Pogódki — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Pogódki, po niemiecku Pogutken, leżą w dolinie Wierzycy na Kociewiu. Przed 1945 rokiem wieś należała do rejencji gdańskiej w prowincji Prusy Zachodnie, a w latach 1920–1939 do Drugiej Rzeczypospolitej, do województwa pomorskiego. Rdzeń miejscowości był polsko-katolicki: parafia z barokowym, pocysterskim kościołem świętych Piotra i Pawła z lat 1701–1715, z księgami metrykalnymi sięgającymi 1650 roku. 📌 Warstwa ewangelicka — luteranie i ewangelicy unijni, w większości ludność niemiecka — była mniejszością, ale rosła. Ilu ich było, mówi wykaz gmin z 1885 roku: powiat kościerski, strona czterdziesta druga, pozycja siedemdziesiąta szósta („Pogutten ††”) — 353 mieszkańców, 39 ewangelików i 314 katolików. Wtedy podlegali jeszcze parafii ewangelickiej w Skarszewach. Własną parafię dostali w 1890 roku: spis ksiąg metrykalnych Bära notuje, że wszystkie pogódzkie rejestry ewangelickie — chrztów, ślubów, zgonów, komunikantów i konfirmacji — zaczynają się w tym właśnie roku. W statystyce Agathona Harnocha, spisanej dla diecezji starogardzko-kościerskiej niewiele wcześniej, Pogódek jeszcze nie ma; jest tam osiem parafii i wszystkie starsze. Kościół ewangelicki, neogotycki, wzniesiono w 1899 roku, a spis z 1910 roku wymienia Pogódki jako siedzibę parafii dla kilkunastu okolicznych miejscowości, wśród nich Jaroszewy i Głodowo (Gladau). ⚠ Przynależność powiatowa bywa zapisywana dwojako: pole tego rekordu podaje Kreis Preußisch Stargard, a wykaz gmin z 1885 roku i spis ksiąg metrykalnych Bär…