Kobyle — cmentarz ewangelicki
Kobilla
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- kościerski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Kobyle leży na lewym brzegu Wierzycy, w powiecie kościerskim (do 1920 roku Kreis Berent w rejencji gdańskiej, w Prusach Zachodnich). Urząd stanu cywilnego i okręg administracyjny miało w Zamku Kiszewskim (Schloss Kischau). Nazwa niemiecka brzmiała Kobilla — tak zapisują ją i Słownik geograficzny, i wykaz gmin, i indeks do wizytacji biskupich, gdzie widnieje „Kobyla, Kobilla (Kobilie)”. Cmentarz ewangelicki w Kobylu zajmuje powierzchnię 0,38 hektara. Według Słownika geograficznego wieś istniała od najdawniejszych czasów. Należała pierwotnie do książąt pomorskich; w 1269 roku książę Sambor II darował ją na fundację klasztoru cystersów w Pogódkach, przeniesionego później do Pelplina. W dokumencie granicznym z tego roku występują Czernichowo, Garczyn, Wielka Kiszewa, Pałubin i Pogódki. W 1772 roku folwarki Kobylla i Czernikau prowadził sam klasztor pelpliński. Później były to dobra królewskie wydane w wieczystą dzierżawę. Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje tu 151 mieszkańców: 51 luteranów i 100 katolików, a jako parafię luterańską podaje Neu-Paleschken. W 1869 roku urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej opisywał Kobilla jako królewski majątek w dzierżawie wieczystej. Notował tu 12 budynków mieszkalnych i 182 mieszkańców, w tym 49 ewangelików i 133 katolików. W tym czasie katolicy należeli do parafii w Pogódkach, a miejscowość miała własny okręg szkolny. Według Słownika geograficznego wieś miała 12 domów i 3248 mórg obszaru, a w miejscu działała szk…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Kobyle (województwo pomorskie) — Wikipedia — kwerenda workflow
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902 — źródło drukowane
- „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820 — spis urzędowy
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 14, pozycja 130 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Die Zustände der Landbevölkerung im Kreise Berent am Schlusse der polnischen Herrschaft 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 15 (1886), s. 161 — źródło drukowane
- D. Abramowicz, „Jakieś groby tu były…”, „Dziennik Bałtycki”, 23 sierpnia 2013 roku, przekład niemiecki: „Berenter Kreisbote” nr 17 (2013), s. 16 — źródło drukowane
- Program Opieki nad Zabytkami Gminy Stara Kiszewa na lata 2024–2027, uchwała nr XVI/117/2025 Rady Gminy Stara Kiszewa z dnia 29 października 2025 r., Dz. Urz. Woj. Pom. 2025, poz. 3926, s. 41 — program opieki nad zabytkami
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.