Słuszewo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Słuszewo, po niemiecku Schluschow, leżało w Kreis Lauenburg i. Pom. — w rejencji koszalińskiej (Köslin) i prowincji Pomorze. Meyers Gazetteer opisuje je około 1910 roku jako obszar dworski o 716 hektarach i 182 mieszkańcach, a przy tym jako siedzibę samodzielnej parafii ewangelickiej (ev. Kirchspiel Schluschow) z własnym kościołem parafialnym; tam też miał się mieścić urząd stanu cywilnego, a katolicy mieli podlegać parafii w Górze (Gohra). Piętnaście lat wcześniej wieś wyglądała inaczej. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku — wiersz numer 150 wykazu dla powiatu lęborskiego — notuje w Słuszewie 49 ewangelików i 54 katolików, a więc katolicką przewagę, i przypisuje wieś parafii ewangelickiej w Salinie (w spisie „Gaulin”, czyli Saulin), parafii katolickiej w Lęborku, urzędowi stanu cywilnego w Gniewinie i okręgowi urzędowemu Bismarck. Własnej parafii w 1895 roku tu jeszcze nie było. 📌 Oba odczyty są prawdziwe, bo dzieli je erygowanie parafii. Ernst Müller notuje przy haśle Schluschow, ostatnim w wykazie synodu lęborskiego, że parafię utworzono w 1907 roku, a wcześniej, od 1899 roku, był tu wikariat; kościół poświęcono 20 września 1906 roku. Franz Schultz prowadzi Słuszewo w tabeli parafii powstałych po wizytacji generalnej jako pozycję dwudziestą trzecią, z rokiem 1899 przy wikariacie i 1906 przy kościele. Wikariuszami byli kolejno Max Johannes Eduard Dufft, Georg Erich Karl Schwerin, Willy Karl Otto Marzahn i Johannes Emil Heinrich Schmidt, ten ostatni został w 1908 roku pi…