Drzewina — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Drzewina to dawna kolonia leśna na Wyżynie Gdańskiej, w powiecie gdańskim wyżynnym (Kreis Danziger Höhe), w rejencji gdańskiej, w prowincji Prusy Zachodnie; w latach 1920–1939 obszar ten należał do Wolnego Miasta Gdańska, a później do Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Po niemiecku nazywała się Danziger Hauung, od słowa Holzhauung, czyli wyrąb — i nazwa mówi wprost, skąd się wzięła: koloniści osiedli tu w dawnym lesie miejskim Gdańska. W słowniku Meyersa figuruje jako Abbau, czyli osada wydzielona, przypisana do wsi Braunsdorf, dziś Błotni. Ludność była ewangelicka — luteranie i wierni staropruskiego Kościoła unijnego; mennonici osiedlali się na Żuławach, osadnictwa olęderskiego tu nie było. Osada należała do parafii ewangelickiej w Mierzeszynie (Meisterswalde) 🟡 i katolickiej w Skarszewach (Schöneck), a urząd stanu cywilnego miała w Mierzeszynie. Do dziś zachował się wiejski cmentarz ewangelicki, ujęty w gminnej ewidencji zabytków gminy Trąbki Wielkie pod pozycją 19, obok budynku dawnej szkoły pod adresem Drzewina 4. Jego stanu nikt jeszcze nie sprawdził w terenie. 🔴 Jedna wiadomość, która krąży przy tym rekordzie, należy do innej miejscowości. Zapis o 149 mieszkańcach w spisie z 1 grudnia 1910 roku, z których 148 mówiło po niemiecku, a 147 było wyznania ewangelickiego, pochodzi z wiersza „Wiesenthal” w powiecie kościerskim (pozycja 112) — a Drzewina leżała w powiecie gdańskim wyżynnym. Dla samej Drzewiny spis osobnej liczby ludności nie podaje, bo jako osada wydzielona…