1. Dzien Swiat Bozego Narodzenia

# 1. Dzień Świąt Bożego Narodzenia # Zrodlo: https://youtu.be/T5Nug5jirSo # Data nabozenstwa: 2024-12-25

Muzyka Muzyka Muzyka Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas i ujrzeliśmy chwałę Jego. Tym słowem zapisanym przez świętego Jana, umiłowanego ucznia Pana Jezusa, witam was drodzy wszystkich bardzo serdecznie w pierwszy dzień świąt Narodzenia Pańskiego. Mam nadzieję, że pierwsze wigilijne emocje już za nami. Teraz czas na refleksję nad Słowem, bo dzisiaj w sposób szczególny właśnie chcemy wsłuchać się w Janowe Orędzie. Czyczę Wam drodzy zgromadzonym w Kościele i Wam, którzy łączycie się z nami poprzez internetową transmisję.

świątecznej zadumy, błogosławionego nabożeństwa i radosnego śpiewania kolęd. Zaśpiewajmy więc kolędę numer 33. Muzyka Muzyka ZANG EN MUZIEK Pani, Pank, Panie, Panie, Panie, O iżem Cię wysoki, Pana Cię, Oczczotnego, żartego, Nie małstwo odanego, Panu, Przewodzki, Lud, który chodzi w ciemności, ujrzy światło wielkie. Alleluja! Muzyka Albowiem, Dziecie, narodziło się nam, Alleluja. Śpiewajcie Panu pieśnową, Alleluja. Świętaj Panu, zgodnie Ciebie, aleluja Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu Muzyka Kyrie eleison Christe eleison Krasnika Krasnika Chwała Bogu na wysokościach i pokój na ziemi, i pokój na ziemi, Chcemy Dobre umodowanie.

Módlmy się. Boże i Ojcze Pana naszego Jezusa Chrystusa, dziękujemy Ci, że ulitowałeś się nad niedolą naszą i objawiłeś nam w Dzieciątku Jezusa, swoje serce ojcowskie, pełne miłości i łaski. Prosimy Cię, obdasz nas spokojem i zachowaj wierzę w Zbawiciela i Pana naszego, który z Tobą i z Duchem Świętym, prawdziwy Bóg, Żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Pan niech będzie z wami. Pan niech będzie z wami. Słuchajmy się teraz drodzy w ten świąteczny dzień słowo Księgi Izajasza w 52 rozdziale w wierszach od 7 do 10 czytamy takie słowa.

O jak piękne są na górach nogi zwiastuna dobrej nowiny, który ogłasza pokój, zwiastuje dobro, ogłasza zbawienie, który mówi do Syjonu, Twój Bóg króluje. Głos. Twoi strażnicy podnoszą głos, razem radośnie wołają, bo na własne oczy widzą, jak Pan powraca na Syjon. Radujcie się i wspólnie świętujcie ruiny Jerozolimy. Pan bowiem pocieszył swój lud, odkupił Jerozolimę. Głos. Pan obnażył swoje święte ramię na oczach wszystkich narodów i wszystkie krańce ziemi zobaczą zbawienie naszego Boga. Tyle słów Starego Testamentu.

Błogosławieni są ci, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Muzyka Słuchajmy się także słowo Listu do Tytusa, gdzie w rozdziale trzecim wierszach od czwartego do siódmego napisane są takie słowa. Kiedy jednak objawiła się dobroć i miłość naszego Zbawiciela Boga, Nie dzięki sprawiedliwym uczynkom, które wykonaliśmy, lecz godnie ze swoim miłosierdziem zbawił nas przez kąpiel odradzającą i odnawiającą w Duchu Świętym. Wylał Go na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela, abyśmy usprawiedliwieni dzięki Jego łasce, zgodnie z nadzieją stali się dziedzicami życia wiecznego.

Bądź pochwalą, Panie Jezu. A niech naszą odpowiedzią na to Słowo Boże będzie wyznanie naszej wiary w Trójjedynego Boga. Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny. Amen. Amen, Amen, Amen. Amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Panie śpiewanie. O Jezu, jak Jezus, Kto z Waszą mocną, Radzie Pięcznego, Cierpię, jak Jezus, Rad Moje święci Mój. O Jezu, jak Jezus, ZANG EN MUZIEK Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Drodzy, w ten świąteczny poranek chcemy teraz się wsłuchać w słowo Ewangelii św.

Jana. W pierwszym rozdziale od pierwszego po piąty i od dziewiątego po osiemnasty mamy na dzień dzisiejszy takie słowo. Na początku było słowo, a słowo było zwrócone ku Bogu i Bogiem było słowo. Ono było na początku zwrócone ku Bogu. Przez nie wszystko się stało, a bez niego nic się nie stało. To, co się stało w nim, było życiem. Życie zaś było światłością ludzi, a światłość świeci w ciemności i ciemność jej nie ogarnęła. Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi.

Na świecie było słowo i świat przez nie powstał, ale świat go nie poznał. przyszło do swojej własności, lecz swojego nie przyjęli. Tym zaś, którzy je przyjęli, dało moc stania się dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w Jego imię, którzy nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, lecz z Boga zostali zrodzeni. A słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas pełne łaski i prawdy. Ujrzeliśmy Jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca. Wszyscy bowiem wzięliśmy z Jego pełni łaskę za łaską. gdyż prawo zostało dane przez Mojżesza, a łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa.

Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, On uczynił Go znanym. Dobry nasz Panie i Boże, wcielone słowo przemów teraz do nas. Amen. Drogi świąteczny zboże, siostry i bracia w Jezusie Chrystusie. Dzisiejszy dzień jest pełen radości i chwały. Obchodzimy przecież narodzenie naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. To słońce wpadające do naszego Kościoła jeszcze jakby dodatkowo dodaje nam tę pełnię, tę jasność Pana. która jest odwrotnością ciemności, o której mówiliśmy w Wigilijny Wieczór.

Radość, wyjątkowa liturgia, wyjątkowe słowa, które czytamy w pierwszy dzień świąt Narodzenia Pańskiego. Prolog Ewangelii św. Jana. Jana, jak powiedzieliśmy to na początku nabożeństwa, umiłowanego ucznia Jezusa Chrystusa. To słowo wyjątkowe i bardzo różne od godowej Ewangelii św. Łukasza. Bo Jan w najgłębszy możliwy teologiczny, filozoficzny sposób wprowadza nas w tajemnicę inkarnacji, czyli wcielenia. W tym mianowym opisie nie ma więc słowa o betlejemskiej pasterce, o stajence, o pasterzach, o mędrcach, zwierzętach nocy.

Ale mamy tutaj najgłębszą teologiczną prawdę. która ma nam wyjaśnić, objaśnić, kim jest ten, który przyszedł na świat w ludzkiej postaci. Słuchaliśmy się w tekst tłumaczenia Biblii Ekumenicznej, który nieznacznie różni się od tego, który znamy od lat z warszawskiej Biblii Ewangelickiej. Ale pierwsze słowa są zawsze i niezmienne. Na początku było słowo. En arche, en hologos. Tak dokładnie jest to zapisane na kartach Ewangelii św. Jana Bielskiego. Jan, teolog, rozpoczyna w ten sposób swoją Ewangelię. Od słowa "na początku" - en arche.

Arche to co najbardziej pierwotne. Słowo, które odnajdujemy na przykład w archetypie, w archeologii, do sięganiu do tego, co najbardziej głęboko zakorzenione, najgłębsze sięgamy w tym słowie arche, początek do samej głębi. Jan nie bez powodu wybiera to greckie słowo arche, bo wie od jakiego słowa rozpoczyna się cała Biblia. Od hebrajskiego słowa bereshit. czyli początek. Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. To słowo "bereshit" zostaje oddane przez greckie "arche" i nasze "początek". To coś nie brzmi w tym słowie początek.

Nie ma ono takiej głębi, głębokości jak arche, które odnajdujemy w tych najbardziej pierwotnych, najgłębszych pojęciach całej humanistyki i teologii. I Bereszid, początek, pierwsze słowo Biblii, które nazywa także tę księgę hebrajską, którą my zwiemy I Mojżeszową albo Genezis, księgę początku właśnie. Odniesienie do stworzenia świata, do tego co najbardziej pierwotne, co wręcz niewyobrażalne. Współczesna nauka, fizyka, w sposób szczególny astrofizyka, stara się stworzyć teorie, jak to było z tym początkiem świata.

używając oczywiście jak to fizyka matematycznych formuł, obliczeń. Jan, tak jak autor Beresit sięga do innego instrumentarium, do naszej wyobraźni. Do obrazów, bo nasze myślenie tak naprawdę sięga do obrazów, do tego, co zapamiętaliśmy, co widzimy. Słowo wiedzieć pochodzi od widzieć. Sięgamy więc do tego, co rozpoznajemy wokół nas. do materii, do czasu, do przestrzeni, do kategorii, które Kant określił tymi pierwotnymi, poza którymi nie jesteśmy w stanie myśleć. Czas i przestrzeń. A więc na początku to kategoria czasowa.

Słowo to nie jest ani coś czasowego, ani przestrzennego. Ale to, co mówi Biblia hebrajska, na początku Bóg stworzył niebo i ziemię, to się odnosi właśnie do przestrzeni. Postrzegamy to, co pierwotne arche w kategoriach czasu i przestrzeni. A Jan chce, byśmy przekroczyli tę kategorię myślenia, byśmy odwołali się do kategorii słowa, czegoś, co przekracza i jedno i drugie. która jest źródłem wszystkiego, co istnieje. Jan pisze, przez nie wszystko się stało, a bez niego nic się nie stało. I dodaje, w nim było życie.

Życie zaś było światłością ludzi. To słowo jest twórcze, stwarzające, ale także objawiające. Wiemy, że to nie kto inny, ale właśnie Jan jest autorem jedynej księgi prorockiej Nowego Testamentu, czyli właśnie objawienia, rewelacjo, apokalipsa. Słowo, które nam ukazuje rzeczywistość jeszcze nieznaną. przez słowo właśnie, słowo pragnie, abyśmy je poznali. I tu też bardzo ciekawe. W naszym języku słowo jest rodzaju nijakiego. To słowo. W greckim mamy "hologos" jako rodzaj męski. Oznacza to, że słowo przekracza wszelkie nasze granice pojmowania tego, co jest związane z tożsamością płciową.

Jest to uniwersalne, powszechne, docierające do każdego bez względu na jego przypisanie do tego pierwiastka znanego jako męskie lub kobiece. Bo Słowo przekracza wszelkie granice. Granice naszych wyobrażeń, naszego postrzegania świata w kategoriach czasu i przestrzeni. Słowo jest tak naprawdę niepojmowalne w naszych ludzkich kategoriach. I to staje się w narodzeniu Jezusa, gdy Słowo staje się nam najbliższe. Dzisiejsze hasło dnia, hasło świąt mówi, a Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas pełne łaski i prawdy.

To jest właśnie wcielenie, ucieleśnienie słowa. W Jezusie narodzonym w Betlejem słowo stało się rzeczywistością ludzką. Nie tylko już transcendentną, zewnętrzną wobec nas, ale naszą, czyli immanentną, dotyczącą naszej egzystencji i naszych problemów. Jezus to jedna z nas, jeden z nas, jedno z nas. Osoba ludzka, która jest dla każdego najbliższa, jedyna i niepowtarzalna. On daje nam życie, życie duchowe. Jan więc pisze, w nim było życie, a życie było światłością świata. I odwołuje się apostoł do tej symboliki znanej nam z wczorajszego tekstu proroka Izajasza.

O światłości, która rozświetla mroki i która w dynamicznym tłumaczeniu Biblii Ekumenicznej mówi nam: "Ciemność jej nie ogarnęła". To oznacza przekroczenie granic ciemności i zwycięstwo światłości. Gdy to jeszcze u Izajasza nie było takie wszystko klarowne i jasne, Jan nam to objaśnia. Światłość zwyciężyła ciemność, pokonała ją. Słowo pokonało chaosu. Przezwycięża go. Chaos obecny również w naszym indywidualnym życiu. Bo tak często czujemy się zagubieni, chaotycznie właśnie działamy, staramy się wypełniać życiowe zadania, role, które narzucają nam inni.

Nie próbujemy spotkać się bezpośrednio ze słowem, objawieniem, Bożą wolą, ale próbujemy robić za wszelką cenę to, co przypisane jest do naszych ról społecznych, albo mówiąc językiem Junga, do określonych archetypów, które chcemy właśnie wypełniać. Chcemy być tacy, jak nakazuje nam to społeczeństwo i często nam to zupełnie nie wychodzi. Wtedy wkracza się w nasze życie chaos. To napięcie między tym, co chcemy czynić, a tym, co inni od nas żądają. Rozpadamy się na kawałki, na cząstki, bo nie staramy się odwołać przede wszystkim do słowa i światłości.

I rozpoznać w Nim, w Jezusie z Nazaretu, tym słowie, które stało się ciałem, pewien wzór, paradygmat, Model człowieczeństwa. Człowieczeństwa, które podąża za słowem i realizuje, często nie oglądając się właśnie na to, co żąda od niego społeczeństwo. Najlepiej widać to w wyobrażeniach mesjańskich tamtych czasów, czyli tym, co ludzie chcieli, by Jezus był, a tym, co On naprawdę przynosi światu. On przynosi światu perspektywę głębi, perspektywę odnalezienia siebie, zintegrowania siebie właśnie w Słowie.

zamieszkał wśród nas, nie jest już Bogiem odległym, ale obecnym, bliskim Bogiem wśród nas. Jan jednak zauważa i konstatuje smutno. On przyszedł do swojej własności, a swojego nie przyjęli. To słowo co roku przypomina nam pewnego rodzaju zderzenie słowa z naszą egzystencją, rzeczywistością. Wciąż nie potrafimy go przyjąć we właściwy sposób, tak jak w Betlejem. Jego mieszkańcy nie potrafili go przyjąć tak jak należy. Wtedy. Ta scena jest symbolem naszego zamykania się na Boga, na to słowo, gdy troszczymy się wyłącznie o nasze codzienne sprawy, tak jak mieszkańcy Betlejem nie byli w stanie się zatrzymać i przyjąć coś cudownego.

To nieustanne Janowe pytanie, czy w naszym życiu jest miejsce dla Słowa dla Chrystusa? Czy w tym chaosie, w tym pędzie, w zabieganej codzienności potrafimy zatrzymać się i dostrzec Boga, który cicho puka do drzwi naszego serca? Bo słowo nie krzyczy, słowo nie wali do drzwi, ale cicho przekazuje nam pewne prawdy. Tak jak święta narodzenia Pańskiego to czas wyciszenia, to sposobność, by otworzyć nasze życie na obecność słowa. Jan zwraca nam w dzisiejszym tekście uwagę na tak naprawdę niezliczoną ilość problemów.

Na temat prologu napisano setki, może tysiące książek, starając się odnaleźć głębię i przekaz tych słów. Ale chyba najbardziej głębokie będzie to, jeśli my zanurzymy się właśnie w głębi tego słowa. W nim nie ma niczego brakującego. Miłość Chrystusa jest doskonała, tak jak Jego przebaczenie i pojednanie jest pełne i wiemy, że Jego obecność jest niezmienna. Ta stałość obecności podkreśla nawiązanie właśnie do początku Księgi Bereszid. I mowa o archę. To jest pełnia obecności Chrystusa. Przyjmując więc Jezusa do naszych serc, do naszych sumień, przyjmujemy w pełni słowo, które było u Boga.

I pełnię życia. I w ten sposób odkrywamy tajemnicę wcielenia. Drogi świąteczny zborze, dzisiejszy dzień, ten bożonarodzeniowy poranek przypomina nam, że Bóg nieustannie wkracza w historię życia każdego z nas, w historię ludzkości wtedy i w naszą historię dzisiaj, tu i teraz. Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas. Ta prawda daje nam i radość i nadzieję. Sprawdźmy więc, by te święta narodzenia Pańskiego były nie tylko czasem rodzinnej radości. świętowania przy stole, ale także czasem właśnie zatrzymania się, zawieszenia, odseparowania się od chaosu, by zobaczyć pełnię logosu w naszym życiu.

Niech to będzie doświadczeniem każdego z nas. Amen. Módlmy się. Panie nasz i Boże, Jezu Chryste, Słowo, które ciałem się stało, prosimy Cię Byś w nas mieszkał, byś był obecny w naszym życiu, dziś i niezmiennie, przez wszystkie nasze dni. Przejmij władzę nad naszym sercem i sumieniem i spraw, byśmy rozpoznali, że w Tobie jest pełnia życia. Amen. Usiądźcie, drodzy. Wielu z Was dane było nam złożyć życzenia w dniu wczorajszym, ale jeśli te osoby, które wczoraj były pozwolą, to również dzisiaj do wszystkich zwrócę się słowami życznymi.

W imieniu swoim własnym, mojej małżonki, córki, w imieniu Rady Parafialnej, wszystkim Wam obecnym, Waszym bliskim, rodzinom, przyjaciółom, tym wszystkim, którzy spędzają z Wami święta, ale także tym, którzy są daleko, a są głęboko w naszych myślach. Chciałbym życzyć, chcielibyśmy życzyć prawdziwie błogosławionych świąt. Odczucia Jego obecności nie tylko w świąteczny czas, ale również w poświątecznych dni. Byśmy potrafili cieszyć się kontaktem ze Słowem. otwierać to Słowo, sięgać do Niego i tam odnajdywać siłę do przełamywania, pokonywania chaosu naszej teraźniejszości.

Błogosławionych, radosnych Świąt Wam wszystkim. Jutro zapraszamy na nabożeństwo słowa, godzinę 10.00, w najbliższą niedzielę, nabożeństwo spowiednio komunijne. Przyjmijcie, drodzy, życzę niepokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niechaj strzeże serca i myśli wasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Amen. Muzyka A nieowie się radują, o niebie osób we śmiechu, dobie, dobie, dobie, inercesy zbęd. Zdjęcia i montaż Chodź ja, chodź ja, i ten ser zbyt. Chodź, nie jest wielomy, i osłonię nieba.

O niej żyjowi, co Oczyni ściema, bo my w świętoj ujemy, ten głos wierzyjemy. Haluam, luam, luam, luam, Wiem, wiesce, wierdek. Iść się w obrębie, dzielnie Cię zrodzone, w wielu ścisku innym, w żonie obożonej. Choraję Głóra, gloria, gloria, Głóra, i bez sensu zbea. Aby Was, Uśmie, wszystko zrozumie. Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Siostry i bracia, słowo przyszło do nas, stało się ciałem, zamieszkało wśród nas, by uczynić nasze życie lepszym, prawdziwszym i piękniejszym.

Przyszło także na świat, by powiedzieć nam, jak mamy żyć, jaką drogą podążać. Przekazało nam orędzie miłości, byśmy miłowali bliźniego swego, jak siebie samego. Nie zawsze tak czynimy. Często chybiamy celu i podążamy zupełnie inną drogą. Nazywamy to rzeczywistością grzechu. Grzechu, który odłącza, separuje nas od Boga i od bliźnich. Mamy jednak spowiedź, czas pojednania i przebaczenia, w którym przyznajemy się do naszych grzechów, uświadamiamy sobie naszą niedoskonałość, Prosimy Boga o przebaczenie i przebaczamy tym, którzy nam uczynili zło.

Stańmy teraz więc przed Bogiem i spowiadajmy się Panu Naszemu tak się modląc. Wszechmogący Boże, Miłosierny Ojcze, Ja, bierny, nędzny i grzeszny człowiek, wyznałem przed Tobą wszystkie grzechy i grzelnienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na wtedyoczesne i wieczne karne. Szabuję za Nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezwykłonnego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i troszkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twiego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niepodnemu grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości.

Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do oprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzeszne. Amen. Siostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję, żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. I czy pragnie z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje?

Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzech odpuścicie, są im odpuszczone. Którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego. Zjazduję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. Imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Amen. Albowiem tak Bóg miłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. Amen. Dostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Muzyka A z nadośćmi węsławości, a z nadośćmi wierni, że Pan z Bądy Ciela podbędzie, z wiatą randem się. Zdjęcia Zdjęcia i montaż Na jasnie odwany, porany składany, a pojadę do nieba zielony. Zdjęcia Zdanie Cię, na uleczeń, do Tą Są i Cię, na Cię. Do nas, wajręteś, do Ciebie, na Cię, z tej roczni na roczni, Muzyka Pan niech będzie z wami.

Jezus, Panie, Znieście swe serca. Człopień, Panie, Panie, Dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Panie, Panie, Panie, Panie, Jezu Czemu, Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, Dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udziela zbawienia wiecznego. Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały.

Muzyka Święty Boże, Święty Mocny, Święty, a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci wieczerzy świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci, z Nim też powstać do życia nowego, a jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały.

Tak przetwórz nasze serca i zgromaź nas w jedno z wybranymi Twymi prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy, przyjdź rychło Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi.

Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj, i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest królestwo i mocnych wałach na wiek i wiek. Amen Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc Wierzcie, jestcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, poczyńcie na pamiątkę moją. Podobnie gdy było po wieczerzy, wziął ich kielich, a podziękował, przydał im mówiąc: "Bierzcie i pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze".

Pechki Mojej, która się za Was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów, to czyńczy ilekroć pić będziecie na pamiątkę Moją. Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów. abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie.

Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu Państwiego, przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. Muzyka Chciałabym. Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Mądry. Dziękujemy Ci Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego.

Prosimy Cię o spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Panie Jezu Chryste, Zbawicielu nasz jedyny, w ten wieczór wigilijny dziękujemy Ci, że będąc bogaty stałeś się dla nas ubogi, abyśmy ubóstwem Twoim ubogaceni zostali. Dla nas opuściłeś niebo, przyjąłeś nasze ludzkie ciało, stałeś się jednym z najuboższych, aby każdy miał dostęp do Ciebie i tronu Boga i Ojca naszego. Dla nas wyrzekłeś się chwały, którą miałeś od wieków u Ojca i dla naszego zbawienia poświęciłeś życie swoje.

Dopomóż nam przez Ducha Świętego do poznania prawdy, że wyrzeczenie się chwały, poniżenie i podjęcie dzieła zbawienia jest wyrazem wiecznej miłości Twojej ku nam, grzesznym ludziom. Daj nam poznać, że bez Ciebie jesteśmy ubodzy nawet wtedy, gdy zdołamy zgromadzić wielkie dobra ziemskie. Prosimy Cię Panie spraw łaskawie, aby ręce nasze splotły się w geście przebaczenia, a serca pojednały się w imię miłości. Napełnij nas spokojem, o którym aniołowie śpiewali na polach betlejemskich. Niechaj wszystkie narody zobaczą w Tobie gwiazdę przewodnią, światło wiodące ku lepszej przyszłości.

Daj, Panie, aby to światło było zwiastowane. Otocz więc opieką Kościół swój i połącz nas wszystkich w jedną rodzinę Bożą. Pobłogosław zwiastowanie Ewangelii o narodzeniu Twoim. Napełnij sługi Twoje i służebnice Duchem Świętym, aby z radością i mocą zwiastowali chwalebne przyjście Twoje. Spraw łaskawie Zbawicielu, abyśmy jako dzieci Boże stali się dziedzicami wiecznych przybytków. Prosimy Cię o ten świąteczny czas dla nas tu zgromadzonych w Kościele, dla naszych bliskich, którzy są z nami w ten czas i są daleko.

W sposób szczególny prosimy Cię o Twoje błogosławieństwo dla tych, którzy ze względów zdrowotnych nie mogą być z nami i przeżywają te święta często w bólu i osamotnieniu. Prosimy Cię o Twoje nieustanne wsparcie, o Twoją moc, o błogosławieństwo dla naszych domów, I daj nam, byśmy w Słowie, Panie, odnaleźli głębie naszego życia. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, Alleluja! Bogiem na wieki miłosierdzie Jego, Alleluja! Pan jest mocą i pieśnią moją - Alleluja! Pan jest moim Wybawicielem - Alleluja!

Jezus Chrystus wczoraj i dziś - Alleluja! Reina wieki - Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty. POKÓJ AMEN AMEN AMEN Chorajmy. Zdjęcia i montaż Panie Światu Uniony, Jezus Narodzony, Cieść się, cieść się, chrześcijanie w nas. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż O Boga, Słowia, Radością, Panią, Pełnem, Was i dodał mnie wios. Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka