Osiek — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Osiek — po niemiecku Osseck, a w dokumencie z 1399 roku Ossek — był majątkiem rycerskim w powiecie lęborskim, choć na samym jego skraju: *Słownik geograficzny* zaznacza, że leży „na granicy, w samym klinie wsuwającym się w powiat wejherowski”. Dzisiejszy podział poszedł właśnie tą granicą i wieś należy do gminy Linia w powiecie wejherowskim. Najstarszy zapis o Osieku dotyczy sporu o miedzę. Gdańskie tablice woskowe zanotowały, że w 1399 roku wymierzono granicę między Osiekiem a Tłuczewem; obecni przy tym byli Nitscze z Osłanina i Prsibke z Kczewa, a kto by granicy nie dotrzymał, miał zapłacić czterdzieści grzywien kary. Za czasów krzyżackich wieś należała do wójtostwa mirachowskiego, a pod koniec XIX wieku majątek liczył 523 hektary i był w rękach rodziny Ziehlke. 📌 Powiat lęborski był obszarem w większości ewangelickim, a w Osieku zachował się cmentarz ewangelicki. Wojewódzka ewidencja cmentarzy prowadzi go jako cmentarz dawniej ewangelicki na działce 213/11 w obrębie Osiek, w gminie Linia. 🟡 Punkt na mapie wskazuje wciąż środek wsi, nie samą nekropolię — położenie wymaga sprawdzenia w terenie. *Źródła: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902; wojewódzka ewidencja cmentarzy.*