5. Pasyjna

# 5. Pasyjna # Zrodlo: https://youtu.be/QYnSuHCWokU # Data nabozenstwa: 2025-04-13

Wszystkie prawa zastrzeżone. Muzyka Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz aby służył i oddał życie swoje na okup za wielu. Tymi słowami witam was drodzy. Przeżywamy dzisiaj piątą niedzielę pasyjną Judica. W zeszłym tygodniu przeżywaliśmy odwrotnie niedzielę palmową, dlatego dzisiaj przeżywamy piątą niedzielę pasyjną i chcemy wszystkie te biblijne teksty na ten dzień przeznaczone przeżyć i się w nie słuchać. Witam wszystkich zgromadzonych w Kościele. Witam tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję.

Pozwólcie jednak, że w sposób szczególny przywitam dzisiaj wśród nas księdza biskupa Michała Warczyńskiego wraz z małżonką. Dzisiaj jako społeczność parafialna i diecezjalna Dziękujemy Bogu za 80 lat życia księdza biskupa, za to, że go Bóg prowadził, miał w swojej opiece i do dzisiaj tak prowadzi. Jest z nami dzisiaj ksiądz Sebastian Maria Niedźwiedziński, proboszcz parafii ewangelicko-metodystycznej, przedstawiciel Gdańskiego Oddziału Polskiej Rady Ekumenicznej. Chcemy to uroczyste nabożeństwo przeżywać w wielu wymiarach, także w wymiarze muzycznym.

Wysłuchajmy pierwszego z przeznaczonych na dzisiaj utworów. Będzie to aria Feliksa Mendelssona Bartoldiego, Doch der Herr. Wykonają Natalia Welch Mezzosopran przy towarzyszeniu naszej organistki pani Marleny Neć. Félix Mendelssohn-Bartoli, Aria Dochtechea. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Den berhebistnowie. Muzyka ZANG EN MUZIEK Rzecz o sobą, rzecz o woda, Panu wszystko jest wody. Muzyka Ty, że my, my znot myli, Za nam odecym się dali. Mój czas się zmienia, O zbędą Sejnia, i o zbędą Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Bądź sędzią moim Boże.

My jak nie od cudzynka, Cię nie odżywę. Ześlij światło i prawdę swoją, niech mnie prowadzą. Ufaj Bogu, gdyż jeszcze sławić Go będę. Ufaj Bogu, gdyż jeszcze sławić Go będę. Chór śpiewa Chór śpiewa Panie, Piotr, christe, hemy, i sam, Piotr, christe, Piotr, christe, Piotr, Kieryę Lysał Kieryę Lysał Zgładź, o Panie Boże, wszystkie grzechy oraz nieprawości nasze. Muzyka Na przygłapu ołatwany, Ty byłeś zawsze cierpliwy, Urodzi w szachrzeb zgarcony, bez Ciebie nic zbawienia. Ni łaskich odpuszczenia Ulituj się, o Jezu, Jezu Chciejmy połączyć się teraz we wspólnej modlitwie Módlmy się Miłosierny nasz Stwórco, Ty zespałałeś swojego Syna, aby jako najwyższy kapłan oddał swoje życie w ofierze za grzechy świata.

Prosimy Cię, spraw abyśmy Jego ofiarę złożoną za nas raz na zawsze przyjmowali wierzącym sercem i pocieszali się Jego Słowem. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, naszego pośrednika, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Pan niech będzie z wami i z Duchem Twoim. Wsłuchajmy się w słowa Pisma Świętego w Starym Testamencie w I Księdze Mojżeszowej, konkretnie w XXII rozdziale od I wiersza tak mamy napisane. Po tych wydarzeniach Bóg wystawił Abrahama na próbę. Zawołał do niego, Abrahamie, a on odpowiedział, oto jestem.

I rozkazał, weź swojego jedynego, ukochanego syna Izaaka i idź do kraju Moria. Tam złóż go na ofiarę całopalną na jednej z gór, którą ci wskażę. Abraham wstał więc wcześnie rano, osiodłał owsła, wziął ze sobą dwóch służących oraz Izaaka, swojego syna, narąbał drewna na ofiarę całopalną i udał się na miejsce, które Bóg mu wskazał. Trzeciego dnia Abraham rozejrzał się i ujrzał to miejsce z daleka. Wówczas Abraham zwrócił się do swoich sług. Zostańcie tutaj z osłem, a ja i chłopiec pójdziemy tam, oddamy pokłon i powrócimy do was.

Następnie Abraham wziął drewno na ofiarę całopalną, włożył na Izaaka, swojego syna, w rękę wziął ogień i nóż i poszli obaj razem. Wówczas Abraham wziął drewno na ofiarę całopalną, włożył na Izaaka, swojego syna, w rękę wziął ogień i nóż i poszli obaj razem. Wówczas Izaak zawołał do swojego ojca Abrahama, mój ojcze, a on odpowiedział, jestem mój synu. Wtedy Izaak zapytał, oto ogień i drewno, a gdzie jagnie na ofiarę całopalną? Abraham zaś odpowiedział, Bóg upatrzy sobie jagnie na ofiarę całopalną, mój synu.

I szli obaj razem. Wreszcie przyszli na to miejsce, o którym mówił mu Bóg. Tam Abraham zbudował ołtarz i ułożył drewno, związał Izaaka, swojego syna i położył go na drwach na ołtarzu. Potem Abraham wyciągnął rękę i wziął nóż, aby zabić swojego syna. Wtedy anioł Pana zawołał do niego z nieba, Abrahamie, Abrahamie. On zaś odpowiedział, oto jestem. I anioł powiedział, nie podnoś ręki na chłopca i nie rób mu krzywdy, gdyż teraz wiem, że boisz się Boga i nie zawahałeś się ofiarować mi jedynego syna. Wówczas Abraham rozejrzał się i zobaczył za sobą barana, który splątał się rogami w zaroślach.

Podszedł więc tam Abraham, wziął barana i złożył go w ofierze całopalnej zamiast swojego syna. Abraham nazwał to miejsce Pan Widzi, dlatego mówi się dzisiaj Pan ukazuje się na górze. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Amen. Natomiast słowo lekcji apostolskiej znajdujemy w liście do hebrajczyków w piątym rozdziale od pierwszego wiersza. Każdy bowiem arcykapłan z ludzi jest brany i dla ludzi jest ustanowionych w sprawach odnoszących się do Boga, aby składał dary i ofiary za grzechy.

Jest on w stanie współczuć tym, co nieświadomie błądzą, gdyż sam podlega słabości. I z tego powodu musi zarówno za lud, jak i za siebie składać ofiary za grzechy. Nie sam dla siebie bierze też ktoś tę godność, lecz jest powoływany przez Boga tak jak Aaron. Tak jak i Chrystus sam siebie nie okrył chwałą, gdy stał się arcykapłanem, ale uczynił to ten, który powiedział do niego, ty jesteś moim synem. Dzisiaj ja ciebie zrodziłem, podobnie w innym miejscu mówi, ty jesteś kapłanem na wieki, na wzór Mechilzelej.

Melchizedeka. A Bóg ogłosił go arcykapłanem na wzór Melchizedeka. Tyle słów Pisma Świętego. Bądź pochwalon, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste. Dajmy teraz wspólnie razem świadectwo naszej wiary w słowach apostolskiego kredo. Módlmy się. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia z martwych wstał, wstąpił na niebiosa.

Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądziecie żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Zabawi się Jezusem, że Ty od Boże są. I jak się dzieła, Ty zbawiasz, zabawi zbawiamy. Muzyka Zdjęcia i montaż Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Drodzy, na niedzielę Judika mamy wyznaczone słowo o sądzie.

W Ewangelii św. Jana w rozdziale 18 w wierszach od 28 po 5 wierszu z działu 19 zapisano takie słowa. Od Kajfasza zaprowadzili Jezusa do pretorium, a było rano. Sami jednak nie weszli do pretorium, aby się nie zanieczyścić przed spożyciem wieczerzy paschalnej. Piłat więc wyszedł do nich na zewnątrz i zapytał, o co oskarżacie tego człowieka? Oznajmili mu: "Gdyby on nie był złoczyńcą, nie wydalibyśmy go tobie." Wtedy Piłat powiedział: "Weźcie go i osądźcie według waszego prawa." Żydzi zaś mu odpowiedzieli: "Nam nie wolno zabijać." Stało się tak, aby wypełniły się słowa Jezusa, w których zapowiedział, jaką śmiercią miał umrzeć.

Wtedy Piłat wrócił do pretorium, zawołał Jezusa i go zapytał, czy ty jesteś królem Żydów? Jezus odpowiedział, czy mówisz to sam od siebie, czy też inni powiedzieli ci o mnie? Piłat powiedział: "Czy ja jestem Żydem? Twój naród i arcykapłani wydali mi Ciebie. Co uczyniłeś?" Jezus oznajmił: "Moje Królestwo nie jest z tego świata." Gdyby moje królestwo było z tego świata, wtedy moi słudzy walczyliby, abym nie został wydany Żydom. Teraz jednak moje królestwo nie jest stąd. Wówczas Piłat go zapytał... A więc jesteś królem.

Jezus odpowiedział, ty mówisz, że jestem królem. Ja po to się narodziłem i przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu. Piłat zaś powiedział do niego, co to jest prawda. Prawda. Gdy to powiedział, znowu wyszedł do Żydów i oznajmił: "Ja nie znajduję w nim żadnej winy. Jest natomiast u was zwyczaj, że na święto Paschy uwalniam wam jednego więźnia. Czy chcecie więc, abym wam uwolnił króla Żydów?" Wtedy oni krzyknęli: "Nie tego, ale Barabasza!" Barabasz zaś był zbrodniarzem.

Wtedy Piłat wziął Jezusa i kazał go ubiczować. Żołnierze zaś spletli koronę z cierni, włożyli ją na jego głowę i okryli go purpurowym płaszczem. Podchodzili do niego i mówili: "Witaj, królu Żydów!" i policzkowali go. Wówczas Piłat ponownie wyszedł na zewnątrz i powiedział Oto wyprowadzam go do was, abyście poznali, że nie znajduję w nim żadnej winy. Jezus więc wyszedł na zewnątrz w cierniowej koronie i w purpurowym płaszczu, a Piłat oznajmił Oto człowiek. Panie nasz i Boże, chcemy dzisiaj zobaczyć o szyma naszej wiary tamten sąd.

Sąd nad Bożym Synem, uczyniony przez człowieka. Amen. Najprzewielebniejszy księże biskupie, wielebni duchowni, drogie siostry i drodzy bracia, gromadzeni w Kościele i połączeni z nami poprzez internetową transmisję. Dziś przeżywamy Niedzielę Judika. Stajemy więc przed tajemnicą męki i śmierci Jezusa Chrystusa. A w Niedzielę Judika to temat sądu znajduje się w centrum naszych rozważań. W introicie śpiewaliśmy, bądź sędzią moim Boże, a tutaj widzimy coś odwróconego. To człowiek, ludzie stają się sędziami Bożego Syna.

Wsłuchujemy się więc w opis wydarzeń, które miały miejsce dosłownie w ostatnich godzinach życia Jezusa z Nazaretu, według zapisu poczynionego przez świętego Jana, ukochanego ucznia Jezusa. Dzisiejszy tekst jak na kazanie jest niezwykle długi, ale też bogaty przede wszystkim w emocje. Oczywiście głębia treści jest też nieprawdopodobna. A więc tekst porusza i nasze serca, i nasze umysły. To kilka scen nieprawdopodobnie ważnych dialogów w historii ludzkości, słów, które przeszły natrwałe do zasobu ogólnoludzkiej wiedzy.

Sąd. Wśród nas tu obecnych są sędziowie, byli sędziowie, prokuratorzy, adwokaci strony tego, co nazywamy procesem sądowym. Wasze doświadczenia pozwalają może inaczej spojrzeć na tamto, co się wydarzyło w tych kilku godzinach w dwóch wymiarach. Mamy też drugi wymiar, można powiedzieć, sądu kościelnego, sądu świątynnego, gdy Jezus jest oskarżany przez przedstawicieli władzy duchownej, jak napisał to ewangelista przez arcykapłanów i kapłanów żydowskich. Nie ma tutaj tak naprawdę obrony. Człowiek musi bronić się sam.

Poncjusz Piłat jako namiestnik rzymski występuje jako sędzia, który ma nieograniczoną władzę. Prawnicy myślę by potwierdzili ze znajomości rzymskiego prawa, że w Rzymie taki sąd wyglądałby zupełnie inaczej. Byłyby strony procesowe, oskarżyciel, obrońca, ważenie argumentów. Tutaj, tam, na prowincji podbity lud nie ma pełni praw. Szybko ma być sprawa rozwiązana. Piłat więc wychodzi na zewnątrz i pyta, o co skarżacie tego człowieka? I padają retoryczne słowa jego wrogów. Gdyby to nie był złoczyńca, nie wydalibyśmy go tobie.

Ciężar procesowy, udowodnienie winy, niech Jezus broni się sam. Skoro go postawiliśmy przed sądem, to znaczy, że jest winny. Piłat jest skrupulatny. Nie odnajduje winy w Jezusie. ale musi zmierzyć się z presją tłumu, a tłuszcza domaga się ukarania Jezusa. Rozterki człowieka władzy, tego, który jest tam władzą wykonawczą i sądowniczą. To jeden z głównych bohaterów tej historii. Ale to nie on stoi w centrum. On zadaje pytanie, czy ty jesteś królem żydowskim? Na co Jezus mówi, czy to mówisz od siebie? Bo tak ci się wydaje, takie są przesłanki.

Czy też inni powiedzieli to o mnie? Rzymianin odpowiada retorycznie: "Czy ja jestem Żydem? To Twój naród, Twoi ludzie i arcykapłani wydali mi Ciebie". Piłat więc dochodzi: "Co uczyniłeś?" A Jezus naucza, moje królestwo nie jest z tego świata. Ukazuje swoją misję, wyobrażenia ludzkie skonfrontowane z tym, co On przyniósł na świat. Wyjaśnia rzymskiemu urzędnikowi, że jego królestwo nie jest tego świata, co jest kluczowym momentem zrozumieniu jego przesłania. Piłat rozpoznaje sytuację i próbuje uwolnić Jezusa, ale tłum domaga się dalej jego ukrzyżowania.

Piłat ulega, każe Jezusa ubiczować, a żołnierze upluczszy koronie z cierni włożyli mu ją na głowę i okryli go płaszczem purpurowym. A zanim to się stało, Piłat wypowiada historyczne słowa, co to jest prawda. Ale teja po grecku, veritas w tym języku, w którym poncjusz Piłat był wychowany i wykształcony. Prawda. Na ten temat moglibyśmy godzinami dyskutować. Odnosić się do różnych filozoficznych koncepcji prawdy. Koncepcji prawdy tamtych czasów, filozofów greckich i rzymskich i do współczesnych modeli rozumienia tego pojęcia.

Piłat nie wie, co jest prawdą. Co to jest prawda? Odnosi się do słów Jezusa. Każdy kto jest z prawdy słucha mojego głosu. To pytanie Piłata jest więc głosem rozpaczy. Wsłuchuje się w głos Jezusa, ale władza, którą dzierży, jego pozycja społeczna są ważniejsze niż dochodzenie do tej prawdy, o której mówi Jezus. Kolejny akt tego teatrum to scena z królem żydowskim. I z Piłatem, który mówi do tłumu: "Wyprowadzam go do was na zewnątrz już tym para królewskim stroju, stroju wykonanym przez żołnierzy jako prześmiewczym, ale zarazem stroju koronacyjnym".

Ja w nim winy nie znajduję. I padają na koniec naszego fragmentu te słynne słowa Oto człowiek. Ho antropos. Ekce homo. Jak przeszło to w łacińskiej wersji do naszego repozytorium kultury. Oto człowiek. W tych słowach zawarte jest znowu tak wiele, może jeszcze więcej niż w tym pytaniu Piłata, cóż więc jest prawdą? Stajemy przed Jezusem jako człowiekiem. Stajemy przed tajemnicą Jego cierpienia i śmierci. Przed nami Wielki Tydzień, Jego męka i śmierć na krzyżu, które będziemy przeżywać. Czy rozpoznajemy w nim tylko człowieka, tylko nauczyciela ludzkości, Jezusa narodzonego w Betlejem, który przeżył szczególne oświecenie, był wielkim moralnym nauczycielem, którego słowa były całkowicie tożsame z tym, co czyni.

Czy też rozpoznajemy w nim prawdziwie króla, arcykapłana, tego, który jest powołany nie sam z siebie, ale przez Ojca Wieczności? Czy Jezus to tylko niewinny człowiek? wspaniały człowiek, nauczyciel ludzkości, taki sam jak chociażby Budda, Laocę czy Sokrates? Czy też widzimy w nim kogoś więcej niż jedynie Hoantropos? Czy widzimy w nim prawdziwie tego, który jest prawdą, który jest Bogiem, Bożym Synem? Czy w tym krzyżu rozpoznajemy znak przegranej klęski? Czy też widzimy to jako symbol miłości? Miłości, która nie zna granic, która jest gotowa poświęcić sama siebie za życie tych wszystkich, których kocha.

Ta miłość Chrystusowa przekracza wszelkie ludzkie wyobrażenia, oczekiwania i to jest prawda w Chrystusowym rozumieniu. Dzisiejsze słowo więc... Zaprasza nas do penetracji wielu obszarów ludzkiej myśli, ludzkich emocji. Możemy przeżyć to jako emocjonalną scenę, scenę niesprawiedliwości ludzkiej, która porusza nasze serca do głębi. Ale możemy też to przejąć jako przesłanie adresowane do głębi naszej egzystencji. Spytać się, jakie miejsce w naszym życiu zajmuje prawda i Jezus. Czy On jest dla nas znakiem miłości i nadziei, czy też jest tylko jednym z wielu symboli, wielu nauczycieli.

Wspaniałych zresztą. To ważne pytania, które trzeba sobie postawić na początku Wielkiego Tygodnia. Kim jest dla mnie Jezus? Człowiekiem? Bogiem? Nauczycielem? czy też moim Zbawicielem, Panem, od którego zależy moje życie, tym, który obdarza mnie miłością, nadzieją i wiarą. I chcę, abym ja podjął tę odpowiedzialność za miłość w świecie, również w swoim życiu. Nie stańmy, drodzy, obojętnie wobec Jezusa. Nie stańmy tak wobec Jego osoby, jak uczynił to poncjusz Piłat, który koncentrował się tak naprawdę, mimo wszelkich poszukiwań prawdy, na swojej egzystencji.

Troszczył się o swój interes, swoją pozycję w świecie, a nie o to, by rozpoznać w Jezusie naprawdę prawdę. Spójrzmy z perspektywy krzyża. Krzyża, który jest źródłem siły i nadziei i znakiem zwycięstwa. Wykorzystajmy te najbliższe dni w sposób szczególny: na lekturę Pisma Świętego, na modlitwę, na udział w świątecznych nabożeństwach Wielki Czwartek, pod Krzyżem Wielki Piątek i Wielkanocne Święta. byśmy potrafili po tych głębokich przeżyciach Wielkiego Tygodnia cieszyć się, że Jezus jest zmartwychwstaniem i życiem, naszym życiem.

Amen. W dniu dzisiejszym chcemy się modlić w ramach naszego cyklu modlitw o parafię Ryn. Parafia Ryn obejmuje swoim zasięgiem miasto i okoliczne niewielkie miejscowości w sąsiednich gminach. Do parafii w Rynie należą dwa filiały: Koczarki i Isterławki Wielkie. Cała społeczność liczy 150 osób. Proboszczem parafii jest ksiądz Jan Neumann. Oprócz działalności kultowej duszpasterskiej, parafia wynajmuje też pokoje gościnne i prowadzi działalność diakonijną. Módlmy się. Łoskawy nasz Panie i Boże, dzisiaj chcemy Ci podziękować za działalność naszej parafii w Rynie.

Za tę lokalną wspólnotę, która składa świadectwo i buduje obraz ewangelicyzmu na tamtej ziemi. Wraz z parafią w Rynie dziękujemy Ci za ich chór parafialny, aby swoją muzyką dalej wielbił Boga, aby chórzyści byli obdarzeni zdrowiem, siłą i radością w swojej posłudze. Dziękujemy Ci za młodzież i dzieci tamtej parafii, by wzrastali w wierze, miłości, poznaniu Bożej woli, znajdując w Jego słowie światło i wskazówkę w życiu. Dziękujemy Ci za działalność punktu wypożyczalni sprzętu rehabilitacyjnego, aby była skutecznym narzędziem niesienia pomocy potrzebującym, by wszyscy zaangażowani w to dzieło byli obdarzeni mądrością, cierpliwością i siłą.

Prosimy Cię Panie, byś prowadził ich w swojej mocy. Amen. Usiądźcie drodzy. Zanim przedłożę Wam ogłoszenia, chciałbym w przód bardzo serdecznie podziękować tym wszystkim, którzy z tak wielkim zaangażowaniem uczestniczyli w nagraniu nabożeństwa, które było dzisiaj transmitowane o godzinie 8 w TVP Kultura. Bardzo, bardzo Wam wszystkim dziękuję. To było nasze wspólne świadectwo, naszej wiary dla całego świata. Dzisiaj po nabożeństwie zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi. Czynna jest Biblioteka Etos.

Zapraszamy do punktu kancelaryjnego, gdzie można odebrać i zakupić nowy numer z Jastuna Ewangelickiego. A w sposób szczególny po nabożeństwie zapraszamy na spotkanie w sali Debory, spotkanie z jubilatem księdzem biskupem Michałem Warczyńskim. A o godzinie 13.00 dzisiaj w kościele pierwszy koncert w ramach tegorocznego cyklu Cantus Mare wystąpi zespół saksofonowy "Sax Lupet". Zapowiada się niezmiernie interesujące wydarzenie muzyczne. Cztery saksofony w jednym miejscu w naszym Kościele. Tego jeszcze nie było.

W tygodniu, drodzy, we wtorek o godzinie 18:00 spotkanie dla osób zainteresowanych ewangelicyzmem. W środek o godzinie 17:30 próba chóru parafialnego. Ale w sposób szczególny zapraszamy na wielkotygodniowe nabożeństwa. Wielki Czwartek tu w Kościele o godzinie 17.00 w Dzień Ustanowienia Komunii Świętej nabożeństwo spowiednio-komunijne. W Wielki Piątek spotykamy się dwa razy. Na porannym nabożeństwie o godzinie 10.00 i o godzinie 17.00 na nabożeństwie z udziałem chóru parafialnego. A te osoby, które będą gdzieś w drodze lub bliżej Tczewa zapraszamy na godzinę 11 na nabożeństwo wielkopiątkowe do kaplicy Marcina Lutra w Tczewie.

Wielkanoc, nabożeństwo o godzinie 10 w Kościele Zbawiciela o godzinie 15 w Tczewie. I w poniedziałek wielkanocny nabożeństwo o godzinie 10. Dzięki. Już dzisiaj anonsujemy wycieczkę organizowaną przez Polskie Towarzystwo Ewangelickie Oddział Gdański w Sopocie. Serdecznie zapraszamy na wycieczkę na Mazury w dniach 19-21 czerwca. Koszt wyjazdu to 600 zł, w tym opłata za autokar noclegi. Szczegółowy program oraz zapisy u skarbnika oddziału PTE pana Piotra Dolnego. Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w tej wycieczce.

W dniu dzisiejszym jesteśmy proszeni o modlitwę. Dzisiaj wypada 70. rocznica konfirmacji pana Helmuta Kowalewskiego, który był konfirmowany przez księdza seniora Edwarda Dzica w tym kościele w roku 1945. Modlitwę dołączymy do modlitwy głównej, dziękując Bogu za to wydarzenie i tych wszystkich konfirmantów, którzy byli wtedy zaraz po wojnie konfirmowani. A teraz jesteśmy proszeni o wspomnienie. Dzisiaj wspominamy świętej pamięci Oldrzycha Fischera, który rodził się 12 kwietnia 1925 roku w Bratysławie. Oldrzych Fischer studiował na Politechnice w Wiedniu, przerwał z powodu choroby naukę.

Został zegarmistrzem, wykonując ten zawód z precyzją i z sercem. W 1963 roku w wyniku represji opuścił Czechosłowację i wraz z rodziną przybył do Gdańska, miasta rodzinnego swojej żony. Tu znalazł swój dom i mieszkał aż do śmierci. Pozostawił po sobie dwoje dzieci, które dziś z miłością i wdzięcznością wspominają swojego tatę. Połączmy się w modlitwie. Łoskawy i dobry nasz Panie Boże, dziękujemy Ci za drogę naszego świętej pamięci brata. Za drogi, które doprowadziły go tutaj aż do Gdańska. Za to, co dał swoim bliskim, swoim dzieciom i za świadectwo, które składał swoim życiem.

Prosimy Cię, byś miał dziś w opiece tych, którzy go dzisiaj wspominają. Wzmacniał naszą wiarę w zmartwychwstanie i życie wieczne. I nas obdarzył życiem wiecznym w Twoim Królestwie. Amen. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech szerze serca i myśli nasze. W Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Drodzy, podczas Komunii Świętej będziemy słuchać kolejny utwór do Cezara Franka Panis Angelicus, a w ramach Postludium utwór Antonia Vivaldiego Stabat Mater Dolorosa. Wykona je dzisiaj dla nas Pani Natalia Welcz, mezzo sopran.

Bardzo więc proszę o pozostanie w Kościele do końca utworu. Teraz śpiewamy kolejną pieśń. Muzyka Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Muzyka Nie na to nie uszło się jest na, Lebo te, bo chmierze się, Na rogą, nie i rada. Gospodzące, że to nie o nie, I jeba, że to poboczy. Chwała święta, że to nie jest na, O niej, o niej, o niej. Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Drodzy, wiele Bożego Słowa dziś usłyszeliśmy. Dlatego teraz w spowiedzi, świadomi swoich niedoskonałości, zwróćmy się do Boga w słowach powszechnej modlitwy spowiedniej.

Módlmy się. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, Ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, Wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, Popełnione myślą, mową i uczynkiem, Którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nieszczerze i z całego serca. I proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Drodzy Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za swoje grzechy? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję. Żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz, wierzę, wierzę. A czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić swoje życie? Jeśli to jest Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę, pragnę. Jak wierzysz, wierzę. Tak niechaj Ci się stanie.

Tak rzekł Pan nasz Jezus Chrystus do swoich apostołów, którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone. Dlatego jako powołany i ustanowiony sługa Jezusa Chrystusa, Jego Świętej Ewangelii, zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego odpuszczam Wam grzechy Wasze w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszu moja Panu i wszystko, co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszu moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstwiego. Zostańcie w pokoju Pańskim, a Pan niech będzie z wami.

Amen. Amen. Wszelkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Muzyka Pożyw sam, pożyw sam, Lęczy woda i woda! Pożąd żyją nasi kary, Mieścię i węścia wawa, Dażą od myli do kary, Zdjęcia i montaż Muzyka Słuchni Pan, szłuchni Pan, obiekwizny własny kran, na nale i osądze się zbliża, na to jasza się zbierza. O, słychał na nas wyszom, Chorajmy. Pan niech będzie z wami Wznieście swe serca Zdrowiśmy Jezu do Pana. Dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Cóż to i sprawiedliwo jest życzą. Za prawdę godne to i słuszne, sprawiedliwe i zbawienne, abyśmy Ci dziękowali, Ojcze Wszechmogący, i chwalili Cię przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Ty jesteś Twórcą świata. Jego bogactwo i piękno jest Twoim darem. Pozostałeś nam wierny, choć my ludzie pogardziliśmy Tobą i Twymi darami. W Chrystusie przyszedłeś do nas, dzieląc nasz ból i samotność i wziąłeś na siebie karę za nasze grzechy. W swoim duchu działasz w nas, w swoim kościele i świecie. Przez to śpiewamy Tobie także w imieniu tych, którzy już zapomnieli Ci dziękować albo nigdy nie potrafili pieśń chwały. Święty, święty, święty jest nasz Pan, a niebo i ziemia, a niebo i ziemia są pełne maty Jego.

Wysławiamy Cię, Panie nieba i ziemi. Ty zlitowałeś się nad swoim stworzeniem i posłałeś swego Syna, aby stał się człowiekiem. W Chrystusie Słowo stało się ciałem, miłość ofiarą, a nadzieja rzeczywistością. Dziękujemy Ci za odkupienie wykonane dla nas na krzyżu. Prosimy przez Ducha Twego poświęć nas i odnów na ciele i duszy, abyśmy pod postacią chleba i wina przyjęli ku zbawieniu ciało i krew Jezusa Chrystusa. Oczekując na Jego przyjście wołamy wraz z całym Twoim ludem Przyjdź rychło, Panie. Szczęść, Panie, Jezu.

Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus w tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc, bierzcie i pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej. która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów, to czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dzięki za oglądanie! Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczo mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Oto wszystko jest gotowe. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. O baranku pole, ubyła nasza na ten, i do się na panie. Zabarami, w ramach, oj Panis angelicus, et panis hominus, mut panis celicus figores termina, Muzyka Domer, numer, selu te dominis. Muzyka Ty moris terminum Parem miramis Andem ad dominum Zdjęcia i montaż Muzyka Módlmy się. Dziękujemy Ci Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi.

Amen. Bardzo proszę o podejście do ołtarza księdza biskupa Michała Warczyńskiego. Księże biskupie, chcemy w społeczności naszego zboru, jak i w społeczności diecezjalnej, przeżywać 80. rocznicę Twoich urodzin. Ksiądz biskup Michał Warczyński urodził się 4 lutego 1945 roku. Młodość spędził tutaj w Trójmieście. Udał się na studia do Warszawy. w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Został ordynowany na duchownego 18 kwietnia 1971 roku tutaj, w kościele Zbawiciela w Sopocie, gdzie pozostał wikariuszem księdza seniora Edwarda Dietza do roku 1973.

W latach 1973-1983 był duszpasterzem parafii w Zduńskiej Woli, opiekując się jednocześnie zborami m.in. w Łasku i Wieluniu. W latach 1983-2010 był proboszczem parafii w Gdańsku, Gdyni i Sopocie. Gdy objął tam tutaj funkcję proboszcza, obsługiwał również duszpastersko Słupsk do roku 1991 oraz Elbląg aż do roku 2002. Ksiądz Michał Warczyński w Urząd Biskupa Diecezjalnego został wprowadzony w urząd 7 marca 1992 roku w Sopocie. i Urząd biskupa diecezji pełnił do lutego 2011 roku. Od 1993 roku do 2011 ks. biskup był przewodniczącym Gdańskiego Oddziału Polskiej Rady Ekumenicznej.

Biskup Warczyński jest żonaty z Jolantą z domu Buchholz. Pastorostwo mają dorosłą córkę Paulinę. Przewielebny, najprzewielebniejszy księże biskupie, drogi bracie w Chrystusie. Dziękujemy dzisiaj Panu Bogu za to, że prowadził Cię w zdrowiu i w siłach i w mądrości przez tak wiele lat. Za Twoją młodość, bracie, tutaj w Trójmieście, za studia w Warszawie i Twoją pracę duszpasterską w Zduńskiej Woli, a później aż do czasu spoczynku tutaj w Trójmieście i w wielu miastach na Pomorzu. Myślę, że ksiądz biskup sięga dzisiaj właśnie pamięcią do tych wszystkich wydarzeń, do swojej drogi jako człowieka związanego tutaj z tą pomorską ziemią, z Trójmiastem, ale przede wszystkim jako człowiek Kościoła, który związał swoją drogę życiową z Kościołem Józa Chrystusa.

Głuszeniem Ewangelii, duszpasterstwem, pracą katechetyczną, jak również, co chcemy dzisiaj wyrazić, pracą ekumeniczną tutaj jako przewodniczący Gdańskiego Działu Polski Rady Ekumenicznej. Jako proboszcz Trójmiejskiej Parafii i biskup diecezji pomorsko-wielkopolskiej składam na ręce księdza biskupa słowa najwyższego uznania i szacunku za wszystko to, co dokonał, jednocześnie życząc dalszego zdrowia, sił, mądrości, a przede wszystkim Bożego prowadzenia. by ksiądz biskup wraz z rodziną odczuwali, że są w Bożych rękach i w Bożej mocy.

Proszę przyjąć wyraz najwyższego szacunku. W imieniu Gdańskiego Działu Polskiej Rady Ekumenicznej oraz Parafii Wamiometodystycznej w Gdańsku słowo wygłosi ksiądz Sebastian Maria Niedźwieciński. Ekscelencjo. biskupie Michale Warczyński. W liście Judy w przykładzie Biblii Ekumenicznej: "Miłosierdzie, pokój i miłość niech zostaną w Tobie pomnożone". Z okazji 80-lecia urodzin i w ekscelencji W imieniu Oddziału Polskiej Rady Ekumenicznej w Gdańsku, całej parafialnej społeczności w swoim własnym imieniu proszę przyjąć wyrazy wdzięczności za lata przyjaźni, a także naszej modlitwy i najserdeczniejszych życzeń błogosławieństwa Bożego oraz wszelkich łask Bożych.

Słowami, które pozwoliłem sobie zaczerpnąć z mało znanego ojca metodyzmu, księdza Charlesa Westleya, który w 1738 roku napisał, wydaje mi się, że te słowa są akurat na dziś. Szukałem tego, by wielu przyjaciół przychodzących do mnie umocnić w podstawowej prawdzie zbawienia tylko przez wiarę. Wiarę, która nie jest daremna i martwa, lecz która znajduje swój wyraz w miłości. Bożego Bogusza, Wielu, Sąpienia. A ja księdzu go zabiorę na chwilę. I poproszę, żeby ksiądz biskup teraz uklął, nie przede mną oczywiście, absolutnie, ale przed Panem Bogiem, bo chcemy udzielić Bożego błogosławieństwa.

Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą, niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niech Ci da swój święty pokój. Amen. Właśnie w tym momencie. Niech Boże Bóg osadnie spocznie na to, jak teraz. Niech to Bóg osadnie spokój przez siebie i posadza do radności końca do dnia. Niech Bóg osadnie ojciec, syn, wyśleń. Poprosimy o to, by ksiądz biskup powstał. Przedstawiciele Rady Parafialnej. Panie Księży, w istubie, włożyć o to wyłanie, o sytuacji jest typowa.

ale chcemy w imieniu zbierania wszystkich, bardzo serdecznie, jak się zbierze, podziękować za was, trudny z tych byt trudnych lat, po okresie przebomu lat 80-tych i 90-tych, wtedy kiedy budowały się serenny ekonomiczny podstaw naszych paraków. Ksiądz Mińsku był, dzięki za uwagę, dzięki za uwagę, że podmił to wszystko za tego rosną. Chcę Wam Państwu dziękować, Majd Mastarowej. To jest Majd Mastarowej i mam na niej wyszukiw. Więc to są serdeczne podziękowania. i te mnóstwo żywych. Żydzymy Państwo o wwiedniu wszystkiego dobra....

Siostry i bracia, dalsza część uroczystości znanych z urodzinami 80. księdza biskupa będzie miała miejsce na górze w sali Debory. A teraz złączmy się w modlitwie, modlitwie dziękczynnej również za życie naszego brata księdza biskupa. Módlmy się. Panie i Boże nasz, w niedzielę Judika prosimy Cię, nie sądź nas według sprawiedliwości swojej, ale z miłości obchodź się z nami, gdyż wiemy, że jedynie na gniew Twój zasługujemy. Zakryj więc oblicze swoje, nie pamiętaj nam grzechów naszych, popełnionych myślą, słowem i uczynkiem.

Panie i Boże, Ale okryj nasze chore dusze płaszczem sprawiedliwości Pana i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa. Łoskawy i dobry nasz Panie i Boże, dzisiejszą niedzielę dziękujemy Ci za Twoje prowadzenie przez 80 lat naszego brata w Chrystusie i sługi Kościoła, księdza biskupa Michłała Wansczyńskiego. Dziękujemy za to wszystko, co dałeś jemu. Za jego rodzinę, za żonę, za cudkę, za powołanie do służby. Służbę najpierw tutaj na Pomorzu, później w Zduńskiej Woli i znowu w Sopocie i wielu okolicznych parafiach.

za jego zaangażowanie w Twoim Kościele i na polu ekumenizmu. Dziękujemy Ci za to wszystko i prosimy, abyś obdarzał go zdrowiem, siłami i mądrością. by swoim życiem składał świadectwo przynależności do Ciebie Chryste i odczuwał, że Ty każdego dnia prowadzisz, napełniasz Słowem i dajesz błogosławieństwo. Boże Miłosierny, prosimy Cię dzisiaj także za naszą parafialną społeczność, za Polską Radę Kumeniczną Oddział w Gdańsku i za diecezję Pomorsko-Wielkopolską, którą prowadził ksiądz biskup przez wiele lat.

Daj, aby we wszystkich parafiach w tym Wielkim Tygodniu z mocą i nadzieją głoszone było poselstwo krzyża. I spraw Pani, abyśmy my przez dźwiganie własnego krzyża wzrastali w posłuszeństwo woli Twojej i byli wiernymi Twoimi sługami. Prosimy Cię także w tym czasie za wszystkimi chorymi i słabymi, za tymi, co są w podróży, za zasmuconymi i opuszczonymi. Polecamy ich Twoje opiece, a Ty okaż im swoją miłość. W sposób szczególny chcemy Cię dzisiaj także prosić za konfirmanta, który w tym miejscu 70 lat temu składał ślubowanie swojej wiary i w tym ślubowaniu wytrzymał.

Dziękuję mi za wszystkich konfirmantów, którzy przed tym ołtarzem składali swoje ślubowanie. Prosimy Cię, miej naszego brata w swojej opiece i prowadź go dalej w swojej mocy. I prosimy Cię dalej, byś błogosławił naszemu narodowi i naszej Ojczyźnie, byś miał w swoje opiece nasze domy i rodziny. Niechaj Twoje błogosławieństwo pokoju sporcz na świecie pełnym niepokoju, niepewności. O to wszystko prosimy Cię. Wysłuchaj nas Ojcze przez ukrzyżowanego Syna Twojego Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.

Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, Orobie nam, wieki, miłoże Ciebie. Pan jest mocą i pieśnią moją. On jest w swoim, bym abidem. Jezus Chrystus wczoraj i dziś wębcze i na wębnie. Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty węb. pokój Amen Amen Amen Amen Zdjęcia i montaż Zdłuż na co dzień, Oj, kropaj, krew, Ustydne mnie, Porosław na zdłuż na co dzień. Niech szczerać Bóg, Obiecy ma Bóg, Z nami w naszych dzielnień.

Niech Cię chłoni nas, że Twoja pasz, swe czasy na tobie zmieniaj. Kolejna śpiewa Zabój wios, Chrystami puszczaj, Wszyscy, przyjazd do węce ma, Chrysty z nami dla naszych rokach. Dłog świętych na, co nie święta, zaś żytaj nam. Muzyka Muzyka Nome'n debat, nome'n debat wios. Stava tróter dolorowa, dolorowa. Jogsta crótem oprimowa, LOKRIMUZE DOMENTA Eee Eee Eee Eee Eee Eee Domendego tw. Wszelkie prawa zastrzeżone. Muzyka KONIEC Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone.