone całe miasto i pytano, kto to jest? A tłumy odpowiadały, to jest prorok Jezus Nazaretu w Galilei. Dobry nasz Panie Boże, prosimy Cię teraz, abyś to adwentowe słowo pobłogosławił w naszych sercach. Amen. Dziękuję. Drogie siostry i drodzy bracia, zgromadzeni w Kościele Zbawiciela, drodzy, którzy łączycie się z nami poprzez internetową transmisję. Przeżywamy pierwszą niedzielę Adwentu. Początek nowego roku kościelnego, jakiś nowy etap w naszej drodze wiary.

Dziś w pierwszą niedzielę Adwentu chcemy zwrócić naszą uwagę na wspaniały fragment Ewangelii św. Mateusza, w którym opisany jest wjazd Jezusa do Jerozolimy. Te 11 wierszy pokazują nam wypełnienie starotestamentowych proroctw, ale także wskazują nam na przesłanie Adwentu jako czasu oczekiwania i przygotowania. Co roku powtarzamy w tym miejscu, że właśnie "Adwentus" po łacinie znaczy przyjście. Przyjście kogoś spodziewanego, na kogo czekamy i oczekujemy. Na Zbawiciela, Mesjasza Żydzi ociekiwali od wielu pokoleń.

Biblijny tekst mówi nam najpierw o tym, jak Jezus wysyła swoich uczniów, nakazuje im przyprowadzić osła, na którym ma wjechać do miasta, do stolicy. To wydarzenie znane także jako Niedziela Palmowa pojawia się więc w biblijnych tekstach dwa razy w roku, właśnie w pierwszą adwentową niedzielę i w Niedzielę Palmową. Ukazuje nam Jezusa jako wkraczającego do miasta króla, jako króla, który przychodzi na świat, ale czyni to w szczególnej pokorze. Jego droga przebyta na osiołku, a niewspaniałym koniu, mówi więc nam – O tym, że Królestwo Boże, które On przynosi, ma zupełnie inny charakter niż to, czego oczekiwali ludzie.

Oczekiwania. Nasze oczekiwania. Jakie one mogą być? Jakie my tu zgromadzeni w Kościele i ci, którzy łączą się z nami przez internetową transmisję mają oczekiwania czasu Adwentu Anno Domini 2024? Może ktoś marzy o nowym domu, o nowym mieszkaniu. Inny czeka na awans, który tak bardzo mu się należy, na nowy stopień w służbach mundurowych - uznanie. Ktoś inny myśli o nowym samochodzie, a inno przeprowadzce do innego miasta do nowej pracy. To są oczekiwania ludzi sukcesu. Tych, którzy są obdarzeni wieloma darami i chcieliby mieć jeszcze więcej.

Oczekują spełnienia bardzo doświadczalnych, doczesnych marzeń. Są też inni, którzy modlą się o zdrowie, ulegli wypadkowi i złamali nogę i chcą powrócić do normalnego funkcjonowania dochodzenia do Kościoła. Inni stracili pracę i chcą do niej powrócić. Nie chcą czuć się zmarginalizowani i odrzuceni. Inni jeszcze nie mają domu albo wszystko im się sypie i marzą o tym, by ten świat, który im się rozpada na kawałki, jakoś poskładał. To są zupełnie inne oczekiwania, też dotyczące doczesności, naszej codzienności, ale zupełnie innej niż ta pierwsza grupa.

To nie są ludzie sukcesu, ale ludzie, którzy z takich czy innych powodów nagle znaleźli się w kryzysowym momencie. Ich czas Adwentu to czas kryzysu. Chcą, by był czasem przełamania, powrotu do błogosławionej rzeczywistości. Spójrzmy na trzecią grupę oczekujących. Ktoś chce, by wyzdrowiał jego najbliższy, jego partner, partnerka, dziecko, rodzic, by wreszcie nie chorował, nie chorowała i mógł funkcjonować. Inny prosi w modlitwie o rozwój Kościoła, o to by się rozwijał, by byli w nim ludzie pełni wiary, nadziei, miłości, by składał on jak najlepsze świadectwo.

Ktoś inny w lęku oczekuje zakończenia wojny za naszą wschodnią granicą, bo widzi, że to dotyka nasz cały kontynent i buduje lęki. Oczekuje świata pełnego pokoju, gdzie ludzie zgodnie z wizją opisaną dzisiaj przez proroka Zachariasza zmieniają świat. Przynoszą zupełnie coś niespodziewanego. Proszą, by złamane zostały łuki wojenne, a ogłoszony został pokój narodom. Pokój od morza do morza i od rzeki aż po krańce ziemi. Ta trzecia grupa oczekiwań nie dotyczy już bezpośrednio osoby, która o coś prosi czy czegoś oczekuje, ale prosi o innych.

W tej gropie są i ludzie sukcesu, i ludzie kryzysu. Ludzie żyjący w lękach, przepełnieni bojaźnią o innych, o rzeczywistość, w której żyją. Takie są w wielkim skrócie oczekiwania. ludzi roku 2024. Może nie udało mi się opisać waszych drodzy wszystkich oczekiwań, marzeń, tego czego się spodziewacie, ale może jesteście w stanie się w jakimś stopniu utożsamić z taką czy inną grupą. z oczekiwaniem indywidualnym i grupowym. Jezus wkracza do Jerozolimy, jest witany przez tłumy właśnie dlatego, że Jego działalność jest odpowiedzią na ludzkie oczekiwania.

Bardzo różne. Tak samo jak my dzisiaj mamy różne wizje przyszłości, czegoś innego się spodziewamy. Tak samo było w tamtych czasach. Żydzi żyli pod rzymską okupacją, byli podzieleni na stronnictwa. To nie był naród zjednoczony wokół jednej wizji, jednego planu. Były stronnictwa, wewnętrzne walki, zupełnie inne wizje zbawienia i drogi narodu wybranego. Jezus wkracza do Jerozolimy, witany przez tłumy. Jak czytamy, zostało poruszone całe miasto. Nie było internetu, Facebooka, a informacje wgnienia oku. Rozpowszechniane były od domu do domu w Jerozolimie i pytanie, kto to jest?

Kogo my się spodziewamy? Czego oczekujemy? Tłumy wtedy odpowiedziały, to jest prorok Jezus z Nazaretu w Galilei. Wydaje się, że to jest jeden głos, ale to słowo "prorok" przez niemal każdego w Jerozolimie było inaczej rozumiane. Część chciała właśnie widzieć w nim Zbawiciela, tego, który przynosi pokój ludzkim sercom, który wybawia z lęków tych o charakterze wiecznym, eschatologicznym. Ale zdecydowana większość miała zupełnie inną wizję Jezusa. Widziała w Nim tego, który przyniesie pokój, siłę. który po prostu przepędzi Rzymian, sprawi, że Jeruszaleim będzie znowu stolicą Izraela, samodzielnego, autonomicznego, niezależnego państwa.

Takie były ich oczekiwania mesjańskie. Że ten Mesija, Hamaszija, namaszczony, jak go wtedy nazywano, pomazaniec, czyli po grecku Chrystus, ten wyzwoli Izraela swoją siłą i nastanie pokój, miłość i zbawienie. Oczekiwania mesjańskie ludzi tamtych czasów nie skrzyżowały się z tym, co zaproponował im Jezus. Oni mieli nadzieję na politycznego Mesjasza, na wodza. Nie rozpoznali, że jego wkroczenie na tym osiołku symbolizuje ład, spokój i zupełnie inną wizję pokoju. Oni chcieli, by wjechał na rumaku z mieczem Gedeona w ręku i przepędził Rzymian.

Nie spełnił tych oczekiwań. Konsekwencją niewypełnienia tej wizji Mesjasza, tych oczekiwań, stało się jego odrzucenie. Odrzucenie, które znalazło swój finał na krzyżu Golgoty. Symbolu dla jednych przegranej, a dla nas zwycięstwa. Symbolu, który łamie schematy i ludzkie oczekiwania. W Adwencie Jezus wkracza w nasz świat, w nasze wizje, oczekiwania i stawia nam adwentowe pytania. Pytania symbolizowane także przez cztery adwentowe świece, które stoją na adwentowym więźnie. Zwykle mówimy, że to są trzy chrześcijańskie cnoty – wiara, nadzieja i miłość.

A czwarta to pokój. Jezus jako Książę Pokoju wkracza do naszej rzeczywistości. Przychodzi do nas jako wypełnienie najgłębszych ludzkich potrzeb. potrzeby bezpieczeństwa, bezpiecznej przyszłości, pojednanej rzeczywistości w moim wewnętrznym życiu z bliskimi i dalekimi. On obdarza nas tymi darami, prezentami i my symbolicznie później będziemy chcieli się wzajemnie obdarowywać i wspólnie spędzić czas z rodziną w atmosferze świąt. Czas Adwentu, jak powiedzieliśmy na początku, to również czas przygotowania, może rozpoznania naszych oczekiwań, potrzeb i rozpoznania tego, co prawdziwie Jezus przynosi nam właśnie w Adwencie.

By go rozpoznać, trzeba sięgnąć do starotestamentowych proroctw, by tam odnaleźć prawdziwą wizję Mesjasza, Zbawiciela, Księcia Pokoju, a nie tego, który przemocą, mieczem zmieni stosunki międzyludzkie. Bez względu, drodzy, na jakim etapie naszego życia się znajdujemy. Czy postrzegamy siebie jako ludzi spełnionych, ludzi sukcesu? Czy odnajdujemy się raczej po stronie tych, którzy są w kryzysie? Może ktoś być w głębokim kryzysie? Zostawiamy, rozpoznajmy nasze potrzeby, nie bójmy się o nich mówić i zastanówmy się, jak one się mają do tego adwentowego przesłania Jezusa.

Jakie nas czekają dni, jakie niespodzianki, czego możemy się spodziewać od przyszłości i co my możemy dać przyszłości w naszym najbliższym kręgu znajomych, przyjaciół, rodziny, W naszej pracy, w Kościele, w różnych wymiarach, w których funkcjonujemy. Życzę nam wszystkim, byśmy przede wszystkim mieli szansę być tymi, którzy dają. Tymi, którzy są w stanie dzielić się tym, co otrzymali. A jeśli ktoś nie ma, by był w stanie również wyrazić swoje potrzeby i by został w tym czasie Adwentu i czasie wsiąd obdarowany.

Wszystkim życzę błogosławionego czasu Adwentu. Amen. Módlmy się. Łaskawy nasz Panie Boże, dziękujemy Ci, że nastał czas przygotowań, czas oczekiwań, okres Twojego przyjścia. Prosimy Cię, byśmy potrafili ten darowany nam czas dobrze wykorzystać, uświadomić sobie nasze oczekiwania, potrzeby, przedłożyć je i starać się żyć zgodnie z Twoim Słowem. Prosimy Cię o Twoje błogosławieństwo na czas Adwentu. Amen. Zborowi mam do przekazania ogłoszenia, ale zanim przejdę do ogłoszeń, chciałbym na początku bardzo serdecznie podziękować Pani Monice Christiansen za ten piękny adwentowy wień, który od tylu lat Pani przygotowuje tutaj dla Sopotu, jak również drugi dla naszego filiału w Tczewie.

Serdecznie za to dziękujemy. Dzisiaj po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny. Do odbioru jest nowy numer zwiastuna ewangelickiego, który można także nabyć. W sposób szczególny zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi, gdzie można nabyć świecę wigilijnego dzieła pomocy dzieciom, a także opłatki. W sobotę, w przeddzień pierwszej niedzieli Adwentu, w naszym kraju ekumenicznie rozpoczynamy wigilijne dzieło pomocy dzieciom. Świece naszej ewangelickiej diakonii, które mamy tutaj w wieńcu, razem ze świecami Caritas Kościoła Katolickiego i Eleos Kościoła Prawosławnego od 2000 roku także w tym roku po nas 25.

wspólnie zapłonęły w całej Polsce. Zapraszamy, by te świece także znalazły się w naszych domach. Po nabożeństwie, po krótkiej przerwie zapraszamy do sali Debory. Nastąpi tam otwarcie wystawy prac malarskich autorstwa Ewy Podunis pt. "Zauroczona Pomorza". Witamy autorkę prac i zapraszamy wszystkich bardzo serdecznie na benefic. A w tygodniu, w środę o godzinie 17, pierwsze tygodniowe nabożeństwa adwentowe w Kaplicy na Plewanii. Po nabożeństwie o godzinie 18, próba chóru parafialnego. W czwartek spotkanie młodzieżowo o godzinie 18, w piątek lekcje religii.

Za tydzień w niedzielę 8 grudnia nabożeństwo według liturgii Kościoła Ewangelicko-reformowanego o zwykłej porze o godzinie 10 odprawi je ksiądz dr Ewa Juźwiak. Tegoroczny kiermasz adwentowy, kiermasz świąteczny odbędzie się 15 grudnia po nabożeństwie. A następne spotkanie dla osób zainteresowanych ewangelicyzmem we wtorek 10 grudnia będzie to spotkanie przedświąteczne. Tyle drodzy jest naszych ogłoszeń, jak zawsze wszystkie te informacje znajdziecie na naszej stronie parafialnej, a także na profilu facebookowym naszej parafii.

Prosimy w sposób szczególny w grudniu, gdzie jest tak dużo spotkań jest Również przed nami gwiazdka, koncert świąteczny, byście wszystkie te ogłoszenia Państwo przeczytali i do Waszych kalendarzy wpisali te terminy. Przyjmijcie teraz życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum i chajsze serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Zabawiam się, co z usta dobie pożyje, Załóż się, Chryst, z radosny święt, O Pan Boże, kwiat, Mój Słód za pewnie z siłą.

O Bog, o Tle, i nie jest Ci, o chodne sęcia, praczystwa, nie prosza moja śpiewka. Chwa miło w sierpie śmiało w Tym ból, Bo znowu niepłówe, Dziąd pocie dziś, Na kłosty świę, Bo znową w Panię Cię. Zabey o pieczelni wytę. ZANG EN MUZIEK Muzyka Kwa nashima, kwa wbrewki, Lepiejne świnty wierdewu, Nekwishnashwishnu wajdu, Światwi wierdewa świni, Zobacz, Panie Jezu. Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Często mówimy, Adwent ma wiele imion. Jednym z tych imion jest także pokuta.

W starzytym kościele czas Adwentu był właśnie pojmowany przede wszystkim w tym Pozostałością tej tradycji jest fioletowy kolor, który mamy w antypendiach kościelnych. Kolor, który oznacza właśnie w adwentowym kontekście pokutę. To czas przygotowań, wyciszenia, ale także swoistego rachunku sumienia. który chcemy uczynić właśnie teraz w spowiedzi. W naszym ewangelickim pojmowaniu spowiedź to przede wszystkim uświadomienie sobie naszej grzeszności, naszej niedoskonałości i potrzeby pojednania się z Bogiem i ludźmi.

Niech ten czas Adwentu będzie miał właśnie również taki wymiar. W tę pierwszą adwentową niedzielę stańmy teraz przed Bogiem jako Panem naszych serc i sumień. Rozpoznajmy naszą niedoskonałość, prośmy Boga o przebaczenie i spróbujmy odbieranie. Z głębi naszych serc poprawić nasze życie nie tylko na czas Adwentu, ale może i w szerszej perspektywie. Pan zapewnia wszystkich, którzy szczerze pokutują, że grzechlich są im odpuszczone. Ale Kościołowi każe też przypominać wszystkim zatwardziałym, niepokutującym, koncentrującym się wyłącznie na sobie, że grzech jej chsoń zatrzyma nas do czasu szczerej pokuty.

Stańmy więc teraz przed Bogiem i spowiadajmy się Panu, Bogu naszemu, tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzety i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem nad te doczesne i wieczne, Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci, umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, krzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości.

Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Siostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje, jeśli tak odpowiedź żałuję? Dziękuję. Nie żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje?

Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechu odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony, sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zjasnuje wszystkimi. pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszał wam, że grzechy wasze są wam odpuszczone. W nieboga Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Amen. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzył, że nie zginął, ale miał żywot wieczny. Amen. Dostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Muzyka Zdjęcia Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Muzyka Alem do wątpliwą wstej strony, zętym szczerzeku Twoja wii. Za lądzie do Wajrówica, o mieczu wiosce Wieliczów, Chorajmy. Zabręcamy, co dotąd o chęgiem szpięgny, na nas zgodnie, czy nie wierdzi, w niczym słodych w grzymi poruszki. Bo wąsze, czy to czystany, Wielicznią Chrystus Pani.

Panie, chęć będzie z nami, Izu, Boję, Boję, nie święc bez serca, zrośnijmy, Boję. Dziękujmy Panu, Bógu Naszemu, Zaprawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, święty Panie, wszechmogący Ojcze wiekuisty Bogu, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my, we współ z aniołami i zastępami niebiańskimi, Śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty Boże, Święty Mocny, Święty, a nieśmiertelny Panie, wdziękcznieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata.

W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci, Wieczerzy Świętej zostawił Tobie na krwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci. Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały. Tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twoimi. dorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twojej sprawy dla chwały imienia Twego.

Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjście oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. przyjdź rychło Panie. Modlmy się do Ojca naszego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym nowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.

Zdjęcia i montaż Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękował, przyłamał i dawał ucznią swoim mówiąc, Wierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to drzędzie na pamiątkę moją. Podobnie, gdy było po wieczerzy, wsiął kielik, a pociękowa przydał im, mówiąc: "Bierzcie, pijcie z niego wszyscy!" Tędziej się skonowe przymierze, we krwi mojej, Która się za was i tak wietrów wylewa na odpuszczenie grzechu, Poczyć i lekroć pić będziecie na pamiątkę moją.

Boże Ojcze nasz Libiański, wspominając zbawczo mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki.

Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. O Pana Ciebie, O Pana Ciebie, Zmij się w ramach, Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Módlmy się. Dziękujemy Ci Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wery naszym w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między naszą.

Boże i Ojcze, który posłałeś na świat Syna Swojego, aby przez Niego zbawić krzyżnego człowieka. Dziękujemy Ci, Panie, że pozwalasz nam w imieniu Twoim rozpoczynać nowy rok kościelny. i błogosławiony czas Adwentu. Czas, który nam przypomina o Twojej łasce i o Twoim nawiedzeniu w umiłowanym Panu i Zbawicielu naszym Jezusie Chrystusie. Objawiłeś Go światu i przez Niego dałeś nam poznanie dobroci i woli Twojej, wierności i miłości, którą wysławiać chcemy przez wszystkie dni nasze życia. Prosimy Cię spraw łaskawie, aby umiłowany Syn Twój zamieszkał w naszych sercach, rozproszył mroki grzechu, pokonał nasze lęki, opanował naszą bojaźń i w światłości Ewangelii zbawienia prowadził nas do Królestwa Chwały Twojej.

Udziel nam, Panie, sił do codziennej walki z tym, co złe w nas, z namiętnościami ciała, mocami ciemności, abyśmy prowadzeni przez Ducha Twego, żyli na chwałę imienia Twego i przynosili naszym życiem owoce godne naszej wiary. Przyobraź nas na obraz i podobieństwo Syna Swołego. Daj nam ducha pokory i rozbudź chęci szczere do budowania królestwa Twojego pokoju. Panie Boże, niechaj moc słowa Twojego skruszy serca skamieniałe i pobudzi je do nowego życia. Daj nam ducha pokory i rozbudź chęci szczere do budowania królestwa Twojego pokoju.

Niechaj głos Syna Twojego pokrzepi i pocieszy dusze udręczone i zatrwożone, aby nie upadły pod ciężarem krzyża i winy. Prosimy Cię o nastu zgromadzonych, o tych, którzy z nami być nie mogą, o złożonych chorobą, którzy są daleko, a chcieli być tutaj. Prosimy Cię, byś nas Panie gromadził wokół Twego Słowa i prosimy Cię o błogosławieństwo dla Twego Kościoła. Natchnij Duchem Świętym nauczycieli, pasterzy ludu Twojego, błogosław biskupów i wszystkich, których powołałeś do kierowania Kościołem Twojim. W sposób szczególny prosimy Cię, dla nowo wybranego biskupa diecezji katowickiej.

Byś prowadził go, Panie, i wzmacniał, dał mu siłę do głoszenia Twego Królestwa Pokoju. Prosimy Cię także o naszą doczesność. Okraniaj ojczyznę naszą, zachowaj nas od złego. Bogosław nasze miasta i nasze wioski. Nasze zakłady pracy, szkoły, uczelnie, tych co pracują i tych, którzy spędzają czas na emeryturze. Tych, którzy się uczą i tych, którzy nauczają. Byśmy wszyscy z radością i w pokoju żyli przez wszystkie dni życia naszych. Oto Cię prosimy. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego.

Amen. Wysławiajcie Pana, albo imię z dobrym. Alleluja! Panie, schodzuj pieśnią moją, Alleluja! Pan jest mojim, kryje Pan i Cię, Alleluja! Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj się w drzeże, niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości pędzie. Niech obróci Pan twarz swoją u Tobie I niechaj Ci nam swój święty pokój. Amen, Amen, Amen. Wrótno znańska chrzesławiące, sztywanie śladowską mojej łzy. O Bożynie, o Bożynie ułóż, zmarca o prawdziwy, o Bożynie, o Bożyniu serca tu!

Zówną syjończką, Chcemy w Sytu, Gda, Gda, Gda, Gdysi, Zdjęcia i montaż Zabierz nasz swój, Boże umiliamy za ten własny Duch. Ciumą Syjońska, bezpłatnią Ciebie, że wadmi Świątyn, o jednodząc! Napisz, śpiewończko, wyczerano Cieść! W cudownce dziwkościach Świeśnie jakaś dwieść Niech pewnie się ustala I na końcu mi I w wiecznej postala Zwarza wróci Córko Słyska, w męce bardzo się, Śpiewaj mi żalocno Mojej Pózkiej. Muzyka Dzięki za oglądanie!