Gdańsk-Stogi — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w gdańskich Stogach (po niemiecku Heubude) założono na lekkim wzniesieniu u zbiegu ulic Kruczej i Nowotnej (Seebadstraße), na skraju zalesionych wydm nadmorskich, na północ od Pustego Stawu. Powstał przed 1843 rokiem jako cmentarz komunalny gminy Heubude, a jego część otrzymał miejscowy kościół ewangelicki; w 1881 roku wzniesiono dzwonnicę. Pamiątkowy druk o Stogach wydany w Gdańsku w 1911 roku wiąże powstanie cmentarza z przerwaniem się Wisły pod Neufähr 1 lutego 1840 roku: Stogi przydzielono wtedy do kościoła świętej Barbary na Długich Ogrodach, a odległość i częsta niedostępność tego kościoła sprawiły, że już w 1844 roku trzeba było założyć własny cmentarz, powiększany potem w latach 1863, 1886 i 1902. Dzwonnicę z 1881 roku zbudowano według tego druku z fundacji Alberta Krügera; dzwoniła zarówno na nabożeństwa, jak i na pogrzeby, a 15 maja 1911 roku uderzył w nią piorun, nie wyrządzając większych szkód. Zajmował prostokąt o powierzchni 0,81 hektara, mocno wydłużony z zachodu na wschód wzdłuż ulicy Nowotnej, z centralną aleją wychodzącą od bramy przy ulicy Kruczej. Krajowa ewidencja zabytków datuje cmentarz na połowę XIX wieku, a gminna ewidencja zabytków miasta Gdańska wymienia go pod pozycją 3642 jako teren dawnego cmentarza ewangelickiego Chrystusa Króla na części działki 89 obrębu 0086. W rejestrze zabytków województwa pomorskiego nie figuruje. Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje tu 561 mieszkańców — 533 luteranów, 27 katolików i j…