1. po Narodzeniu Panskim
Streszczenie w przygotowaniu. Łukasz wyciąga tekst kazalny i streszczenie z każdego z 328 kazań — proces trwa. Tymczasem zobacz powiązane hasła teologiczne poniżej albo rozwiń pełny zapis nabożeństwa.
Czego uczy nas to kazanie
Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).
-
Chrzest 53% Wody, które nie są zwykłą wodą
Sakrament inicjacji do Kościoła. Włącza w Chrystusa (Rz 6), daje obietnicę odpuszczenia grzechów i życia wiecznego. Ważny dla dzieci i dorosłych.…
Rozwiń hasło → -
Rok kościelny 53% Cykl liturgiczny ewangelicki
Roczny cykl czasu kościoła: od Adwentu po Trójcę, od Trójcy do Adwentu. Każdy okres ze swoim kolorem, perykopami i tonem.…
Rozwiń hasło → -
Pieśń ewangelicka 53% Centrum nabożeństwa, nie jego ozdoba
W luteranizmie zbór ŚPIEWA — pieśń kościelna jest centralnym aktem liturgicznym. Każdy uczestniczy, nie tylko chór. Tradycja od Lutra, kulminacja u Bacha.…
Rozwiń hasło →
Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)
# 1. po Narodzeniu Pańskim # Zrodlo: https://youtu.be/JuYAy3BNcTU # Data nabozenstwa: 2024-12-29
Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas i ujrzeliśmy chwałę Jego. Drodzy, tymi słowami wyjętymi z Ewangelii Jana, słowami nad którymi zastanawialiśmy się pierwszego dnia Świąt Bożego Narodzenia, witam Was na tym nabożeństwie w pierwszą niedzielę po Narodzeniu Pańskim. Cieszę się, że jesteście tutaj, że możemy się spotykać. Cieszę się, że jesteście z nami także za pośrednictwem transmisji internetowej i życzę nam wszystkim wielu bożych błogosławieństw podczas tego nabożeństwa.
Niech Bóg przemienia nasze serca, wpływa na nasze życie. Jako pierwszą chciejmy zaśpiewać pieśń pod numerem 78. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Amen. Zdrowiaj, znać, wierzę, znać, wierzę, znać. Zdrowiaj, znać, wierzę, znać, wierzę. Pan jest królem i przemległ się do swoj ności. Amen, bo ja. Wszelkie słowa, Sączka, Tym do głóra, majestot i blaszk przed obliczem Jego Pany o bia. Zdjęcia i montaż KONIEC Muzyka Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Wszechmogący Boże, który wyprzedzasz nas i nasze zamiary swojemu łaskom, dziękujemy Ci za zbawienne działanie Twojej Ewangelii, która dociera do różnych ludzi, młodych i starych, w różnych sytuacjach życia.
Spraw, abyśmy w niej zawsze widzieli ten największy skarb i przez całe życie czerpali z jego bogactwa ku uświęceniu naszemu i błogosławieństwu naszych bliźnich. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Słuchajmy się w słowa Pisma Świętego w Starym Testamencie w Księdze Izajasza w 49 rozdziale takie mamy słowa. Radujcie się niebiosa, wesel się ziemio, góry wykrzykujcie z radości. Pan bowiem swój lud pociesza, ma litość nad jego biednymi.
Pan pamięta o swoim ludzie. Amen. Syjon mówił, Pan mnie opuścił, mój Pan o mnie zapomniał. Czy kobieta może zapomnieć o swym niemowlęciu? Czy przestanie kochać dziecko, które urodziła? Nawet jeśli ona by zapomniała, to ja nie zapomnę o tobie. Wyryłem Cię na dłoniach, Twoje mury są stale przede mną. Tyle słów Starego Testamentu. Błogosławieni wszyscy ci, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Natomiast słowo lekcji apostolskiej znajdujemy w pierwszym liście apostoła Jana, w pierwszym rozdziale od pierwszego do czwartego wiersza.
To, co było od początku, co usłyszeliśmy, co widzieliśmy na własne oczy, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce, a co dotyczy słowa życia – bo życie zostało objawione i widzieliśmy je i świadczymy o nim i głosiły my wam życie wieczne, które było zwrócone ku Ojcu, a nam zostało objawione. To, co widzieliśmy i usłyszeliśmy, głosimy również wam, abyście i wy trwali we wspólnocie z nami. My zaś trwamy we wspólnocie z Ojcem i Jego Synem Jezusem Chrystusem, a to piszemy, aby radość nasza była pełna.
Tyle słów lekcji apostolskiej. Bądź pochwalon, Panie Jezu. A teraz w łączności z całym Kościołem chciejmy dać świadectwo naszej wiary, a uczyńmy to w słowach apostolskiego credo. Modlmy się. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego. Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł. Trzeciego dnia z martwych wstał. Wstąpił na niebiosa.
Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego. Skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych? Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów, Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny. Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Zangy wrogę Zabrawałem na to. Muzyka KONIEC Muzyka Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego, niech będą z nami wszystkimi teraz i zawsze. Amen. Fragment, nad którym chcemy się skupić podczas tego dzisiejszego niedzielnego nabożeństwa znajdziemy w Ewangelii Mateusza w rozdziale 2 od 13 do 23 wiersza.
Gdy mędrcy odjechali, anioł Pana ukazał się we śnie Józefowi i powiedział: "Wstań, weź dziecko oraz jego matkę i uciekaj do Ekiptu. Zostań tam, dopóki nie dam Ci nowego polecenia, bo Herod czyha na to dziecko, aby je zabić." Wstał więc w nocy, wziął dziecko oraz jego matkę i udał się do Egiptu. Pozostał tam aż do śmierci Heroda. To wszystko się stało, aby spełniły się słowa Pana wypowiedziane przez proroka – z Egiptu wezwałem mojego syna. Herod, widząc, że mędrcy go zawiedli, bardzo się rozgniewał. Kazał pozabijać w Betlejem i w całej okolicy wszystkich chłopców w wieku do dwóch lat, stosownie do czasu, o którym dowiedział się od mędrców.
Spełniło się wtedy to, co zostało zapowiedziane przez proroka Jeremiasza: Krzyk słychać w rama, płacz i wielki jęk. Rachel opłakuje swe dzieci i nie przyjmuje pociechy, bo już ich nie ma. Po śmierci Heroda Józefowi w Egipcie ukazał się we śnie anioł Pana i powiedział: "Wstań, weź dziecko oraz jego matkę i wracaj do ziemi Izraela, bo już umarli ci, którzy czyhali na życie dziecka". I wrócił więc Józef z dzieckiem i jego matką do ziemi izraelskiej. Gdy jednak dowiedział się, że po Herodzie panuje w Judei jego syn Archelaos, bał się tam iść.
Otrzymał we śnie nakaz i skierował się do Galilei. Przybył do Nazaretu i zamieszkał w tym mieście. W ten sposób spełniły się słowa wypowiedziane przez proroków. Będą go nazywać Nazarejczykiem. Drogi Boże, dziękujemy Ci za Twoje słowo. Niech Twoje słowo nas posila, a Jego czytanie i zrozumienie niech zmienia nasze życie. Amen. A... Drogie siostry, drodzy bracia w Chrystusie, czy kiedykolwiek zastanawialiście się, gdzie jest wasze miejsce na ziemi? To szczególne miejsce, które nazywacie domem, w którym czujecie się spokojnie, bezpiecznie i możecie powiedzieć, że jesteście naprawdę u siebie.
Dla wielu ludzi to przestrzeń pełna wspomnień z dzieciństwa, które ukształtowały ich tożsamość i dawały poczucie przynależności. Dla innych może to być miejsce odnalezione po długich poszukiwaniach, wypełnione pokojem i spełnieniem. I niezależnie od tego, gdzie to miejsce się znajduje, to każdy z nas w głębi serca pragnie znaleźć i mieć takie miejsce w swoim życiu. Jednak to życie pokazuje, że nie zawsze jest to łatwe. Są tacy, którzy przez całe swoje życie zmagają się z brakiem poczucia, że znaleźli swoje miejsce.
I nie jest to miejsce. Czasem też życiowe okoliczności, praca, wojna, inne trudności zmuszają do opuszczenia rodzinnego domu. To bolesne doświadczenie dotyka szczególnie tych, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domów z powodu konfliktów albo z powodu jakichś prześladowań. I dzisiaj widzimy to wyraźnie, kiedy odpalamy telewizor, otwieramy gazetę czy internet. Pojawiają się tam liczne relacje o milionach ludzi, którzy stali się uchodźcami. Wojna w Ukrainie zmusiła całe rodziny do ucieczki w poszukiwaniu schronienia.
Syria, Palestyna, Sudan i wiele innych miejsc na świecie to obszary, gdzie konflikty zbrojne każdego dnia pozbawiają domów tysiące ludzi. I ci ludzie, niepewni przyszłości, nie wiedzą, czy kiedykolwiek będą mogli powrócić do swoich bliskich i do znanych sobie miejsc. Wstrząsające są obrazy dzieci, kobiet, mężczyzn, którzy opuszczają wszystko, co znali, niosąc jedynie to, co udało im się spakować do walizki. Są zmuszeni zaczynać życie od nowa. Często w obcym kraju, nie znając języka, zmagają się z bólem utraty i tęsknotą za tym, co zostawili.
I możemy zadać sobie pytanie teraz, dlaczego ta historia, którą przed chwilą przytoczyłem, ta historia Jezusa ma dla nas znaczenie dzisiaj? Właśnie w takim kontekście historia Jezusa nabiera wyjątkowego znaczenia. Jezus, nasz Zbawiciel, od samego początku swojego życia mierzył się z brakiem swojego miejsca na ziemi. Już w Betlejem, mimo bliskości narodzin, Józef i Maria nie znaleźli dla siebie schronienia w gospodzie, co przed chwilą wyśpiewaliśmy w tej pięknej kolędzie. Miejsce na ziemi dla Jezusa znalezione zostało tylko w grocie, gdzieś przy zwierzętach na uboczu.
A kiedy wydawało się, że wszystko powinno się uspokoić, to dzieją się te wydarzenia, o których czytamy w dzisiejszej historii. A więc radość narodzin szybko zmieniła się w ucieczkę przed królem Herodem, który nakazał zabić wszystkich chłopców mających do dwóch lat. Taki początek życia Jezusa to obraz trudności, które go nie omijały. Cała rodzina musiała uciekać do Egiptu, kraju, który w tamtych czasach był uważany za azyt dla wszystkich prześladowanych. I kiedy Herod umarł, wrócili, ale nie do Betlejem.
Musieli osiedlić się w Nazarecie, aby uniknąć nowego zagrożenia ze strony Archelaosa, czyli syna Heroda. Czytający te historie chrześcijanie żydowskiego pochodzenia w bardzo łatwy sposób mogli czuć w tej historii nawiązanie do historii narodu wybranego, który pod przewodnictwem Mojżesza właśnie z Egiptu wyszedł, by odnaleźć swoją ziemię obiecaną. Ewangelista Mateusz celowo pokazuje w tej historii paralele, że Jezus podobnie jak Izrael doświadczał wygnania, wędrówki, a także powrotu. A więc Syn Boży, Zbawiciel Świata nie miał miejsca, które mógłby nazywać domem.
Jego życie na ziemi zaczęło się od odrzucenia i wygnania. I to doświadczenie życia na wygnaniu w obcym kraju bez swojego miejsca jest bliskie dzisiaj milionom ludzi. Ale ta historia przypomina nam coś jeszcze głębszego. Jezus wie, co to znaczy czuć się odrzuconym, co to znaczy czuć się pozbawionym miejsca na ziemi. On rozumie, co znaczy być zmuszonym do ucieczki, do budowania życia od nowa i zmagania się z niepewnością. Dlatego ta historia może nieść dla nas pocieszenie, bo On nie tylko rozumie wiele trudności, z którymi my się na co dzień mierzymy, ale także jest z nami w każdym momencie Wielkie.
doświadczania przez nas wszelkich trudności w naszym życiu. Jezus nie jest Bogiem odległym, który patrzy na nas z daleka, ale Zbawicielem, który wszedł w naszą rzeczywistość i doświadczył odrzucenia, doświadczył bólu, zmagań z niepewnością, doświadczył też konieczności ucieczki. On zna ludzkie cierpienie, ponieważ sam je przeżył. Dlatego Jego obecność w naszym życiu może nieść nadzieję nawet w największych przeciwnościach losu i uświadamiać nas, że Bóg jest blisko. Nie musimy udawać, że wszystko jest w porządku, kiedy wołamy do Boga.
Jezus zna każdą łzę i każde słowo, które jest wypowiedziane przez nas w chwilach trudu. Jego historia przypomina nam, że nawet wtedy, kiedy wydaje się, że nie ma wyjścia, On jest z nami jako towarzysz, który rozumie, jako pocieszyciel, który wspiera, a także jako Pan, który ma moc przemieniać nasze życie. W tej bliskości Jezusa możemy odnaleźć siłę, żeby przetrwać najtrudniejsze chwile, wiedząc, że nasze cierpienie nigdy nie jest pominięte czy zapomniane przez Boga. Ta historia nie jest jednak tylko i wyłącznie przypomnieniem o bliskości Jezusa w naszych codziennych doświadczeniach.
Jest także wezwaniem dla nas jako dla wspólnoty Kościoła, byśmy stawali się czy byli miejscem miłości i schronienia dla innych. Jezus nie tylko rozumie nasze zmagania, On pokazuje nam, jak mamy odpowiadać na cierpienie innych. Kościół, Jego ciało na ziemi ma być przestrzenią, w której każdy i każda znajdzie swoje miejsce. A jak ma wyglądać taki Kościół? To nie tylko budynek czy instytucja. Przede wszystkim Kościół to wspólnota ludzi, którzy kierują się miłością Chrystusa. To miejsce, gdzie nikt nie czuje się obcy, gdzie każdy i każda może przyjść ze swoimi trudnościami i zostać przyjęty.
Taki Kościół nie ogranicza się do tych, którzy są już tylko w środku. Wychodzi na zewnątrz. Szuka tych, którzy czują się odrzuceni i zaprasza ich do doświadczenia Bożej miłości. I wezwanie do budowania takiej wspólnoty, jasno możemy sobie powiedzieć, nie jest łatwe. Wymaga od nas odwagi, żeby przekraczać granicę naszych uprzedzeń i wychodzić naprzeciw tym, którzy mogą być od nas różni. A właśnie w tym tkwi sedno przesłania Jezusa. Tak jak On nie patrzył na to, kim jest, czy skąd pochodzi ten ktoś, z którym rozmawia, tak samo my jesteśmy wezwani, by kochać i przyjmować bez żadnych warunków.
Tylko wtedy Kościół staje się prawdziwym miejscem miłości i schronienia. Domem, w którym każdy może poczuć się mile widziany, w którym każdy może znaleźć swoje miejsce. Bo Jezus... pokazuje bezwarunkową miłość względem człowieka. I to miłość, która wykracza ponad wszelkie nasze wyobrażenia i przekracza granice, które my sami jako ludzie tworzymy, która jest ponad naszą ludzką niedoskonałość. To miłość, która nie boi się trudności, ale widzi w każdym człowieku Boże dziecko. I drodzy, historia, którą dziś czytamy, to jest coś więcej niż wspomnienie trudnych początków życia Jezusa.
To przypomnienie, że Zbawiciel rozumie cierpienie tych, którzy czują się wykluczeni, którzy czują się odrzuceni lub zostali zmuszeni do ucieczki. Daje nam pocierzenie nawet w największych trudnościach i uświadamia nas, że w takiej sytuacji nigdy nie jesteśmy sami. Jezus, który sam doświadczył odrzucenia zaprasza nas do swojej bliskości, gdzie możemy znaleźć ukojenie i gdzie możemy znaleźć siłę. Ale ta historia jest również wezwaniem. Jako Kościół jesteśmy powołani, by być miejscem miłości i schronienia, a także akceptacji.
Miejsce, gdzie każdy, bez względu na pochodzenie, przekonania czy doświadczenia, znajdzie przestrzeń, by poczuć się jak w domu. To nie zawsze jest łatwe, ale miłość Jezusa działająca w nas ma moc przemienić życie, także nasze własne. Dlatego zastanówmy się dzisiaj, czy nasze serca są otwarte na tych, którzy wciąż szukają swojego miejsca. Czy wspólnota, którą tutaj tworzymy, jest miejscem, które pokazuje innym, przychodzącym z zewnątrz miłość Chrystusa? Drodzy, W ten niedzielny poranek życzę wam i nam sobie również, abyśmy odnajdywali swoje miejsce z Jezusem w Jego Kościele, w waszych rodzinach i sercach.
I abyśmy mieli odwagę być miejscem na ziemi dla tych, którzy tego miejsca jeszcze nie znaleźli. A nasz Kościół... Niech jest prawdziwą przestrzenią miłości, akceptacji i pokoju. Amen. Pomódlmy się. Kochany Boże, tak dziękujemy Ci za to, że posłałeś swego Syna, by uświadomić nas, że Ty jesteś w stanie zrozumieć nas w każdej sytuacji. I prosimy Cię, abyś pomagał nam być otwartymi na tych, którzy przychodzą z zewnątrz. Abyś dawał każdej i każdemu z nas możliwość odnalezienia swojego miejsca na ziemi. A to wszystko Cię prosimy w imieniu Jezusa Chrystusa.
Amen. Teraz chciałbym podać garść ogłoszeń. Nie będą długie. Po nabożeństwie czynny będzie punkt z wydawnictwami. Szczególnie zachęcam, żeby zaopatrzyć najnowszy najnowszy numer kalendarza ewangelickiego na 2025 rok, a także ten przewodnik biblijny z Biblią na co dzień. Te wszystkie pozycje są dostępne właśnie w naszym punkcie z wydawnictwami. Zachęcam zajrzeć po nabożeństwie. Kolejne nasze nabożeństwo odbędzie się już w przyszłym roku, dokładnie w Nowy Rok o godzinie 17.00. Serdecznie zapraszam na to nabożeństwo.
A w niedzielę za tydzień 5 stycznia będziemy chcieli świętować święt. czy przeżywać wspólnie święto Epifanii. Oczywiście także o godzinie 10.00. Nowy rok o 17.00, w niedzielę o godzinie 10.00. Natomiast dla rodziców, którzy tutaj są, chciałem przekazać, że religia w naszym Międzyszkolnym Punkcie Katechetycznym w nowym roku startuje 10 stycznia. Także tyle ogłoszeń. Przyjmijcie życzenie pokoju. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie waszych serc i waszych myśli w Chrystusie Jezusie, Pano i Zbawicielu naszym.
Amen. ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Słuchajmy się w słowa psalmu 96. Amen. Śpiewajcie Panu pieśń nową, śpiewaj Panu cała ziemią, śpiewajcie Panu błogosławcie Jego imię, dzień po dniu głoście Jego zbawienie. Rozgłaszajcie wśród narodów Jego chwałę, Jego cuda wśród wszystkich ludów. Oddajcie Panu rodziny ludów, oddajcie Panu chwałę i potęgę, oddajcie Panu chwałę Jego imienia, przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzince.
Złóżcie pokłon Panu odziani w święte szaty, zadrżyj cała ziemia przed Jego obliczem, głoście wśród narodów, Pan jest Królem. Świat umocniony przez Niego się nie zachwieje, On sprawiedliwie sądzi ludy. Niech się radują niebiosa i cieszy się ziemia, niech szumi morze i to, co je zamieszkuje. Niech się weselą pola i wszystko, co na nich jest. Niech się radują wszystkie leśne drzewa przed obliczem Pana, bo przychodzi, bo przychodzi sądzić ziemię. Będzie sądził Ci świat sprawiedliwie i ludy według swej wierności.
Drodzy, przed chwilą usłyszeliśmy, że Bóg dzięki osobie Jezusa Chrystusa zna wszystkie nasze troski, wszystkie nasze zmagania. Dlatego teraz w słowach powszechnej modlitwy, akceptując swoją niedoskonałość zwróćmy się do Niego z tym wszystkim. Módlmy się. Wszechmogący Boże, Miłosierny Ojcze, Ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci, Umiłowanego Syna Twego, Jezusa Chrystusa, bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości.
Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Dzięki za oglądanie! Drodzy, Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego przed Jego obliczem pytam się każdej i każdego z Was, czy żałujesz za swoje grzechy? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję, żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz wierzę. Wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić swoje życie?
Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechajcie się stanie. Tak rzekł Pan nasz Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Dlatego jako powołany i ustanowiony sługa Jezusa Chrystusa i Jego świętej Ewangelii zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą, i z rozkazu Pańskiego odpuszczam Wam grzechy Wasze w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie w imieniu Jego Świętemu.
Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstwiego. Zostańcie w pokoju Pańskim, a Pan niech będzie z Wami. Amen. ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK A niech będzie z wami i z nami wody wznieście swe serca z mości niebojami Dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Zdłuższa Moja, Słowia, Wielkie, Zdłuższa Moja, Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Ojcze Wszechmogący, Panie Wiekuisty Boże, zawsze i wszędzie dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego.
On objawił całej ludzkości Twoją chwałę, łaskę i sprawiedliwość. Dzień dobry. Boże Ojcze, który nie chcesz, aby świat był sądzony, ale wyzwolony z grzechu, był zbawiony na wieki. Wielbimy więc chwalebne Twoje imię i ze wszystkimi zastępami niebios śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty Boże, dziękujemy Ci za Twoją wierność, w której skłaniasz się do grzeszników. Dziękujemy Ci, że przychodzisz do nas w sakramencie ciała i krwi Twojego Syna, poprzez który możemy przeżyć Twoją bliskość. Uświadom nam przez swego ducha, jak wielkiej łaski dostępujemy i jak jesteś święty.
Błogosław cały Twój Kościół, aby wiernie obwieszczał dzieło Jezusa Chrystusa, wypełniał Jego wolę i oczekiwał na drugie przyjście, wyznając Maranata, przyjdź rychło, Panie. Muzyka A teraz chcemy zwracać się do Ciebie w słowach, których nauczył nas Twój Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Muzyka Pan nasz Jezus Chrystus w tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje. To czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie gdyby było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc, bierzcie i pijcie z niego wszyscy. Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. To czyńcie, ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją.
Boże Ojcze, dziękujemy Ci za Twoją niezmierną miłość, którą objawiasz w ofierze Jezusa Chrystusa. Dziękujemy Ci też za Twoją moc i chwałę ukazane w Jego zmartwychwstaniu i w niebowstąpieniu. Jego zbawienne czyny chcemy sobie w pokorze przypominać i rozważać. Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie. Bądź Tobie chwała na wysokościach, Boże Ojcze w Duchu Świętym, który przebywa w naszych sercach. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja.
Amen. Drodzy, oto wszystko jest gotowe. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, że dobry jest Pan. Błogosławieni zaproszeni na weselną ucztę Baranka. Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Chciejmy połączyć się we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Panie Jezu Chryste, Ty urodziłeś się w Betlejem, wiążąc się w łasce swoim z ludzkim pokoleniem. Dziękujemy Ci, że mogliśmy zakosztować zbawienia, które przygotowałeś dla wszystkich ludów. Chcemy z wdzięcznością wyznawać Twoje imię i ogłaszać je całemu światu każdego dnia.
Panie Jezu Chryste, Twoje imię stało się wielkie i potężne na całym świecie. Na całym świecie ludzie zginają przed Tobą kolana, aby Cię czcić i wielbić i chwalić. Wyznajemy, że trudno nam w pełni pojąć cud Twojego narodzenia, tajemnicej, w której niebo połączyło się z ziemią, a Boża miłość objawiła się w pełni w Tobie. Dziękujemy Ci, że stałeś się człowiekiem, aby nas zbawić za światło, które przyniosłeś w ciemności świata i za nadzieję, którą rozpalasz w naszych sercach. Pomóż nam, Panie, z pokorą i wdzięcznością otwierać nasze serca na Twoją obecność, abyśmy każdego dnia mogli żyć zgodnie z Twoją wolą.
Ucz nas całkowitego zaufania Twojej dobroci i miłosierdziu. Daj nam siłę, abyśmy w chwilach zwątpieniach i trudności pamiętali, że jesteś z nami. Byśmy z radością świadczyli o Twojej miłości wobec naszych bliźnich. Napełnij nas odwagą, abyśmy słowem i czynem wskazywali innym drogę do Ciebie, dawcy życia i pokoju. Prosimy Panie, prowadź nas w swojej łasce, abyśmy w każdej sytuacji potrafili okazywać wdzięczność i miłość i aby Twoje narodzenie nie tylko wypełniało nasze święta, lecz także przemieniało nasze codzienne życie.
Tobie niech będzie chwała i cześć na wieki wieków. Amen. Chodę dla wieki, miłość serdejego, alleluja. Pan jest mocą naszą i pieśnią naszą, alleluja. O Jezus, Słowem, wybawicie, aleluja. Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, aleluja. Węce i na wieki, aleluja. Niech nam błogosławi Pan i niechaj nas strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad nami i niech nam miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku nam i niechaj nam da pokój. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Muzyka