Kleszczewo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Własnego kościoła Kleszczewo nie miało; cmentarz był polem grzebalnym miejscowych ewangelików. Po 1945 roku przestał być używany i pozostał reliktem poewangelickim; wpisano go do ewidencji zabytków gminy Trąbki Wielkie pod pozycją 66, z adnotacją o wojewódzkiej ewidencji zabytków. Kleszczewo — do 1945 roku Groß Kleschkau — było wsią z majątkiem rycerskim (Dorf und Rittergut) w powiecie gdańskim wyżynnym (Kreis Danziger Höhe), w rejencji gdańskiej, w prowincji Prusy Zachodnie. W 1920 roku znalazło się w granicach Wolnego Miasta Gdańska, a w latach 1939–1945 należało do okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie (Reichsgau Danzig-Westpreußen). Według pruskich ksiąg hipotecznych Zaskoczyn był przez cały XVIII wiek w rękach Trembeckich: po Jakubie Teodorze należał do jego syna Jakuba Aleksandra (brat Stanisław zrzekł się praw w 1712 roku, brat Władysław zmarł w 1714 roku), potem do wnuka Jana. W wykazie wasali z lat 1774–1775 figuruje wśród dóbr 53-letniego Trembeckiego, byłego chorążego malborskiego, którego syn Ignacy (24 lata) prowadził gospodarstwo w Kleszczewie. W 1776 roku Zaskoczyn przeszedł do prawnuka Ignacego, a następnie do jego spadkobierców Józefa, Kazimierza i Jakuba. Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje pod hasłem „Kleschkau, Gr.”, łącznie z przysiółkiem Fichtenkrug, 110 mieszkańców: 12 luteranów i 98 katolików. W 1869 roku urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej notował w *Groß Kleschkau* 41 budynków mieszkalnych i 483 mieszkańców, w tym 76 …