Jackowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Miejsce na cmentarz ewangelicki w Jackowie wyznaczono w 1834 roku 600 metrów od wsi, po prawej stronie drogi do Biebrowa, i ogrodzono je olbrzymimi kamieniami polnymi. Wojewódzka ewidencja cmentarzy umieszcza go po wschodniej stronie drogi z Jackowa do Biebrowa, w lesie; według położenia wskazanego przez Marka Drzewieckiego leży w punkcie 54,77177 / 17,82564. Po lewej i po prawej stronie chowano mieszkańców wsi, a na wprost wejścia, w otoczeniu świerków, urządzono kwaterę rodziny Fließbach, ówczesnych właścicieli majątku. Spoczęło w niej kilkoro dzieci Wilhelma i Franziski Fließbach, wśród nich Franz, właściciel majątku od 1892 roku; jego grób zdobił czarny marmurowy pomnik. Dwaj jego synowie, Franz Wilhelm Carl i Ernst Bernhard, obaj urodzeni w 1895 roku, polegli podczas pierwszej wojny światowej — w 1917 i 1914 roku — i pochowano ich w miejscach śmierci, a na cmentarzu ustawiono im krzyże pamiątkowe. Inne mogiły miały kamienne płyty, najczęściej metalowe krzyże i ogrodzenia. Cała nekropolia, łącznie z kwaterą rodzinną, została zdewastowana. Według lokalnego portalu Choczewo24.info zniszczono ją w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku, gdy rozkradziono metalowe krzyże i ogrodzenia; w 1984 roku można było doliczyć się tu ponad stu nagrobków, w większości poważnie uszkodzonych. Nadleśnictwo Choczewo oczyściło teren z zarośli i ustawiło przy wejściu kamień z cytatem z Księgi Koheleta: „Pokolenie przychodzi i pokolenie odchodzi, a ziemia trwa po wszystkie czasy”…