Wojciechowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Wojciechowo należało do 1945 roku do powiatu lęborskiego (Kreis Lauenburg i. Pom.), a więc do rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze; leży około 11 km na wschód od Wicka. Ziemia to od dawna protestancka — Pomorze przyjęło luteranizm w XVI wieku — i przed 1945 rokiem wieś zamieszkiwała w większości ludność ewangelicka, 🟡 ciążąca ku parafii (Kirchspiel) w Charbrowie. Charbrowska parafia należała do synodu lęborskiego Kościoła Ewangelickiego Unii Staropruskiej. Jej patronami był ród von Somnitz wyznania reformowanego, a w 1817 roku doszło tu do połączenia luteran i reformowanych w jedną gminę; filią była kaplica w Roszczycach, kazania długo głoszono po polsku, a nabożeństwa kaszubskie odprawiano mniej więcej do 1870 roku. Kościół parafialny, wzniesiony w 1669 roku, stał właśnie w Charbrowie; w Wojciechowie własnej świątyni nie było i pozostawał sam cmentarz. Wśród duchownych ostatnich pokoleń wymienia się Heinricha Bechtolda (1867–1911) i jego następcę Mahlendorfa, a jako ostatniego pastora — Kurta Trowitzscha. Po 1945 roku ludność niemiecką wysiedlono — do około 1947 roku — a dawny kościół ewangelicki w Charbrowie przejął Kościół rzymskokatolicki jako świątynię parafialną pod wezwaniem świętego Józefa Oblubieńca. 🟡 Niemieckiej nazwy Wojciechowa nie udało się odczytać z dostępnych wykazów: w spisie powszechnym z 2 grudnia 1895 roku przejrzano wszystkie 166 wierszy powiatu lęborskiego i nazwy dającej się z nią związać tam nie ma, wykaz wsi parafii charbrowskiej u Müllera je…