Brzyno — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Brzyno, po kaszubsku Brzënie lub Brzëno, nosiło niemiecką nazwę Reckendorf. Dawniej zapisywano je jako Brzyn i Brzinno, a najdawniej jako Buschyn — pod tą postacią wieś występuje w 1400 roku wśród dóbr lennych komturstwa puckiego, z obszarem pięćdziesięciu włók. Nazwę Reckendorf majątek otrzymał na początku lat siedemdziesiątych XIX wieku, od nazwiska właściciela: od 1839 roku dobra należały do von der Recka, który w 1847 roku wystarał się o odnowienie ich statusu dóbr szlacheckich. Dobra od dawna zarządzano wspólnie z sąsiednim Prusewem i przez długi czas należały one do Krockowów z Osiek — w 1623 roku ich właścicielem był Hermann Reinhold Krokowski z Osiek. W 1663 roku Brzyn strawił wielki pożar. Własnego kościoła ani siedziby parafii ewangelickiej w Brzynie nie było; wieś stanowiła obszar dworski, a po ewangelikach został cmentarz. Franz Schultz zwraca uwagę, że w wykazie wsi parafialnych Żarnowca z 1776 roku Brzyna w ogóle nie wymieniono — przypuszczalnie dlatego, że wszyscy mieszkańcy byli wyznania ewangelickiego; katolicy pojawiają się tu w schematyzmie diecezji chełmińskiej z 1867 roku, w liczbie czternastu. Tabela świadczeń z 1786 roku wymienia w Brzynie, obok dzierżawcy, zarządcy, sześciu chłopów i trzech zagrodników folwarcznych, także nauczyciela. Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje w Brzinnie 69 mieszkańców: 65 luteranów i czterech katolików; wieś przypisuje do parafii luterańskiej w Osiekach Lęborskich oraz katolickiej w Żarnowcu. …