Kobylnica — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Kobylnica, po niemiecku Kublitz — obok niej leżała osobna Kobylnica Szlachecka — należała do powiatu słupskiego na silnie ewangelickim Pomorzu. 📌 Własną parafię ewangelicką erygowała tu w 1612 roku księżna wdowa Erdmuta, a pierwszego pastora wprowadzono 28 czerwca tego roku; Müller zna go jako Erasmusa Janickego i dodaje, że przedtem Kublitz było filią słupskiego kościoła Mariackiego, obsługiwaną przez tamtejszych diakonów. ⚠ Samodzielność trwała jednak krótko: po roku 1702 parafię połączono z kościołem zamkowym w Słupsku i Kobylnica była już tylko jego filią. Kościół stanął w środku wsi; jego bryła pochodzi z XVII wieku, nawę zaś rozbudowano obustronnie około 1925 roku. 🔴 W obiegu jest też inna data budowy świątyni, rok 1555; różnica pozostaje nierozstrzygnięta. Pod ołtarzem urządzono kryptę rodu von Puttkamer, chowano też wokół świątyni, na cmentarzu przykościelnym. Później doszły dwie nekropolie poza centrum: południowa, założona w drugiej połowie XIX wieku, oraz północno-zachodnia z początku XX wieku. 📌 Przedmiotem tego wpisu jest cmentarz południowy, przy ulicy Widzińskiej — pierwszy z założonych poza centrum wsi, rozplanowany na wydłużonym prostokącie. W 1939 roku Kobylnica liczyła 1237 mieszkańców, a około 1940 roku parafia obejmowała blisko 2500 dusz. Marzec 1945 przyniósł ciężkie walki, po nich epidemię tyfusu, która pochłonęła ponad 110 ofiar, a do jesieni 1947 roku wysiedlenie Niemców. Cmentarz jest dziś nieczynny. 🔴 O tym, co na nim pozostało, źródła mówią roz…