TYDZIEN MODLITW O JEDNOSC CHRZESCIJAN - Nabozenstwo Ekumeniczne

# TYDZIEŃ MODLITW O JEDNOŚĆ CHRZEŚCIJAN - Nabożeństwo Ekumeniczne # Zrodlo: https://youtu.be/ZQgzjICcY08 # Data nabozenstwa: 2024-01-25

Muzyka Dziękuje za oglądanie! Muzyka Muzyka Muzyka W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Będziesz miłował Pana swego Boga, a swego bliźniego jak siebie samego. Tymi słowami zapisanymi w Ewangelii według świętego Łukasza witam Was zody wszystkich bardzo serdecznie na nabożeństwie ekumenicznym zamykającym tegoroczny tydzień modlitw o jedność chrześcijan. Bardzo proszę, byście zajęli miejsca. Jest mi niezmiernie miło jako gospodarzowi tej świątyni, zarazem gospodarzowi diecezji ewangelickiej pomorsko-wielkopolskiej, móc was wszystkich przywitać w naszym kościele, w kościele Zbawiciela w Sopocie.

Siódmego dnia, tegorocznego tygodnia modli w chrześcijan, koncentrujemy się wokół słów Panie, naucz nas być bliźnimi. Chcemy się uczyć od siebie wzajemnie, co to znaczy być bliźni. dla drugiego człowieka. A żeby móc się wzajemnie od siebie uczyć, to trzeba się spotkać. Dlatego jest mi niezmiernie miło móc przywitać naszych dostojnych gości. W sposób szczególny witam wśród nas Jego Ekscelencję, Księdza Arcybiskupa Tadeusza Wojde, który dzisiaj będzie do nas skierował słowo, odwiastował kazanie. Witam bardzo serdecznie proboszcza parafii katedralnej w Gdańsku, parafii prawosławnej, księdza Dariusza Juźwika.

Witam proboszcza parafii ewangelisko-metodystycznej w Gdańsku, księża Sebastiana Marii Niedźwiedzińskiego. Jak co roku jest zawsze z nami ekumeniczny referent archidiecezji gdańskiej, ksiądz Dariusz Ławik. Witam księdza Łukasza, sekretarza księdza arcybiskupa i mojego sekretarza, księdza Grzegorza Fryden. Ale oprócz duchownych tu zgromadzonych, zawsze towarzyszą nam siostry zakonne. Jest mi niezmiernie miło siostro, że jest siostra z nami dzisiaj. Miejmy nadzieję, że siostry Bryszczaków, Żyrgitki również do nas dotrą.

U nich spotykaliśmy się pierwszego dnia, tegorocznego tygodnia modlić o jedność chrześcijan. Witam Was wszystkich, drodzy tu zgromadzonych, siostry i bracia w Chrystusie z różnych denominacji, kościołów, Witam naszych parafian, wszystkich gości, ale w sposób szczególny oprócz Was chcę powitać tych, którzy są nad nami na emporze, bo dzisiaj będzie prawdziwie ekumeniczny chór. Wystąpi dla nas połączony chór, parafie ewangelizko-augsburskiej w Gdańsku w Sopocie Gloria Dei, oraz chór dzwonka szubski z parafiana szciciela w Gdyni, a wspólnie tymi chórami będzie dyrygował Stanisław Łaciak.

Przy organach nam będzie towarzyszyć pani Marlena Neci. Wszystkim życzę błogosławionego nabożeństwa, wielu głębokich przeżyć, I dziękuję mediom, że są z nami, towarzyszą nam w tygodniu Morwiedli do Szcześcijan, to przede wszystkim TVP Gdańsk, ale także fotografowie, którzy później zostawiają na różnych portalach to, co możemy przeżywać. A nasze nabożeństwo możemy oglądać na żywo, bo wszystkie nabożeństwa naszego Kościoła są transmitowane. Bardzo dziękuję Panu Krzysztofowi Tywickiemu za przygotowanie dzisiejszej transmisji.

Teraz zgodnie z naszym programem bardzo proszę pieśń chóru Dzisiaj w Betlejem. Połączone chóry dyryguje Stanisław Łaciak. Dzisiaj Betlejem, dzisiaj Betlejem wesoła nowina, Że Pan na czysta, że Pan na czysta porodziła Syna. Chrystus się rodzi, a Jej kraju króle witaj. Pasterze śpiewają, bytel tak lekają, Cuda, cuda ogłaszają. Chryzus się rodzi, A nie grają, chłupę witają, Pasterze śpiewają, bytel tak lekają, Cuda, cuda ogłaszają. Maryja Padna, Maryja Padna, Dzieciak to piaskuje, I Józef siary, I Józef stary, Ono wiele gruje.

Ryżką się rodzi, Anieli grają, króle witają, Pasterze śpiewają, wyklęta klękają, Cudna, cudna ogłaszają. Chrystus się rodzi, Panie imieją, królę witają, Pasterze śpiewają, wyklęta klękają, Cudna, cudna ogłaszają. Choć w tajeneczce, choć w tajeneczce, Pana syna rodzi. Przecieszą wkrótce, przecieszą wkrótce, Ludzi nas pochodzi. Chryzł się rodzi, A nie grają, nie grają. Pasterze śpiewają, we klęka, klękają Cuda, cuda ogłaszają Chrystusie rodzin, Kanie witają, kule witają Pasterze śpiewają, we klęka, klękają Cuda, cuda ogłaszają Muzyka Zatrzał ośmił wad, i wierzę swą zamorzyć, by zważyć rzeki swą.

Na domem całej sierpniu proszą i ze wczesną i na węgę z kusowej. Muzyka Wszyscy pamięti w wiecznym. Zbaw nas, Panie, Boże nasz i zgromadź nas, Jak gdybo odoczonoć, jak wiec i jak lębnie, na biegi wieku chłopamy. Zdjęcia i montaż Jestem, Ciu i Ciu. Chycie, w ejcu. Ate Ciu i Ciu. Zdjęcia i montaż Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Trójjedyny Wszechmogący Boże, czyń nas świadkami Twojej miłości. Udziel nam łaski, byśmy stawali się narzędziami sprawiedliwości, pokoju i solidarności. Niech Twój Duch inspiruje nas do konkretnych działań, które prowadzą do jedności.

Pomóż nam pokonywać uprzedzenia wobec innych, by okazać im miłość, troskę i życzliwość. Modlimy się o to w imię Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego, w jedności Ducha Świętego. Amen. Amen. Pan niech będzie z nami i z duchem Twoim. O przeczytanie lekcji apostolskiej prosiwczych Księdza Sebastiana Niedźwinińskiego. Jeśli więc jest jakaś zachęta w Chrystusie, jakaś pociecha miłości... Jakaś wspólnota ducha, jakieś współczucie i miłosierdzie. Dopełnijcie mojej radości i to samo myślcie, mając tę samą miłość zjednoczeni i jednomyślni.

Nie kierujcie się kłótliwością i próżną chwałą, ale z pokorą jedni drugich uznawajcie za ważniejszych od siebie. Niech każdy zwraca uwagę nie tylko na swoje sprawy, lecz także na innych. Niech wasze myślenie będzie myśleniem Chrystusa Jezusa. To był fragment listu do Filipian z drugiego rozdziału. Błogosławieni są wszyscy ci, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Aleluja, aleluja, aleluja. A słowo Ewangelii Łukasza o przeczytanie poprosimy księdza Dariusza Ławika. Dariusz Ławika. Będziesz miłował Pana swego Boga z całego swego serca, z całej swojej duszy, z całej swojej siły i całym swoim umysłem, a swego bliźniego jak siebie samego.

Wtedy Jezus oznajmił. Słusznie odpowiedziałeś, tak czyń, a będziesz żył. Lecz on chcąc siebie usprawiedliwić zapytał Jezusa, a kto jest moim bliźnim? Jezus nawiązując do tego powiedział, pewien człowiek schodził z Jeruzalem do Jerka i napadli na niego bandyci, którzy nie tylko go obrabowali, ale też poranili i zostawili na umarłego i odeszli. Przypadkiem schodził tą drogą pewien kapłan, zobaczył go i ominął. Podobnie Lewita, gdy przyszedł na to miejsce, zobaczył go i ominął. Natomiast pewien Samarytanin, który tamtędy podróżował i również obok niego przechodził, kiedy go zobaczył, ulitował się.

Podszedł do niego, patrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem, wsadził go na swoje zwierzę, zawiózł do zajazdu i opiekował się nim. Następnego dnia wyjął dwa denary, dał karczmarzowi i powiedział, zajmij się nim, a jeśli co więcej wydasz, oddam Ci, kiedy będę wracał. Jak Ci się wydaje, który z tych trzech okazał się bliźnim tego, co wpadł w ręce bandytów? Tamten odpowiedział ten, który okazał mu miłosierdzie. Jezus na to – idź i Ty czyń podobnie. Tyle słów Pisma Świętego. Bądź pochwalon, Panie Jezu. A naszą odpowiedzią, naszym świadectwem na to usłyszamy Słowo Boże.

Niech będzie wyznanie naszej wiary i wyznajmy ją w słowach apostolskiego wyznania wiary. Modlmy się. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jednego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny.

Amen. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Nie widoczni we szukamy, co my radnią włoń, a za kwiatą serca Wasiem nad niosem na włoń, Oczuj się, bo Pana skozi, Dzień Czerwony i Bóg. Panie Posprań, śpiewanie, I dożywanie, Nałóż na mnie, Właśnie śpiewanie, Najwykniejszych ślub. Panie Światczy, Nas w grzebie, sercu naszym, wierdli mi szukać. Swoje kołać nas pokości, swoje roli skrać. Ekscelencjo, przygodni kapłani, przedstawiciele różnych kościołów, siostry zakonne, Umiłowani w Chrystusie, siostry i bracia, kończymy tydzień modlitw o jedność Kościoła.

Tegoroczny tydzień modlitw o jedność chrześcijan koncentruje naszą uwagę na Na przykazaniu miłości będziesz miłował Pana, swego Boga, a bliźniego swego jak siebie samego. Dla chrześcijan to najważniejsze przykazanie. Pochodzi ono od samego Boga. Pan Bóg przekazał je przez Mojżesza w czasie, kiedy naród wybrany po wyjściu z niewoli egipskiej zmierzał przez pustynię do ziemi obiecanej. Był to czas nieustannej konfrontacji ludu z Bogiem, która rozpoczęła się jeszcze w Egipcie. Niewola egipska była uciążliwa, bo lud był wykorzystywany przez Faraona.

Dlatego wołał do Pana, aby go wyzwolił. Teraz, kiedy Mojżesz już wyprowadził go z niewoli, szemrał, narzekał i buntował się znowu. że jest doświadczany na pustyni i że lepiej było nie wychodzić z Egiptu, bo tam przynajmniej cebuli i czosnku było pod dostatkiem. Człowiek z łatwością przyzwyczaja się do rzeczy czysto przyziemnych, nie zważając na to, że Bóg go stworzył do rzeczy większych. Że Bóg go stworzył do tego, aby miłował również drugiego człowieka. Dał mu wolność, która otwiera na przyjaźń z samym Bogiem i na zbawienie.

Człowiek jest osobą wolną właśnie dlatego, że pozostaje w bezpośredniej, jedynej relacji z Bogiem. Na pustyni Bóg stara się pokazać swojemu ludowi, że nigdy go nie opuszcza. A jeśli już go doświadcza, to tylko dlatego, aby go oczyścić z tego, co zbyt przyziemne i wolnego wprowadzić do ziemi obiecanej. Pustynia jest miejscem potrzebnym dla każdego, również dla nas, bowiem zbliża do Boga i do człowieka. I człowieka do Boga. Na pustyni z cierpliwością Bóg wybacza nieposłuszeństwa, poucza, nakazuje, czasem może nawet karci, aby dać odczuć swoją obecność.

Wszystko po to, abyśmy umieli docenić siebie samego i innych, którzy są obok nas, tych, z którymi Bóg powołuje nas do pokonania drogi życia. Na pustyni Bóg daje odczuć potrzebę drugiego człowieka. Daje do zrozumienia, że prawdziwe wzajemne zaufanie trzeba budować na miłości. Będziesz miłował Pana Boga swego, a bliźniego swego jak siebie samego. Na pustyni lud zrozumiał potrzebę budowania więzi z Bogiem i z innymi. Dlatego każdego dnia ponawiał modlitwę – słuchaj Izraelu. Pan jest naszym Bogiem, Pan jedynie.

Będziesz więc miłował Pana Boga Twego z całego swego serca i z całej swej duszy, ze wszystkich swych sił. Niech pozostaną w Twym sercu te słowa, które ja Cię dziś nakazuję. Spojrz je Twoim synom, będziesz o nich mówił przebywając w domu i w czasie podróży, kładąc się spać i wstając ze snu. A drugie: będziesz miłował swego bliźniego. O tej miłości Bóg uzależnia prawdziwą wolność, której człowiek może doświadczyć już za życia, a w pełni osiągnąć będzie mógł po śmierci i w pełnym zjednoczeniu z Bogiem. Przypomina o tym dialog uczonego z Jezusem z dzisiejszej Ewangelii.

Nauczycielu. Co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne? Pytał uczony w piśmie. W odpowiedzi słyszy, co jest napisane w prawie. Będziesz miłował Pana swego Boga z całego swego serca, z całej swej duszy, z całej swej siły i całym swym umysłem, a bliźniego swego jak siebie samego wyznaję uczony. Dobrze odpowiedziałeś, puentował nauczyciel. Aby osiągnąć życie wieczysz, nie wystarczy znać przykazanie miłości. Trzeba nim żyć. Nie można żyć nim selektywnie, wybiórczo, na tyle, na ile mi ono odpowiada. Trzeba kochać innych jak siebie samych.

Bóg dał to właśnie przykazanie miłości siebie i innych, aby stało się fundamentem życia, fundamentem wzajemnych relacji. Jest więc przykazaniem dla każdego z nas. On oczyszcza serce z egoizmu, wzrogi spojrzenie od niewłaściwego pożądania egoizmu, od podejrzeń i przemocy względem innych, Miłość daje nowe stworzenie na drugiego człowieka. I często pytamy, jak kochać bliźniego? A konkretnie jak kochać bliźniego przypomina nam św. Paweł, kiedy w liście do Koryntian mówił Najpierw miłość cierpliwa jest, łaskawa jest.

Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą, nie dopuszcza się bez wstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego. Nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. To pierwszy krok do miłowania bliźniego. Do strzeżenia bliźniego jako mojego brata. A potem już będą wszystkie inne konsekwencje. I szukanie bliźniego i wyciąganie do niego ręki i podanie mu kubka wody i kawałka chleba i przyjęcie go w dom to jest ukonkretnienie przykazania miłości.

Miłość nie oddala mnie od innych, lecz zbliża. Nie pozwala postrzegać innych jako przeciwników i rywali, lecz jako przyjaciół, w których odnajduję przestrzeń i szansę jej nieustannej sublimacji i doskonalenia. Miłość ma w sobie moc przemiany tego, kto nią się dzieli z innymi i tego, kto ją przyjmuje. Dlatego trzeba do niej powracać, wciąż ją w sobie odnawiać, aby zamiast przysłowiowej cebuli i czosnku rozbudzać sobie pragnienie większego dobra dla siebie i dla innych. I wtedy stajemy się prawdziwymi Samarytanami, tymi, którzy w każdej sytuacji, w każdych okolicznościach potrafią dostrzec człowieka w potrzebie i przyjść mu z pomocą.

W tym dniu modli Twoja jedność chrześcijan, dobrze, że wracamy właśnie do tego fundamentu, jakim jest miłość, aby na niej budować nowe relacje międzyosobowe i wspólnotowe, międzyreligijne i społeczne, relacje rodzinne i międzypokoleniowe, ale też narodowe i międzynarodowe, W świecie pełnym walki, podziałów, niemoralnych postaw i zachowań, egoizmu i relatywizmu Pan Bóg nie przestaje zapraszać nas do przeżycia doświadczenia miłości, która wyzwala i daje życie, niesie prawdziwy pokój w sercu i dar pokoju dla innych.

Z myślą o tych właśnie Bożych zachętach, już na zakończenie tego krótkiego może mojego rozważania, chciałbym powtórzyć, przypomnieć albo powierzyć każdemu z Was, Słowa sobie też, słowa św. Paweł z dzisiejszego pierwszego czytania, w których apostół narodów mówi nam: "Nie kierujcie się kłótliwością i próżną chwałą, lecz z pokorą jedni drugi uważajcie za ważniejszych od siebie. Niech każdy zwraca uwagę nie tylko na swoje sprawy, lecz także na innych. Niech wasze myślenie będzie myśleniem Jezusa Chrystusa.

Niech zatem te słowa św. Pawła dzisiaj na zakończenie wydarzyły. Tego tygodnia modlitwo jedność chrześcijan. Niech nam towarzyszą i niech one dodają nam siły, abyśmy zawsze i w każdej chwili i w każdej okoliczności szukali właśnie tej jedności między nami. Jedność razem z Jezusem Chrystusem. Amen. Cicho na ziemię pada śnieg, pada cicho biały śnieg, A tu jasną mocą, a z tłuszkowie kroczą, By powitać dziecię, które w żubku. Śpi dziwości. Cóż to za dziecię, co tam śpi, Co tam w małym żółku śpi, Aniołowie bieli, mieści opowiedzieli, Że to niebios król, że niebios król, Tam śpi, cicho śpi.

Więc z pasuszkami pójdźmy wraz, pójdźmy z pasuszkami wraz, by powitać tego króla niebieskiego, który oto w małym żółku dziwo śpi. Zdjęcia i montaż Ida wśród obronów o jedność chrześcijan sięga roku 1908, gdy na gruncie Stanów Zjednoczonych padła propozycja, aby właśnie w tym okresie, między 18 a 25 stycznia, modlić się o jedność chrześcijan. To już ponad 100 lat, a w kontekście polskim ponad 50 lat tygodni modlitw o jedność chrześcijan, których chrześcijanie różnych tradycji z różnych kościołów łączą się na wspólnej modlitwie z gdzie panuje duch gościnności kaznodziejskiej, gdzie polskim zwyczajem jest, że w naszych kościołach kto inny wygłasza kazanie niż jest gospodarzem.

Bardzo chciałbym podziękować dzisiejszemu kaznodziei, księdzu arcybiskupowi, za skierowane do nas słowo, które koncentrowało się wokół tematu miłości bliźniego. Ale właściwie wszystkie tegoroczne homilie, kazania nawiązywały właśnie do tego głównego motywu tegorocznego tygodnia. To Boże Słowo i tematy poszczególnych nabożeństw na ten rok wybrali chrześcijanie z Afryki. z kraju u nas bardzo mało znanego Burkina Faso, kraju podzielonego, skłóconego, gdzie chrześcijanie starają się dawać świadectwo bycia razem i bycia uczniami Chrystusa.

W nawiązaniu do ich propozycji i my spotykaliśmy się na naszym trójmiejskim gruncie. Rozpoczęliśmy w piątek od modlitwy o pokój w Centrum Epumenicznym u Sióz Brygidek. Naszą gdańską tradycją trójmiejską jest, że chcemy, aby ta modlitwa o pokój łączyła nie tylko chrześcijan, ale by była naszą wspólną modlitwą z ludami księgi, z Żydami i muzułmanami. I to przeżywaliśmy w piątek. Spotkaliśmy się następnie na modlitwie w Cerkwi Prawosławnej św. Mikołaja, gdzie modliliśmy się o jedność, słuchaliśmy pięknych kolęd, pięknej prawosławnej muzyki i łączyliśmy się we wspólnej modlitwie.

W niedzielę spotkaliśmy się w kościele rzymskokatolickim Gwiazdy Morza w Sopocie, gdzie również ten motyw miłości chrześcijańskiej był kanwą mojego zwiastowania w tym kościele. W poniedziałek byliśmy gośćmi w kaplicy ewangelicko-metodystycznej wydawności, gdzie wspólny śpiew, modlitwa troszkę luźniejszej atmosferze, charakterystycznej dla duchowości Kościoła metodystycznego, miała miejsce. Dzisiaj jesteśmy w Kościele Ewangelicko-Augsburskim. Kończymy tegoroczny tydzień modlitw o jedność sześcian. Jako przewodniczący Gdańskiego Oddziału Polskiej Rady Ekumenicznej chciałem podziękować wszystkim gospodarzom tegorocznych nawożeństw.

Księżom proboszczom, siostrą Brygidkom, parafii ewangelickiej-kałdgórskiej w Gdańsku, w której dzisiaj jesteśmy, z siedziany. Dziękuję obydwu chórom, które się połączyły w tym pięknym, ekumenicznym geście. To chyba coś naprawdę rzadko spotykanego, gdzie w tygodniu modlitw o jedność chrześcijan chóry z dwóch różnych tradycji chrześcijańskich łączą się we wspólnym śpiewie jakże różnorodnej muzyki, co pokaże w sposób szczególny chyba ostatni utwór. Dziękuję wszystkim tym, którzy brali udział w tych nabożeństwach, którzy co roku pielgrzymują od Kościoła do Kościoła między 18 a 25 stycznia, by poznawać różne rodzaje duchowości.

Różne typy pobożności obecne w naszych lokalnych wspólnotach, które są częścią kościołów konfesyjnych, ale w tym okresie czujemy się w sposób szczególny członkami kościoła powszechnego, tego, który wyznajemy w wyznaniu wiary. Mówiąc, że jesteśmy w jednym, powszechnym, apostolskim i świętym Kościele. Jeszcze raz wszystkim bardzo serdecznie dziękuję za tegoroczny tydzień Morlitw o Jedność Chrześcijan. I zgodnie z tym, co jest zapisane co roku w tych naszych zeszytach na tydzień Morlitw o Jedność Chrześcijan, by to były modlitwy na tydzień modlitw i na każdy następny dzień, każdy następny tydzień, byśmy w naszych indywidualnych modlitwach zawsze pamiętali o siostrach i braciach w Kościele Powszechnym.

Wszystkim Bożego Błogosławieństwa. I teraz, zgodnie z zapowiedzią, że Będziemy śpiewać pieśń, później będziemy się modlić i potem zaśpiewa dla nas chór. Zaśpiewajmy teraz pieśń numer 564. Muzyka Zdjęcia i montaż Milość w Tobą stronie jaj, w nieku spadzie ureczną. Jezus w Głonie szkoda, że żadne rada skończą nas w życiu, On jest mistrzem, my już zjawi. On jest nasz mój. Muzyka Głównie Sęcznie wierzę z nimi Mili i ośślańców stale Gdy nam nas w całości szli Do siebieś na okolę Przez ręce w odśrodane Pogadań Ciebie Człowieca!

Niebij, bo odpoczyście! Nie baj nic się z waspiespania! Chryste Czeła zami, nad nas władnią odwiedź. Żeby dają swoją krew, Jakże woli moje święte, Ty nas w nasi dzieje i mnie. Wielkie prawej z nas zami, żeby obieść u nas. Powstańmy, znieśmy nasze serca i myśli do Boga i módlmy się. Panie Boże, dziękujemy Tobie za dzisiejszy dzień, za możliwość zgromadzenia się w imieniu Twoim przed Twoim obliczem, za wspólnotę i Ewangelię zbawienia i darowano nam chwilę społeczności między sobą oraz czas ekumenicznej modlitwy.

I wspólnego śpiewania Tobie na chwałę. Prosimy Cię, daj, by ten duch pojednania wzajemnego szacunku był obecny w naszym życiu nie tylko w tygodniu modlitw o jedność chrześcijan, ale każdego tygodnia i każdego dnia. Prosimy Cię, byśmy budowali się w naszej rzeczywistości, w Trójmieście, na Pomorzu i w naszym kraju wspólnotę ludzi koncentrujących się wokół słów Chrystusa. Prosimy darami ducha obdasz Kościół i napełnij mądrością wszystkich biskupów i pasterzy ludu, aby Ewangelia była głoszona z mocą i radością.

Oto Cię prosimy Boże Ojcze w Duchu Świętym, przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Amen. Bardzo proszę przedstawiciela Kościoła Rzymsko-Katolickiego o słowo modlitwy. Pomódlmy się dzisiaj za tych wszystkich, którym droga jest sprawa ekumenii. A za tych, którzy odeszli od nas do wieczności, za zwierzchnichów kościołów w Polsce, zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej, za naszych biskupów rzęsko-katolickich, za tych wszystkich, którym właśnie Ekumenia były drogie naszych profesorów, różnych uczelni, ale tych naszych parafian z różnych zborów, z różnych parafii, którzy odpowiadają na tę modlitwę Jezusową aby stanowili jedno i właśnie tę modlitwę zanosili.

Prosimy dla nich o radość życia wiecznego i Boży pokój. Amen. Bardzo proszę księdza proboszcza, przedstawiciela Kościoła prawosławnego o skierowanie do nas słowa modlitwy. Abyśmy byli jedno. Abyśmy mogli być jedno musimy otworzyć nasze serce i umysły. Musimy zobaczyć drugim człowieku obraz i podobieństwo Boże, ale żeby to uczynić musimy prosić Ducha Świętego, aby dało nam o łaskę i dlatego Znieśmy słowa w swojej drodze w Jego Świętego. "Caro Niebiesni, ucieczcieli duszy istnień, jeże wiedziesia i spełniaj sokrowiszcze Bogi i żywniu podatieną, w prydzie wsielisia węne i oczystnień, nie o cia kia skwierny, i spasi Błaże Duszy Nasza".

Abyśmy stali się skarbnicą i obie zamieszkał w nas, abyśmy mogli bracia i siostry zobaczyć w każdym z nas obraz i podobieństwo Bożne. Bóg zabrać. Proszę o słowo modlitwy proboszcza farafii ewangelicko-metodystycznej w Gdańsku. Boże nasz Ojcze, udziel pomocy Ducha Twego Świętego w modlitwach Twojego ludu. Módlmy się za Kościół Powszechny na całym świecie i za nasz Kościół w Polsce. aby wzrastał wierze i jedności, odnawiany mocą Ducha Świętego i wyposażany do służby i zwiastowania Słowa Twego. Ciebie prosimy.

Słuchaj nas, Panie. Módlmy się za arcybiskupów, biskupów, superintendentów, osoby powołane do służby duszpasterskiej, prezbiterów, diakonów, diakonisę i wszystkich współpracujących nad rozkrzewianiem prawdy Twojej i trudzących się na niwie Pańskiej. Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas, Panie. Módlmy się za wszystkich obciążonych troskami, doświadczanych przez cierpienie, chorych i opuszczonych, za tych, którzy cierpią prześladowania dla sprawiedliwości. abyś ich słabość zamienił w siłę, smutek przemienił w radość i obdarzył dobrą nadzieją.

Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas Panie. Módlmy się także i za nas tutaj dzisiaj zgromadzonych, abyśmy właściwie używali swych darów dla dobra powszechnego, znajdując radość w służeniu bliźnim. Ciebie prosimy. Wysłuchaj nas Panie. A teraz włączmy się w tej modlitwie, której nauczył nas Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego poprzedniego daj nam dzisiaj. i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.

I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw odesłego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wiedzi wieku, Amen. Amen. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. When Jesus lost, He was my father to end. No can be dead. No can be dead. No can be dead. He taught me how to walk. Happy day Happy day Let Jesus go When Jesus go When Jesus go Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. O happy day Muzyka Wysławiajcie Pana, albo imię jest dobry. Alleluja! Muzyka Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja! Oj, Jezus, Oj, Cię, wyjami Cię, Alleluja!

Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Przyjmijcie Boże błogosławieństwo. Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan twarz swoją po Tobie i niech Ci da pokój. Amen. Amen. Amen. Amen. Wielny poszal swej obrymi, Na radiumę chłodę zbierze, Na pragnę moje pokoje, Nie na wieży strug i złoń, Krasneli w kawytkaz, w latach rogni w gadańcz mas. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach.

Muzyka