Gdańsk-Długie Ogrody — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Przy Długich Ogrodach w Gdańsku były dwa cmentarze (po niemiecku St.-Barbara-Kirchhof), oba należące do ewangelickiej parafii świętej Barbary. Starszy, przykościelny, powstał przy szpitalu z kaplicą założonym w 1387 roku, a potem trwał przy kościele świętej Barbary. Zajmował około 0,12 hektara na terenie zbliżonym do prostokąta, po północnej stronie świątyni; zamknięto go około 1800 roku. Zrazu był katolicki, od połowy XVI wieku służył ewangelikom — kościół stał się protestancki w 1557 roku. Gdy miejsca zabrakło, pod koniec XVIII wieku założono obok drugi cmentarz ewangelicki, o powierzchni 0,48 hektara, na nieregularnej działce wydłużonej z północy na południe, po wschodniej stronie ulicy świętej Barbary, wśród domów mieszkalnych. Znaczenie stracił po otwarciu w 1869 roku cmentarza świętej Barbary na Siedlcach, a urzędowo zamknięto go po 1945 roku. Po wojnie teren opuszczono; zachowały się resztki drzewostanu cmentarnego i czytelne dawne granice. W źródłach nie znaleziono liczby pochówków; ewidencja konserwatorska tej liczby nie podaje. Cmentarz z końca XVIII wieku ujęto w ewidencji zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa jako „cmentarz ewangelicki” przy ulicy świętej Barbary; do rejestru zabytków województwa pomorskiego nie jest wpisany. Rejestr obejmuje kościół przy ulicy Długie Ogrody 19, pod numerem A-1446 z 22 marca 1994 roku, oraz dwa budynki dawnej wspólnoty przy ulicy świętej Barbary, tej samej co cmentarz. W rejestrze są to szkoła z 1873 roku pod numerem 1 (A-19…