Drzewina — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Wiejski cmentarz ewangelicki w Drzewinie zachował się do dziś i figuruje w ewidencji zabytków gminy Trąbki Wielkie pod pozycją 19, obok budynku dawnej szkoły pod adresem Drzewina 4. Drzewina to dawna kolonia leśna na Wyżynie Gdańskiej. Po niemiecku nazywała się Danziger Hauung; nazwa pochodzi od słowa Holzhauung, czyli wyrąb. Jak pisze John Muhl, w 1753 roku rada miasta osadziła chłopów na wyniszczonych połaciach podmiejskich lasów; w miejscu mielerzy oraz pieców powstały wtedy wsie i osady wydzielone — Lehmberg, Seeberg, Hauung, Fuchsberg i inne. Gdy w 1783 roku zmierzono resztę miejskiego lasu Prausterkruger Wald, liczącą 2200 morgów pruskich, na wykarczowanych częściach stały Braunsdorf, Hauung, Ellerbruch, Lehmberg, Dominken i Prausterkrug. Konwencja elbląska z 1807 roku zmusiła Gdańsk do odstąpienia Prusom rozproszonych posiadłości na Wyżynie wraz z tym lasem i nowymi osadami; układ o wymianie terytoriów z 31 lipca 1834 roku przypieczętował ten stan, a las przyłączono do królewskiego nadleśnictwa Sobowidz. Administracyjnie osada należała do powiatu gdańskiego wyżynnego (Kreis Danziger Höhe), w rejencji gdańskiej, w prowincji Prusy Zachodnie; w latach 1920–1939 obszar ten wchodził w skład Wolnego Miasta Gdańska, a później — okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. W słowniku Meyersa figuruje jako Abbau, czyli osada wydzielona, przypisana do wsi Braunsdorf, dziś Błotni. W tabeli gmin spisu z 1910 roku Drzewina nie ma osobnego wiersza; jako osadę wydzieloną liczono ją raze…