4. Niedziela przed Postem

# 4. Niedziela przed Postem # Zrodlo: https://youtu.be/e_9u14Yk_zA # Data nabozenstwa: 2025-02-09

muzyka Dziękuje za oglądanie! Pan Kroś Ciele przed postem chciałbym Was wwitać drodze z głodem zapisanym w sali 60. Pójdźcie i oglądajcie dzieła Boże. Przeciwni mi okazują się pośród syniów Józ. Drodzy Bracia, tym słowem o cudownym Bożym działaniu witam Was w dzisiejszą niedzielę, Was prowadzonej w Półściele i tym, którzy łączą się z nami przez internetową transmisję. Życzę wszystkim głębokich przeżyć. Refleksję nad naszą drogą, bo będziemy mówić i na szkółce niedzielnej, i w kazaniu o uciszeniu burzy.

O tym, jak Pan Jezus potrafi wkroczyć w nasze życie i je przemienić. Zaśpiewajmy teraz pieśń numer 802. W ludu odwracamy, w mieszczu z celem jak my, gdyż ze Twojej znam zany w obiektach wejrów. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Nad szum wielkich wód, nad potężne fale morskie O Szydęstwa, Panie Słowodzie Pan rzekł i zerwała się burza, która spiętrzyła w pale. O fajny dom, wębę z tym wębę. Wołali do Pana w swej niedoli, a On wybawił ich z utrapienia. Chwila Chwila Chwila Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu.

Jak bym od początku, jak jest i jak będzie. Amen. Amen. Amen. Kyrgyi jelej son, Panie zmijuj się, Chryste, helej son, Chryste zmijuj się, Kyrie eleison, a nie zmiłuj się. Chwała Bogu na wysokościach, I pokój na ziemi, i pokój na ziemi, Na wąciach dobre upodobanie. Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Panie Jezu, nasz nauczycielu i mistrzu, płyniesz z nami w łodzi życia i otaczasz nas swoją opieką i miłością. Ucz nas pamiętać o tym w chwilach doświadczeń i nie pozwól, żebyśmy ulegali zwątpieniu.

Panie Jezu, nasz nauczycielu i mistrzu, płyniesz z nami w łodzi życia i otaczasz nas swoją opieką i miłością. Wysłuchaj nas Ty, który z Ojcem i Duchem Świętym panujesz nad wszystkim, teraz i zawsze. Amen. Pan niech będzie z Wami. Amen. I z duchem Tworio Słowo Starego Testamentu czytam dziś z księgi Izajasza z 51 rozdziału od 9 wiersza. "Obudź się, obudź! Oblecz się w moc o ramię Pana. Obudź się, jak za dni pradawnych, jak w wiekach zamieszkłych. Czy to nie Ty poćwiartowałeś Rahaba, przebiłeś morskiego potwora?

Czy to nie Ty wysuszyłeś morze, wody wielkiej głębiny i morską głębinę zamieniło w drogę, aby mogli przejść odkupieni? Wybawieni przez Pana powrócą, przyjdą na Syjon z radosnym wołaniem i będą się wiecznie weselić. Doznają radości i wesela, a troska i wzdychanie ustąpią". Ja, ja jestem tym, który was pociesza. Kim jesteś, skoro lękasz się człowieka śmiertelnego i syna ludzkiego, z którym będzie jak z trawą? Zapomniałeś o Panu, który cię uczynił, który rozciągnął niebiosa i utwierdził ziemię? Lękasz się nieustannie całymi dniami, gniewu ciemiężcy, który szykuje zniszczenie.

Lecz gdzie jest gniew gnębiciela? Więzień zostanie wkrótce uwolniony, nie umrze w lochu, nie zabraknie mu chleba. Ja jestem Pan, Twój Bóg, który wzbudza morze, bychłczały jego fale. Pan zastępów moje imię. Włożyłem moje usta w Twe usta. Moje słowa w Twe usta i w cieniu mojej ręki Cię skryłem, aby rozciągnąć niebiosa i utwierdzić ziemię, by powiedzieć Syjonowi, jesteś moim ludem. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja. Aleluja, aleluja, aleluja. Natomiast słowo lekcji apostolskiej czytamy dziś w drugim liście do Koryntian w rozdziale pierwszym od ósmego do jedenastego wiersza.

Nie chcielibyśmy bowiem, bracia, abyście nie wiedzieli o ucisku, którego doznaliśmy w Azji, że bez miary i ponad siły zostaliśmy przygnieceni, tak iż straciliśmy nawet nadzieję na ratowanie życia. Więcej, pogodziliśmy się wewnętrznie z wyrokiem śmierci, tak że przestaliśmy ufać sami sobie, a zaufaliśmy Bogu, temu, który wskrzeszał marłych". On od grozy śmierci już nas wybawił i wybawi. W Nim też pokładamy nadzieję, że nadal będzie wybawiał. Przy waszym współudziale, poprzez modlitwę za nas, aby łaskę, którą otrzymaliśmy, dzięki wielu, stała się dla wielu powodem dziękczynienia za nas.

Tyle słów Pisma Świętego. Bądź pochwalon, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste. A teraz w łączności z całym Kościołem wyznajmy naszą wiarę w słowach apostolskiego kredo. Módlmy się. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Stąpił do piekieł, trzeciego dnia z martwych wstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów, odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Usiądźmy, zaśpiewajmy kolejną z pieśni. Muzyka Dzień dobry. O, świętajmy, że Jezus w Boży, niech pamięt u Człowie. Trzymaj się, trzymaj się, Zdjęcia Zangymy w Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Wielkie prawa, wierzę się, wierzę się. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen.

Siostry i bracia, słuchajmy się w dzisiejszą niedzielę słowa Ewangelii według św. Marka. A w czwartym rozdziale w wierszach od 35 do 41 zapisane są takie słowa. Tego samego dnia, gdy zapadł wieczór, powiedział do nich: "Przeprawmy się na drugą stronę". Pozostawili więc tłum, a jego zabrali tak, jak był w Łodzi. Również inne łodzie popłynęły z nim. Nagle zerwał się bardzo gwałtowny wicher. Fale zalewały łódź, także już napełniała się wodą. On zaś spał na rufie, opierając się na podgłówku. Obudzili go więc i zawołali, nauczycielu, nie obchodzi cię, że giniemy, Wtedy wstał, zgromił wicher i powiedział do jeziora: "Milcz, ucisz się!" I wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.

Potem zapytał ich: Dlaczego tak się boicie? Jeszcze nie wierzycie? Oni zaś bardzo przerażeni pytali się wzajemnie, kim on jest, że i wiatr i jezioro są mu posłuszne. Prosimy Cię, Panie, abyśmy i my byli Tobie posłuszni, abyśmy wsłuchali się w Twoje słowo i odnieśli je do naszego życia, do codziennej praktyki. Amen. Drogi zborze, rok 2025 w naszej luterańskiej społeczności w Polsce obchodzony jest jako rok wyznania wiary. Ale też obchodzony jest jako rok 500-lecia ewangelicyzmu na Mazurach. Diecezja mazurska mówi o 500-leciu diecezji mazurskiej, według tego rozumienia najstarszej ewangelickiej diecezji jako struktury w historii.

Mazury kojarzą nam się zwykle jako kraina tysiąca jezior, jako miejsce żeglowania, kontaktu z wodą, z naturą. Podziwiamy piękno tych terenów i myślę, że wielu z nas chętni nadmazurskie jeziora właśnie jeździ. Przez wiele lat tam ludzie żyli z tej wody, byli rybakami, starali się okiełznać ten żywioł i żyć w nim w pewnej symbiozie. Byli więc podobni do rybaków, znad jeziora Galilejskiego, zwanego też jeziorem Tyberiackim, a czasem jeziorem Genezaret, czy wręcz Morzem Galilejskim. Współcześnie hebrajczycy Żydzi nazywają to Morze Kineret, Jam Kineret.

Bo słowo kineret prawdopodobnie wywodzi się od słowa kynor, czyli lira albo harfa, gdyż ten kształt tego instrumentu odnajdują właśnie w tym jeziorze. To galilejskie jezioro ma obwód około 53 kilometrów, długość 21 i szerokość 13. 21 kilometrów na wodzie, na morzu to wyobraźmy sobie, gdy staniemy w Sopocie na plaży i spojrzymy na Hel. To jest dokładnie taka odległość. Największa odległość jaką mieli rybacy w Galilejskim Jeziorze. A powierzchnia Tyberiackiego Jeziora wynosi około 160 km2. Maksymalna głębokość to 43 metry.

Możemy więc w jakimś sensie porównać je do największego mazurskiego jeziora, jakim są Śniardwy, które mają niecałe 115 km2 i głębokość około 25 metrów. Porównywalne zbiorniki wodne, które możemy, jeśli byliśmy nad Śniardwami, narekować. czy w innych wymiarach porównać do doświadczenia jeziora Genezaret. Ale coś się zasadniczo różni. Mazury są pagórkowate, ale to jezioro, na którym pływał Jezus, otoczone było górami. Jest to zarazem najniżej położone jezioro słodkowodne na ziemi, na wysokości minus 209 metrów od poziomu morza.

Jezioro tajemnicze więc, do którego wpadała rzeka Jordan i wypadała w południowym krańcu. Jest położone bardzo nisko, a w tym rejonie jest zazwyczaj upalnie, zwłaszcza latem, ale także i zimą. Temperatura wody latem dochodzi tam nawet do 33 stopni, co chyba nam byłoby już ciężko pływać w tak gorącej wodzie. Ale położone jest nisko, a otoczenie wysokich wzgórz sprawia, że nad jeziorem pojawiają się nagłe i gwałtowne burze, o których, jak piszą, nie są w stanie rozpoznać ich nawet najwięksi, najwytrwalsi rybacy i ci, którzy...

którzy sterują statkami. O jednej z takich bóż napisał właśnie Jan zwany Markiem w swojej Ewangelii. Jezus zmęczony tłumami mówi, przeprawmy się na drugą stronę. Co czytamy? Był to wieczór, gdy powiedział do nich te słowa. Tłum więc pozostawili, jego zabrali. Tak jak był, czyli bez żadnego bagażu, bez niczego wstąpił do łodzi i inne łodzie popłynęły wraz z nim. Przeprawmy się na drugą stronę. Te słowa w tradycji kościelnej traktowane są jako zaproszenie do obrania drogi wiary, do pójścia za Jezusem zaufania Mu.

Jezus w tym momencie pod wieczór zmęczony. Oni podejrzewam też po takim upalnym dniu po prostu padnięci. Ale przyjmują to wezwanie. To nie jest więc zaproszenie do jakiejś spokojnej podróży. Bo po upalnym dniu mogą wydarzyć się straszne rzeczy na wodzie. Jezus nie obiecuje nikomu, spokojnego żeglowania, ale zapewnia i nas o swojej obecności w naszym życiu. To jest zaproszenie do zmierzenia się także z nieznanym. Zwróćmy uwagę pod wieczór. Mogło to więc być już żeglowanie zupełnie po ciemku, a więc ryzyko.

Jedynie gwiazdy i księżyc były źródłem oświetlenia. Kim są zaproszeni? To świeżo wprowadzeni uczniowie Jezusa. Ci, którzy weszli do łodzi, które stały nad brzegiem, to doświadczeni rybacy, potrafiący żeglować. Wchodzą więc do łodzi ze swoimi doświadczeniami, wiedzą, umiejętnościami, ale też ze świadomością, jak znają to jezioro, że jest ono nieobliczalne. Jego oblicze może się więc w każdej chwili zmienić. Jedni pewnie buńczuczni, inni obawiający się, ale doświadczenie Jezusa, Jego nauczania sprawia, że ruszają mimo zmęczenia.

I nagle burza i jednym tym buńczucznym i tym zmęczonym, przerażonym przypomina, że człowiek nie jest w stanie wszystkiego kontrolować. Ma wiedzę, ma umiejętności, ma doświadczenie. Tym wszystkim kierujemy się w naszym życiu, by unikać raf, burz, niebezpieczeństw, mielizn i trudnych momentów w naszym życiu. A mimo to takie przychodzą. O czym wtedy myślimy? Czy pamiętamy o obecności Jezusa w naszej łodzi? Czy też zapomnieliśmy zupełnie, że On śpi na tylnym siedzeniu łodzi, gdzieś blisko nas, ale jakby nieobecny?

I wtedy w tym lęku ci uczniowie, którzy są z nim na tej jednej łodzi, w przerażeniu budzą go słowami. Rabi, nauczycielu, nie obchodzi cię, że giniemy? To pytanie, które często i my stawiamy w naszym życiu. Gdy spotyka nas coś bardzo trudnego, pytamy się, gdzie jesteś Panie, gdy ja cierpię? Gdy spotyka mnie przerażające doświadczenie, gdy jestem zagubiony, czuję się rzucony na głęboką wodę i nie widzę punktów odniesienia, dokąd mógłbym dopłynąć. Lęk, bojaźń, bojaźń i drżenie, o którym kiedyś pisał Kierkegaard w swoim dziele, jako o egzystencjalnym doświadczeniu, pierwotnym doświadczeniu człowieka.

Jaka jest reakcja rabiego? Jezus wstaje, nikomu nie czyni w tym momencie wyrzutu, ale wkracza w rzeczywistość. Mówi do wiatru, milcz, ucisz się. Jak napisał to Marek, nastała głęboka cisza, albo oddają inne tłumaczenia, nastała wielka cisza. Cisza na morzu jest wielkim doświadczeniem. Na jeziorze, gdy nagle wszystko staje, gdy żagle nie są w stanie wygenerować żadnej energii, żadnej siły, zupełna cisza. Jak mówi Biblia ekumeniczna, głęboka cisza. To nagłe przejście pokazuje więc nam, tak jak tamtym uczniom, że Jezus ma ogromną władzę.

Że ma władzę nad siłami natury. Czyli nad każdą burzą w naszym życiu. Tradycja wschodnia nazwie go pantokrator, czyli władca wszelkiego stworzenia, wszechwładny. Takimi atrybutami określi go starożytna teologia. Wszechwładza, wszechmoc to jego udział, ale dla tych uczniów Dla każdego z nas to nadzieja, że On może opanować każdą burzę, która wydarzy się w naszym życiu. Albo inaczej. To my jesteśmy w stanie opanować wraz z Nim każdą burzę, która jest w naszym życiu. Bo Jego słowo przynosi pokój, szalom. Coś, co jest czymś więcej niż brakiem wojen, brakiem walki, ale stanem właśnie głębokiej ciszy, autentycznego pokoju.

Jeśli Jemu ufamy, to i w czasie najtrudniejszym możemy doświadczyć pokoju w naszym sercu. Wtedy, gdy zamęt wokół nas. Ten dzisiejszy tekst ma więc wiele płaszczyzn. Jest bardzo głęboki. Pyta o naszą wiarę wystawioną na próbę. Pyta o nasze doświadczenia w momentach życiowego kryzysu. Niedawno oglądaliśmy wraz z małżonką film "Życie pi" po raz kolejny. Film z roku 2012. To jakby współczesna metafora burzy na Morzu Galilejskim. Zapraszam was do obejrzenia. To historia różniąca się od tej na Morzu Galilejskiej.

ale podczas doświadczeń wiele jest wspólnego. Podczas morskiej podróży z Indii do Kanady tonie statek transportowy. Jest tam nastoleczni Hindus Pi Patel. Jemu udaje się przetrwać na niewielkiej łodzi ratunkowej na środku oceanu spokojnego i wskazują. Jest on w towarzystwie hieny, orangutana, zebry i tygrysa. Rozpoczyna się walka o przetrwanie, autentyczna walka między tymi, którzy tam są. Zostają dwaj rozbitkowie połączeni niezwykłą więzią, która jest chęcią przetrwania wbrew wszystkiemu. Człowiek i tygrys biorą udział w niesamowitej epickiej podróży.

Ta podróż chłopca i tygrysa nie trwa kilka godzin jak przejażdżka po jeziorze Genezaret, ale trwa 227 dni burzy i zupełnego spokoju na oceanie. To metafora również o poszukiwaniu sensu życia i wiary. Stawiane pytania o wiarę w Boga, sens wiary i granicę ludzkiego przetrwania. Wielu. Ów bohater P. Patterson od dziecka, wychowany w tradycji hinduskiej, ale stara się zrozumieć, która religia jest prawdziwa. Poznaje je po kolei, stara się wgryźć w ich przekaz. I odnajduje tam na łodzi, że wiara jest ważna w życiu człowieka.

Daje mu siłę, nadzieję i moc do przetrwania. Po 227 dniach Pi dociera do lądu, a tygrys, nawet nie spojrzawszy na niego, udaje się do swojego świata, do dżunglu. U Marka uczniowie odnajdują siłę u boku Jezusa, u Tego, który ma moc i siłę, tak jak ów tygrys z podróży pi po morzu. I u uczniów i u tego chłopca widać zwątpienie, bo Jezus pyta uczniów, dlaczego się boicie, jeszcze nie wierzycie. To pytanie również kierowane do nas. Czy my ufamy Jezusowi nawet wtedy, gdy nie widzimy natychmiastowego rozwiązywania naszych problemów?

Że wydają nam się one być nie do pokonania, nie do pokonania. I nie widzimy żadnej nadziei. To pytanie o nasze zaufanie. Rybacy, żeglarze galilejscy, widząc to, co się stało, pytali siebie nawzajem, kim właściwie on jest, że nawet wicher i jezioro są mu posłuszne. Wtedy jeszcze nie byli w stanie rozpoznać z Nim Mesjasza, Zbawiciela, Pana ich życia. Ale te doświadczenia kolejne z Jezusem przemieniały ich i sprawiły, że byli gotowi stać się apostołami, wysłannikami. Pytanie uczniów jest kluczowe i w naszym życiu.

Kim właściwie dla mnie jest Jezus? Jezus. Czy tylko tygrysem, który jest mi w stanie pomóc w tych najtrudniejszych momentach? Czy jest też Panem całego mojego życia? I wierzę w to ze starożytnym Kościołem, jak wyznawałem w kredo, że jest On Panem całego stworzenia. A skoro tak, to również Panem moich dni i moich nocy. Dzisiejsza historia uczy nas, że burze życia są nieuniknione. Żadna nasza wiedza, tytuły, stanowiska, wiek, doświadczenie nie sprawią, że burzy nas nie spotkają. Ale pokazuje nam ta historia, że Jezus jest z nami, że nie zawsze...

Tak gwałtownie wkracza i usuwa trudności natychmiast, tu i teraz, jak mawiali starożytni Hik et Nun, ale on daje nam siłę i pokój, by przez nie przejść. Czy te kryzysy trwają kilka godzin, może kilka minut, 227 dni na morzu albo mogą trwać i latami doświadczenia choroby, które nas dotykają. Depresje, których nie jesteśmy w stanie pokonać. Lęki, które przejmują nad nami władzę. Być z Jezusem to czerpać z Niego siłę i pokój i nadzieję na przetrwanie, na przejście. Dzisiejsza historia mówi nam, nie bójmy się, powierzmy Jemu nasze życie, a nawet w największej burzy będziemy mogli znaleźć pokój w Jego obecności.

Amen. W naszym kościele modlimy się w tym roku za poszczególne parafie. Dzisiaj jesteśmy proszeni o modlitwę za parafię w Kętrzynie. To siedziba biskupa diecezji mazurskiej, o której rozpoczęliśmy nasze dzisiejsze zwiastowanie. Zapraszam Was drodzy do wspólnej modlitwy. Panie Boże, jako jednota ewangelicka w Polsce prosimy Cię dzisiaj o parafię w Kętrzynie. O parafię katedralną, która jest siedzibą biskupa diecezji. I bardzo ważnym ośrodkiem na Mazurach. To największa z mazurskich parafii. Prosimy Cię o błogosławieństwo dla niej, dla duszpasterza, biskupa, dla Rady Parafialnej, dla wszystkich nadziei przedsięwzięć.

Daj im pokonywać burze, które ich spotykają i spraw, aby świadectwo o Jezusie Chrystusie na Mazurach było ogłoszone z mocą, z nadzieją i w sile pokoju. Amen. Usiądźcie proszę. Siostry i bracia, do przekazania mam ogłoszenia. Zapraszamy dzisiaj po nabożeństwie do punktu kancelaryjnego. Osoby, które jeszcze nie opłaciły prenumeraty za zwiastun ewangelicki na rok 2025, prosimy o tego dokonanie. Dzisiaj nowy zwiastun ewangelicki jest do odbioru. W punkcie kancelaryjnym również do odbioru dla zainteresowanych jest najnowszy numer Gdańskiego Rocznika Ewangelickiego.

Zapraszamy do lektury również na stronie gre-luteranie.pl. Tam wszystkie artykuły bieżące i z wszystkich pozostałych roczników od 1 do 17 są dostępne do bezpłatnej lektury. Prosimy o opłacanie składek parafialnych z rok 2024. W najbliższy wtorek podczas posiedzenia Rady Parafialnej dokonamy weryfikacji osób, które będą brały udział w zgromadzeniu parafialnym. Sprawozdawcze zgromadzenie parafialne odbędzie się za tydzień 16 lutego po nabożeństwie. Po dzisiejszym nabożeństwie zapraszamy na spotkanie do sali de Bory.

Czynna jest Biblioteka Etos. We wtorek o godzinie 18 posiedzenie Rady Parafialnej, w środę o 17.30 próba chóru parafialnego, a w czwartek posiedzenie Komisji Rewizyjnej. W czwartek również o godzinie 18 spotkanie młodzieżowe, a w piątek lekcje religii według planu ostatni raz w tym półroczu później dzieci i młodzież mają ferie. Bardzo proszę osoby odpowiedzialne za obszary aktywności parafialnych o przesłanie sprawozdania z działalności za rok 2024 roku. To będzie sprawozdawane za tydzień podczas zgromadzenia parafialnego, na które jeszcze raz Was bardzo serdecznie zapraszam.

Proszę o zarezerwowanie czasu w przyszłą niedzielę po nabożeństwie. Tyle jest naszych parafialnych ogłoszeń. Przyjmijcie drodzy życzenie pokoju. Pokój Boży, który przerasta wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Zabarów, Są Jója, Biela i Dęba, i Jója, Biela, Biela wójcie, Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Siostry i bracia, dzisiejszy biblijny tekst Ewangelii Marka mówił.

postawił nam szereg pytań. Pytań, na które możemy odpowiedzieć właśnie podczas spowiedzi. Odbyć pokutę, przyznanie się do niedoskonałości, do grzeszności, do niewiary, do braku nadziei i braku miłości w naszym życiu. niedostatków, które bez wątpienia są w nim obecne. Pokuta, świadomość, grzeszności to pierwszy krok do pojednania, przebaczenia, odpuszczenia i doświadczenia tego ze strony Boga. Wykorzystajmy ten czas, to miejsce, by pojednać się z Bogiem, z bliźnimi, by zdać rachunek sumienia i próbować lepiej żyć każdego dnia.

Nim wypowiemy słowa naszej modlitwy spowiedniej, słuchajmy się jeszcze słowa psalmu 130-tego. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie. Panie, wysłuchaj głosu mojego. Nakłoń uszu swych na głos błagania mego. Jeżeli będziesz zważał na winy, Panie, Panie, któż się ostoi? Lecz u Ciebie jest odpuszczenie, aby się Ciebie bano. W Panu pokładam nadzieję, dusza moja żyje nadzieją, oczekuję słowa Jego, dusza moja oczekuje Pana, tęskni niż stróże poranku, bardziej niż stróże poranku. Amen. Spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu, tak się modląc.

Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca. I proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci, umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak odpowiedz, żałuję. Żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę, wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę, pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów.

Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Prze to jako powołany i ustanowiony, sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zwiastuje wszystkim pokutu Jezusa. łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. W nieboga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Albowiem tak Bóg miłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. Amen. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim.

Muzyka Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Muzyka Pan niech będzie z wami Pan niech będzie z wami Znieśmy swe serca. Dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Muzyka Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, Zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzech i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały.

Święty Boże, święty mocny, święty a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie zgłoszył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci. Wieczerzy świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię. Ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci, z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a gronawinne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi, prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego.

Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy, przyjdź rychło, Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jakiej my odpuszczamy naszym winowajcom.

I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc, bierzcie pijcie z niego wszyscy. Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów.

Toczyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dzięki za oglądanie! Dziękujemy Ci Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Twojej i prosimy Cię, abyś pomogosławił nam teraz tę społeczność, którą chcemy mieć. Spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Twoje ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Gromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie.

Przed Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Oto wszystko jest gotowe. Przyjdźcie, skosztujcie, zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. O baranku bory, który podiśniał, ale miłysze na Pani. Amen. Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone.

Módlmy się. Dziękujemy Ci, Panie, żeś nas pokrzepił tymi darami. Prosimy Cię spraw, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Święty Wszechmogący Boże, Ojcze wszelkiego miłosierdzia i łaski, Syn Twój umiłowany, nasz Zbawiciel, Jezus Chrystus stał się odblaskiem Twojej chwały. W Nim jest pełnia boskości i światła, które przenika ciemności świata i rozświetla drogi naszego życia. On jest obrazem Twojego ojcowskiego serca.

Boże, dziękujemy Ci, że przez zmarszwych stałego Chrystusa powołałeś nas do społeczności dzieci swoich i nakazałeś nam być świadkami swojej chwały. Dziękujemy Ci za doświadczenia, które nas spotykają w życiu. Doświadczenia dobre i te trudne. Spraw, abyśmy potrafili odwiedzić Uczyć się na naszych błędach, na błędach innych i odnajdywać nieustannie drogę do Ciebie. Ty nam stawiasz pytania i my stawiamy pytania. Daj byśmy potrafili odnajdywać je w księdze, ksiąg, jak on jest Biblia. Niech przez świadectwo naszej wiary i wzajemną miłość święci się imię Twoje i buduje się Twoje królestwo.

Dopomóż nam przez Ducha Świętego wytrwać w tym świadectwie naszej wiary aż do końca dni naszych. A gdy odwołasz nas do wieczności, połącz nas wszystkich w jeden chór przed obliczem swoim. Prosimy Cię, Panie, o to, co przed nami. O posiedzenie zgromadzenia parafialnego, wymianę myśli, zdanie sprawozdań, o pracę Rady Parafialnej i Komisji Rewizyjnej. Dziękując Ci za te lata, które poświęciliśmy w służbie TOE. Prosimy Cię o wszystkie nasze parafialne aktywności, o nasze zaangażowanie w Twoim Królestwie i daj byśmy w Kościele i w świecie głosili Twoją chwałę.

Prosimy Cię, wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym, Pocieszycielu nasz. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Alleluja! Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja! Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Muzyka Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Bojew się zmienią z Boże Pani, Tu na Ciebie zesina. Z Twojej świętej zmiłowane, Tu na Ciebie zesina.

Zdjęcia I w położym, noc tą pasję prosił się. Bojmość Boja, wszystko położę, I nad nami znikł się. Chcemy. Muzyka Muzyka