1. Pasyjna

# 1. Pasyjna # Zrodlo: https://youtu.be/n1GBs8MS0z0 # Data nabozenstwa: 2024-02-18

Muzyka Muzyka Dziękuje za oglądanie! Dziękuje za oglądanie. Syn Boży na to się objawił, aby zniweczyć dzieła diabelskie. Tym słowem zapisanym w pierwszym liście św. Jana, witam was drodzy wszystkich bardzo serdecznie w pierwszą niedzielę pasyjną zwaną Invocavit, od jakiegoś czasu przeżywaną w naszym kościele jako Niedzielę Jakonii. Rozpoczęliśmy w Środę Popielcową czas pasyjny, szczególny okres w naszej ewangelickiej duchowości, w naszym postrzeganiu i budowaniu wiary. Dzisiaj pierwsze niedzielne nabożeństwo czasu pasyjnego.

Chcemy iść do Jerozolimy, jak mówimy o czasie pasyjnym, pielgrzymować wraz z Jezusem i uczniami, iść aż pod sam krzyż, aby Wielki Piątek spotkać się ze Zbawicielem. Zapraszam więc do przeżywania czasu pasyjnego, do wspólnej refleksji, do wspólnego śpiewu pieśni pasyjnych, które tak głęboko są wkomponowane w naszą ewangelicką pobożność, duchowość. Zaśpiewajmy więc teraz pieśń numer 116. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż O Panie, Dzień Cię, Cię, Słuchaj, serce nie ma na sercu. Jezus, proszę Cię, Amen.

Zdjęcia Jezu przejazd, co ja wie, To jest krótką, że świętnie, Dzieciów święci, zanim iść, Jezus, to przyjaciół. Wzywać mnie będzie, a ja go wysłucham. Będę z Nim w niedoli, Wyrwę Go i czcią obdarzę. Kto mieszka pod osłoną Najwyższego, Kto przebywa w cieniu wszechmocnego, Ten mówi do Pana: Ucieczko moja i twierdzo moja. Boże mój, które Duchu ufam, ała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jakbym od początku, jak jest i jak będzie, na wieki wieków. Amen. Kee. Chwilie my są, Paniec mi ujśiał, Chryste my są, Chryste zmiój się, Kierie elej szal.

Ániec zmiój się, Zgładź, o Panie Boże, wszystkie grzechy oraz nieprawości nasze. Baranku Boży niewinny Na krzyża pnią pomęczony. Ty byłeś zawsze cierpliwy, O ludzi wszakże wskierconych. Bez Ciebie nic zbawienia, Ni łaski odpuszczenia, Ulituj się, o Jezu, Jezu. Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Panie Boże, Ojcze Niebieski, Ty posłałeś swojego Syna na świat, aby pokonał moce złego. Prosimy Cię o pomoc, gdy jesteśmy poddawani próbom. Daj, abyśmy w mocy Twojego Syna przeciwstawiali się pokusom i pokonali je Twoim Słowem.

Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Słuchajmy się w słowa Pisma Świętego w Starym Testamencie, w I Księdze Mojżeszowej, w III rozdziale od I wiersza tak czytamy. Najbardziej przebiegłym ze wszystkich zwierząt polnych uczynionych przez Pana Boga był wąż. Zwrócił się on do kobiety. Czy naprawdę Bóg powiedział, nie będziecie jedli owoców ze wszystkich drzew ogrodu? Kobieta odpowiedziała wężowi, możemy jeść owoce z drzew w ogrodzie. Tylko o owocu z drzewa, który jest pośrodku ogrodu Bóg powiedział, nie będziecie go jeść i nie dotykajcie go, żebyście nie umarli.

Wtedy wąż oznajmił kobiecie: "Na pewno nie umrzecie, ale Bóg wie, że w dniu, w którym zjecie owoc, otworzą się wasze oczy i będziecie jak Bóg, znali dobro i zło." Wówczas kobieta zobaczyła, że drzewo ma owoce dobre do jedzenia, że jest rozkoszą dla oczu i wzbudza pożądanie, bo daje możliwość poznania. Zerwała więc z niego owoc, jadła i dała swemu mężowi, który był z nią, a on też jadł. Wtedy otworzyły się obojgu oczy i spostrzegli, że są nadzy. Spletli więc liście figowe i zrobili sobie przepaski. A gdy usłyszeli głos Pana przechadzającego się po ogrodzie w dziennym powiewie, wtedy Adam i jego żona ukryli się przed obliczem Pana Boga pośród drzew ogrodu.

Ale Pan Bóg zawołał do Adama i zapytał go, gdzie jesteś? Odpowiedział, usłyszałem twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi i się schowałem. Wtedy on zapytał, kto ci powiedział, że jesteś nagi? Czy jadłeś owoc z drzewa, z którego ci zakazałem jeść? Adam odpowiedział: "Kobieta, którą mi dałeś, aby była ze mną, dała mi owoc z tego drzewa, a ja zjadłem." Wtedy Pan Bóg zwrócił się do kobiety: "Dlaczego to zrobiłaś?" Kobieta odpowiedziała: "Wąż mnie zwiódł i zjadłam." Wtedy Pan Bóg powiedział do węża: Za to, co zrobiłeś, będziesz przeklęty pośród wszelkiego bydła i wszelkiego zwierzęcia polnego.

Będziesz się czołgał na brzuchu przez całe życie. Będziesz jadł pył. Ustanawiam mnie przyjaźń między tobą a niewiastą i między twoim potomstwem a jej potomstwem. Ono zmiażdży twoją głowę, a ty zranisz je w piętę. Do kobiety powiedział, pomnożę bardzo cierpienia związane z twoją ciążą, w bólu będziesz rodziła dzieci, a mimo to będziesz pożądała swego męża, on zaś będzie panował nad tobą. A do Adama powiedział, ponieważ usłuchałeś głosu swej żony i jadłeś owoc z drzewa, z którego zakazałem ci jeść, mówiąc, nie będziesz z niego jeść, Więc niech będzie przeklęta ziemia z Twojego powodu.

Przez wszystkie dni swojego życia w trudzie będziesz się z niej żywił. Ciernie i osty będzie Ci rodziła, a Ty będziesz jadł polne rośliny. W pocie czoła będziesz jadł chleb, dopóki nie powrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty. Bo prochem jesteś i do prochu powrócisz. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Amen. Natomiast słowo lekcji apostolskiej znajdujemy dziś w liście do hebrajczyków w rozdziale 4, od 14 do 16 wiersza. Jeśli więc mamy tak wielkiego arcykapłana, który przeszedł przez niebiosa Jezusa, Syna Boga, trzymajmy się mocno wyznania wiary.

Nie mamy bowiem arcykapłana, który nie mógłby współczuć w naszych słabościach, lecz podobnie jak my doświadczonego we wszystkim oprócz grzechu. Śmiało więc zbliżajmy się do tronu łaski, abyśmy we właściwym czasie otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę pomocy. Tyle słów Pisma Świętego. Bądź pochwalon, Panie Jezu. A naszą reakcją na to usłyszane Boże Słowo niech będzie świadectwo naszej wiary. A to świadectwo złóżmy w słowach apostolskiego kredo. Panie Panie. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia z martwych wstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni. Będzie to numer 681. Poczyno piepę, objaka osiegu, na całych sercu szczęście uwaielu. Zdjęcia i montaż I za dźwię powierzchni na góry, Przemysł z tych krzywę zakonacie wyjrzy, Zdjęcia i montaż Zobaczcie. Pani Pani, Pana śpiewa Panie śpiewy Góry mi śpiewy Przygo na Cię biały Przygo na Cię biały Zalbę węcie je Wysiąc w uwolni, Są drugi tysiąc, Ciebie nie odsiedzi.

Wielcz się uroń, A Ty przemszym z tymi Zdjęcia Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z Wami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. W pierwszą pasyjną niedzielę zechciejmy się wsłuchać w Boże Słowo zapisane w Ewangelii św. Mateusza w rozdziale 4, w wierszach od 1 do 11. Potem Duch zaprowadził Jezusa na pustynię, aby został przez diabła poddany próbie. Po czterdziestu dniach i nocach postu Jezus poczuł głód. Wtedy zbliżył się do Niego kusiciel i powiedział, Jeśli jesteś Synem Boga, rozkaż, aby te kamienie zamieniły się w chleby.

Lecz On odparł. Jest napisane, nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Boga. Zobacz. Potem diabeł zabrał go do świętego miasta, postawił na szczycie świątyni i powiedział Jeśli jesteś Synem Boga, rzuć się w dół. Napisane jest bowiem, aniołom swoim rozkażę i będą cię nosić na rękach, abyś nie uderzył nogą o kamień. Jezus mu odpowiedział. Jest też napisane, nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego. W końcu diabeł wziął go na bardzo wysoką górę i pokazał mu wszystkie królestwa świata oraz całą ich wspaniałość i oznajmił.

Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz na twarz i złożysz mi hołd. Na to Jezus mu odpowiedział, odejdź szatanie. Jest bowiem napisane, Panu Bogu Twemu będziesz oddawał hołd i Jemu samemu będziesz służył. Wtedy diabeł odstąpił od Jezusa. Aniołowie zaś zbliżyli się i Mu usługiwali. Dobry nasz Panie i Boże, słowo, które dzisiaj usłyszeliśmy, stawia nam wiele pytań. Dziemy, abyśmy szukali w naszym życiu na nie odpowiedzi, W całym Twoim objawionym Słowie w Biblii. Przemów do nas teraz z mocą i z siłą. Amen. Drogi pasyjny zboże.

W minioną środę, w dzień pokuty i modlitwy, zwany również Środą Popielcową, rozpoczęliśmy czas pasyjny. To szczególne tygodniowe nabożeństwo, w którym przystępujemy do spowiedzi i do sakramentu ołtarza. Czas pasyjny zaczął się w tym roku wyjątkowo wcześnie. Wcześnie będzie też Wielkanoc, bo dokładnie 31 marca. Dlatego ten czas powoduje, że wciąż jeszcze w naszej pamięci żywe są święta Narodzenia Pańskiego, gdzie niegdzie wciąż jeszcze można zobaczyć choinki, a już rozpoczynamy post, czas pasyjny i wybiegamy myślą w kierunku Golgoty.

Ten szczególny okres w naszej ewangelickiej pobożności ma nas przygotować do właściwego przeżycia Wielkiego Piątku i Wielkiej Nocy. ma nas wprowadzić w całkowicie nowy nastrój, jakże różny od tego Bożonarodzeniowego. Siedmiotygodniowy okres pasyjny, w odróżnieniu od zasadniczo radosnego, adwentowego oczekiwania, to czas wyciszenia. szczególnej refleksji, stawiania sobie trudnych pytań i szukania w naszym życiu w słowie, w świadectwach innych odpowiedzi. Czas pasyjny stawia przed nami pytania dotyczące naszej chrześcijańskiej wiary i postawy, które muszą zostać skonfrontowane z otaczającą nas rzeczywistością.

To również okres, w którym konfrontujemy się z rozmaitymi pokusami, które nie tylko nie potrafimy często właściwie rozpoznać, ale zwykle je po prostu bagatelizujemy. A skoro tak, gdy je deprecjonujemy, nie uważamy za ważne, tak łatwo im na co dzień ulegamy. Odnieśmy teraz nasze życie do biblijnego tekstu. Mateusz ukazuje nam drogę Jezusa bardzo głęboko osadzoną w Jego żydowskiej tożsamości, w judaistycznej kulturze i religijności. Jezus jest bez wątpienia wzorem pobożnego Żyda, który chce iść tą drogą, którą wyznacza Tora i żydowska tradycja.

Rozpoczyna drogę Boga. swojej publicznej misji od udania się nad Jordan. Dostaje tam ochrzczony przez Jana i stamtąd bezpośrednio udaje się na pustynię. Przebywa tam, jak przeczytaliśmy, 40 dni i 40 nocy. Czyli mniej więcej tyle, co trwa cały czas pasyjny, który jest dłuższy dokładnie od pobytu Jezusa tam o sześć dni. Autor pierwszej Ewangelii przywołuje tym samym tradycję żydowską bardzo ważną dla tożsamości. To 40-letnia wędrówka ludu izraelskiego po pustyni, kiedy to Izraelici byli właśnie poddawani rozmaitym próbom i przeżywali bardzo różne pokusy.

I wiemy, że naród wybrany nie oparł się im, wielokrotnie się buntował i sprzeniewierzał woli Pana. Doświadczenia Jezusa, który znalazł się w bardzo podobnej pod wieloma względami sytuacji, jest jednak inne. Według świadectwa Mateusza widzimy, że on z tej próby wyszedł całkowicie zwycięstwą. 40 dni, 40 nocy w samotności, z dala od ludzi, W środowisku, które moglibyśmy określić jako niegościnne i do tego bez jedzenia, jedynie o wodzie i z własnymi myślami. I jeszcze z jednym, z modlitwą. Z modlitwą sięgającą do rezerwuaru całej żydowskiej tradycji.

Do psalmów i innych pieśni i modlitw, które zostały przekazane w dzieciństwie, w procesie religijnej socjalizacji. Niegościnny świat, samotność i potęga słowa, do którego mógł się odwołać. Myśli, które są z nim cały czas. Refleksja na tym, co się wydarzyło, dotycząca Jego powołania, słów, które usłyszał nad Jordanem, ten jest Syn mój umiłowany, Jego słuchajcie i przygotowania do dalszej właściwej działalności. Nie wchodząc bardzo głęboko w najgłębsze teologiczne rozważania, na ile człowieczeństwo i boskość tam się przenikały, walczyły, Widzimy zintegrowanego człowieka, Jezusa z Nazaretu, który jest konfrontowany z tym, co tradycyjnie nazywamy kuszeniem.

Współczesne ekumeniczne tłumaczenie, do którego sięgnęliśmy, mówi: "Aby został przez diabła podany próbie". Wiele dawnych pojęć uchodzi ze współczesnego języka. Także to słowo "kuszenie, pokuszenie". Mówimy o próbie, wypróbowaniu. I owo próbowanie ma ściśle ze sobą powiązane aspekty. Jezus uświadamia sobie swoje Synostwo Boże. Ta próba ukazuje właśnie Jego boskość. Po drugie ma dać przykład naśladowcom, jak należy walczyć z pokusami tego świata. Jezus nie znalazł się w tym odosobnieniu przez przypadek. Duch Boży, który prowadził go nad Jordan, który oznajmił mu nad Jordanem jego boskość, zaprowadził go tam, aby tak jak to ujmuje Ewangelista, został poddany próbie przez diabła.

Obecność Ducha Bożego podkreśla więc szczególną wagę tego wydarzenia, bo należy do Bożego planu zbawienia. W tożsamości Jezusa uświadomienie sobie tego, do czego jest powołany jest konieczne. by zrozumiał swoją misję, gdy zejdzie z pustyni i rozpocznie swoją publiczną działalność, która zakończy się na Golgocie. W tym momencie on uświadamia sobie w tym czasie, w tych 40 dniach to co nastąpi. To dzieje się zgodnie z Bożą wolą, z Bożego przyzwolenia. Budowanie duchowości. Jezus odwołuje się do ważnego elementu swojej tradycji, do postu.

Tego działania, które w naszym dzisiejszym świecie jest jakby zapomniane. Post to dobrowolne wyrzeczenie się przyjmowania pokarmów w nawiązaniu do wędrówki Izraela przez 40 dni. Taka głodówka z medycznego punktu widzenia prowadzi nas do kresu ludzkiej wytrzymałości, do kresu życia. Jeśli ktoś z nas doświadczył prawdziwego głodu, to wie jaka to udręka. Myślimy wówczas tylko o jedzeniu. Jesteśmy bombardowani myślami. I na tę właśnie rzeczywistość, na ten aspekt liczy diabeł, gdy po raz pierwszy przystępuje do Jezusa.

Diabeł to może być ktoś zewnętrzny, ale to może być także nasze alter ego, nasze myśli, to co jest w nas. I pytania, i propozycje rozwiązań. Propozycja brzmi pozornie, niewinnie. Powiedz, aby te kamienie stały się chlebem. Masz przecież moc. Sprawdź, czy Twoja boskość działa. Ale przedmiotem próby jest wiara, a nade wszystko posłuszeństwo Jezusa. Szatan podejmuje więc próbę nawiązania do tego, co Jezus usłyszał podczas teofanii nad Jordanem. To jest Syn mój umiłowany. Skoro tak, Szatan stawia pytanie. Jeżeli jesteś tym umiłowanym Bożym Synem, to sprawdź, czy masz tę moc.

Głód? To tylko pretekst. Szatan namawia Jezusa do sprawdzenia Jego własnej godności i mesjańskich boskich uprawnień. Gdyby Jezus w tej pokusie uległ, Widzielibyśmy, że boska Jego moc zostałaby ograniczona do płaszczyzny cielesnej, a Jezus stałby się niewolnikiem zmysłów i cielesności. Odpowiedź Jezusa ukazuje właściwy wymiar i sens Jego egzystencji, ale i naszej egzystencji drodzy. Nie samym chlebem żyje człowiek. Człowiek to coś więcej niż ciało i zmysły. niż cielesność, niż jedzenie, picie. A właśnie nasza cywilizacja, tak jak tamta rzymska, jest nastawiona na konsumpcję, na zdobywanie dóbr materialnych i ich konsumowanie, tworzenie sobie nowych potrzeb, których często nie znaliśmy.

Wygoda na pierwszym miejscu, zaspokojenie staje się sensem życia. Temu wszystkiemu sprzyja nasza gospodarka, kierująca się prawem podaży i popytu, która podsyca nasz głód posiadania i do tego natarczywa, wszechobecna, bombardująca nas reklama we wszystkich miejscach. wirtualnych i realnych. Dlatego odpowiedź Jezusa jest nieprawdopodobnie aktualna. Nie samym chlebem żyje człowiek. To jest słowo wypowiedziane na straży człowieczeństwa, by nie sprowadzać właśnie ludzkiej egzystencji tylko i wyłącznie do wymiaru konsumpcji, bo wtedy tracimy nasze człowieczeństwo.

By się przed tym obronić, trzeba postępować rozumnie, mieć dosłownie oczy i uszy otwarte i ciągle kontrolować się, by nie stać się sługą rzeczy. Druga pokusa również podważa Boże Słowo, żąda dowodu, a kategoryczna odpowiedź Jezusa ukazuje prawdziwy cel ataku diabła – kuszenie Boga. Żądanie cudu, wystawianie na próbę. Także nasza współczesna cywilizacja nieustannie żąda cudów i dowodów. Mówimy o kryzysie zaufania w postęp i naukę, który owocuje wzmożonym zapotrzebowaniem na cuda, na ezoterykę i różnego rodzaju Ideologie, które do tego się odwołują.

Wiara biblijna odbywa się bez materialnych dowodów i spektakularnych cudów. W naszej ewangelickiej tradycji mówimy w sposób szczególny o mocy Bożego Słowa, które przemienia nasze życie, czyni je innym, pełnym pokory i ufności Chrystusowi. I my możemy być kuszeni jak Jezus. Jeśli stawiamy Bogu coraz to nowe warunki, wysuwamy nowe roszczenia, gdy zwracamy się do Niego na przykład w ten sposób, Boże, zrobię to czy tamto, jeśli Ty zrobisz dla mnie to lub tamto. To przywołanie zasady rzymskiej religijności do ud des.

Daję, abyś dał. Składam Ci ofiarę, abyś Ty mnie jeszcze więcej ofiarował. To jest właśnie próbowanie Boga, któremu Jezus się sprzeciwia. I trzecia próba diabła, gdy żąda od Jezusa pokłonu w zamian za obietnicę pełni ziemskiej władzy. Mesjanizm duchowy ma zostać zastąpiony mesjanizmem ziemskim, próbą budowania równości wszystkich. w konsumpcji. Taka władza nad światem dałaby przecież Jezusowi z Nazaretu ogromne możliwości czynienia dobra. Dla wszystkich praca, pokój między narodami, ukaranie złoczyńców, budowa szpitali, domów opieki dla wszystkich słabych, chorych, samotnych, dobrowyt i powszechna szczęśliwość.

W zamian za jeden pokłon. Tu jest najostrzejsza reakcja Jezusa. Bo wtedy stałby się On ziemskim przywódcą. Wtedy Jego przesłanie zostałoby sprowadzone do wszystkich innych przesłań, jakie mają tak zwani wybawiciele ludzkości. Nie byłoby ducha, wiary, relacji z Bogiem, ale taki współczesny "cze" byłby odpowiednikiem tamtego Jezusa. Jezus więc odrzuca tę pokusę, by tak zmieniać świat przemocą, siłą, uczynić rzeczywistość, w której będzie się wydawało komuś z ludzi, że tak inni ludzie mają właśnie żyć. To jest oferta władzy, panowania tylko w cielesnym wymiarze.

I teraz odnieśmy to do naszej egzystencji. do naszych wyzwań, naszych pytań, naszych pokus, czy mówiąc językiem współczesnym, naszych prób, z którymi każdego dnia jesteśmy konfrontowani. Nasze kuszenie to nie 40 dni na pustyni. Ale to każdy dzień i każda noc. Wtedy, gdy chcemy iść na skróty, gdy chcemy rządzić sercami, umysłami innych, gdy realizujemy własne ambicje bez liczenia się z tymi, co są wokół nas, gdy nadużywamy szczytnych haseł ideałów, by manipulować innymi. Gdy uprawiamy mikropolitykę i pragnienia władzy w różnych wymiarach, także w życiu Kościoła.

Gdy ulegamy pokusom, motywując, że czasem szlachetny cel może uświęcić niewłaściwe środki. Nie potrafimy w naszym życiu tak radykalnie jak On na pustyni odpowiedzieć: "Idź precz szatanie, idź precz diable, idź precz pokusicielu, chcę pozostać sobą, a nie iść za moim mrocznym alter ego". Każdy z nas mógłby wymienić, myślę, dziesiątki, a nawet setki takich prób w naszym życiu. I często czujemy się wówczas, jakbyśmy byli na bezludnej pustyni, bo jesteśmy konfrontowani tylko z naszymi myślami. ze słowami, ze zdaniami, potencjalnymi zagrożeniami, których musimy się wystrzegać.

Rozpoczęliśmy czas pasyjny. Obecnie przestrzega się tak powszechnie 40-dniowego postu. Większość zostawia to wyłącznie na Wielki Piątek, może Wielki Tydzień. Ale spróbujmy te 40 dni wykorzystać w pozytywnym sensie. Jako czas darowany nam, by zrobić coś dobrego, by poświęcić swoje siły, swój czas dla tych, którzy są szczególnie samotni, słabi, potrzebują pomocy, odwiedzin, może telefonu, może przyjścia, może nakarmienia, wzmocnienia w duchowym i materialnym wymiarze. Wykorzystajmy te dni, tygodnie, by czerpać siłę, by oprzyć się pokusom i budować naszą duchowość.

Nade wszystko, drodzy, w odniesieniu do dzisiejszego tekstu, nie bagatelizujmy naszych prób, naszych pokuszeń. I w takich momentach odwołujmy się do tego, co Jezus, do Bożego Słowa, do modlitwy, do tego ogromnego rezerwuaru, który mamy, tak jak On, naszej duchowej tradycji, naszych modlitw, pieśni, Biblii. byśmy tak jak On po tym czasie mogli stanąć Wielki Piątek pod krzyżem wokół stołu Chrystusa i zobaczyć różnicę między Chrystusem a światem. Amen. Módlmy się. Łaskawy i dobry nasz Panie Boże, w tę pierwszą pasyjną niedzielę dziękujemy Ci właśnie za to słowo.

Jakże aktualne, adekwatne do czasu, w którym jesteśmy. Prosimy Cię o Twoje prowadzenie przez te 40 dni, byśmy w Twoim Słowie czerpali moc do naszego życia. Amen. Zborowi podaję wiadomości. Wraz z czasem pasyjnym rozpoczynamy akcję Skarbonka Diakonii na 2024. To akcja, która jest prowadzona przez Diakonię naszego Kościoła we wszystkich parafiach, obecnie również w miarze ekumenicznym. Polegała ona pierwotnie na tym, by z czegoś rezygnować z tego, co jest naszą próbą słodyczy, chipsów, papierosów, alkoholu i te zaoszczędzone pieniądze wrzucać właśnie do skarbonek.

Ale nabiera ona coraz głębszego sensu, by pokazać, że więcej szczęścia jest w dawaniu niż w braniu. Skarbonki diakonijne możemy odebrać dzisiaj przy wyjściu z Kościoła. Zwracamy je do Wielkanocy i później będą one przekazane poprzez diakonię naszego Kościoła dla najbardziej potrzebujących. Dzisiaj bezpośrednio po nabożeństwie odbędzie się zgromadzenie parafialne. Prosimy o składanie podpisów na liście obecności, która została zatwierdzona przez Radę Parafialną. Dzisiaj po nabożeństwie w tej przerwie zapraszamy w sposób szczególny do Biblioteki Etos, gdzie można zapoznać się z nowymi nabytkami Biblioteki, a w przyszłą niedzielę po nabożeństwie w Bibliotece Etos otworzymy nową wystawę poświęconą Menonitom.

W tygodniu zapraszamy we wtorek na godzinę 18:00 na spotkanie dla osób zainteresowanych ewangelicyzmem. W środę o godzinie 17:00 odbędzie się nabożeństwo słowa w kaplicy na plebanii, a po nabożeństwie w środę próba chóru parafialnego. W piątek lekcje religii zgodnie z planem, za tydzień nabożeństwo zwykłej porze o godzinie 10, połączone ze spowiedzią i komunią świętą. Przyjmijcie drodzy życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niechczę, że nasze serca i nasze myśli w Jezusie Chrystusie.

Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Uwielbien jest! Uwielbien jest! Uwielbien jest! A w niej historie, a w niej chłopach! Muzyka Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Drodzy, w dzisiejszym tekście kazalnym usłyszeliśmy wiele pytań, na które możemy odpowiedzieć, w modlitwie spowiedniej. Otworzyć nasze serca, nasze sumienia na Boże działanie, na działanie Jego Ducha. Przeprosić, prosić o przebaczenie i przebaczyć. Niech to będzie teraz wyrazem naszej wiary, naszej ufności, gdy będziemy wspólnie spowiadać się Panu Bogu Naszemu, tak razem się modnąc.

Grzechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Drodzy, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak odpowiedz, żałuję. Dziękuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie.

Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzech odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Prze to jako powołany i ustanowiony, sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa, Jego Kościoła Świętego, zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie w imieniu Jego Świętego. Błogosław duszo moja Panu.

I nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Muzyka Póng zbawaję z niebo, Życie szczęśliwego, Synu Boży Chryste, Znów na serce czystu, Będziesz w nas z nami. W dach i równościach, Z duchą i wdzięcznościach, Zającą staleźć się, Oś ich zlepu, zaku na ucieku. I naś wciąż wchodzi, a się niech wchodzi, na wszystko jest znowu Złożyć nas w ramach Zdjęcia i montaż Pan niech będzie z Wami Znieście swe serca Zgłośnijmy, Amen. Dziękujmy Panu Bogu Naszemu.

Krzysztof, Isra, Wielbija, Jezusa. Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Panie Boże, Panie Boże, Panie Boże, Zobremy Panie. Święty Boże, święty mocny, święty a nieśmiertelny Panie, Z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata.

W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci w wieczerze świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię. Ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci, z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego.

Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy przyjdź rychło Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakoi my odpuszczamy naszej winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.

Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc Bierzcie i pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów, to czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją.

Zdjęcia i montaż Boże, Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczo mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebo wstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, Dlatego wszelka cześć i chwała teraz i zawsze i po wszystkie wieki.

Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie do stołu Pańskiego, przyjdźcie, skosztujcie, zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Znieśmy teraz nasze serca i nasze myśli do Boga. Módlmy się. Dziękujemy Ci Wszechmogący i Miłosierny Boże, Ktoś nas pokrzepił tym zbawiennym darem Ciała i Krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi.

Boże i Ojcze, Ty pozwalasz nam w czasie pasyjnym myśleć o cierpieniu śmierci Twojego Syna Jezusa Chrystusa. I pokrzepiać się zbawienną mocą Jego krzyża. Bez pomocy Twojej i zbawienia darowanego nam w Chrystusie nie możemy się ostać przed atakami złego i przed mocami ciemności. Prosimy Cię ucz nas pokonywać wszystkie pokusy. naśladować Chrystusa, a uzbrojeni w oręż słowa Twojego dawać odpór szatanowi, który pragnie naszej zguby. Boże, prosimy Cię spraw, aby w darowanym nam czasie pasyjnym ożywiona została nasza wiara i abyśmy przez nią z wdzięcznością przyjęli zbawcze dary krzyża.

Zgromadź nas wszystkich wokół ukrzyżowanego Syna swojego, napełnij poznaniem Twojej dobroci i doprowadź przed oblicze swoje, abyśmy w wieczności wiekili Ciebie i śpiewali na cześć baranka nową pieśń chwały. W niedzielę diakonii prosimy Cię, Panie, o wszystkich słabych, cierpiących, chorych, ułomnych i umierających. Niech moc i pociecha krzyża Twojego Syna stanie się ich udziałem. Daj byśmy my byli dla tych, którzy są słabi, cierpiący, prawdziwą pomocą, nieśliją bezinteresownie i niech I z nadzieją prosimy Cię o Ewangelickie Domu Opieki, o dzieło diakonii, o tegoroczną akcję skarbonki diakonijnej.

Otwórz Panie nasze serca na potrzeby innych. A Ty otwieraj się Panie na nasze potrzeby i nasze prawa. O to się prosimy Boże Ojcze, przed Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Zdjęcia i montaż Pan jest mocą i pieśnią moją, Róny swój, Prywa mięś Jezus Chrystus wczoraj i dziś Róny swój, Prywa mięś Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan wtarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty.

Pokój. Amen, Amen, Amen. Pocój. Amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż