1. po Epifanii – Swieto Chrztu Panskiego

# 1. po Epifanii – Święto Chrztu Pańskiego # Zrodlo: https://youtu.be/Qtav2LRAbpU # Data nabozenstwa: 2025-01-12

Muzyka Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. Muzyka Muzyka KONIEC Muzyka "Ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi." Tak napisał apostoł Paweł w liście do Rzymian. A ja tym słowem apostolskim witam was, drodzy, w pierwszą niedzielę po Epifanii, czyli święto chrztu Pańskiego. O tym wymiarze naszego życia chcemy dzisiaj w naszej refleksji wiary podążać. Chcemy dziękować Bogu za nasz szcześć i za konsekwencje tego wydarzenia. Zaśpiewajmy teraz, drodzy, pieśń numer 87. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Zbawzą wstych człowieku, jak wstochowe dzieci, Kto jej tam podpłynie, nie wierzyć się.

Ty, co Jezusie, na twaj, na pomóc odwiać, I przyjeźdź mi do was stali, Błogi jak w nich stali. Ludzie są mi las kuszczone, Proste i świerasz się. Co tak niech na wersji stale, Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Panie Twoim jest Królestwo i Ty jesteś wyniesiony jako głowa nad wszystko. Aleluja Te wada aż nad wszystkim w Twojej ręce jest siła i moc. Aheruja, ten jest Syn mój umiłowany, Alleluja, Oreguljemy A sobie upodobałem. Aleluja. Boże, daj Królowi prawa swoje. Aleluja. I sprawiedliwość swoją.

Synowi Królewskiemu, Aleluja. Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jak wychował od początku, jak jest i jak będzie, na wiek i wieków. Amen. Kierii ale Panie, zmiłuj się. Chwała Bogu na wysokościach, I pokój na ziemi, i pokój na ziemi, a w ludziach dobre to podobanie. Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Modlmy się. Wszechmogący Boże, łaskawy Ojcze, Ty uwielbiłeś się w swoim Synu Jezusie Chrystusie od młodości Jego, a Duch Twój spoczął na Nim. Dziękujemy Ci za nasze życie i wszystko, co każdego dnia z łaski swej nam dajesz.

Prosimy Cię, ucz nas życia w wierności, świętości i zachowywaniu prawdy, żebyśmy wypełniali wszelką sprawiedliwość. Wysłuchaj nas przez Ducha Świętego, Pocieszyciela naszego. Amen. Pan niech będzie z wami i z Duchem Twoim. Wsłuchajmy się w teksty Pisma Świętego wyznaczone na dzisiejszą niedzielę, na dzisiejsze świętowanie. Słowo lekcji apostolskiej znajdujemy w liście do Rzymian w 12 rozdziale od pierwszego do ósmego wiersza. Zachęcam was, bracia, przez wzgląd na miłosierdzie Boga, abyście złożyli wasze ciała na ofiarę żywą, świętą, podobającą się Bogu, związaną z waszą mądrą służbą.

Nie zdostosowujcie się do tego świata, ale dajcie się przemienić przez odnowienie myśli, abyście potrafili rozpoznać, co jest wolą Boga, co jest dobre, co Mu się podoba i co jest doskonałe. Mówię bowiem do każdego z was mocą danej mi łaski, abyście nie myśleli o sobie więcej niż należy, ale myśleli w granicach rozsądku, stosownie do wiary otrzymanej od Boga. Tak przecież jak w jednym ciele mamy wiele członków, lecz nie wszystkie członki wykonują tę samą czynność, tak chociaż liczni jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, a dla siebie nawzajem członkami.

Jeśli więc mamy różne dary według udzielonej nam łaski, to jeśli ktoś ma dar prorokowania, niech go używa zgodnie z wiarą. Jeśli dar służby, niech służy. Jeśli dar nauczania, niech naucza. Jeśli dar napominania, niech napomina. Jeśli dar wspomagania, niech to robi z hojnością. Jeśli ktoś jest przełożonym, niech działa z gorliwością. A kto okazuje miłosierdzie, niech czyni to. z radością. Tyle słów lekcji apostolskiej. Błogosławieni wszyscy ci, którzy słuchają i strzegą Słowa Bożego. Alleluja! Alleluja! Alleluja!

Alleluja! Alleluja! Słowo Ewangelii ma dla nas dzisiaj Ewangelista Mateusz w trzecim rozdziale w wierszach od 13 do 17. Wtedy Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby go ochrzcił. Jan jednak nie chciał do tego dopuścić. Mówił, to ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie? Ale Jezus mu odpowiedział, ustąp teraz, bo powinniśmy wypełnić całą sprawiedliwość. Wtedy. Wówczas mu ustąpił. Gdy Jezus został ochrzczony, zaraz wyszedł z wody. A oto otworzyły się nad nim niebiosa i zobaczył Ducha Bożego, który stąpił jakby gołębica i spoczął na nim.

Rozległ się też głos z nieba. Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie. Tyle słów Ewangelii. Bądź pochwalon, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste. A teraz w łączności z całym Kościołem chcielimy dać świadectwo naszej wiary. A dajmy je w słowach apostolskiego credo. Módlmy się. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny. Umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion.

Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia z martwych wstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie I Żywot Wieczny. Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni. W naszych śpiewnikach jest to numer 70. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Cześć, święty! Wąsłonie, czy skończymy szokliwa, Krycia w kron, Pana Boga, Pana Boga, Pana Boga, Pana Boga, Co z Tobą wsiąde, Panie Boga, Zdjęcia Zdjęcia i montaż Zdrowiaj śpiewa Wyszły się, wyszły się.

Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Siostry i bracia, słuchajmy się teraz słowa, które są zapisane w księdze Jozułego w rozdziale trzecim w wierszach od piątego do jedenastego. Jozue nakazał ludowi, uświęćcie się, jutro Pan dokona wśród was cudownych dzieł. Następnie Jozue powiedział kapłanom, podnieście Arkę Przymierza i idźcie przed ludem. Podnieśli więc Arkę Przymierza i poszli przed ludem. Pan zaś oznajmił Jozuemu: Od dziś zacznę Cię wywyższać w oczach całego Izraela, który pozna, że tak jak byłem z Mojżeszem, tak też będę z Tobą.

Ty zaś wydasz kapłanom niosącym Arkę Przymierza taki rozkaz. Kiedy dojdziecie do brzegu wód Jordanu, w Jordanie się zatrzymacie. Potem Józue zwrócił się do Izraelitów. Zbliżcie się tutaj i posłuchajcie słów Pana waszego Boga. I dodał. Po tym poznacie, że Bóg żywy jest wśród was i że na pewno wypędzi przed wami kananejczyków, chetytów, hibwitów, peryzytów, gigaszytów, amorytów i jebusytów. Oto Arka Przymierza Pana całej ziemi przejdzie przed wami Jordan. Wybierzcie teraz dwunastu ludzi ze szczepów Izraela po jednym z każdego szczepu.

Skoro tylko stopy kapłanów niosących arkę Pana, Pana całej ziemi staną w wodach Jordanu, wody Jordanu się rozdzielą, wody płynące z góry staną jak jeden wał. Panie nasz i Boże, prosimy Cię, abyś i Ty nam towarzyszył ze swoim słowem, tak jak towarzyszyłeś ludowi wybranemu. Amen. Drogie siostry i drodzy bracia, przeżywamy dzisiaj święto chrztu pańskiego. W niedzielę po Epifanii chcemy skoncentrować się właśnie na tym wydarzeniu. Tajemnica nowego początku. Początku. Widzimy Jezusa, który jest bez grzechu, który przychodzi do Jana nad Jordan i przyjmuje chrzest w wodach rzeki Jordan.

Mimo świadomości Jana, że według jego pojmowania teologii ten czyn jest niewłaściwy. Ale to jest czyn właściwy, bo pokazuje nowy początek, otwiera przed nami wszystkimi drogę do życia w Bożej obecności. Jezus przyjmuje chrzest. I słyszymy głos, ten jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem. Proklamację Bożej obecności w życiu Bożego Syna, który jest obecny wśród nas. I w tym kontekście Chrztu Jezusa przyglądamy się teraz historii z Księgi Jozuego. W tej historii z trzeciego rozdziału widzimy, jak naród izraelski przekracza Jordan, by wejść do ziemi obiecanej.

Ta starodawna historia jest nie tylko świadectwem obecności Boga w dziejach Izraela, działania Boga w życiu ludu wybranego, ale dla nas, ludzi współczesnych, jest także głęboką metaforą naszej duchowej drogi. W wierszach, które rozpoczynają tę historię, Jozue nakazuje ludowi wybranemu. Uświęćcie się, jutro Pan dokona wśród was cudownych dzieł. Ten nakaz albo to wezwanie ma nam przypomnieć, że zanim doświadczamy czegoś cudownego działania Boga, musimy odpowiednio się do tego przygotować. To impuls do tego, by spytać się, jak się przygotowujemy do najważniejszych wydarzeń w naszym życiu.

Czy krótka modlitwa tylko wystarczy? Czy nie trzeba naprawdę uświęcić się, mówiąc językiem o złego, czyli wyłączyć się z tego, co codzienne, powszednie? Jak przygotowujemy się do konfirmacji jako młodzi ludzie? Jak przygotowujemy się do aktu wstąpienia do Kościoła po okresie przygotowań? Jak młodzi ludzie przygotowują się do aktu ordynacji na duchownych? Jak przygotowują się wybrani radni do objęcia funkcji członka Rady Parafialnej czy członka Synodu Diecezjalnego Synodu Kościoła. To takie ważne momenty.

"Uświęćcie się" - mówi Jozue. Wyciszcie się, a w tym sensie starotestamentowym uświęcenie się to właśnie wyłączenie się z codziennych działań, czyli z codzienności. Odcięcie się. Wejście do innej rzeczywistości. bowiem według Tory nadanej na Synaju poświęcenie oznacza oddzielenie się od tego, co Tora nazywa nieczystym. To oczyszczenie rytualne i symboliczne duchowe, po to by być gotowym na spotkanie z Bożą obecnością. A dla nas chrześcijan impulsem do zrozumienia tego może być również teza pierwsza z 95 tez Marcina Lutra, która mówi o wewnętrznym nawróceniu, nieustannej pokucie, żalu za grzechy i pragnieniu życia w świętości.

Dlatego też, zanim przystępujemy do czegoś szczególnego, jakim jest sakrament ołtarza, poprzedzamy to wydarzenie spowiedzią. Właśnie symbolicznym oczyszczeniem się, wyznaniem naszej niedoskonałości, wiarą w to, że Bóg nam grzech odpuszcza i chęcią poprawy naszego życia. Chrzest Jezusa w Jordanie więc jest aktem solidarności z nami grzesznymi ludźmi, z niedoskonałymi, nieczystymi, z tymi, którzy potrzebują właśnie Jego działania. Ale ten chrzest jest także początkiem Jego publicznej misji, działalności Jezusa.

A dla nas chrześcijan, których nazwa pochodzi właśnie Christianoi od chrztu ochrzczeni, to chrzest święty jest momentem, w którym zostajemy włączeni do wspólnoty Kościoła i wezwani do życia w świętości. W luterańskiej interpretacji chrzest święty jest nowym narodzeniem, powołaniem nas do nowego życia w Jezusie Chrystusie. I nawiązując do tezy Lutra, spytajmy się, czy my jesteśmy naprawdę gotowi, by codziennie, by każdego dnia odnawiać swoje poświęcenie dla Boga. dla Boga, który obecny jest wśród nas w Duchu Świętym, w Jezusie Chrystusie.

A w historii z Księgi Jozuego obecność Boga to obecność Arki Przymierza wśród ludu jako Jego autentycznej obecności. Centralnym punktem więc dzisiejszej historii jest właśnie Arka Przymierza, którą kapłani niosą przed ludem i wchodzą do Wód Jordanu. Arka nie tylko symbolizuje Bożą obecność wśród Izraela, ale jest jego obecnością. Jozue mówi do ludu, po tym poznacie, że Bóg żywy jest pośród was. I ta obecność Boga umożliwia cudowne wydarzenie i późniejsze wydarzenia w dziejach ludu wybranego. Nie tak dawno oglądaliśmy po raz kolejny jeden z moich ulubionych filmów, czyli Poszukiwacze Zaginionej Arki.

W tym filmie możemy dość dokładnie zobaczyć bliski biblijnemu opisowi wizerunek Aaron Haberit, czyli Arki Przymierza, po łacinie Arki, czyli skrzyni. W torze znajdujemy jej opis, mierzony łokciami. Możemy to oddać, że była to skrzynia z drewna akacjowego o wymiarach metr 40 na 80 na 80. Obustronnie z wewnątrz i z zewnątrz obita złotą blachą, a zamknięcie Arki Przymierza stanowiła płyta ze złota. Zgodnie z biblijną tradycją w Arce przechowywano laskę Arona, dzban z manną, która była na pustyni, ale nade wszystko dwie kamienne taplice z tekstem przykazań.

Ten film, który przywołuję, inspiruje i pyta także o nasz stosunek do Arki Przymierza. Tych, którzy ją szukali, którzy ją znaleźli, którzy ją zbezcześcili. Co finalnie objawia się odejściem Arki z naszej rzeczywistości ziemskiej. W chrześcijańskim rozumieniu Arka Przymierza znajduje swoje wypełnienie w Chrystusie. Nie ma jej wśród nas. Nie wiemy tak naprawdę, kiedy zaginęła. Hipotezy mówią, że było to podczas pierwszego zburzenia świątyni przez Babilończyków i uprowadzenia Izraelitów w 586 roku przed Chrystusem.

Nie ma tamtej Arki, którą przeprowadzili kapłani przez Jordan, ale jest Boża obecność, prawdziwe przymierze, które wypełnia się w Jezusie Chrystusie. Jest on nazwany Immanuel, Emanuel, czyli Bóg z nami. Immanuel, Bóg z nami, Bóg pośród nas i On prowadzi nas przez wody chrztu, naszego chrztu do nowego życia. Otwiera przed nami wody Jordanu, naszego Jordanu, uświęca swoją obecnością nasze życie. Od chrztu Jezusa i ustanowienia później przez Niego wobec uczniów apostołów każda woda chrzcielna staje się Jordanem, miejscem spotkania człowieka z Bogiem.

Czy my mamy świadomość tej obecności Arki Przymierza w naszym życiu? Czy dostrzegamy, że w naszym Chrzcie Świętym otrzymaliśmy obietnicę, że Bóg będzie z nami we wszystkich chwilach naszego życia? Czy przechodząc przez ten Jordan, I odwołując się do Niego, ufamy Bogu i odbieramy nasze życie jako miejsce Jego działania. Tam nad rzeką Jordan... gdy był z ludem Jozue, kapłani z Arką Przymierza weszli do Jordanu, a wody zatrzymały się, umożliwiając ludowi przejście na suchą ziemię. Gdy Bóg wkracza w nasze życie, to czas się zatrzymuje.

Wszystko, co zewnętrzne, wszystkie nasze lęki, obawy, strachy, zostają jakby na filmie w stopklatce zatrzymane. Dla Izraelitów to przejście przez Jordan przypomniało im pierwsze przejście pod wodzą Mojżesza przez Morze Czerwone. Odkryli wierność Boga względem swojego ludu. To przejście wymagało zaufania, wypłynięcia poza granice swojego komfortu, przekroczenia ich. Musieli naprawdę zaufać, że wody się roztąpią i wtedy, gdy będą zawieszone, nagle ich nie zaleją. Podobnie i my w naszym życiu, my także często stajemy przed naszymi Jordanami, przed wyzwaniami, trudnościami, które często wydają nam się nie do pokonania.

Są ponad nasze ludzkie siły. Ale należy zaufać Bogu, poprosić Go i postawić krok wiary. Jak to w jednym z innych filmów o przygodach Indiany Jonesa mogliśmy zobaczyć. Krok wiary jako krok zaufania i wierzy. Mógł iść dalej. Tak i my możemy iść dalej, bo chrzest jest początkiem drogi zaufania. Jest aktem szczególnym, w którym nic nie zależy od nas, a wszystko jest Bożym działaniem. W sakramencie chrztu jesteśmy oczyszczeni z grzechu pierworodnego i przyjęci do społeczności Kościoła, czyli Bożej rodziny, stajemy się Bożymi dziećmi.

Rozpoczyna się nasza duchowa podróż przez całe życie. Bóg nas prowadzi i jest wierny, tak jak jest wierny względem Izraela, który poprzez konkretne osoby, działania i symbole kapłanów niosących Arkę i samą Arkę Przymierza jest obecny wśród ludu. Tak i my odczuwamy Jego obecność w życiu Kościoła, który jest nowym Izraelem poprzez sakramenty, symbole, poprzez ludzi i wydarzenia, które budują wspólnotę. Czy my potrafimy dostrzec te znaki Jego obecności? Dla Izraela pod wodzą Jozułego przejście przez Jordan było zarazem wkroczeniem do ziemi obiecanej i początkiem budowania izraelskiej państwowości w Palestynie.

Czytając dalej księgę, możemy usłyszeć, że to zdobywanie Palestyny było często okrutne i bezwzględne. Że lud, który przyjął zobowiązanie do życia zgodnego z Torą, nie zawsze podążał tą drogą. To doprowadziło do powołania stolicy, do tego, że na wzgórzu Moira stanęła świątynia Salomona, ale odstępstwo doprowadziło do tego, że ta świątynia w 586 roku stała zburzona przez Babilończyków później odbudowana i już w 70. roku naszej ery całkowicie zburzona przez Rzymian. Izraelici zostali wygonieni z tych terenów, utracili swoją państwowość na dwa tysiące lat prawie.

A współcześni Izraelczycy wkroczyli ponownie do Ziemi Obiecanej, już nie jako Izraelici, ale Izraelczycy właśnie, jako lud nawiązujący do tamtej historii Jozuego wkroczenia do Ziemi Palestyńskiej. W 1947 roku Zgromadzenie Ogólne uchwala rezolucję w sprawie podziału Palestyny. Rezolucja ta wtedy przesądzała o wygaśnięciu mandatu brytyjskiego na terenie Palestyny i przewidywała najpóźniej w październiku 1948 roku, że powstaną na terenie Palestyny dwa suwerenne państwa. żydowskie i arabskie. Brytyjczycy zaczynają się wycofywać stopniowo z Palestyny, a liderzy ruchu syjonistycznego ogłaszają formalne ustanowienie współczesnego państwa żydowskiego.

Symbolicznie przechodzą przez Jordan. W maju 1948 roku Dawid Ben-Gurion ogłaszał tworzenie państwa Israel. Kolejne przejście Izraela przez Jordan. Dzięki za uwagę! Izrael i jego dziedzictwo, jego zobowiązania przejęte przez Jozułego i wszystkie następne pokolenia. Determinacja do tego, by odbudować coś, co było tylko w ludzkiej świadomości przez dwa tysiące niemal lat. Dzień dobry. Ciągłość wiary, tożsamości, która skutkuje podjęciem kolejnej próby przekroczenia wód Jordanu. To jest wytrwałość. Mimo różnych ocen tego wszystkiego, co wtedy w 1948 roku i przez niemal 80 lat tam się dzieje, możemy zobaczyć determinację i wytrwałość ludu, który zachował w sobie wiarę i nadzieję.

Nadzieję na odzyskanie czegoś, co przed laty było wyrwane, bo tak naprawdę to, co uczynił Józue, to było wyrwane siłą od tamtych ludów, które tam zamieszkiwały, bo rozpoznali w ten sposób swoje powołanie. Jak my odnosimy się do naszego Jordanu, do naszego chrztu zobowiązania do życia w duchu wdzięczności i odpowiedzialności? Czy potrafimy zawalczyć o sprawy naszej wiary? Czy potrafimy zawalczyć o sprawy naszej wiary? Widząc w przejściu przez Jordan nie tylko opowieść o cudzie z przeszłości, ale nade wszystko przypomnienie, że Bóg działa i w naszym życiu.

W dzisiejsze święto Chrztu Pańskiego jesteśmy więc zaproszeni, by na nowo, ciągle na nowo odkrywać głębie naszego chrztu. I widzieć w Nowym Jozue, w Jezusie, przewodnika naszej duchowej podróży. Bo Jeszua i Jozue w hebrajskim to to samo imię. Czy ten przewodnik jest wśród nas? Czy żyjemy tak, jakbyśmy wierzyli, że Bóg jest z nami? Że Arka przymierza i nas prowadzi? Że On prowadzi nas przez wszystkie kolejne jordany wyzwania naszego życia? Drodzy, niech to dzisiejsze święto umocni nas w tej nadziei, byśmy jak tamci Izraelici i późniejsi Izraelczycy mogli wejść do naszej ziemi obiecanej.

Życia w obecności Boga. Amen. Módlmy się. W naszym Kościele, drodzy, w tym roku mamy, tak jak powiedziałem to tydzień temu, modlitwy za poszczególne parafie i diecezje. Dzisiaj jesteśmy proszeni o to, by modlić się o diecezję mazurską. Łaskawy nasz Panie Boże, jesteśmy jednym ludem Bożym, tym, który jest prowadzony w mocy Ducha Świętego, obecności Bożej mocy wśród nas. Wierzymy, że w każdym miejscu naszego Kościoła zwiastowane jest Boże Słowo i udzielane są zgodnie z biblijnym nakazem sakramenty święte.

Prosimy Cię Panie o naszą jednotę w Polsce, a w sposób szczególny dzisiaj prosimy Cię o naszą sąsiednią diecezję, diecezję mazurską, wraz z wszystkimi jej parafiami duchownymi i wiernymi. Prosimy Cię, by w tym roku, w którym ta diecezja obchodzi swój jubileusz, odczuli szczególnie Twoje prowadzenie, Twoją moc, by te uroczystości świąteczne wzmocniły ich tak, jak wtedy wzmocniło Izraelitów wydarzenie nad Jordanem. Prosimy Cię o wsparcie, o powołania, o moc zwiastowania Twego Słowa. Amen. Usiądźcie drodzy.

Społeczności parafialnej mam do przekazania ogłoszenia. W dniu wczorajszym w sobotę na Plebanii odbył się diecezjalny etap konkursu dla dzieci i młodzieży Sola Scriptura, konkurs wiedzy biblijnej. Z naszej parafii startowało cztery osoby, czwórka młodzieży. Gratulujemy im tej obecności i życzymy dalszych sukcesów w konkursie. Dzisiaj po nabożeństwie zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi. Zapraszamy do punktu kancelaryjnego. Prosimy o płacanie prenumeraty z Jastuna Ewangelickiego na rok 2025.

Kwota to 230 zł. Można płacić przelewem na konto parafialne w kancelarii lub w punkcie kancelaryjnym. Po nabożeństwie zapraszamy na spotkanie w sali Debory. Można wypożyczyć książki w bibliotece Etos. A w tygodniu zapraszamy we wtorek na spotkanie młodych dorosłych. W środę o 17.30 próba chóru parafialnego. W czwartek o godzinie 18.00 spotkanie młodzieży. W piątek lekcje religii według planu. W niedzielę 19 stycznia nabożeństwo o zwykłej porze o godzinie 10, a po nabożeństwie w zakrystwie odbędzie się posiedzenie Rady Parafialnej.

Również w przyszłą niedzielę, 19 stycznia, rozpoczynamy tydzień modlitw o jedność chrześcijan. 19 stycznia o godzinie 19 odbędzie się nabożeństwo w Katedrze Oliwskiej, podczas którego będę miał zaszczyt wygłosić kazanie. A w naszym kościele, w Kościele Zbawiciela w Sopocie nabożeństwo ekumeniczne w środę 22 stycznia o godzinie 18. Naszy. Tyle jest naszych parafialnych ogłoszeń, a teraz jesteśmy proszeni o wspomnienie. Wspominamy dzisiaj wraz z rodziną świętej pamięci Zygfryda Brauna urodzonego 14 października 1942 roku, zmarłego 7 stycznia 2021 roku.

W świętej pamięci Zygmunt Braun urodził się w Nakle, Kłobytowa, zmarł tutaj wśród nas na Pomorzu w Trójmieście. Był niezapomnianym ukochanym mężem, ojcem, dziadkiem. Wspomina go dzisiaj żona Ewa, córka Iza z mężem Tomkiem, wnuszkami Zuzią i Martyną, Patrycją z mężem Maćkiem i wnukami Filipkiem i Weroniką. Te osoby mają ciągle Go w pamięci. My też pamiętamy i chcemy podziękować teraz modlitwie Bogu za Jego drogę. Módlmy się. Łaskawy nasz Panie i Boże, dziękujemy Ci za drogę życiową naszego Brata Świętej Pamięci Zygfryda.

Na to wszystko, co przekazał swoim bliskim, za świadectwo jego życia, wiary. I prosimy Cię, byś miał opiece tych, którzy ciągle się smucą. Nie mogą przeboleć nad utratą swego bliskiego męża, ojca, dziadka. I dzisiaj łączą się z nami w tej właśnie modlitwie, prosząc o wsparcie i moc. Prosimy Cię, Panie, udzielaj tego wsparcia, tej pociechy, a nas wszystkich utwierdzaj w wierze w zmartwychwstanie i życie wieczne. Amen. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym.

Amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Znaczymy. Zdjęcia i montaż Muzyka Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Stańmy teraz przed Bożym obliczem, wyznajmy nasze grzechy, wznajmy naszą wiarę w to, że u Pana jest odpuszczenie i złóżmy deklarację chęci poprawy naszego życia. Te wszystkie elementy są wpisane w spowiedź, w prawdziwą pokutę. Spowiadajmy się więc Panu, Bogu Naszemu, tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem.

którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi, łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał to nasze wołanie. Dlatego przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z was.

Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak odpowiedz, żałuję. Żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzech odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zjazduję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone.

W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko, co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. On odpuszcza wszystkie winy Twoje, leczy wszystkie choroby Twoje. On ratuje od zguby życie Twoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Pozwadnicie, o, że wioskę chciele, iść przychodzimy na życięstym lewe, Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Pan niech będzie z wami.

Znieście swe serca. Dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Puszczą Panią, Stawię, Miło jest Cię. Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze Wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Muzyka Święty Boże, święty mocny, święty a nie śmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata.

Muzyka W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą, niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci wieczerzy świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci, Z nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego.

Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy przyjdź rychło Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.

Albowiem Twoje jest Królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, toczyńcie na pamiątkę moją. Podobnie gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc Bierzcie picie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów, to czym się lekroć pić będziecie na pamiątkę moją.

Dzięki za oglądanie! Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebo wstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki.

Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Oto wszystko jest gotowe. Przyjdźcie, skosztujcie, zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. Amen. Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Wznieśmy teraz nasze serca i nasze myśli do Boga. Módlmy się. Dziękujemy Ci Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi.

Wszechmogący Boże, dzisiaj dziękujemy Ci, że przez Jezusa Chrystusa objawiłeś zbawienną wolę swoją i tajemnicę odwiecznego planu wyzwolenia ludzi z grzechu. Twój Syn narodzony z niewiasty stał się człowiekiem. ale nie przestał być prawdziwym Bogiem, zawsze jest w nim pełnia boskości, zrodzona wieczności. W wodach Jordanu objawiłeś Ojcze Jego godność i chwałę, aby każdy mógł w nim poznać swojego Pana i przewodnika w życiu. Wątpiącym w Jego boską godność, daj Panie poznanie prawdy o Nim, jako jedynym prawdziwym Synu Twoim, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki.

Prosimy Cię Boże, spraw łaskawie, abyśmy zawsze pamiętali, że objawienie Jezusa jako Mesjasza jest wezwaniem do nas skierowanym, abyśmy składali nasze ciało jako ofiarę żywą i świętą i porzucili grzech. Daj nam przez Ducha Świętego zdolność poznawania tego, co jest dobre, miłe Tobie i doskonałe, co służy Twojej czci i chwale. Boże, pragniemy w nawiązaniu do naszego sztu codziennie uświęcać się i przekraczać kolejne Jordany naszego życia. Poddani woli Twojej chcemy iść pod przewodnictwem Jozuego Jeszui, Syna Twojego, przez życie i budować Królestwo Sprawiedliwości Pokoju.

Dlatego prosimy Cię, Panie, także o naszą doczesność. o nasze domy, nasze rodziny, nasze zakłady pracy. Prosimy Cię o tych, którzy obchodzą swoje jubileusze, dni szczególnego Twego błogosławieństwa, byś miał w swojej opiece, byś dodawał sił, mądrości, i prowadził po równej ziemi. Wszechmogący Boże, prosimy Cię, byś błogosławił każdy nasz dzień, nasze myśli, nasze dzieła. Błogosław także Kościołowi swemu, naszej diecezji i diecezji mazurskiej i wszystkim parafią, by z mocą i nadzieją było zwiastowane Twoje słowo Amen.

Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja! Muzyka Pan jest mocą i pieśnią moją, Jezus Chrystus wczoraj i dziś. Alleluja! Muzyka Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty węb. pokój amen amen amen muzyka Moje wolne zabronie, radoszą stępnione, w Ciebie, w Polsce i dochódmy do Was. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż aby nas wywali, Krzysztof, Krzysztof, Krzysztof, Krzysztof, jak wśród nas.

Pan Bóg pozabiony, radością pragniony, Zdjęcia i montaż Muzyka Zdjęcia i montaż